നരാഃ സത്പുത്രമിച്ഛംതി കുലവംശപ്രഭാവകമ് । സ്ത്രിയോ ലോകേ മഹാഭാഗാഃ സുപുണ്യാഃ പുണ്യവത്സലാഃ
പുരുഷന്മാർക്ക് കുടുംബത്തിന് മഹത്വം നൽകുന്ന നല്ല മകൻ വേണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഈ ലോകത്ത് വലിയ ഭാഗ്യവും പുണ്യവും ഉള്ള സ്ത്രീകൾ സത്പ്രവൃത്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടിയവരാണ്.
സുതമിച്ഛംതി സര്വത്ര പുണ്യാംഗം പുണ്യസാധകമ് । കുക്ഷിം യസ്യാ ഗതോ ഗര്ഭഃ സുപുണ്യഃ പരിവര്ത്തതേ
സ്ത്രീകൾ എല്ലായിടത്തും നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മകനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പുണ്യവാനായ ഗർഭം വന്നാൽ വലിയ പുണ്യം നടക്കുന്നു.
പുണ്യാന്പുത്രാന്പ്രസൂയേത സാ നാരീ പുണ്യഭാഗിനീ । കുലാചാരം കുലാധാരം പിതൃമാതൃപ്രതാരകമ്
പുണ്യവതിയായ സ്ത്രീക്ക് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള മക്കളാണ് ജനിക്കുന്നത്—കുടുംബചര്യയും പാരമ്പര്യവും നിലനിർത്തുന്നവരും അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അഭിമാനവുമാണ് അവർ.
വിനാ പുണ്യൈഃ കഥം നാരീ സംപ്രാപ്നോതി സുതോത്തമമ് । ന ജാനേ കീദൃശൈഃ പുണ്യൈരേഷ ഭര്താ സുപുണ്യഭാക്
പുണ്യമില്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഉത്തമനായ മകൻ എങ്ങനെ ലഭിക്കും? എത്ര വലിയ പുണ്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഈ ഭർത്താവിന് ഇങ്ങനെ വലിയ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
സംജാതോ ധര്മവീര്യോപി ധര്മാത്മാ ധര്മവത്സലഃ । യസ്യ വീര്യാന്മയാ പ്രാപ്താ യൂയം പുത്രാസ്തതോധികാഃ
അവൻ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ ജനിച്ചവനും ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ധർമ്മം സ്നേഹിക്കുന്നവനും ആണ്. അവന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ, അതിൽ കൂടുതൽ നല്ല മക്കളെ, ലഭിച്ചു.
ഏവം പുണ്യപ്രഭാവോയം ഭവംതഃ പുണ്യവത്സലാഃ । മമ പുത്രാസ്തു സംജാതാഃ പിതൃഭക്തിപരായണാഃ
ഇങ്ങനെയാണ് പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തി—നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പുണ്യപ്രവൃത്തികളിൽ സ്നേഹമുള്ളവരാണ്. എന്റെ മക്കൾ അച്ഛനെ ഭക്തിയോടെ ആദരിക്കുന്നവരായി ജനിച്ചു.
അഹോ ലോകേഷു പുണ്യൈശ്ച സുപുത്രഃ പരിലഭ്യതേ । ഏകൈകശോധികാഃ പംച മയാ പ്രാപ്താ മഹാശയാഃ
ലോകങ്ങളിൽ പുണ്യത്തിന്റെ ഫലമായി നല്ല മകൻ ലഭിക്കുന്നു. ഞാൻ ഓരോരുത്തരെയും മറികടക്കുന്ന അഞ്ചു മഹാനായ മക്കളെ നേടിയിരിക്കുന്നു.
യജ്വാനഃ പുണ്യശീലാശ്ച തപസ്തേജഃ പരാക്രമാഃ । ഏവം സംവര്ധിതാസ്തേ തു തയാ മാത്രാ പുനഃ പുനഃ
അവർ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും പുണ്യശീലികളും തപസ്സിന്റെയും തേജസ്സിന്റെയും വീര്യത്തിന്റെയും ഉടമകളുമാണ്. ഇങ്ങനെ അവർ അമ്മയുടെ കൈവശം വീണ്ടും വീണ്ടും വളർന്നു.
ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടാഃ പ്രണേമുര്മാതരം സുതാഃ । പുത്രാ ഊചുഃ- സുപുണ്യൈഃ പ്രാപ്യതേ മാതാ സന്മാതാ സുപിതാ കില
വലിയ സന്തോഷത്തിൽ മക്കൾ അമ്മയെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: 'മാതാവിനെ വലിയ പുണ്യഫലമായാണ് ലഭിക്കുന്നത്, സന്മാതാവും സദ്ഭർത്താവുമാണ് സത്യത്തിൽ.'
ഭവതീ പുണ്യകൃന്മാതാ നോ ഭാഗ്യൈസ്തു പ്രവര്തിതാ । യസ്യാ ഗര്ഭോദരം പ്രാപ്യ സുപുണ്യൈശ്ച പ്രവര്ദ്ധിതാഃ
'നിങ്ങൾ പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മാതാവാണ്, ഭാഗ്യത്തിന്റെ വഴിയല്ല. നിങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പുണ്യത്തോടെ വളർന്നവരാണ് ഞങ്ങൾ,'
ജന്മജന്മനി ത്വം മാതാ പിതാ ചൈവ ഭവിഷ്യഥഃ । പിതോവാച- ശൃണുധ്വം മാമകാഃ പുത്രാഃ സുവരം പുണ്യദായകമ്
'ജന്മം ജന്മം നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ആയിരിക്കും.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മക്കളേ, ഈ ഉത്തമവും പുണ്യദായകവുമായ വരം കേൾക്കൂ.'
മയി തുഷ്ടേ സുതാ ഭോഗാ നനു ഭുംജംതു ചാക്ഷയാന് । പുത്രാ ഊചുഃ- യദി താത പ്രസന്നോസി വരം ദാതുമിഹേച്ഛസി
'ഞാനെന്തെങ്കിലും സന്തോഷവാനായാൽ, എന്റെ മക്കൾക്ക് ക്ഷയിക്കാത്ത സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കാമാകട്ടെ.' മക്കൾ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ, ഒരു വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,'
അസ്മാന്പ്രേഷയ ഗോലോകം വൈഷ്ണവം ദാഹവര്ജിതമ് । പിതോവാച- ഗച്ഛധ്വം വൈഷ്ണവം ലോകം യൂയം വിഗതകല്മഷാഃ
'ഞങ്ങളെ ദാഹമില്ലാത്ത വൈഷ്ണവലോകമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചുതരേണം.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ പാപരഹിതരായി വൈഷ്ണവലോകത്തിലേക്ക് പോവൂ.'
മത്പ്രസാദാത്തപോഭിശ്ച പിതൃഭക്ത്യാനയാ സ്വയാ । ഏവമുക്തേ തു തേനാപി സുവാക്യേ ഋഷിണാ തതഃ
'എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, തപസ്സിനാൽ, ഈ പിതൃഭക്തിയാൽ.' ഇങ്ങനെ ആ ഋഷി ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ,
ശംഖചക്രഗദാപാണിര്ഗരുഡാരൂഢ ആഗതഃ । സപുത്രം ശിവശര്മാണമിത്യുവാച പുനഃ പുനഃ
ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ, ഗരുഡനിൽ കയറി അവിടെ എത്തി, ശിവശർമനും മക്കളോടും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
സപുത്രേണ ത്വയാദ്യൈവ ജിതോ ഭക്ത്യാസ്മി വൈ ദ്വിജ । പുത്രൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗച്ഛ ചതുര്ഭിഃ പുണ്യകാരിഭിഃ
'ഇന്ന്, ഭക്തിയാൽ നീയും മക്കളും ചേർന്ന് എന്നെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ. നീയും നിന്റെ നാലു പുണ്യപ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മക്കളും കൂടെ വരിക.'
അനയാ ഭാര്യയാ സാര്ദ്ധം പുണ്യയാ പതികാമ്യയാ । ശിവശര്മോവാച- അമീ ഗച്ഛംതു പുത്രാ മേ വൈഷ്ണവം ലോകമുത്തമമ്
ഈ പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ഭർത്താവിന് അർപ്പിതയായവളോടൊപ്പം, ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മക്കൾ ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവ ലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
കംചിത്കാലം തു നേഷ്യാമി ഭൂമൌ വൈ ഭാര്യയാ സഹ । അനേനാപി സുപുത്രേണ അംത്യേന സോമശര്മണാ
കുറച്ചു കാലം ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഈ നല്ല മകനായ ഏറ്റവും ചെറുതായ സോമശർമനോടൊപ്പം കഴിയാം.
ഏവമുക്തേ ശുഭേ വാക്യേ ഋഷിണാ സത്യഭാഷിണാ । താനുവാചാഥ ദേവേശഃ സുപുത്രാഞ്ഛിവശര്മണഃ
സത്യം പറയുന്ന ഋഷി ഈ ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശിവശർമന്റെ നല്ല മക്കളോട് സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛംതു മോക്ഷദം ലോകം ദാഹപ്രലയവര്ജിതമ് । ഏവമുക്തേ തതോ വിപ്രാശ്ചത്വാരഃ സത്യചേതസഃ
മോക്ഷം നൽകുന്ന, ദാഹവും നാശവും ഇല്ലാത്ത ലോകത്തിലേക്ക് അവർ പോകട്ടെ. ഇതു പറഞ്ഞതോടെ, സത്യമനസ്സുള്ള നാലു ബ്രാഹ്മണന്മാർ
വിഷ്ണുരൂപധരാഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തത്ക്ഷണാദപി । ഇംദ്രനീലസമാവര്ണൈഃ ശംഖചക്രഗദാധരാഃ
അവരെല്ലാം അതേक्षणം വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം എടുത്തു, ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ നിറത്തിൽ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
സര്വാഭരണസൌഭാഗ്യാ വിഷ്ണുരൂപാ മഹൌജസഃ । ഹാരകംകണശോഭാഢ്യാ രത്നമാലാഭിശോഭിതാഃ
സകലാഭരണങ്ങളാലും സൗഭാഗ്യത്താലും അലങ്കരിച്ച, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള വിഷ്ണുരൂപത്തിൽ, മാലകളും കങ്കണങ്ങളും, രത്നമാലകളാൽ ദീപ്തിയുള്ളവരായി.
സൂര്യതേജഃപ്രതീകാശാസ്തേജോജ്വാലാഭിരാവൃതാഃ । പ്രവിഷ്ടാ വൈഷ്ണവം കായം പശ്യതഃ ശിവശര്മണഃ
സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ, ജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശിവശർമൻ നോക്കുമ്പോൾ, അവർ വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ദീപം ദീപാ യഥാ യാംതി തദ്വല്ലീനാ മഹാമതേ । ഗതാസ്തേ വൈഷ്ണവം ധാമ പിതൃഭക്ത്യാ ദ്വിജോത്തമാഃ
പല ദീപങ്ങൾ ഒരു ദീപത്തിലേക്ക് ചേർന്നുപോകുന്നതുപോലെ, അ മഹാമതിയായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പിതൃഭക്തിയാൽ വൈഷ്ണവലോകം പ്രാപിച്ചു.
പ്രഭാവം തു പ്രവക്ഷ്യാമി സുസത്യം സോമശര്മണഃ
സോമശർമന്റെ ശക്തിയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞ് പറയാം.
സൂത ഉവാച- ഗതേഷു തേഷു ഗോലോകം വൈഷ്ണവം തമസഃ പരമ് । ശിവശര്മാ മഹാപ്രാജ്ഞഃ കനിഷ്ഠം വാക്യമബ്രവീത്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവർ ഗോലോകത്തിലേക്ക്, അന്ധകാരത്തിന് അതീതമായ വൈഷ്ണവലോകത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മഹാപ്രജ്ഞനായ ശിവശർമൻ തന്റെ ചെറുമകനോട് സംസാരിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- സോമശര്മന്മഹാപ്രാജ്ഞ ത്വം പിതുര്ഭക്തിതത്പരഃ । അമൃതസ്യ മഹാകുംഭം രക്ഷ ദത്തം മയാധുനാ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: സോമശർമാ, നീ മഹാപ്രജ്ഞനാണ്, പിതാവിന് ഭക്തിയുള്ളവനാണ്; ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് നൽകുന്ന അമൃതത്തിന്റെ വലിയ കലശം സംരക്ഷിക്കണം.
തീര്ഥയാത്രാം പ്രയാസ്യാമി അനയാ ഭാര്യയാ സഹ । ഏവമസ്തു മഹാഭാഗ കരിഷ്യേ രക്ഷണം ശുഭമ്
ഈ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഞാൻ തീർത്ഥയാത്രക്ക് പോകുന്നു. അതു ശരി, ഭാഗ്യശാലിയേ, ഞാൻ കലശം നല്ലവണ്ണം സംരക്ഷിക്കും.
കുംഭം ദത്വാ സ മേധാവീ തസ്യ ഹസ്തേ മഹാത്മനഃ । ദശവര്ഷപ്രമാണം തു തപസ്തേപേ നിരംതരമ്
ആ മഹാത്മാവിന്റെ കൈയിൽ കലശം നൽകി, ആ ബുദ്ധിമാനായവൻ പത്ത് വർഷം തുടർച്ചയായി തപസ്സ് ചെയ്തു.
കുംഭം രക്ഷതി ധര്മാത്മാ ദിവാരാത്രമതംദ്രിതഃ । പുനഃ സ ഹി സമായാതഃ ശിവശര്മാ മഹായശാഃ
ധർമ്മാത്മാവായ സോമശർമൻ, ദിവസം രാത്രിയും ക്ഷീണമില്ലാതെ കലശം സംരക്ഷിച്ചു; പിന്നെ മഹാ യശസ്സുള്ള ശിവശർമൻ വീണ്ടും തിരിച്ചുവന്നു.