പ്രസന്നോഭൂച്ച തദ്ദൃഷ്ട്വാ വിപ്രതേജഃ സുദുഃസഹമ് । വിഷ്ണുശര്മാ തതോ ഗത്വാ പിതരം വാക്യമബ്രവീത്
അത് കണ്ടു ദേവേന്ദ്രൻ സന്തോഷിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തി അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; അപ്പോൾ വിഷ്ണുശർമൻ പോയി പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
താത ഇംദ്രാത്സമാനീതമമൃതം വ്യാധിനാശനമ് । അനേനാപി മഹാഭാഗ നീരുജോ ഭവ സര്വദാ
അച്ഛാ, ഞാൻ ദേവേന്ദ്രനിൽ നിന്ന് രോഗം നശിപ്പിക്കുന്ന അമൃതം കൊണ്ടുവന്നു; ഇതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യവാനായവനേ, നീ എപ്പോഴും രോഗമില്ലാതെ ഇരിക്കണം.
അമൃതേന ത്വമദ്യൈവ പരാം തൃപ്തിമവാപ്നുഹി । ഏതദ്വാക്യം മഹച്ഛ്രുത്വാ ശിവശര്മാ സുതസ്യ ഹി
ഇന്നുതന്നെ നീ ഈ അമൃതം കഴിച്ച് പരമസന്തോഷം നേടുക; മകന്റെ ഈ മഹത്തായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശിവശർമൻ—
സുതാന്സര്വാന്സമാഹൂയ പ്രീയമാണേന ചേതസാ । പിതൃഭക്താഃ സുതാ യൂയം മദ്വാക്യപരിപാലകാഃ
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ എല്ലാ മക്കളെയും വിളിച്ചു; 'മക്കളേ, നിങ്ങൾ പിതൃഭക്തരാണു, എന്റെ വാക്കുകൾ പാലിക്കുന്നവരാണ്.'
വരം വൃണുധ്വം സുപ്രീതാഃ പുത്രകാ ദുര്ലഭം ഭുവി । ഏവമാഭാഷിതം തസ്യ ശുശ്രുവുഃ സര്വസംമതാഃ
പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളേ, ഭൂമിയിൽ അപൂർവമായ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാവരും ആ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
തേ സര്വേ തു സമാലോച്യ പിതരം പ്രത്യഥാബ്രുവന് । അസ്മാകം ജീവതാമ്മാതാ ഗതാ യാ യമമംദിരമ്
അവരൊക്കെയും ആലോചിച്ച് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്മ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ യമലോകത്തേക്കു പോയി.'
നീരുജാ ഭവനാദ്ദേവീ പ്രസാദാത്തവ സുവ്രതാ । ഭവാന്പിതാ ഇയം മാതാ ജന്മജന്മാംതരേ പിതഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ധർമ്മപരമായ അമ്മയമ്മ രോഗമില്ലാത്തവളായി; നീയാണു ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ, ഇവളാണ് അമ്മ, പല ജന്മങ്ങളിലും നീയാണു അച്ഛൻ.
വയം സുതാ ഭവേമേതി സര്വേ പുണ്യകൃതസ്തഥാ । ശിവശര്മോവാച- അദ്യൈവാപി മൃതാ മാതാ ഭവതാം പുത്രവത്സലാ
'ഞങ്ങൾ എല്ലാം എന്നും നിന്റെ മക്കളായിരിക്കട്ടെ, പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെയാവട്ടെ.' ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്നുതന്നെ, മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ അമ്മ മരിച്ചു.'
ജീവമാനാ സുഹൃഷ്ടാ സാ ഏഷ്യതേ നാത്ര സംശയഃ । ഏവമുക്തേ ശുഭേ വാക്യേ ഋഷിണാ ശിവശര്മണാ
അവൾ ജീവനോടെ സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു വരും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇങ്ങനെ ശിവശർമൻ എന്ന ഋഷി ഈ ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ,
തേഷാം മാതാ സമായാതാ പ്രഹൃഷ്ടാ വാക്യമബ്രവീത് । ഏതദര്ഥം സമുത്പന്നം സുവീര്യം തനയം സുതമ്
അവരുടെ അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ എത്തിയ്ക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'ഈ കാരണത്താൽ വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.'
നരാഃ സത്പുത്രമിച്ഛംതി കുലവംശപ്രഭാവകമ് । സ്ത്രിയോ ലോകേ മഹാഭാഗാഃ സുപുണ്യാഃ പുണ്യവത്സലാഃ
പുരുഷന്മാർക്ക് കുടുംബത്തിന് മഹത്വം നൽകുന്ന നല്ല മകൻ വേണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഈ ലോകത്ത് വലിയ ഭാഗ്യവും പുണ്യവും ഉള്ള സ്ത്രീകൾ സത്പ്രവൃത്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടിയവരാണ്.
സുതമിച്ഛംതി സര്വത്ര പുണ്യാംഗം പുണ്യസാധകമ് । കുക്ഷിം യസ്യാ ഗതോ ഗര്ഭഃ സുപുണ്യഃ പരിവര്ത്തതേ
സ്ത്രീകൾ എല്ലായിടത്തും നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മകനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പുണ്യവാനായ ഗർഭം വന്നാൽ വലിയ പുണ്യം നടക്കുന്നു.
പുണ്യാന്പുത്രാന്പ്രസൂയേത സാ നാരീ പുണ്യഭാഗിനീ । കുലാചാരം കുലാധാരം പിതൃമാതൃപ്രതാരകമ്
പുണ്യവതിയായ സ്ത്രീക്ക് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള മക്കളാണ് ജനിക്കുന്നത്—കുടുംബചര്യയും പാരമ്പര്യവും നിലനിർത്തുന്നവരും അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും അഭിമാനവുമാണ് അവർ.
വിനാ പുണ്യൈഃ കഥം നാരീ സംപ്രാപ്നോതി സുതോത്തമമ് । ന ജാനേ കീദൃശൈഃ പുണ്യൈരേഷ ഭര്താ സുപുണ്യഭാക്
പുണ്യമില്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഉത്തമനായ മകൻ എങ്ങനെ ലഭിക്കും? എത്ര വലിയ പുണ്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഈ ഭർത്താവിന് ഇങ്ങനെ വലിയ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
സംജാതോ ധര്മവീര്യോപി ധര്മാത്മാ ധര്മവത്സലഃ । യസ്യ വീര്യാന്മയാ പ്രാപ്താ യൂയം പുത്രാസ്തതോധികാഃ
അവൻ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ ജനിച്ചവനും ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ധർമ്മം സ്നേഹിക്കുന്നവനും ആണ്. അവന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ, അതിൽ കൂടുതൽ നല്ല മക്കളെ, ലഭിച്ചു.
ഏവം പുണ്യപ്രഭാവോയം ഭവംതഃ പുണ്യവത്സലാഃ । മമ പുത്രാസ്തു സംജാതാഃ പിതൃഭക്തിപരായണാഃ
ഇങ്ങനെയാണ് പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തി—നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പുണ്യപ്രവൃത്തികളിൽ സ്നേഹമുള്ളവരാണ്. എന്റെ മക്കൾ അച്ഛനെ ഭക്തിയോടെ ആദരിക്കുന്നവരായി ജനിച്ചു.
അഹോ ലോകേഷു പുണ്യൈശ്ച സുപുത്രഃ പരിലഭ്യതേ । ഏകൈകശോധികാഃ പംച മയാ പ്രാപ്താ മഹാശയാഃ
ലോകങ്ങളിൽ പുണ്യത്തിന്റെ ഫലമായി നല്ല മകൻ ലഭിക്കുന്നു. ഞാൻ ഓരോരുത്തരെയും മറികടക്കുന്ന അഞ്ചു മഹാനായ മക്കളെ നേടിയിരിക്കുന്നു.
യജ്വാനഃ പുണ്യശീലാശ്ച തപസ്തേജഃ പരാക്രമാഃ । ഏവം സംവര്ധിതാസ്തേ തു തയാ മാത്രാ പുനഃ പുനഃ
അവർ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും പുണ്യശീലികളും തപസ്സിന്റെയും തേജസ്സിന്റെയും വീര്യത്തിന്റെയും ഉടമകളുമാണ്. ഇങ്ങനെ അവർ അമ്മയുടെ കൈവശം വീണ്ടും വീണ്ടും വളർന്നു.
ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടാഃ പ്രണേമുര്മാതരം സുതാഃ । പുത്രാ ഊചുഃ- സുപുണ്യൈഃ പ്രാപ്യതേ മാതാ സന്മാതാ സുപിതാ കില
വലിയ സന്തോഷത്തിൽ മക്കൾ അമ്മയെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: 'മാതാവിനെ വലിയ പുണ്യഫലമായാണ് ലഭിക്കുന്നത്, സന്മാതാവും സദ്ഭർത്താവുമാണ് സത്യത്തിൽ.'
ഭവതീ പുണ്യകൃന്മാതാ നോ ഭാഗ്യൈസ്തു പ്രവര്തിതാ । യസ്യാ ഗര്ഭോദരം പ്രാപ്യ സുപുണ്യൈശ്ച പ്രവര്ദ്ധിതാഃ
'നിങ്ങൾ പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മാതാവാണ്, ഭാഗ്യത്തിന്റെ വഴിയല്ല. നിങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പുണ്യത്തോടെ വളർന്നവരാണ് ഞങ്ങൾ,'
ജന്മജന്മനി ത്വം മാതാ പിതാ ചൈവ ഭവിഷ്യഥഃ । പിതോവാച- ശൃണുധ്വം മാമകാഃ പുത്രാഃ സുവരം പുണ്യദായകമ്
'ജന്മം ജന്മം നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ആയിരിക്കും.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മക്കളേ, ഈ ഉത്തമവും പുണ്യദായകവുമായ വരം കേൾക്കൂ.'
മയി തുഷ്ടേ സുതാ ഭോഗാ നനു ഭുംജംതു ചാക്ഷയാന് । പുത്രാ ഊചുഃ- യദി താത പ്രസന്നോസി വരം ദാതുമിഹേച്ഛസി
'ഞാനെന്തെങ്കിലും സന്തോഷവാനായാൽ, എന്റെ മക്കൾക്ക് ക്ഷയിക്കാത്ത സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കാമാകട്ടെ.' മക്കൾ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ, ഒരു വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,'
അസ്മാന്പ്രേഷയ ഗോലോകം വൈഷ്ണവം ദാഹവര്ജിതമ് । പിതോവാച- ഗച്ഛധ്വം വൈഷ്ണവം ലോകം യൂയം വിഗതകല്മഷാഃ
'ഞങ്ങളെ ദാഹമില്ലാത്ത വൈഷ്ണവലോകമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചുതരേണം.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ പാപരഹിതരായി വൈഷ്ണവലോകത്തിലേക്ക് പോവൂ.'
മത്പ്രസാദാത്തപോഭിശ്ച പിതൃഭക്ത്യാനയാ സ്വയാ । ഏവമുക്തേ തു തേനാപി സുവാക്യേ ഋഷിണാ തതഃ
'എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, തപസ്സിനാൽ, ഈ പിതൃഭക്തിയാൽ.' ഇങ്ങനെ ആ ഋഷി ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ,
ശംഖചക്രഗദാപാണിര്ഗരുഡാരൂഢ ആഗതഃ । സപുത്രം ശിവശര്മാണമിത്യുവാച പുനഃ പുനഃ
ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ, ഗരുഡനിൽ കയറി അവിടെ എത്തി, ശിവശർമനും മക്കളോടും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
സപുത്രേണ ത്വയാദ്യൈവ ജിതോ ഭക്ത്യാസ്മി വൈ ദ്വിജ । പുത്രൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗച്ഛ ചതുര്ഭിഃ പുണ്യകാരിഭിഃ
'ഇന്ന്, ഭക്തിയാൽ നീയും മക്കളും ചേർന്ന് എന്നെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ. നീയും നിന്റെ നാലു പുണ്യപ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മക്കളും കൂടെ വരിക.'
അനയാ ഭാര്യയാ സാര്ദ്ധം പുണ്യയാ പതികാമ്യയാ । ശിവശര്മോവാച- അമീ ഗച്ഛംതു പുത്രാ മേ വൈഷ്ണവം ലോകമുത്തമമ്
ഈ പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ഭർത്താവിന് അർപ്പിതയായവളോടൊപ്പം, ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മക്കൾ ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവ ലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
കംചിത്കാലം തു നേഷ്യാമി ഭൂമൌ വൈ ഭാര്യയാ സഹ । അനേനാപി സുപുത്രേണ അംത്യേന സോമശര്മണാ
കുറച്ചു കാലം ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഈ നല്ല മകനായ ഏറ്റവും ചെറുതായ സോമശർമനോടൊപ്പം കഴിയാം.
ഏവമുക്തേ ശുഭേ വാക്യേ ഋഷിണാ സത്യഭാഷിണാ । താനുവാചാഥ ദേവേശഃ സുപുത്രാഞ്ഛിവശര്മണഃ
സത്യം പറയുന്ന ഋഷി ഈ ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശിവശർമന്റെ നല്ല മക്കളോട് സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛംതു മോക്ഷദം ലോകം ദാഹപ്രലയവര്ജിതമ് । ഏവമുക്തേ തതോ വിപ്രാശ്ചത്വാരഃ സത്യചേതസഃ
മോക്ഷം നൽകുന്ന, ദാഹവും നാശവും ഇല്ലാത്ത ലോകത്തിലേക്ക് അവർ പോകട്ടെ. ഇതു പറഞ്ഞതോടെ, സത്യമനസ്സുള്ള നാലു ബ്രാഹ്മണന്മാർ