യഥാനലേന സംദഗ്ധാസ്തൃണാനാം സംചയാ ദ്വിജാഃ । ഭസ്മീഭൂതാ ഭവംത്യേവ തഥാ താസ്താ വിഭീഷികാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, തീയിൽ കത്തിയ പുല്ല് കൂമ്പാരങ്ങൾ പൊടിയായി മാറുന്നതുപോലെ, ആ ഭീതികളും അങ്ങനെ നശിച്ചു.
വിപ്രസ്യ തേജസാ തസ്യ പിതൃഭക്തസ്യ സത്തമാഃ । പ്രലയം ഗതാസ്തു ഘോരാസ്താ ദാരുണാ ഭീഷികാ ദ്വിജാഃ
പിതൃഭക്തനായ ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ തേജസ്സാൽ, ഉത്തമന്മാരേ, ആ ഭയാനകവും ക്രൂരവുമായ ഭീതികൾ മുഴുവൻ നശിച്ചു.
സ വിഘ്നാന്ദര്ശയാമാസ സഹസ്രാക്ഷഃ പുനഃ പുനഃ । തേജസാഽനാശയദ്വിപ്രഃ സ്വകീയേന മഹായശാഃ
സഹസ്രാക്ഷൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു; എന്നാൽ മഹത്വമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് അവയെ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.
ഏവം വിഘ്നാന്ബഹൂംസ്തസ്യ ഇംദ്രസ്യാപി മഹാത്മനഃ । നാശയാമാസ മേധാവീ തപസസ്തേജസാപി വാ
അങ്ങനെ, മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രന്റെ അനേകം തടസ്സങ്ങൾ പോലും ആ ജ്ഞാനിയൻ തപസ്സിന്റെയും തേജസ്സിന്റെയും ശക്തിയാൽ നശിപ്പിച്ചു.
നഷ്ടേഷു തേഷു വിഘ്നേഷു ദാരുണേഷു മഹത്സു ച । ജ്ഞാത്വാ തസ്യ കൃതാന്വിഘ്നാന്ദാരുണാന്ഭീഷണാകൃതീന്
ആ വലിയ ഭയാനകമായ തടസ്സങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അത്തരം ഭയപ്പെടുത്തലുകൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
അഥ ക്രുദ്ധോ മഹാതേജാ വിഷ്ണുശര്മാ ദ്വിജോത്തമഃ । ഇംദ്രം പ്രതി മഹാഭാഗോ രാഗരക്താംതലോചനഃ
അപ്പോൾ, കോപത്താൽ ദഹിച്ചും തേജസ്സോടെ തിളങ്ങിയും, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനായ വിഷ്ണുശർമൻ ഇന്ദ്രനെ നോക്കി, രോഷത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചു.
ഇംദ്ര ലോകാദഹം ചേംദ്രം പാതയിഷ്യാമി നാന്യഥാ । നിജധര്മേ രതസ്യാദ്യ യോ വിഘ്നം തു സമാചരേത്
ഞാൻ ഇന്ദ്രനെ ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കും; മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ല. ഇന്ന് സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ ആരായാലും,
തസ്യ ദംഡം പ്രദാസ്യാമി യോ വൈ ഹന്യാത്സ ഹന്യതേ । ഏവമന്യം കരിഷ്യാമി ദേവാനാം പാലകം പുനഃ
അവനു ഞാൻ ശിക്ഷ നൽകും; കൊല്ലുന്നവൻ കൊല്ലപ്പെടും. അങ്ങനെ, ഞാൻ മറ്റൊരാളെ ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനായി നിയമിക്കും.
ഏവം സമുദ്യതോ വിപ്ര ഇംദ്രനാശായ സത്തമഃ । താവദേവ സമായാതോ ദേവേംദ്രഃ പാകശാസനഃ
ഇങ്ങനെ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നപ്പോൾ, അപ്പോൾതന്നെ വജ്രധാരിയായ ദേവേന്ദ്രൻ അവിടെ എത്തി.
ഭോ ഭോ വിപ്ര മഹാപ്രാജ്ഞ തപസാ നിയമേന ച । ദമേന സത്യശൌചാഭ്യാം ത്വത്സമോ നാസ്തി ചാപരഃ
ബ്രാഹ്മണാ, മഹാപണ്ഡിതാ, തപസ്സും നിയന്ത്രണവും, ദമം, സത്യവും ശുദ്ധിയും കൊണ്ടും, നിന്നെപ്പോലെയും മറ്റൊരാളെയും ഇല്ല.
അനയാ പിതൃഭക്ത്യാ തേ ജിതോഹം ദൈവതൈഃ സഹ । മമാപരാധം ത്വം സര്വം ക്ഷംതുമര്ഹസി സത്തമ
നിന്റെ പിതൃഭക്തിയാൽ നീ ദേവന്മാരോടൊപ്പം എന്നെയും ജയിച്ചു. മഹാനായവനേ, എന്റെ എല്ലാ തെറ്റുകളും നീ ക്ഷമിക്കണം.
വരം വരയ ഭദ്രം തേ ദുര്ലഭം ച ദദാമ്യഹമ് । വിഷ്ണുശര്മാ തദോവാച ദേവരാജം തഥാഗതമ്
നിനക്ക് ആശംസകൾ; നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, എനിക്കു കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ളതും ഞാൻ തരാം. അപ്പോൾ വിഷ്ണുശർമൻ അങ്ങിനെ വന്ന ദേവരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
വിപ്രതേജോ മഹേംദ്രേദ്രം അസഹ്യം ദേവദൈവതൈഃ । പിതൃഭക്തസ്യ ദേവേശ ദുഃസഹം സര്വഥാ വിഭോ
ബ്രാഹ്മണന്റെ തേജസ് ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാർക്കും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാരുടെ രാജാവേ, പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തി ഒരിക്കലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണു, മഹാശക്തനേ.
തേജോഭംഗോ ന കര്ത്തവ്യോ ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ് । പുത്രപൌത്രൈഃ സമസ്തൈസ്തു ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഹരാന്പുനഃ
മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണരുടെ തേജസ് കുറയ്ക്കരുത്; അവരുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളുമൊത്ത് അവർ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും നശിപ്പിക്കും.
നാശയംതേ ന സംദേഹോ യദി രുഷ്ടാ ദ്വിജോത്തമാഃ । നാഗച്ഛേദ്യദ്ഭവാനദ്യ തദാ രാജ്യമനുത്തമമ്
ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജന്മാർ കോപിതരായാൽ അവർ നശിപ്പിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല; നീ ഇന്നു വരില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ അതുല്യമായ രാജ്യം നിലനിൽക്കില്ല.
ആത്മതപഃ പ്രഭാവേണ അന്യസ്മൈ ത്വം മഹാത്മനേ । ദാതുകാമസ്തു സംജാതോ രോഷപൂര്ണേന ചക്ഷുഷാ
സ്വന്തം തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ, മറ്റൊരു മഹാത്മാവിന് വരം നൽകാൻ അവൻ ഉത്സുകനായി, കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ.
ഭവാനദ്യ സമായാതോ വരം ദാതുമിഹേച്ഛസി । അമൃതം ദേഹി ദേവേംദ്ര പിതൃഭക്തിം തഥാചലാമ്
നീ ഇന്നിവിടെ വരം നൽകാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; ദേവേന്ദ്രാ, എനിക്ക് അമൃതവും പിതാവിനോടുള്ള അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും തരിക.
ഏവംവിധം വരം ദേഹി യദി തുഷ്ടോസി ശത്രുഹന് । ഏവം ദദാമി പുണ്യം തേ വരം ചാമൃതസംയുതമ്
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ സന്തോഷമുള്ളെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു വരം തരിക; ഞാൻ നിനക്ക് അമൃതം കൂടിയ ഒരു പുണ്യവരമാണ് നൽകുന്നത്.
ഏവമാഭാഷ്യ തം വിപ്രമമൃതം ദത്തവാന്സ്വയമ് । സകുംഭം ദത്തവാംസ്തസ്മൈ പ്രീയമാണേന ചാത്മനാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവേന്ദ്രൻ സ്വയം ബ്രാഹ്മണന് അമൃതം നൽകി; സന്തോഷത്തോടെ ഒരു നിറഞ്ഞ കലശവും അവനു നൽകി.
അചലാ തേ ഭവേദ്വിപ്ര ഭക്തിഃ പിതരി സര്വദാ । ഏവമാഭാഷ്യ തം വിപ്രം വിസൃജ്യ ച സഹസ്രദൃക്
ബ്രാഹ്മണേ, നിന്റെ പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തി എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായിരിക്കും; അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവൻ അവനെ വിട്ടുപോയി.
പ്രസന്നോഭൂച്ച തദ്ദൃഷ്ട്വാ വിപ്രതേജഃ സുദുഃസഹമ് । വിഷ്ണുശര്മാ തതോ ഗത്വാ പിതരം വാക്യമബ്രവീത്
അത് കണ്ടു ദേവേന്ദ്രൻ സന്തോഷിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തി അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; അപ്പോൾ വിഷ്ണുശർമൻ പോയി പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
താത ഇംദ്രാത്സമാനീതമമൃതം വ്യാധിനാശനമ് । അനേനാപി മഹാഭാഗ നീരുജോ ഭവ സര്വദാ
അച്ഛാ, ഞാൻ ദേവേന്ദ്രനിൽ നിന്ന് രോഗം നശിപ്പിക്കുന്ന അമൃതം കൊണ്ടുവന്നു; ഇതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യവാനായവനേ, നീ എപ്പോഴും രോഗമില്ലാതെ ഇരിക്കണം.
അമൃതേന ത്വമദ്യൈവ പരാം തൃപ്തിമവാപ്നുഹി । ഏതദ്വാക്യം മഹച്ഛ്രുത്വാ ശിവശര്മാ സുതസ്യ ഹി
ഇന്നുതന്നെ നീ ഈ അമൃതം കഴിച്ച് പരമസന്തോഷം നേടുക; മകന്റെ ഈ മഹത്തായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശിവശർമൻ—
സുതാന്സര്വാന്സമാഹൂയ പ്രീയമാണേന ചേതസാ । പിതൃഭക്താഃ സുതാ യൂയം മദ്വാക്യപരിപാലകാഃ
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ എല്ലാ മക്കളെയും വിളിച്ചു; 'മക്കളേ, നിങ്ങൾ പിതൃഭക്തരാണു, എന്റെ വാക്കുകൾ പാലിക്കുന്നവരാണ്.'
വരം വൃണുധ്വം സുപ്രീതാഃ പുത്രകാ ദുര്ലഭം ഭുവി । ഏവമാഭാഷിതം തസ്യ ശുശ്രുവുഃ സര്വസംമതാഃ
പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളേ, ഭൂമിയിൽ അപൂർവമായ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാവരും ആ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
തേ സര്വേ തു സമാലോച്യ പിതരം പ്രത്യഥാബ്രുവന് । അസ്മാകം ജീവതാമ്മാതാ ഗതാ യാ യമമംദിരമ്
അവരൊക്കെയും ആലോചിച്ച് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്മ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ യമലോകത്തേക്കു പോയി.'
നീരുജാ ഭവനാദ്ദേവീ പ്രസാദാത്തവ സുവ്രതാ । ഭവാന്പിതാ ഇയം മാതാ ജന്മജന്മാംതരേ പിതഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ധർമ്മപരമായ അമ്മയമ്മ രോഗമില്ലാത്തവളായി; നീയാണു ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ, ഇവളാണ് അമ്മ, പല ജന്മങ്ങളിലും നീയാണു അച്ഛൻ.
വയം സുതാ ഭവേമേതി സര്വേ പുണ്യകൃതസ്തഥാ । ശിവശര്മോവാച- അദ്യൈവാപി മൃതാ മാതാ ഭവതാം പുത്രവത്സലാ
'ഞങ്ങൾ എല്ലാം എന്നും നിന്റെ മക്കളായിരിക്കട്ടെ, പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെയാവട്ടെ.' ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്നുതന്നെ, മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ അമ്മ മരിച്ചു.'
ജീവമാനാ സുഹൃഷ്ടാ സാ ഏഷ്യതേ നാത്ര സംശയഃ । ഏവമുക്തേ ശുഭേ വാക്യേ ഋഷിണാ ശിവശര്മണാ
അവൾ ജീവനോടെ സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു വരും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇങ്ങനെ ശിവശർമൻ എന്ന ഋഷി ഈ ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ,
തേഷാം മാതാ സമായാതാ പ്രഹൃഷ്ടാ വാക്യമബ്രവീത് । ഏതദര്ഥം സമുത്പന്നം സുവീര്യം തനയം സുതമ്
അവരുടെ അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ എത്തിയ്ക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'ഈ കാരണത്താൽ വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.'