ഉത്തമാംഗം പ്രദത്തം മേ പിതൃഭക്തേന തേന തേ । തവാര്ഥേ ദ്വിജശാര്ദൂല മാമേവം പരിഭുംക്ഷ്വ വൈ
പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയോടെ അവൻ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഉന്നത ഭാഗം നൽകി. ബ്രാഹ്മണശാർദൂല, നിന്റെ കാര്യത്തിനായി നീ എന്നെ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കൂ.
തസ്യ തൈര്ഭ്രാതൃഭിര്ദൃഷ്ടം സാഹസം വേദശര്മണഃ । വേപിതാംഗത്വമാപന്നാസ്തേ ബഭൂവുഃ പരസ്പരമ്
വേദശർമന്റെ ധൈര്യമായ പ്രവൃത്തി കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ സഹോദരന്മാർ വിറയുന്ന ശരീരത്തോടെ പരസ്പരം അശാന്തരായി.
മൃതാ നോ ധര്മസാധ്വീ സാ മാതാ സത്യസമാധിനാ । അയമേവ മഹാഭാഗഃ പിതുരര്ഥേ മൃതഃ ശുഭഃ
നമ്മുടെ മാതാവ്, ധർമ്മത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവൾ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവളായി മരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ മഹാഭാഗൻ പിതാവിന്റെ കാര്യം കൊണ്ടു മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ശുഭേ.
ധന്യോയം ധന്യതാം പ്രാപ്തഃ പിതുരര്ഥേ കൃതം ശുഭമ് । ഏവം സംഭാഷിതം തൈസ്തു ഭ്രാതൃഭിഃ പുണ്യചാരിഭിഃ
പിതാവിന്റെ കാര്യത്തിനായി നല്ലത് ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഈയാൾ ഭാഗ്യവാനായി, ഭാഗ്യത്തെ നേടിയവനായി. അങ്ങനെ പുണ്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന സഹോദരന്മാർ പറഞ്ഞു.
സമാകര്ണ്യ ദ്വിജോ വാക്യം ജ്ഞാത്വാ ഭക്തിപരായണമ് । നികൃത്തം ച ശിരസ്തേന പുത്രേണ വേദശര്മണാ
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവന്റെ ഭക്തി മനസ്സിലാക്കി, അവന്റെ മകൻ വേദശർമൻ തല വെട്ടിയതും അറിഞ്ഞു.
ധര്മശര്മാണമാഹാഥ ശിര ഏതത്പ്രഗൃഹ്യതാമ്
ധർമ്മശർമൻ പറഞ്ഞു: ഈ തല എടുത്തുകൊൾ.
സൂത ഉവാച- തദാദായ മഹാത്മാഽസൌ നിര്ജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ । പിതൃഭക്ത്യാ തപോഭിശ്ച സത്യാര്ജവബലേന സഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതു എടുത്ത്, മഹാത്മാവായ അവൻ പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയും, തപസ്സും, സത്യവും, നേരായ മനസ്സും, ശക്തിയും കൊണ്ട് ഉജ്ജ്വലമായി, അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടു.
ധര്മമാകൃഷ്ടവാംശ്ചൈവ ധര്മശര്മാ തതസ്തദാ । സമാകൃഷ്ടസ്തു വൈ ധര്മസ്തപസാ തസ്യ ധീമതഃ
അന്ന്, ധർമ്മശർമൻ ധർമ്മത്തെ തന്റെ അടുക്കിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു; ധർമ്മം അതിജ്ഞാനിയെന്ന അവന്റെ തപസ്സിൽ ആകർഷിതനായി.
ധര്മശര്മാണമായാതം ഇദം വചനമബ്രവീത് । കസ്മാത്ത്വയാ സമാഹൂതോ ധര്മശര്മന്സമാഗതഃ
ധർമ്മം, ധർമ്മശർമൻ സമീപിച്ചപ്പോൾ, ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു: "ധർമ്മശർമാ, നീ എന്നെ എന്തിനാണ് വിളിച്ച് ഇവിടെ എത്തിച്ചത്?"
തന്മേ കഥയ കാര്യം ത്വം തത്കരോമി ന സംശയഃ । ധര്മശര്മോവാച- യദ്യസ്തി ഗുരുശുശ്രൂഷാ യദി നിഷ്ഠാഽചലം തപഃ
"എന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ പറയൂ; ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ അതു ചെയ്യാം." ധർമ്മശർമൻ പറഞ്ഞു: "ഗുരുവിനോടുള്ള സേവനവും, അചലമായ തപസ്സും ഉണ്ടെങ്കിൽ—"
തേന സത്യേന മേ ധര്മ വേദശര്മാ സ ജീവതു । ധര്മ ഉവാച- ദമശൌചേന സത്യേന തപസാ തവ സുവ്രത
"ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ധർമ്മമേ, വേദശർമൻ ജീവിക്കട്ടെ." ധർമ്മം പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ദമം, ശുദ്ധി, സത്യം, തപസ്സ് എന്നിവകൊണ്ടും, സദാചാരിയേ—"
പിതൃഭക്ത്യാ തവ ഭ്രാതാ വേദശര്മാ മഹാഭുജഃ । പുനരേവ മഹാത്മാസൌ ജീവനം ച ലഭിഷ്യതി
"നിന്റെ പിതൃഭക്തിയാൽ, നിന്റെ സഹോദരൻ വേദശർമൻ, ശക്തിയുള്ളവൻ, വീണ്ടും ജീവൻ ലഭിക്കും, ആ മഹാത്മാവിന്."
തപസാനേന തുഷ്ടോസ്മി പിതൃഭക്ത്യാ മഹാമതേ । വരം വരയ ഭദ്രം തേ ദുര്ലഭം ധര്മവിത്തമൈഃ
"ഈ തപസ്സും പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയും കൊണ്ടു ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, മഹാജ്ഞാനിയേ. ധർമ്മം അറിയുന്നവർക്കും ദുർലഭമായ ഒരു വരം നീ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാഗ്യവതിയേ."
ഏവമാകര്ണിതം തേന സുവാക്യം ധര്മശര്മണാ । വൈവസ്വതം മഹാത്മാനം സമുവാച മഹായശാഃ
ധർമ്മശർമൻ പറഞ്ഞ ഈ ഉത്തമ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മഹാ യശസ്സുള്ളവൻ വൈവസ്വതനെ, മഹാത്മാവിനെ സമീപിച്ചു.
ദേഹി മേ ത്വചലാം ഭക്തിം പിതുഃ പാദാര്ഹണേ പുനഃ । ധര്മേ രതിം തഥാ മോക്ഷം സുപ്രസന്നോ യദാ മമ
"പിതാവിന്റെ പാദസേവനത്തിൽ വീണ്ടും അചലമായ ഭക്തി, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം, മോക്ഷം — എപ്പോഴെങ്കിലും നീ എനിക്ക് ദയയോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ — ദയവായി നൽകൂ."
തമുവാച തതോ ധര്മോ മത്പ്രസാദാദ്ഭവിഷ്യതി । ഏവമുക്തേ മഹാവാക്യേ വേദശര്മാ തദോത്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം ധർമ്മം അവനോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ കൃപയാൽ അതു നടക്കും." ഈ മഹാവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ, വേദശർമൻ അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു.
പ്രസുപ്തവന്മഹാപ്രാജ്ഞോ ധര്മശര്മാണമബ്രവീത് । ക്വ സാ ദേവീ ഗതാ ഭ്രാതഃ ക്വ സ താതോ ഭവേദിതി
പ്രബുദ്ധനായ മഹാപ്രാജൻ വേദശർമൻ, ധർമ്മശർമനോട് ചോദിച്ചു: "സഹോദരാ, ആ ദേവി എവിടേക്ക് പോയി? നമ്മുടെ പിതാവ് എവിടെയാണ്?"
സമാസേന സമാഖ്യാതം യഥാ പിത്രാ നിയോജിതഃ । സമാജ്ഞായ തതോ ഹൃഷ്ടോ ധര്മശര്മാ തമബ്രവീത്
പിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, സംക്ഷിപ്തമായി എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. അതു മനസ്സിലാക്കി, സന്തോഷത്തോടെ ധർമ്മശർമൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
മമാദ്യൈവ മഹാഭാഗ ശിരസാ ജീവിതേന ച । സംമുഖീ ഭവ വൈ ഭ്രാതഃ കോന്യോ മേ ത്വാദൃശോ ഭുവി
"ഇന്ന്, ഭാഗ്യവതിയേ, എന്റെ തലയും ജീവനും കൊണ്ട്, സഹോദരാ, നീ എനിക്ക് മുന്നിൽ നില്ക്കണം. ഭൂമിയിൽ എനിക്ക് നിന്നെപ്പോലുള്ള മറ്റാരുമില്ല."
ഭ്രാതരം ചൈവമാഭാഷ്യ ഉത്സുകഃ പിതരം പ്രതി । ഗമനായ മതിം ചക്രേ ഭ്രാത്രാ ച ധര്മശര്മണാ
സഹോദരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പിതാവിനെ കാണാൻ ആവേശത്തോടെ, ധർമ്മശർമനോടൊപ്പം പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ദ്വാവേതൌ തു ഗതൌ തത്ര പിതരം ഹൃഷ്ടമാനസൌ । ദ്വാഭ്യാം തത്ര സമാസ്ഥായ ശിവശര്മാണമുത്തമമ്
അവരിരുവരും സന്തോഷഭാവത്തോടെ അവിടേക്ക് പോയി; ഇരുവരും ചേർന്ന് ഉത്തമനായ ശിവശർമനെ സമീപിച്ചു.
ധര്മശര്മാ തദോവാച പിതരം ദീപ്തിസംയുതമ് । മമാദ്യൈവ മഹാഭാഗ തപസാ ജീവിതേന ച
ധർമ്മശർമൻ അപ്പോൾ പ്രകാശമുള്ള പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഇന്ന്, ഭാഗ്യവതിയേ, എന്റെ തപസ്സും ജീവനും കൊണ്ട്—"
വേദശര്മാ സമാനീതസ്തം പുത്രം പ്രഗൃഹാണ ഭോഃ । ശിവശര്മാ തതോ ഹൃഷ്ടോ ഭക്തിം വിജ്ഞായ തസ്യ ച
"വേദശർമനെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു; പിതാവേ, മകനെ സ്വീകരിക്കൂ." ശിവശർമൻ, അതിനുശേഷം, അവന്റെ ഭക്തി മനസ്സിലാക്കി സന്തോഷിച്ചു.
ന കിംചിദബ്രവീത്തം തു പുനശ്ചിംതാമുപേയിവാന് । പുരതോ വിനയേനാപി വര്തമാനം മഹാമതിമ്
അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; വീണ്ടും ചിന്തയിൽ ആഴപ്പെട്ടു, വിനയത്തോടെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്ന മഹാജ്ഞാനിയേ കാണുമ്പോൾ.
വിഷ്ണുശര്മാണമാഭാഷീദ്വത്സ മേ വചനം കുരു । ഇംദ്രലോകം വ്രജസ്വാദ്യ തസ്മാദാനയ ചാമൃതമ്
വിഷ്ണുശർമനോട് പറഞ്ഞു: 'കുഞ്ഞേ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു. ഇപ്പോൾ നീ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകൂ, അവിടെ നിന്ന് അമൃതം കൊണ്ടുവരിക.'
അനയാ കാന്തയാ സാര്ദ്ധം സ്ഥാതുമിച്ഛാമി സാംപ്രതമ് । സാഗരാദ്യത്സമുത്പന്നമമൃതം വ്യാധിനാശനമ്
ഈ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടൊപ്പം ഇപ്പോൾ ഞാൻ കൂടെയിരിക്കണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച അമൃതം രോഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
സാധുനേച്ഛതി മാമേഷാ യഥൈനാം തു ലഭാമ്യഹമ് । തഥാ കുരുഷ്വ ശീഘ്രം ത്വമന്യഥാന്യം പ്രയാസ്യതി
അവൾ എനിക്ക് ആഗ്രഹം കാണിക്കുന്നു; ഞാൻ അവളെ നേടാൻ കഴിയേണ്ടതിനു നീ വേഗത്തിൽ ഈ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അവൾ മറ്റൊരാളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും.'
വൃദ്ധം ജ്ഞാത്വാവമന്യേത ഇയം ബാലാ സുരൂപിണീ । അദ്യ ദേവ്യാനയാ സാര്ദ്ധം പ്രിയയാ ഭുവനത്രയേ
ഞാൻ വയസ്സായവനാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ഈ സുന്ദരിയായ ബാലിക എന്നെ അവഗണിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഈ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവിയോടൊപ്പം, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും—
നിര്ദോഷോ വ്യാധിനിര്മുക്തോ യഥാ താത ഭവാമ്യഹമ് । തഥാ കുരുഷ്വ മേ വത്സ മദ്ഭക്തോസി യദാ ഭുവി
കുഞ്ഞേ, നീ ഭൂമിയിൽ എന്റെ ഭക്തനാണ്, അതിനാൽ ഞാൻ പാപമില്ലാതെ, രോഗമില്ലാതെ ആകാൻ നീ എനിക്ക് സഹായിക്കണം.
ഏവമാകര്ണ്യ തദ്വാക്യം പിതുസ്തസ്യ മഹാത്മനഃ । വിഷ്ണുശര്മാ തദോവാച പിതരം ദീപ്തതേജസമ്
അവന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വിഷ്ണുശർമൻ അതിന്റെ ശേഷം തന്റെ ദീപ്തതേജസുള്ള പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.