അപഹായ ഗതാ സേയം സ്വര്ഗേ താത കിമുച്യതേ । ശിവശര്മോപരിഭവം പുത്രം ഭക്തിപരായണമ്
അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, അച്ഛൻ, അവൾക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയാൻ കഴിയുമെന്നോ? ശിവശർമൻ എന്ന ഭക്തിയുള്ള മകനെ അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതല്ലേ.
യജ്ഞശര്മാണമാഹൂയ ഇത്യുവാച ദ്വിജോത്തമഃ । ശിവശര്മോവാച- അനേനാപി സുതീക്ഷ്ണേന ശസ്ത്രേണ നിശിതേന വൈ
യജ്ഞശർമനെ വിളിച്ചു, ആ ദ്വിജൻ പറഞ്ഞു. ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: ഈ അത്യന്തം鋭മായ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചും, സുതീക്ഷ്ണൻ,
വിച്ഛിദ്യാംഗാനി സര്വാണി യത്ര തത്ര ക്ഷിപസ്വ ഹ । തത്കൃതം തേന പുത്രേണ യഥാദേശഃ ശ്രുതഃ പിതുഃ
എന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങളും വെട്ടി എവിടെയെങ്കിലും വലിച്ചെറിയൂ. അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട മകൻ അതുപോലെ ചെയ്തു.
സമായാതഃ പുനഃ പശ്ചാത്പിതരം വാക്യമബ്രവീത് । യഥാദിഷ്ടം ത്വയാ താത തത്സര്വം കൃതവാനഹമ്
പിന്നെ വീണ്ടും തിരികെ വന്ന്, അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു: അച്ഛൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു.
സമാദിശ മമാന്യച്ച കാര്യകാരണമദ്യ ച । തച്ച സര്വം കരിഷ്യാമി ദുര്ജയം ദുര്ലഭം പിതഃ
ഇന്നും മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യവും ഉദ്ദേശവും പറയൂ, അച്ഛൻ. അതു എത്രയെങ്കിലും പ്രയാസമുള്ളതായാലും, ഞാൻ അതെല്ലാം ചെയ്യാം.
തമാജ്ഞായ മഹാഭാഗം പിതൃഭക്തം സ ച ദ്വിജഃ । നിശ്ചയം പരമം ജ്ഞാത്വാ ദ്വിതീയസ്യ വിചിംതയന്
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ആ ദ്വിജൻ, അച്ഛനോടുള്ള വലിയ ഭക്തിയും ഉറച്ച തീരുമാനവും മനസ്സിലാക്കി, രണ്ടാം മകന്റെ കാര്യത്തിൽ ചിന്തിച്ചു.
വേദശര്മാണമാഹൂയ ഗച്ഛ ത്വം മമ ശാസനാത് । സ്ത്രിയാ വിനാ ന ശക്നോമി സ്ഥാതും കംദര്പമോഹിതഃ
വേദശർമനെ വിളിച്ചു, അവൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ പോകൂ; ഞാൻ സ്ത്രീയില്ലാതെ കാമത്തിൽ മുങ്ങി നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
മായയാ ദര്ശിതാ നാരീ സര്വസൌഭാഗ്യസംപദാ । ഏനാമാനയ വത്സ ത്വം മമാര്ഥേ കൃതനിശ്ചയഃ
മായയാൽ കാണിച്ച സ്ത്രീ, എല്ലാ ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ഉള്ളവളെ—കുഞ്ഞേ, നീ അവളെ എന്റെ വേണ്ടി ഉറച്ച മനസ്സോടെ കൊണ്ടുവരൂ.
ഏവമുക്തസ്തഥാ പ്രാഹ കരിഷ്യേ തവ സുപ്രിയമ് । പിതരം തം നമസ്കൃത്യ താമുവാച ഗതസ്തതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞു: അച്ഛനെ ഏറ്റവും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതു ഞാൻ ചെയ്യും. അച്ഛനെ നമസ്കരിച്ച്, അവൻ അവളോടു പോയി സംസാരിച്ചു.
ത്വാം ദേവി യാചതേ താതഃ കാമബാണപ്രപീഡിതഃ । അതസ്ത്വം ജരയാ യുക്തേ പ്രസാദസുമുഖീ ഭവ
ദേവി, എന്റെ അച്ഛൻ കാമബാണങ്ങളിൽ പീഡിതനായി നിന്നെ അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, വയസ്സായതോടെ, ദയാലുവായി കാണിക്കൂ.
ഭജ ത്വം ചാരുസര്വാംഗി പിതരം മമ സുംദരി । ഏവമാകര്ണിതം തസ്യ മായയാ വേദശര്മണഃ
സുന്ദരിയായവളേ, മനോഹരമായ അംഗങ്ങൾ ഉള്ളവളേ, എന്റെ അച്ഛനോടു ചേർന്നു ജീവിക്കൂ. വേദശർമൻ, മായയാൽ, അവളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സ്ത്ര്യുവാച- ജരയാ പീഡിതസ്യാപി നൈവേച്ഛാമി കദാചന । സശ്ലേഷ്മമുഖരോഗസ്യ വ്യാധിഗ്രസ്തസ്യ സാംപ്രതമ്
സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: അവൻ വയസ്സായതുകൊണ്ട് പീഡിതനാണെങ്കിലും, എപ്പോഴും ഞാൻ അവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ ശ്ലേഷ്മം, കം, രോഗം എന്നിവയാൽ ബാധിച്ചവനാണ്.
ശിഥിലസ്യാപി ചാര്തസ്യ തസ്യ വൃദ്ധസ്യ സംഗമമ് । ഭവംതം രംതുമിച്ഛാമി കരിഷ്യേ തവ സുപ്രിയമ്
അവൻ ദുർബലനും വേദനയിലും ആയിട്ടും, ആ വൃദ്ധനോടു ചേർന്ന് ജീവിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഞാൻ നിന്നോടു രമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതു ഞാൻ ചെയ്യും.
ഭവംതം രൂപസൌഭാഗ്യൈര്ഗുണരത്നൈരലംകൃതമ് । ദിവ്യലക്ഷണസംപന്നം ദിവ്യരൂപം മഹൌജസമ്
നീ, രൂപം, ഭാഗ്യം, ഗുണരത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവൻ, ദിവ്യലക്ഷണങ്ങൾ, ദിവ്യരൂപം, വലിയ ശക്തി ഉള്ളവൻ—
കിം കരിഷ്യസി താതേന വൃദ്ധേന ശൃണു മാനദ । മമാംഗഭോഗഭാവേന സര്വം പ്രാപ്സ്യസി ദുര്ലഭമ്
ആ വൃദ്ധനായ അച്ഛനോടു നീ എന്ത് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു? കേൾക്കൂ, മാന്യനായവനേ; എന്റെ ശരീരസുഖം അനുഭവിച്ചാൽ, ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതെല്ലാം നീ നേടും.
യദ്യത്ത്വമിച്ഛസേ വിപ്ര തദ്ദദാമി ന സംശയഃ । ഏതദ്വാക്യം മഹച്ഛ്രുത്വാ അപ്രിയം പാപസംകുലമ്
നീ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ അതു നൽകും, സംശയമില്ല. ഈ വാക്കുകൾ, വലിയതും, അപ്രീതിയും, പാപം നിറഞ്ഞതും കേട്ടപ്പോൾ—
വേദശര്മോവാച- അധര്മയുക്തം തേ വാക്യമയുക്തം പാപമിശ്രിതമ് । നേദൃശം മാം വദേര്ദേവി പിതൃഭക്തിമനാഗസമ്
വേദശർമൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ വാക്കുകൾ ധർമ്മം ഇല്ലാത്തതും, അയോഗ്യവും, പാപം കലർന്നതുമാണ്; ദേവി, അച്ഛനോടു ഭക്തിയുള്ള, പാപമില്ലാത്ത എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയരുത്.
പിതുരര്ഥം സമായാതസ്ത്വാമഹം പ്രാര്ഥയേ ശുഭേ । അന്യദേവം ന വക്തവ്യം ഭജ ത്വം പിതരം മമ
അച്ഛന്റെ കാരണത്താണ് ഞാൻ വന്നത്, ശുഭയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നെ അപേക്ഷിക്കുന്നു; മറ്റെന്തെങ്കിലും പറയരുത്—നീ എന്റെ അച്ഛനോടു ചേർന്നു ജീവിക്കൂ.
യദ്യത്ത്വമിച്ഛസേ ദേവി ത്രൈലോക്യേ സചരാചരമ് । തത്തദ്ദദ്മി ന സംദേഹോ ദേവരാജ്യാധികം ശുഭേ
ദേവി, നീ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ചലിക്കുന്നതോ അചലമായതോ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും. ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദേവരാജ്യത്തേക്കാൾ വലിയതും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം, ശുഭേ.
സ്ത്ര്യുവാച- ഏവം സമര്ഥോ ദാതും മേ പിതുരര്ഥേ യദാ ഭവാന് । തദാ മേ ദര്ശയാദ്യൈവ സേംദ്രാസ്ത്വം സമഹേശ്വരാന്
സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാവിനായി നീ എനിക്ക് എന്തും നൽകാൻ കഴിയുന്നവനാണെങ്കിൽ, ഇന്ന് തന്നെ നീ ഇന്ദ്രനും മഹാദേവന്മാരും പോലെ സമനാണെന്ന് എനിക്ക് കാണിച്ചുതരൂ.
ദാതുമേവം സമര്ഥോസി ദുര്ലഭം സാംപ്രതം കില । കിം തേ ബലം മഹാഭാഗ ദര്ശയസ്വ ത്വമാത്മനഃ
നീ ഇപ്പോൾ ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് പോലും നൽകാൻ കഴിയുന്നവനാണ്. മഹാഭാഗ, നിന്റെ ശക്തി എന്താണ്? അതിനെ നീ എനിക്ക് കാണിച്ചുതരൂ.
വേദശര്മോവാച- പശ്യ പശ്യ ബലം ദേവി പ്രഭാവം തപസോ മമ । മയാഹൂതാഃ സമായാതാ ഇംദ്രാദ്യാഃ സുരസത്തമാഃ
വേദശർമ പറഞ്ഞു: ദേവി, എന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയും പ്രഭാവവും നീ കാണുക. ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ഇന്ദ്രന്മാരും മറ്റു പ്രധാന ദേവന്മാരും ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
വേദശര്മാണമൂചുസ്തേ കിം കുര്മോ ഹി ദ്വിജോത്തമ । യമേവമിച്ഛസേ വിപ്ര തം ദദാമോ ന സംശയഃ
ദേവന്മാർ വേദശർമനോട് പറഞ്ഞു: ദ്വിജോത്തമ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം? നീ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതെല്ലാം ഞങ്ങൾ നിനക്ക് നൽകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വേദശര്മോവാച- യദി ദേവാഃ പ്രസാന്നാ മേ പ്രസാദസുമുഖാ യദി । ദദംതു വിമലാം ഭക്തിം പാദയോഃ പിതുരേവ മേ
വേദശർമ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ എനിക്ക് ദയയോടെ, പ്രസാദസുമുഖങ്ങളായിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ, എന്റെ പിതാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ശുദ്ധമായ ഭക്തി നൽകട്ടെ.
ഏവമസ്തു സുരാഃ സര്വേ യഥായാതാസ്തഥാ ഗതാഃ । തമുവാച തഥാ ദൃഷ്ട്വാ ദൃഷ്ടം തേ തപസോ ബലമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും 'അങ്ങിനെ ആകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു, വന്നതുപോലെ തന്നെ അവർ പോയി. അതിനുശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു: നീ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കണ്ടു.
ദേവൈസ്തു നാസ്തി മേ കാര്യം യദി ദാതുമിഹേച്ഛസി । യന്മാം നയസി ഗുര്വര്ഥം തത്കുരുഷ്വ മമ പ്രിയമ്
ദേവന്മാരോടു എനിക്ക് കാര്യമില്ല; നീ നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തിനായി എന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുക.
ദേഹി ത്വം സ്വം ശിരോ വിപ്ര സ്വഹസ്തേന നികൃത്യ വൈ । വേദശര്മോവാച- ധന്യോഹമദ്യ സംജാതോ മുക്തശ്ചൈവ ഋണത്രയാത്
നിന്റെ കൈകൊണ്ട് നിന്റെ തല നീ നൽകണം, ബ്രാഹ്മണാ. വേദശർമ പറഞ്ഞു: ഇന്ന് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനായി, മൂന്ന് കടങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി.
സ്വശിരോ ദേവി ദാസ്യാമി ഗൃഹ്യതാം ഗൃഹ്യതാം ശുഭേ । ശിതേന തീക്ഷ്ണധാരേണ ശസ്ത്രേണ ദ്വിജസത്തമഃ
ദേവി, ഞാൻ എന്റെ തല നൽകും; ശുഭേ, നീ അതെടുത്തുകൊൾ, എടുത്തുകൊൾ. കുത്തനുള്ള, വെട്ടിനുള്ള ആയുധം കൊണ്ട്, ദ്വിജസത്തമൻ.
നികൃത്യ സ്വം ശിരശ്ചാഥ ദത്തം തസ്യൈ പ്രഹസ്യ ച । രുധിരേണ പ്ലുതം സാ ച പരിഗൃഹ്യ ഗതാ മുനിമ്
അവൻ തന്റെ തല വെട്ടി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നൽകി. രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട അവൾ അതെടുത്ത് മുനിയോടു പോയി.
സ്ത്ര്യുവാച- തവാര്ഥേ പ്രേഷിതം വിപ്ര പുത്രേണ വേദശര്മണാ । ഏതച്ഛിരഃ സംഗൃഹാണ നികൃത്തം ചാത്മനാത്മനഃ
സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണാ, വേദശർമന്റെ മകൻ നിന്റെ കാര്യത്തിനായി അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ തല, അവൻ തന്നെ വെട്ടിയതാണു, നീ അതെടുത്ത് നിന്റെതാക്കൂ.