ദേവാസുരേ കഥം പ്രാപ്തേ ഹരിണാ സഹ യുധ്യതി । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
ദേവാസുരയുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഹരിയോടൊപ്പം എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു? വാസുദേവൻ അവനെ സംഹരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സൂത ഉവാച- കശ്യപേന പുരാ ജ്ഞാതം കൃതം വ്യാസേന ധീമതാ । ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം വ്യാസസ്യാഗ്രേ സ്വയം പ്രഭോഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് കശ്യപൻ ഇതറിയുകയും ധീരനായ വ്യാസൻ അതെഴുതുകയും ചെയ്തു; ബ്രഹ്മാവു തന്നെ വ്യാസന്റെ മുമ്പിൽ ഈ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നു.
തമേവം ഹി പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവതാമഗ്രതോ ദ്വിജാഃ । സംദേഹകാരണം ജാതം ഛിന്നം ദേവേന വേധസാ
അതിനാല് ദ്വിജന്മാരേ, ഞാന് ഇപ്പോള് നിങ്ങള്ക്കു മുന്നില് സംശയത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് വിശദീകരിക്കും; അതു സ്രഷ്ടാവായ ദേവന് നീക്കം ചെയ്തതാണ്.
വ്യാസ ഉവാചഃ- ശൃണു സൂത മഹാഭാഗ ബ്രഹ്മണാ പരിഭാഷിതമ് । പ്രഹ്ലാദസ്യ യഥാ ജന്മ പുരാണേപ്യന്യഥാ ശ്രുതമ്
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: സൂതാ, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത് കേള്ക്കൂ; പ്രഹ്ലാദന്റെ ജനനം മറ്റു പുരാണങ്ങളില് വ്യത്യസ്തമായി കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.
ജാതമാത്രഃ സര്വസുഖം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാശ്രിതഃ । മഹാഭാഗവതശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഹ്ലാദോ ദേവപൂജിതഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ, മഹാഭാഗവതന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഹ്ലാദന് വൈഷ്ണവമാര്ഗം സ്വീകരിച്ചു, ദേവന്മാര് അവനെ ആരാധിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ സഹ യുദ്ധായ സപുത്രഃ സംഗരംഗതഃ । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് പോയി; വാസുദേവന് അവനെ വധിച്ചു, അവന് വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
സൃഷ്ടിഭാവം ശൃണുഷ്വ ത്വമസ്യൈവ ച മഹാത്മനഃ । സംഗരം പ്രാപ്യ പുത്രാദ്യൈര്വിഷ്ണുനാ സഹ വീര്യവാന്
ആ മഹാത്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും സ്വഭാവവും കേള്ക്കൂ; അവന് പുത്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ചേര്ന്ന് വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, ശക്തനായവനായിരുന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവം തേജഃ സംപ്രാപ്യ സ്വേന തേജസാ । പുരാകല്പേ മഹാഭാഗ യഥാ ജാതഃ സ വീര്യവാന്
സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് വൈഷ്ണവ തേജസ്സില് പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ആ വീരന് പഴയ കാലത്ത് എങ്ങനെ ജനിച്ചതെന്നു കേള്ക്കൂ.
വൃത്താംതം തസ്യ വീരസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസതഃ । പശ്ചിമേ സാഗരസ്യാംതേ ദ്വാരകാ നാമ വൈ പുരീ
ആ വീരന്റെ കഥ ഞാന് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; പടിഞ്ഞാറ് സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ദ്വാരക എന്ന നഗരം ഉണ്ട്.
സര്വഋദ്ധിസമായുക്താ സര്വസിദ്ധിസമന്വിതാ । തസ്യാമാസ്തേ സദാ ദേവോ യോഗജ്ഞോ യോഗവിത്തമഃ
സകല സമൃദ്ധിയും സിദ്ധികളും നിറഞ്ഞ, ആ നഗരത്തില് യോഗം അറിയുന്ന, യോഗത്തില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദേവന് എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
ശിവശര്മേതി വിഖ്യാതോ വേദശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദഃ । തസ്യാപി പംചപുത്രാസ്തു ബഭൂവുഃ ശാസ്ത്രകോവിദാഃ
വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അര്ത്ഥം അറിയുന്ന ശിവശര്മ എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായവന്; അവന് അഞ്ചു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, അവരും ശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു.
യജ്ഞശര്മാ വേദശര്മാ ധര്മശര്മാ തഥൈവ ച । വിഷ്ണുശര്മാ മഹാഭാഗോ നൂനം തത്കര്മകോവിദഃ
യജ്ഞശര്മ, വേദശര്മ, ധര്മശര്മ, അതുപോലെ തന്നെ, ഭാഗ്യവാനായ വിഷ്ണുശര്മ, അവന് ആ കര്മ്മങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു.
പംചമഃ സോമശര്മേതി പിതൃഭക്തിപരായണഃ । പിതൃഭക്തിം വിനാ ചൈവ ധര്മമന്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
അഞ്ചാമന് സോമശര്മ, പിതൃഭക്തിയില് ഏറ്റവും ആഴമുള്ളവന്; ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പിതൃഭക്തിയൊഴികെ മറ്റൊരു ധര്മം അവര് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ന വിദംതി മഹാത്മാനസ്തദ്ഭാവേന തു ഭാവിതാഃ । തേഷാം തു ഭക്തിം സംപശ്യഞ്ഛിവശര്മാ ദ്വിജോത്തമഃ
മഹാത്മാക്കള് ആ ഭാവത്തില് ലയിച്ചവരാണ്, അവര് മറ്റൊന്നും അറിയില്ല; അവരുടെ ഭക്തി കണ്ടു, ശിവശര്മ, ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്, ആലോചിച്ചു.
ചിംതയാമാസ മേധാവീ നിഷ്കര്ഷിഷ്യേ സുരോത്തമാന് । പിതൃഭക്തേഷു യോ ഭാവോ നൈതേഷാം മനസി സ്ഥിതഃ
മേധാവി ആലോചിച്ചു: "ഞാന് ഈ ഉത്തമ പുത്രന്മാരെ പരീക്ഷിക്കും; പിതൃഭക്തിയുടെ ഭാവം അവരുടെ മനസ്സില് ഉറച്ചിട്ടില്ല."
യഥാ ജാനാമ്യഹം ചാഥ കരിഷ്യേ ബുദ്ധിപൂര്വകമ് । വിഷ്ണോശ്ചൈവ പ്രസാദാത്സ സര്വസിദ്ധിര്ബഭൂവ ഹ
എനിക്ക് അറിയുന്ന പോലെ, ഞാന് വിവേകത്തോടെ ചെയ്യാം; വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാല് എല്ലാ വിജയവും ലഭിച്ചു.
സദ്ഭാവം ചിംതയാമാസ അംജനാര്ഥം ദ്വിജോത്തമാഃ । ഉപായം ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠസ്തപസസ്തേജസഃ കില
ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പരീക്ഷിക്കാനുള്ള യഥാര്ത്ഥ മാര്ഗം ആലോചിച്ചു; ബ്രാഹ്മണന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്, തപസ്സും തേജസ്സും കൊണ്ട്.
ചകാര സോപ്യുപായജ്ഞോ മായയാ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ । തേഷാമഗ്രേ തതോ വ്യാജം ശിവശര്മാ വ്യദര്ശയത്
ഉപായങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ള, ബ്രഹ്മം അറിയുന്നവന് മായയിലൂടെ ഒരു ഉപായം ഒരുക്കി; ശിവശര്മ അവര്ക്കു മുന്നില് ഒരു വ്യാജം കാണിച്ചു.
മഹതാ ജ്വരരോഗേണ മൃതാ മാതാ വിദര്ശിതാ । തൈസ്തു ദൃഷ്ടാ മൃതാ മാതാ പിതരം വാക്യമബ്രുവന്
വലിയ ജ്വരരോഗം കൊണ്ടു മരിച്ച അമ്മയെ അവന് കാണിച്ചു; അമ്മയെ മരിച്ചവളായി കണ്ടു, അവര് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
യയാവയം മഹാഭാഗ ഗര്ഭോദരേ പ്രവര്ദ്ധിതാഃ । കലേവരം പരിത്യജ്യ സ്വയമേവ ഗതാ ക്ഷയമ്
ഭാഗ്യവാനായവനേ, ഞങ്ങള് അമ്മയുടെ ഗര്ഭത്തില് വളര്ന്നവരാണ്; അവള് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വയം നശനത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.
അപഹായ ഗതാ സേയം സ്വര്ഗേ താത കിമുച്യതേ । ശിവശര്മോപരിഭവം പുത്രം ഭക്തിപരായണമ്
അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, അച്ഛൻ, അവൾക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയാൻ കഴിയുമെന്നോ? ശിവശർമൻ എന്ന ഭക്തിയുള്ള മകനെ അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതല്ലേ.
യജ്ഞശര്മാണമാഹൂയ ഇത്യുവാച ദ്വിജോത്തമഃ । ശിവശര്മോവാച- അനേനാപി സുതീക്ഷ്ണേന ശസ്ത്രേണ നിശിതേന വൈ
യജ്ഞശർമനെ വിളിച്ചു, ആ ദ്വിജൻ പറഞ്ഞു. ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: ഈ അത്യന്തം鋭മായ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചും, സുതീക്ഷ്ണൻ,
വിച്ഛിദ്യാംഗാനി സര്വാണി യത്ര തത്ര ക്ഷിപസ്വ ഹ । തത്കൃതം തേന പുത്രേണ യഥാദേശഃ ശ്രുതഃ പിതുഃ
എന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങളും വെട്ടി എവിടെയെങ്കിലും വലിച്ചെറിയൂ. അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട മകൻ അതുപോലെ ചെയ്തു.
സമായാതഃ പുനഃ പശ്ചാത്പിതരം വാക്യമബ്രവീത് । യഥാദിഷ്ടം ത്വയാ താത തത്സര്വം കൃതവാനഹമ്
പിന്നെ വീണ്ടും തിരികെ വന്ന്, അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു: അച്ഛൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു.
സമാദിശ മമാന്യച്ച കാര്യകാരണമദ്യ ച । തച്ച സര്വം കരിഷ്യാമി ദുര്ജയം ദുര്ലഭം പിതഃ
ഇന്നും മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യവും ഉദ്ദേശവും പറയൂ, അച്ഛൻ. അതു എത്രയെങ്കിലും പ്രയാസമുള്ളതായാലും, ഞാൻ അതെല്ലാം ചെയ്യാം.
തമാജ്ഞായ മഹാഭാഗം പിതൃഭക്തം സ ച ദ്വിജഃ । നിശ്ചയം പരമം ജ്ഞാത്വാ ദ്വിതീയസ്യ വിചിംതയന്
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ആ ദ്വിജൻ, അച്ഛനോടുള്ള വലിയ ഭക്തിയും ഉറച്ച തീരുമാനവും മനസ്സിലാക്കി, രണ്ടാം മകന്റെ കാര്യത്തിൽ ചിന്തിച്ചു.
വേദശര്മാണമാഹൂയ ഗച്ഛ ത്വം മമ ശാസനാത് । സ്ത്രിയാ വിനാ ന ശക്നോമി സ്ഥാതും കംദര്പമോഹിതഃ
വേദശർമനെ വിളിച്ചു, അവൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ പോകൂ; ഞാൻ സ്ത്രീയില്ലാതെ കാമത്തിൽ മുങ്ങി നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
മായയാ ദര്ശിതാ നാരീ സര്വസൌഭാഗ്യസംപദാ । ഏനാമാനയ വത്സ ത്വം മമാര്ഥേ കൃതനിശ്ചയഃ
മായയാൽ കാണിച്ച സ്ത്രീ, എല്ലാ ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ഉള്ളവളെ—കുഞ്ഞേ, നീ അവളെ എന്റെ വേണ്ടി ഉറച്ച മനസ്സോടെ കൊണ്ടുവരൂ.
ഏവമുക്തസ്തഥാ പ്രാഹ കരിഷ്യേ തവ സുപ്രിയമ് । പിതരം തം നമസ്കൃത്യ താമുവാച ഗതസ്തതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞു: അച്ഛനെ ഏറ്റവും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതു ഞാൻ ചെയ്യും. അച്ഛനെ നമസ്കരിച്ച്, അവൻ അവളോടു പോയി സംസാരിച്ചു.
ത്വാം ദേവി യാചതേ താതഃ കാമബാണപ്രപീഡിതഃ । അതസ്ത്വം ജരയാ യുക്തേ പ്രസാദസുമുഖീ ഭവ
ദേവി, എന്റെ അച്ഛൻ കാമബാണങ്ങളിൽ പീഡിതനായി നിന്നെ അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, വയസ്സായതോടെ, ദയാലുവായി കാണിക്കൂ.