ദ്വാപരേ യജ്ഞമിത്യാഹുര്ദാനമേകം കലൌ യുഗേ। സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമിദമേവൈകമുത്തമമ്
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞമാണ് പ്രധാനമെന്ന് പറയുന്നു, കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം; എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.
അഭയം സര്വഭൂതാനാം നാസ്തി ദാനമതഃ പരമ്। ദാനം പ്രധാനം ശൂദ്രസ്യ ത്വിത്യാഹ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിൽക്കാൾ വലിയ ദാനം ഇല്ല; ദാനം ശൂദ്രനു ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.
ദാനേന സര്വകാമാപ്തിസ്തസ്യ സംജായതേ തപഃ। പുണ്യം പവിത്രമായുഷ്യം സര്വപാപവിനാശനമ്
ദാനത്തിലൂടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും, അതിൽനിന്ന് തപസ്സിന്റെ ശക്തിയും ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അത് പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും ദീർഘായുസും നൽകുന്നു, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
പുരാണമേതത്കഥിതം തീര്ഥശ്രാദ്ധാനുവര്ണനമ്। ശൃണോതി യഃ പഠേദ്വാപി ശ്രീമാന്സംജായതേ നരഃ
ഈ പുരാണത്തിൽ തീർത്ഥങ്ങളും പിതൃകർമ്മങ്ങളും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇത് കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ഐശ്വര്യവാനാകും.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സലക്ഷ്മീകം ഹരിം ലഭേത്। ഇദം മഹാരാജ അഗാദി തുഭ്യം പുണ്യം മഹാപാതകനാശനം ച
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ ലക്ഷ്മിയോടുകൂടി ഹരിയെ പ്രാപിക്കും; മഹാരാജാവേ, ഈ പുണ്യവും മഹാപാപനാശിനിയായ ഉപദേശം നിന്നോടു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാര്കരുദ്രൈശ്ച സുപൂജിതം ച ശ്രോതവ്യമേതത്പ്രവദംതി തജ്ജ്ഞാഃ। സൃഷ്ടിഖംഡമിദം രാജന്മയാ തുഭ്യം പ്രകീര്തിതമ്
ബ്രഹ്മാവും സൂര്യനും രുദ്രനും അതിനെ അത്യന്തം ആദരിക്കുന്നു; ഇതു കേൾക്കേണ്ടതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു, രാജാവേ, സൃഷ്ടിഖണ്ഡം ഞാൻ നിന്നോടു വിശദീകരിച്ചു.
പുരാണസ്യാദിഭൂതം ച നവധാ സൃഷ്ടി പൌഷ്കരമ്। ദ്വിജേഭ്യഃ ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്യശ്ച വൈ ശൃണുയാത്പഠേത്। കല്പകോടിശതം സാഗ്രം ബ്രഹ്മലോകേ സ മോദതേ
പുരാണത്തിന്റെ ആരംഭം, പൗഷ്കരമെന്നു വിളിക്കുന്ന നവവിധ സൃഷ്ടി ഇതാണ്; ഒരു പണ്ഡിതൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഇത് വായിക്കണം, മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യാം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ കോടിക്കണക്കിന് കാല്പങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാം.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ സൃഷ്ടിഖംഡേ പുരാണാവതാരേ ഗ്രഹാര്ചനവര്ണനംനാമ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിൽ ഗ്രഹാർച്ചനയെ വിവരിക്കുന്ന എൺപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഓം ശ്രീഗണേശായ നമഃ ഋഷയ ഊചുഃ- ശൃണു സൂത മഹാഭാഗ സര്വതത്ത്വാര്ഥകോവിദ । സംദേഹമാഗതം വിദ്വന്ദാരുണം ബുദ്ധിനാശനമ്
ഓം ശ്രീഗണേശായ നമഃ മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനായ സൂതാ, എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളുടെയും അർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്കൊരു സംശയം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു, അതു കഠിനവും ബുദ്ധിനാശം വരുത്തുന്നതുമാണ്.
കേചിത്പഠംതി പ്രഹ്ലാദം പുരാണേഷു ദ്വിജോത്തമാഃ । പംചവര്ഷാന്വിതേനാപി കേശവഃ പരിതോഷിതഃ
ചില ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണർ പുരാണങ്ങളിൽ പ്രഹ്ലാദന്റെ കഥ വായിക്കുന്നു; അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പോലും കേശവൻ അവനിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ദേവാസുരേ കഥം പ്രാപ്തേ ഹരിണാ സഹ യുധ്യതി । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
ദേവാസുരയുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഹരിയോടൊപ്പം എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു? വാസുദേവൻ അവനെ സംഹരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സൂത ഉവാച- കശ്യപേന പുരാ ജ്ഞാതം കൃതം വ്യാസേന ധീമതാ । ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം വ്യാസസ്യാഗ്രേ സ്വയം പ്രഭോഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് കശ്യപൻ ഇതറിയുകയും ധീരനായ വ്യാസൻ അതെഴുതുകയും ചെയ്തു; ബ്രഹ്മാവു തന്നെ വ്യാസന്റെ മുമ്പിൽ ഈ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നു.
തമേവം ഹി പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവതാമഗ്രതോ ദ്വിജാഃ । സംദേഹകാരണം ജാതം ഛിന്നം ദേവേന വേധസാ
അതിനാല് ദ്വിജന്മാരേ, ഞാന് ഇപ്പോള് നിങ്ങള്ക്കു മുന്നില് സംശയത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് വിശദീകരിക്കും; അതു സ്രഷ്ടാവായ ദേവന് നീക്കം ചെയ്തതാണ്.
വ്യാസ ഉവാചഃ- ശൃണു സൂത മഹാഭാഗ ബ്രഹ്മണാ പരിഭാഷിതമ് । പ്രഹ്ലാദസ്യ യഥാ ജന്മ പുരാണേപ്യന്യഥാ ശ്രുതമ്
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: സൂതാ, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത് കേള്ക്കൂ; പ്രഹ്ലാദന്റെ ജനനം മറ്റു പുരാണങ്ങളില് വ്യത്യസ്തമായി കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.
ജാതമാത്രഃ സര്വസുഖം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാശ്രിതഃ । മഹാഭാഗവതശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഹ്ലാദോ ദേവപൂജിതഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ, മഹാഭാഗവതന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഹ്ലാദന് വൈഷ്ണവമാര്ഗം സ്വീകരിച്ചു, ദേവന്മാര് അവനെ ആരാധിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ സഹ യുദ്ധായ സപുത്രഃ സംഗരംഗതഃ । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് പോയി; വാസുദേവന് അവനെ വധിച്ചു, അവന് വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
സൃഷ്ടിഭാവം ശൃണുഷ്വ ത്വമസ്യൈവ ച മഹാത്മനഃ । സംഗരം പ്രാപ്യ പുത്രാദ്യൈര്വിഷ്ണുനാ സഹ വീര്യവാന്
ആ മഹാത്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും സ്വഭാവവും കേള്ക്കൂ; അവന് പുത്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ചേര്ന്ന് വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, ശക്തനായവനായിരുന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവം തേജഃ സംപ്രാപ്യ സ്വേന തേജസാ । പുരാകല്പേ മഹാഭാഗ യഥാ ജാതഃ സ വീര്യവാന്
സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് വൈഷ്ണവ തേജസ്സില് പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ആ വീരന് പഴയ കാലത്ത് എങ്ങനെ ജനിച്ചതെന്നു കേള്ക്കൂ.
വൃത്താംതം തസ്യ വീരസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസതഃ । പശ്ചിമേ സാഗരസ്യാംതേ ദ്വാരകാ നാമ വൈ പുരീ
ആ വീരന്റെ കഥ ഞാന് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; പടിഞ്ഞാറ് സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ദ്വാരക എന്ന നഗരം ഉണ്ട്.
സര്വഋദ്ധിസമായുക്താ സര്വസിദ്ധിസമന്വിതാ । തസ്യാമാസ്തേ സദാ ദേവോ യോഗജ്ഞോ യോഗവിത്തമഃ
സകല സമൃദ്ധിയും സിദ്ധികളും നിറഞ്ഞ, ആ നഗരത്തില് യോഗം അറിയുന്ന, യോഗത്തില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദേവന് എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
ശിവശര്മേതി വിഖ്യാതോ വേദശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദഃ । തസ്യാപി പംചപുത്രാസ്തു ബഭൂവുഃ ശാസ്ത്രകോവിദാഃ
വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അര്ത്ഥം അറിയുന്ന ശിവശര്മ എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായവന്; അവന് അഞ്ചു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, അവരും ശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു.
യജ്ഞശര്മാ വേദശര്മാ ധര്മശര്മാ തഥൈവ ച । വിഷ്ണുശര്മാ മഹാഭാഗോ നൂനം തത്കര്മകോവിദഃ
യജ്ഞശര്മ, വേദശര്മ, ധര്മശര്മ, അതുപോലെ തന്നെ, ഭാഗ്യവാനായ വിഷ്ണുശര്മ, അവന് ആ കര്മ്മങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു.
പംചമഃ സോമശര്മേതി പിതൃഭക്തിപരായണഃ । പിതൃഭക്തിം വിനാ ചൈവ ധര്മമന്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
അഞ്ചാമന് സോമശര്മ, പിതൃഭക്തിയില് ഏറ്റവും ആഴമുള്ളവന്; ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പിതൃഭക്തിയൊഴികെ മറ്റൊരു ധര്മം അവര് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ന വിദംതി മഹാത്മാനസ്തദ്ഭാവേന തു ഭാവിതാഃ । തേഷാം തു ഭക്തിം സംപശ്യഞ്ഛിവശര്മാ ദ്വിജോത്തമഃ
മഹാത്മാക്കള് ആ ഭാവത്തില് ലയിച്ചവരാണ്, അവര് മറ്റൊന്നും അറിയില്ല; അവരുടെ ഭക്തി കണ്ടു, ശിവശര്മ, ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്, ആലോചിച്ചു.
ചിംതയാമാസ മേധാവീ നിഷ്കര്ഷിഷ്യേ സുരോത്തമാന് । പിതൃഭക്തേഷു യോ ഭാവോ നൈതേഷാം മനസി സ്ഥിതഃ
മേധാവി ആലോചിച്ചു: "ഞാന് ഈ ഉത്തമ പുത്രന്മാരെ പരീക്ഷിക്കും; പിതൃഭക്തിയുടെ ഭാവം അവരുടെ മനസ്സില് ഉറച്ചിട്ടില്ല."
യഥാ ജാനാമ്യഹം ചാഥ കരിഷ്യേ ബുദ്ധിപൂര്വകമ് । വിഷ്ണോശ്ചൈവ പ്രസാദാത്സ സര്വസിദ്ധിര്ബഭൂവ ഹ
എനിക്ക് അറിയുന്ന പോലെ, ഞാന് വിവേകത്തോടെ ചെയ്യാം; വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാല് എല്ലാ വിജയവും ലഭിച്ചു.
സദ്ഭാവം ചിംതയാമാസ അംജനാര്ഥം ദ്വിജോത്തമാഃ । ഉപായം ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠസ്തപസസ്തേജസഃ കില
ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പരീക്ഷിക്കാനുള്ള യഥാര്ത്ഥ മാര്ഗം ആലോചിച്ചു; ബ്രാഹ്മണന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്, തപസ്സും തേജസ്സും കൊണ്ട്.
ചകാര സോപ്യുപായജ്ഞോ മായയാ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ । തേഷാമഗ്രേ തതോ വ്യാജം ശിവശര്മാ വ്യദര്ശയത്
ഉപായങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ള, ബ്രഹ്മം അറിയുന്നവന് മായയിലൂടെ ഒരു ഉപായം ഒരുക്കി; ശിവശര്മ അവര്ക്കു മുന്നില് ഒരു വ്യാജം കാണിച്ചു.
മഹതാ ജ്വരരോഗേണ മൃതാ മാതാ വിദര്ശിതാ । തൈസ്തു ദൃഷ്ടാ മൃതാ മാതാ പിതരം വാക്യമബ്രുവന്
വലിയ ജ്വരരോഗം കൊണ്ടു മരിച്ച അമ്മയെ അവന് കാണിച്ചു; അമ്മയെ മരിച്ചവളായി കണ്ടു, അവര് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
യയാവയം മഹാഭാഗ ഗര്ഭോദരേ പ്രവര്ദ്ധിതാഃ । കലേവരം പരിത്യജ്യ സ്വയമേവ ഗതാ ക്ഷയമ്
ഭാഗ്യവാനായവനേ, ഞങ്ങള് അമ്മയുടെ ഗര്ഭത്തില് വളര്ന്നവരാണ്; അവള് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വയം നശനത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.