സപ്തധാന്യം സമുദ്ദിഷ്ടം സസ്വര്ണം കേതുദാനകമ്। ഏവം കൃതേ സ്വാനുകൂലൌ ഭവേതാം ച നൃണാം നൃപ
ഏഴ് തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങളും പൊന്നും ചേർത്ത് കേതുവിന് ദാനം ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ ജനങ്ങൾക്ക് അനുകൂലനാകും രാജാവേ.
പ്രദദ്യാതാം ധനം പുത്രാന്സുഖം സൌഭാഗ്യമേവ ച। ആകൃഷ്ണേതി രവേര്മംത്ര ഇമം ദേവാസ്തഥാ വിധോഃ
അവർ ധനം, പുത്രന്മാർ, സന്തോഷം, ഭാഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്നു; 'ആകൃഷ്ണേതി' സൂര്യനും ചന്ദ്രനും മന്ത്രമാണ്.
അഗ്നിര്മൂര്ധേതി ഭൌമസ്യ മംത്രോ ജപ്യേര്ഹണേ തഥാ। ഉദ്ബുധ്യസ്വേതീംദുസൂനോര്ബൃഹസ്പതേ ഗുരോസ്തഥാ
'അഗ്നിർമൂർധാ' എന്നത് ഭൗമന്റെ മന്ത്രമാണ്; 'ഉദ്ബുധ്യാസ്വ' ചന്ദ്രപുത്രനു, 'ബൃഹസ്പതേ' ഗുരുവിനും അങ്ങനെ.
അന്നാത്പരീതി ശുക്രസ്യ ശന്നോദേവീരയം ശനേഃ। കയാ ന ഇതി രാഹോശ്ച കേതോഃ കേതുമിതി സ്മൃതഃ
'അന്നാത്പരി' ശുക്രന്റെ മന്ത്രം, 'ശന്നോ ദേവീർ' ശനിയുടെ മന്ത്രം; 'കയാ ന' രാഹുവിനും 'കേതും' കേതുവിനും എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ഏതേ മംത്രാസ്സമുദ്ദിഷ്ടാ ഗ്രഹണാം പൂജനേ ജപേ। ഏവം കൃതേ നൃപശ്രേഷ്ഠാനുകൂലാ അഖിലാ ഗ്രഹാഃ
ഗ്രഹങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാനും പൂജിക്കാനും ജപിക്കാനും ഈ മന്ത്രങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, രാജാവേ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും അനുകൂലമാകും.
ഭവംതി പുംസാം സതതം യച്ഛംതി ച സുസംപദഃ। ഏതന്മഹാരാജ മയാ സമസ്തം തുഭ്യം സമുദ്ദിഷ്ടമിഹക്രമേണ
ഇവ മനുഷ്യർക്കു എപ്പോഴും ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു; മഹാരാജാവേ, ഇതൊക്കെയും ഞാൻ ക്രമത്തിൽ നിന്നോടു വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ നരഃ സര്വശ്രുതാര്ഥസാരമേതീശ്വരസ്യൈവ ച സന്നിധാനമ്। ഇദം പവിത്രം യശസോ നിധാനമിദം പിതൄണാമതിവല്ലഭം സ്യാത്
ആർക്കെങ്കിലും ഇതിന്റെ ശ്രവണം ലഭിച്ചാൽ, അതായത് എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും സാരം, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം, ഈ വിശുദ്ധവും മഹത്വമുള്ള നിധി, അവൻ പിതാക്കന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനാകും.
ഇദം ച ദേവേഷ്വമൃതായ കല്പതേ പുണ്യാവഹം പാതകിനാം ച പുംസാമ്। ഇതി പഠതി യശസ്യം യഃ ശൃണോതീഹ ഭക്ത്യാ മധുമുരനകാരേരര്ചനം വാഥ പശ്യേത്
ഇത് ദേവന്മാർക്കിടയിൽ അമൃതം ലഭിക്കാൻ കാരണമാകുന്നു, പാപികൾക്കും പുണ്യം നൽകുന്നു; ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ഇതു വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ, മധുസൂദനനും മുരാരിയും പൂജിക്കപ്പെടുന്നത് കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ പ്രശസ്തി നേടും.
മതിമപി ച ജനാനാം യോ ദദാതീംദ്രലോകേ വിധിശിവവിബുധേന്ദ്രൈഃ പൂജ്യതേ കല്പമേകമ്। യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യമൃഷീണാം ചരിതം ശുഭമ്
മനുഷ്യർക്കു ജ്ഞാനം നൽകുന്നവനെ ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മാവും ശിവനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഒരു കാല്പം മുഴുവൻ ആരാധിക്കും; ആരെങ്കിലും ഈ മഹാത്മാക്കളുടെയും ശുഭമായ കഥ എപ്പോഴും കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ—
വിമുക്തസ്സര്വപാപേഭ്യഃ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ। തപഃ കൃതേ പ്രശംസംതി ത്രേതായാം ജ്ഞാനമേവ ച
—അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും; തപസ്സിന്റെ കാലത്ത് തപസ്സിനെയാണ് പ്രശംസിക്കുന്നത്, ത്രേതായുഗത്തിൽ ജ്ഞാനത്തിനെയാണ് പ്രധാന്യം.
ദ്വാപരേ യജ്ഞമിത്യാഹുര്ദാനമേകം കലൌ യുഗേ। സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമിദമേവൈകമുത്തമമ്
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞമാണ് പ്രധാനമെന്ന് പറയുന്നു, കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം; എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.
അഭയം സര്വഭൂതാനാം നാസ്തി ദാനമതഃ പരമ്। ദാനം പ്രധാനം ശൂദ്രസ്യ ത്വിത്യാഹ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിൽക്കാൾ വലിയ ദാനം ഇല്ല; ദാനം ശൂദ്രനു ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.
ദാനേന സര്വകാമാപ്തിസ്തസ്യ സംജായതേ തപഃ। പുണ്യം പവിത്രമായുഷ്യം സര്വപാപവിനാശനമ്
ദാനത്തിലൂടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും, അതിൽനിന്ന് തപസ്സിന്റെ ശക്തിയും ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അത് പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും ദീർഘായുസും നൽകുന്നു, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
പുരാണമേതത്കഥിതം തീര്ഥശ്രാദ്ധാനുവര്ണനമ്। ശൃണോതി യഃ പഠേദ്വാപി ശ്രീമാന്സംജായതേ നരഃ
ഈ പുരാണത്തിൽ തീർത്ഥങ്ങളും പിതൃകർമ്മങ്ങളും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇത് കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ഐശ്വര്യവാനാകും.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സലക്ഷ്മീകം ഹരിം ലഭേത്। ഇദം മഹാരാജ അഗാദി തുഭ്യം പുണ്യം മഹാപാതകനാശനം ച
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ ലക്ഷ്മിയോടുകൂടി ഹരിയെ പ്രാപിക്കും; മഹാരാജാവേ, ഈ പുണ്യവും മഹാപാപനാശിനിയായ ഉപദേശം നിന്നോടു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാര്കരുദ്രൈശ്ച സുപൂജിതം ച ശ്രോതവ്യമേതത്പ്രവദംതി തജ്ജ്ഞാഃ। സൃഷ്ടിഖംഡമിദം രാജന്മയാ തുഭ്യം പ്രകീര്തിതമ്
ബ്രഹ്മാവും സൂര്യനും രുദ്രനും അതിനെ അത്യന്തം ആദരിക്കുന്നു; ഇതു കേൾക്കേണ്ടതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു, രാജാവേ, സൃഷ്ടിഖണ്ഡം ഞാൻ നിന്നോടു വിശദീകരിച്ചു.
പുരാണസ്യാദിഭൂതം ച നവധാ സൃഷ്ടി പൌഷ്കരമ്। ദ്വിജേഭ്യഃ ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്യശ്ച വൈ ശൃണുയാത്പഠേത്। കല്പകോടിശതം സാഗ്രം ബ്രഹ്മലോകേ സ മോദതേ
പുരാണത്തിന്റെ ആരംഭം, പൗഷ്കരമെന്നു വിളിക്കുന്ന നവവിധ സൃഷ്ടി ഇതാണ്; ഒരു പണ്ഡിതൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഇത് വായിക്കണം, മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യാം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ കോടിക്കണക്കിന് കാല്പങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാം.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ സൃഷ്ടിഖംഡേ പുരാണാവതാരേ ഗ്രഹാര്ചനവര്ണനംനാമ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിൽ ഗ്രഹാർച്ചനയെ വിവരിക്കുന്ന എൺപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഓം ശ്രീഗണേശായ നമഃ ഋഷയ ഊചുഃ- ശൃണു സൂത മഹാഭാഗ സര്വതത്ത്വാര്ഥകോവിദ । സംദേഹമാഗതം വിദ്വന്ദാരുണം ബുദ്ധിനാശനമ്
ഓം ശ്രീഗണേശായ നമഃ മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനായ സൂതാ, എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളുടെയും അർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്കൊരു സംശയം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു, അതു കഠിനവും ബുദ്ധിനാശം വരുത്തുന്നതുമാണ്.
കേചിത്പഠംതി പ്രഹ്ലാദം പുരാണേഷു ദ്വിജോത്തമാഃ । പംചവര്ഷാന്വിതേനാപി കേശവഃ പരിതോഷിതഃ
ചില ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണർ പുരാണങ്ങളിൽ പ്രഹ്ലാദന്റെ കഥ വായിക്കുന്നു; അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പോലും കേശവൻ അവനിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ദേവാസുരേ കഥം പ്രാപ്തേ ഹരിണാ സഹ യുധ്യതി । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
ദേവാസുരയുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഹരിയോടൊപ്പം എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു? വാസുദേവൻ അവനെ സംഹരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സൂത ഉവാച- കശ്യപേന പുരാ ജ്ഞാതം കൃതം വ്യാസേന ധീമതാ । ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം വ്യാസസ്യാഗ്രേ സ്വയം പ്രഭോഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പ് കശ്യപൻ ഇതറിയുകയും ധീരനായ വ്യാസൻ അതെഴുതുകയും ചെയ്തു; ബ്രഹ്മാവു തന്നെ വ്യാസന്റെ മുമ്പിൽ ഈ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നു.
തമേവം ഹി പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവതാമഗ്രതോ ദ്വിജാഃ । സംദേഹകാരണം ജാതം ഛിന്നം ദേവേന വേധസാ
അതിനാല് ദ്വിജന്മാരേ, ഞാന് ഇപ്പോള് നിങ്ങള്ക്കു മുന്നില് സംശയത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് വിശദീകരിക്കും; അതു സ്രഷ്ടാവായ ദേവന് നീക്കം ചെയ്തതാണ്.
വ്യാസ ഉവാചഃ- ശൃണു സൂത മഹാഭാഗ ബ്രഹ്മണാ പരിഭാഷിതമ് । പ്രഹ്ലാദസ്യ യഥാ ജന്മ പുരാണേപ്യന്യഥാ ശ്രുതമ്
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: സൂതാ, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത് കേള്ക്കൂ; പ്രഹ്ലാദന്റെ ജനനം മറ്റു പുരാണങ്ങളില് വ്യത്യസ്തമായി കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.
ജാതമാത്രഃ സര്വസുഖം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാശ്രിതഃ । മഹാഭാഗവതശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഹ്ലാദോ ദേവപൂജിതഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ, മഹാഭാഗവതന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഹ്ലാദന് വൈഷ്ണവമാര്ഗം സ്വീകരിച്ചു, ദേവന്മാര് അവനെ ആരാധിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ സഹ യുദ്ധായ സപുത്രഃ സംഗരംഗതഃ । നിഹതോ വാസുദേവേന പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവീം തനുമ്
അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് പോയി; വാസുദേവന് അവനെ വധിച്ചു, അവന് വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
സൃഷ്ടിഭാവം ശൃണുഷ്വ ത്വമസ്യൈവ ച മഹാത്മനഃ । സംഗരം പ്രാപ്യ പുത്രാദ്യൈര്വിഷ്ണുനാ സഹ വീര്യവാന്
ആ മഹാത്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും സ്വഭാവവും കേള്ക്കൂ; അവന് പുത്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ചേര്ന്ന് വിഷ്ണുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, ശക്തനായവനായിരുന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ വൈഷ്ണവം തേജഃ സംപ്രാപ്യ സ്വേന തേജസാ । പുരാകല്പേ മഹാഭാഗ യഥാ ജാതഃ സ വീര്യവാന്
സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് വൈഷ്ണവ തേജസ്സില് പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ആ വീരന് പഴയ കാലത്ത് എങ്ങനെ ജനിച്ചതെന്നു കേള്ക്കൂ.
വൃത്താംതം തസ്യ വീരസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസതഃ । പശ്ചിമേ സാഗരസ്യാംതേ ദ്വാരകാ നാമ വൈ പുരീ
ആ വീരന്റെ കഥ ഞാന് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; പടിഞ്ഞാറ് സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ദ്വാരക എന്ന നഗരം ഉണ്ട്.
സര്വഋദ്ധിസമായുക്താ സര്വസിദ്ധിസമന്വിതാ । തസ്യാമാസ്തേ സദാ ദേവോ യോഗജ്ഞോ യോഗവിത്തമഃ
സകല സമൃദ്ധിയും സിദ്ധികളും നിറഞ്ഞ, ആ നഗരത്തില് യോഗം അറിയുന്ന, യോഗത്തില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദേവന് എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.