അര്കാങ്ഗാഖ്യവിധിസ്ത്വത്തോ മയൈവം വിസ്തരാച്ഛ്രുതഃ। വാരാദേര്യത്ഫലം നാഥ ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
അർക്കാംഗം എന്ന ആചാരം നിങ്ങൾ നിന്നെ ഞാൻ വിശദമായി കേട്ടു; നാഥാ, വാരാദി ദിവസങ്ങളിൽ പാലനത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞാൻ സത്യമായി അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഈശ്വര ഉവാച- രക്തപുഷ്പൈ രവേര്വാരേ ത്വര്ഘ്യം ദദ്യാദ്വ്രതീ നരഃ। നക്താഹാരം ഹവിഷ്യാന്നം കൃത്വാ സ്വര്ഗാന്ന ഹീയതേ
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: സൂര്യന്റെ ദിവസത്തിൽ വ്രതം പാലിക്കുന്നവൻ ചുവപ്പ് പൂക്കളാൽ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം; രാത്രി ഹവിഷ്യന്നം മാത്രം കഴിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അവൻ വീഴുകയില്ല.
സപ്തമ്യാശ്ച സദാചാരം സര്വമേവാര്കവാസരേ। കുര്വതഃ പ്രീതിമാപ്നോതി സഗണഃ പരമേശ്വരഃ
ഏഴാം തീയതിയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യന്റെ ദിവസത്തിൽ, എല്ലാ നല്ല പ്രവർത്തികളും ചെയ്യുന്നവർക്കു പരമേശ്വരനും അവന്റെ അനുചിതന്മാരും സന്തോഷം പ്രാപിക്കും.
ശൂരസ്യ സദൃശം യാതി തിഥിവാരസ്യ പാലനാത്। ഏകേന ഗാണപത്യസ്യ യാവത്സൂരോ നഭസ്തലേ
തിഥിയും വാരവും കൃത്യമായി പാലിച്ചാൽ, ശൂരനായവന്റെ സ്ഥാനം ലഭിക്കും; ഗാണപത്യശൂരൻ ആകാശത്ത് നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം ആ ഫലം നിലനിൽക്കും.
സര്വകാമപ്രദം പുണ്യമൈശ്വര്യം രോഗനാശനമ്। സ്വര്ഗദം മോക്ഷദം പുണ്യം രവേര്വാരേ വ്രതം ഹിതമ്
സൂര്യന്റെ ദിവസത്തിൽ വ്രതം പാലിക്കുന്നത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നു, പുണ്യവും ഐശ്വര്യവും രോഗനാശവും നൽകുന്നു; സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഈ വ്രതം വളരെ ഉത്തമമാണ്.
രവിവാരേണ സംക്രാംത്യാ സപ്തമ്യാ തദ്ദിനേ ശിവേ। വ്രതപൂജാദികം ചാപ്യം സര്വം ചാക്ഷയതാം വ്രജേത്
സൂര്യന്റെ ദിവസം ഏഴാം തീയതി വരുമ്പോൾ, ശുഭേ, ആ ദിവസം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വ്രതങ്ങളും പൂജകളും അക്ഷയമായിത്തീരുന്നു.
ആദിത്യവാസരേ ശുഭ്രേ ഗ്രഹാധിപപ്രപൂജനമ്। പ്രാണാദഹതവക്ത്രേണ നിഃസാര്യ മംഡലേ ന്യസേത്
ശുദ്ധമായ സൂര്യദിവസത്തിൽ ഗ്രഹനാഥനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം; വായിലൂടെ ശ്വാസം പുറത്താക്കി, അതു മണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ദ്വിഭുജം രക്തപദ്മസ്ഥം സുഗലം രക്തവാസസം। സര്വരക്താഭരണം ധ്യാത്വാ ഹസ്താഭ്യാം പുഷ്പം വിധൃതസംഘ്രായൈശാന്യാം ക്ഷിപേത്
രണ്ടു കൈകളുള്ളവൻ ചുവന്ന താമരയിൽ ഇരിക്കുന്നതും, മനോഹരമായ കഴുത്തും ചുവന്ന വസ്ത്രവും ധരിച്ചതും, എല്ലാം ചുവന്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതും, ഇരുകൈകളിൽ പൂക്കൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും ആയി ധ്യാനിച്ച്, ആ പൂക്കൾ ഈശാന്യദിശയിൽ ഇടണം.
ആദിത്യായ വിദ്മഹേ ഭാസ്കരായ ധീമഹി। തന്നോ ഭാനുഃ പ്രചോദയാത്
ആദിത്യനിൽ നാം ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു, ഭാസ്കരനിൽ നാം മനസ്സാക്ഷി ചെയ്യുന്നു; ഭാനു ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.
തതോ ഗുരൂപദിഷ്ടേന വിധിനാ ച വിലേപനമ്। വിലേപനാംതേ സദ്ധൂപം ധൂപാംതേ ച പ്രദീപകമ്
പാഠം പഠിപ്പിച്ച ഗുരുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ അനുസരിച്ച്, ആദ്യം ചന്ദനം പുരട്ടണം; അതിന് ശേഷം ധൂപം അർപ്പിക്കണം, പിന്നെ ദീപം തെളിയിക്കണം.
പ്രദീപാംതേ ച നൈവേദ്യം തതോ വാരി നിവേദയേത്। തതോ ജപ്യം സ്തുതിം മുദ്രാം നമസ്കാരം തു കാരയേത്
ദീപം തെളിയിച്ചതിന് ശേഷം നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം, അതിനുശേഷം വെള്ളം സമർപ്പിക്കണം; പിന്നെ ജപവും സ്തുതിയും മുദ്രകളും നമസ്കാരവും നടത്തണം.
അംജലി പ്രഥമാ മുദ്രാ ദ്വിതീയാ ധേനുകാ സ്മൃതാ। ഏവം യഃ പൂജയേദര്കം രവിസായുജ്യമാവ്രജേത്
ആദ്യ മുദ്ര അഞ്ജലി, രണ്ടാംത് ധേനുകാ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; ഇങ്ങനെ ആർകനെ പൂജിക്കുന്നവൻ സൂര്യനോടു ഐക്യം പ്രാപിക്കും.
മമ ബ്രഹ്മവധം ഘോരം കപാലം കരലഗ്നകമ്। രവേസ്തസ്യപ്രസാദാത്തു മുക്തം വാരാണസീതടേ
എന്റെ കൈയിൽ ഒട്ടിയിരുന്ന ഭയങ്കരമായ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം സൂര്യന്റെ കൃപയാൽ വാരാണസിയുടെ തീരത്ത് നിന്ന് ഞാൻ മോചിതനായി.
രവേഃ പരതരം ദൈവം ത്രൈലോക്യേ തു ന വിദ്യതേ। യസ്യ പ്രസാദതോ ഘോരാന്മുക്തോഹം ഗുരുകില്ബിഷാത്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സൂര്യനേക്കാൾ വലിയ ദൈവം ഇല്ല; അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ ഗുരുവിനോടുള്ള ഭയങ്കര പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
സ്കംദ ഉവാച-। ശ്രുത്വാ ത്വത്തോ ഗിരം നാഥ വിസ്മയോ മേഽഭവത്പ്രഭോ। ത്വദന്യോസ്തി ന കോ ദേവഃ കഥം ബ്രഹ്മവധം ത്വയി
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നി. നിങ്ങളെക്കാൾ വേറെ ദൈവമുണ്ടോ? എങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്നു?
ത്വം ച ജ്ഞാനീശ്വരോ യോഗീ ലോകേ ഭോക്താഽക്ഷരോഽവ്യയഃ। ദേവാനാം ഗുരുരേകസ്ത്വം വ്യാപ്തരൂപീ മഹേശ്വരഃ
നീ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉടമയും യോഗിയും ലോകത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നവനും അക്ഷരനും അക്ഷയനുമാണ്; ദേവന്മാരുടെ ഏക ഗുരുവും സർവ്വവ്യാപിയായ മഹേശ്വരനുമാണ് നീ.
സര്വജ്ഞോ വരദോ നിത്യം സര്വേഷാം പ്രാണിനാം പ്രഭുഃ। ദുഷ്കൃതം തേ കുതോ നാഥ തഥാ ക്രോധോ വിശേഷതഃ
നാഥാ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ശാശ്വതനായ അധിപനുമാണ്. അങ്ങനെ നീ ദോഷം ചെയ്തതോ, പ്രത്യേകിച്ച് കോപം പ്രകടിപ്പിച്ചതോ എങ്ങനെയാണ് സാധ്യമായത്?
ശിവ ഉവാച- ലോകാനാം ച ഹിതാര്ഥായ പൃഥഗ്ഭൂതാ യുഗേ യുഗേ। സര്വം കുര്മോ വയം പുത്ര ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ
ശിവൻ പറഞ്ഞു: ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഓരോ യുഗത്തിലും ഞങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും വേർതിരിഞ്ഞ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു, മകനേ.
നാസ്മാകം ബംധമോക്ഷൌ ച നാകാര്യം കാര്യമേവ വാ। തഥാ ലോകസ്യ രക്ഷാര്ഥം ചരാമോ വിധിപൂര്വകമ്
നമ്മൾക്കു ബന്ധമോ മോക്ഷമോ ചെയ്യേണ്ടതോ ചെയ്യരുതതോ ഒന്നുമില്ല; എന്നിരുന്നാലും ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ നിശ്ചിത ക്രമത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
സര്വം ച പരമം ചൈവ സര്വവിഘ്നവിനാശനമ്। സര്വരോഗപ്രശമനം സര്വാര്ഥപ്രതിസാധകമ്
എല്ലാം പരമവും, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്നതും, എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ശമനമാകുന്നതും, എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഫലപ്രദമാകുന്നതുമാണ്.
ഏകോസൌ ബഹുധാ ഭൂത്വാ കാലഭേദാദനിംദിതഃ। മാസേ മാസേ തു തപതി ഏകോ ദ്വാദശതാം വ്രജേത്
ഒരുവൻ കാലഭേദം കൊണ്ടു പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; മാസം തോറും അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു, ഒറ്റയാൾ പന്ത്രണ്ടായി മാറുന്നു.
മിത്രോ മാര്ഗശിരേ മാസി പൌഷേ വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ। വരുണോ മാഘമാസേ തു സൂര്യോ വൈ ഫാല്ഗുനേ തഥാ
മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ മിത്രൻ, പൗഷത്തിൽ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു, മാഘത്തിൽ വരുണൻ, ഫാൽഗുനത്തിൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ചൈത്രേ മാസി തപേദ്ഭാനുര്വൈശാഖേ താപനഃ സ്മൃതഃ। ജ്യേഷ്ഠമാസേ തപേദിംദ്ര ആഷാഢേ തപതേ രവിഃ
ചൈത്രത്തിൽ ഭാനു, വൈശാഖത്തിൽ താപനൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ജ്യേഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻ, ആഷാഢത്തിൽ രവി പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഗഭസ്തിഃ ശ്രാവണേ മാസി യമോ ഭാദ്രപദേ തഥാ। ഹിരണ്യരേതാശ്വയുജി കാര്തികേ തു ദിവാകരഃ
ശ്രാവണത്തിൽ ഗഭസ്തി, ഭാദ്രപദത്തിൽ യമൻ, ആശ്വയുജത്തിൽ ഹിരണ്യരേതാ, കാർത്തികയിൽ ദിവാകരൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഇത്യേതേ ദ്വാദശാദിത്യാ മാസി മാസി പ്രകീര്തിതാഃ। ഉരുരൂപാ മഹാതേജാ യുഗാംതാനലവര്ചസഃ
ഇങ്ങനെ ഈ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ ഓരോ മാസത്തിലും മഹത്തായ രൂപത്തിലും മഹത്തായ തേജസ്സോടെയും യുഗാന്തത്തിലെ അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെയും പ്രസിദ്ധരായിരിക്കുന്നു.
യ ഇദം പഠതേ നിത്യം തസ്യ പാപം ന വിദ്യതേ। ന രോഗോ ന ച ദാരിദ്ര്യം നാവമാനോ ഭവേത്ക്വചിത്
ഇത് ദിവസവും ജപിക്കുന്നവന് പാപം ഉണ്ടാകില്ല; രോഗമോ ദാരിദ്ര്യമോ അപമാനമോ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല.
അക്ഷയം ലഭതേ സ്വര്ഗം സുഖം രാജ്യം യശഃ ക്രമാത്। മഹാമംത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വപ്രീതികരം പരമ്
അവൻ അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗവും സുഖവും രാജത്വവും യശസ്സും ക്രമമായി നേടുന്നു; ഞാൻ സർവ്വർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്ന പരമമായ മന്ത്രം പറയുന്നു.
ഊഁ നമഃ സഹസ്രബാഹവേ ആദിത്യായ നമോനമഃ। നമസ്തേ പദ്മഹസ്തായ വരുണായ നമോനമഃ
ഊം, ആയിരം കൈകളുള്ള ആദിത്യനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം! പദ്മഹസ്തനായ വരുണനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം!
നമസ്തിമിരനാശായ ശ്രീസൂര്യായ നമോനമഃ। നമഃ സഹസ്രജിഹ്വായ ഭാനവേ ച നമോനമഃ
അന്ധകാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശ്രീസൂര്യനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം! ആയിരം നാവുള്ള ഭാനുവേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം!
ത്വം ച ബ്രഹ്മാ ത്വം ച വിഷ്ണൂ രുദ്രസ്ത്വം ച നമോനമഃ। ത്വമഗ്നിഃ സര്വഭൂതേഷു വായുസ്ത്വം ച നമോനമഃ
നീ ബ്രഹ്മാവും, നീ വിഷ്ണുവും, നീ രുദ്രനും ആകുന്നു; നമസ്കാരം, നമസ്കാരം! എല്ലാ ജീവികളിലും നീ അഗ്നിയും, നീ വായുവും ആകുന്നു; നമസ്കാരം, നമസ്കാരം!