ദാതാരം യേ രോധയംതി പാതകേ പ്രേരയംതി ച। ദീനാനാഥാന്പീഡയംതി ശാതയംതി ധരാം നരാഃ
ദാനി ചെയ്യുന്നവരെ തടയുന്നവരും, അവരെ പാപത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവരും, ദാരിദ്ര്യവും ആശ്രയമില്ലായ്മയും അനുഭവിക്കുന്നവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരും, ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരും മനുഷ്യരാണ്.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ പാപകര്മകൃതോ നരാഃ। പുരുഷാന്പാതയിത്വാ തു ശാതയംതി ധരാം നരാഃ
ഇവരും മറ്റു പല ദുഷ്പ്രവർത്തകരും, മറ്റുള്ളവരെ താഴെ വീഴ്ത്തിയ ശേഷം ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
യ ഇദം ശൃണുയാദ്രമ്യം ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യം പരം ഹിതമ്। ന തസ്യ ദുര്ഗതിര്ദുഃഖം ദൌര്ഭാഗ്യം ദീനതാ ഭുവി
ഈ മനോഹരവും അത്യന്തം രഹസ്യവും ഉത്തമമായ ഉപദേശങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ, അവർക്കു ഭൂമിയിൽ ദുർഗതി, ദു:ഖം, ദുർഭാഗ്യം, ദാരിദ്ര്യം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
ന ദൈത്യാദൌ ഭവേജ്ജന്മ സ്വര്ലോകേ ശാശ്വതം സുഖമ്। നാകാലേ മരണം തസ്യ ന ച പാപൈഃ പ്രലിപ്യതേ
അവൻ അസുരന്മാരുടെയോ മറ്റുള്ളവരുടെയോ കൂട്ടത്തിൽ ജനിക്കുകയില്ല; സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതസുഖം ലഭിക്കുകയുമില്ല; കാലത്തിനു മുമ്പ് മരണമില്ല; പാപങ്ങൾ അവനെ സ്പർശിക്കുകയുമില്ല.
ഇഹ സര്വജനാധ്യക്ഷസ്ത്രിദിവേ ത്രിദിവേശ്വരഃ। കല്പംകല്പം ദിവം ഭുക്ത്വാ മോക്ഷമാര്ഗം വ്രജത്യസൌ
ഇവിടെ അവൻ എല്ലാവരുടെയും മേൽനോട്ടക്കാരനാകും; സ്വർഗത്തിൽ സ്വർഗാധിപനാകും; അനേകം കാലം സ്വർഗസുഖം അനുഭവിച്ച് മോക്ഷമാർഗത്തിലേക്ക് പോകും.
വൈശംപായന ഉവാച- പ്രഭവത്യയമാകാശേ നിത്യം ദ്വിജവര പ്രഭോ। കോഽയം കോ വാ പ്രഭാവോസ്യ കുത്ര ജാതോ ഘൃണീശ്വരഃ
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, പ്രഭോ, ഈ പ്രകാശം ആകാശത്ത് എപ്പോഴും തെളിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നു. ഇതെന്താണ്? ഇതിന്റെ പ്രകാശം ആരുടേതാണ്? ഈ ദയാനിധി എവിടെയാണ് ജനിച്ചത്?
കിം കരോതി ഹി കാര്യം വൈ യതോ രശ്മിമയോ ഭൃശമ്। ദേവൈര്മുനിവരൈസ്സിദ്ധൈശ്ചാരണൈര്ദൈത്യരാക്ഷസൈഃ
ഇവൻ എന്ത് പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നു? എന്താണ് അവന്റെ ദൗത്യം? അവൻ അത്യന്തം പ്രകാശരശ്മികളാൽ നിറഞ്ഞവൻ. ദേവന്മാർക്കും മഹർഷികൾക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും ചാരണന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും—
നിഖിലൈര്മാനുഷൈഃ പൂജ്യഃ സദൈവ ബ്രാഹ്മണാദിഭിഃ। വ്യാസ ഉവാച-। പരമം ബ്രഹ്മണസ്തേജോ ബ്രഹ്മദേഹാദ്വിനിസ്സൃതമ്
എല്ലാ മനുഷ്യരും, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റുള്ളവരും, എപ്പോഴും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ അതിവിശിഷ്ടമായ തേജസ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നതാണ്.
സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മമയം വിദ്ധി ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദമ്। മയൂഖൈര്നിര്മലൈഃ കൂടമതിചംഡം സുദുഃസഹമ്
അത് നേരിട്ട് ബ്രഹ്മസ്വരൂപമാണ്; ധർമ്മവും കാമവും അർത്ഥവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു; അതിന്റെ രശ്മികൾ ശുദ്ധവും അത്യന്തം ഉഗ്രവുമാണ്, സഹിക്കാൻ പ്രയാസം.
ദൃഷ്ട്വാ പ്രദുദ്രുവുര്ലോകാഃ കരൈശ്ചംഡൈഃ പ്രപീഡിതാഃ। തതശ്ച സാഗരാഃ സര്വേ വരനദ്യോ നദാദയഃ
അത് കണ്ടപ്പോൾ അതിന്റെ ഉഗ്രരശ്മികളാൽ ദുഃഖിതരായി ജനങ്ങൾ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു; പിന്നെ എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും വലിയ നദികളും മറ്റുള്ള ജലസ്രോതസ്സുകളും—
ശുഷ്യംതി ജംതവസ്തത്ര മ്രിയംതേ ചാതുരാ ജനാഃ। അഥ ശക്രാദയോ ദേവാ ബ്രഹ്മാണം സമുപാഗതാഃ
അവിടെയുള്ള ജീവികൾ ഉണങ്ങിപ്പോയി; ബുദ്ധിമാന്മാർ മരിച്ചുപോയി; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു.
ഇമമര്ഥം തദാ പ്രോചുര്ദേവാംശ്ച വിധിരബ്രവീത്। ആദിര്ബ്രഹ്മതനോര്ദേവാഃ സത്ത്വഗോ ജനകഃ പ്രഭുഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു; സ്രഷ്ടാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അവൻ സകല ജീവികളുടെ ജനകനും പ്രഭുവുമാണ്.
അയം രജോമയഃ സാക്ഷാത്സുധാംശുസ്തനുമധ്യഗഃ। ഏതാഭ്യാം പാലിതാ ലോകാസ്ത്രൈലോക്യേ സചരാചരാഃ
ഇവൻ രാജോഗുണം നിറഞ്ഞവൻ, നേരിട്ട് അമൃതരശ്മിയുള്ളവൻ, ശരീരം മധ്യത്തിൽ ഉള്ളവൻ; ഇവരാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ ചലനശീലികളും അചലന്മാരും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ദിവ്യോപപാദകാ ദേവാ യേ വാത്രൈവ ജരായുജാഃ। അംഡജാഃ സ്വേദജാശ്ചൈവ യേ വാത്രൈവോദ്ഭിജ്ജാദയഃ
ദിവ്യമായി ജനിച്ച ദേവന്മാരും, ഇവിടെ ഗർഭത്തിൽ, മുട്ടിൽ, ചൊറിയൽ, തളിർവളർച്ച എന്നിവയിലൂടെ ജനിച്ചവരും—
സൂര്യസ്യാസ്യ പ്രഭാവം തു വക്തുമേവ ന ശക്നുമഃ। അനേന രക്ഷിതാ ലോകാ ജനിതാഃ പാലിതാ ധ്രുവമ്
ഈ സൂര്യന്റെ ശക്തി വിവരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല; അവനാൽ ലോകങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
അസ്യൈവ സദൃശോ നാസ്തി സര്വേഷാം പരിരക്ഷണാത്। യം ച ദൃഷ്ട്വാപ്യുഷഃകാലേ പാപരാശിഃ പ്രലീയതേ
എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഇവനോട് തുല്യൻ ആരുമില്ല; പ്രഭാതത്തിൽ അവനെ കണ്ടാൽ പോലും പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു.
തമാരാധ്യ ജനാ മോക്ഷം സാധയംതി ദ്വിജാതയഃ। സംധ്യോപാസനകാലേ തു വിപ്രാ ബ്രഹ്മവിദഃ കില
അവനെ ആരാധിച്ച് ആളുകൾ മോക്ഷം നേടുന്നു; സംധ്യോപാസന സമയത്ത് ബ്രാഹ്മണർ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, നിശ്ചയമായും അവനെ ഉപാസിക്കുന്നു.
ഉദ്ബാഹവോ ഭവംത്യേവ തേ ച ദേവപ്രപൂജിതാഃ। അസ്യൈവ മംഡലസ്ഥാം ച ദേവീം സംധ്യാസ്വരൂപിണീം
അവർ കൈകൾ ഉയർത്തുന്നു; ദേവന്മാർ അവരെ ആരാധിക്കുന്നു; സൂര്യന്റെ മണ്ഡലത്തിൽ സംധ്യാസ്വരൂപിയായ ദേവിയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
സമുപാസ്യ ദ്വിജാസ്സര്വേ ലഭംതേ സ്വര്ഗമോക്ഷകൌ। ധരായാം പതിതോച്ഛിഷ്ടാഃ പൂതാസ്തേ ചാസ്യ രശ്മിഭിഃ
സകല ദ്വിജന്മാരും ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ സ്വർഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും. ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും അശുദ്ധരായവരും അവന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ടു ശുദ്ധരാകുന്നു.
സംധ്യോപാസനമാത്രേണ കല്മഷാത്പൂതതാം വ്രജേത്। ദൃഷ്ട്വാ ചാംഡാലകം ഗോഘ്നം പതിതം കുഷ്ഠസംഗതമ്
സന്ധ്യാരാധന മാത്രം ചെയ്താൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധി ലഭിക്കും; ചാണ്ഡാലനെയും പശുഹന്താവിനെയും പാപികളെയും കുഷ്ഠരോഗികളെയും കണ്ടാലും.
മഹാപാതകസംകീര്ണമുപപാതകസംവൃതമ്। പശ്യംതി യേ നരാസ്സൂരം തേ പൂതാ ഗുരുകില്ബിഷാത്
വലിയ പാപങ്ങളും ചെറുപാപങ്ങളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ആളുകൾ പോലും സൂര്യനെ കണ്ടാൽ ഗുരുതരമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധരാകും.
അസ്യോപാസനമാത്രേണ സര്വരോഗാത്പ്രമുച്യതേ। നാംധത്വം ന ച ദാരിദ്ര്യം ദുഃഖം ന ച ശോച്യതാമ്
അവനെ ആരാധിച്ചാൽ എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; അന്ധത്വമോ ദാരിദ്ര്യമോ ദു:ഖമോ ദുഃഖപ്പെടേണ്ട കാര്യമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ലഭതേ ച ഇഹാമുത്ര സമുപാസ്യ വിരോചനമ്। അദൃഷ്ടാ നൈവ ലോകൈശ്ച ദേവാ ഹരിഹരാദയഃ
വിരോചനനെ ഇവിടെ ആരാധിച്ചാൽ ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; മനുഷ്യർക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത ഹരി, ഹരൻ പോലുള്ള ദേവന്മാരെയും കാണാൻ കഴിയില്ല.
ധ്യാനരൂപപ്രഗമ്യാസ്തേ ദൃഷ്ടോ ദേവോ ഹ്യയം സ്മൃതഃ। ദേവാ ഊചുഃ। അസ്തു പ്രസാദനാരാധ്യശ്ചാസ്തൂപാസനപൂജനമ്
ധ്യാനത്തിലൂടെ സമീപിക്കപ്പെടുകയും ദർശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവം ഇവൻ തന്നെയാണ് എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: അവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ആരാധനയും പൂജയും ഉണ്ടാകട്ടെ.
അസ്യൈവ ദര്ശനം ബ്രഹ്മന്പ്രലയാനലസംമിതമ്। സര്വേ നരാദയസ്സത്വാ മൃതാവസ്ഥാം ഗതാ ഭുവി
ബ്രഹ്മനേ, അവനെ കാണുന്നത് തന്നെ പ്രളയാഗ്നിപോലെയാണ്; ഭൂമിയിൽ മരിച്ചുപോയ എല്ലാ ജീവികളും,
അസ്യ തേജഃപ്രഭാവേണ പ്രണഷ്ടാസ്സാഗരാദയഃ। ന സമര്ഥാ വയം സോഢും കഥമന്യേ പൃഥഗ്ജനാഃ
അവന്റെ തേജസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ സമുദ്രങ്ങളും മറ്റും നശിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കു പോലും അതു സഹിക്കാനാവില്ല—പിന്നെ മറ്റു ജീവികൾക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കും?
തസ്മാത്തവപ്രസാദാച്ച പൂജയാമോ യഥാ രവിമ്। യജംതി ച നരാ ഭക്ത്യാ തദുപായോ വിധീയതാമ്
അതിനാൽ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾ സൂര്യനെപ്പോലെ അവനെയും ആരാധിക്കുന്നു; ഭക്തിപൂർവ്വം മനുഷ്യർക്ക് ആരാധിക്കാനുള്ള മാർഗം നിർദ്ദേശിക്കണമേ.
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ഗതോ ബ്രഹ്മഖഗേശ്വരമ്। ഗത്വാ സ്തോതും സമാരേഭേ സര്വലോകഹിതായ വൈ
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ ആകാശത്തിന്റെ അധിപനിലേക്കു പോയി; അവിടെ എത്തി എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അവനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ദേവത്വം സര്വലോകസ്യ ചക്ഷുര്ഭൂതോ നിരാമയഃ। ബ്രഹ്മരൂപധരഃ സാക്ഷാദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യഃ പ്രലയാനലഃ
നീ എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും ദൈവം, ലോകങ്ങളുടെ കണ്ണ്, രോഗരഹിതൻ; ബ്രഹ്മസ്വരൂപം ധരിച്ചവൻ, നേരിട്ട് കാണാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, പ്രളയാഗ്നിപോലെയും.
സര്വദേവസ്ഥിതസ്ത്വം ഹി സദാ വായുസഖസ്തനൌ। അന്നാദിപാചനം ത്വത്തോ ജീവനം ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
നീ എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നിലകൊള്ളുന്നവൻ, എപ്പോഴും വായുവിന്റെ സഖാവായി ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ; അന്നം പാകം ചെയ്യുന്നതും ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നതും നിന്നിൽ നിന്നാണ്.