ഗംധമാല്യേഷു വസ്ത്രേഷു ശാസ്ത്രേഷ്വാഭരണേഷു ച। സംപ്രീതശ്ചാതിഥൌ ദാനേ പാര്വണാദിഷു കര്മസു
സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പമാലകളിലും വസ്ത്രങ്ങളിലും, ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ആഭരണങ്ങളിലും, അതിഥികളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലും, ദാനത്തിലും, ഉത്സവാദി കര്മ്മങ്ങളിലും—
സ്നാനദാനാദിഭിഃ കാര്യേ വ്രതൈര്യജ്ഞൈഃ സുരാര്ചനൈഃ। കാലോ ഗച്ഛതി പാഠൈശ്ച ന ക്ലീബം വാസരം ഭവേത്
സ്നാനം, ദാനം തുടങ്ങിയ കര്മ്മങ്ങളിലും, വ്രതങ്ങളിലും, യജ്ഞങ്ങളിലും, ദേവാരാധനയിലും, പാരായണത്തിലൂടെയും ദിവസങ്ങൾ പാഴാകാതെ പോകുന്നു.
അയമേവ മനുഷ്യാണാം സദാചാരോ നിരംതരമ്। ദേവവന്മാനവാചാരോ ഗീയതേ മുനിസത്തമൈഃ
ഇതാണ് മനുഷ്യരുടെ സ്ഥിരമായ നല്ല ആചാരം; ദേവന്മാരുടെ പോലെ മനുഷ്യരുടെ ആചാരവും മഹർഷിമാർ പ്രശംസിക്കുന്നു.
കിംതു സത്ത്വാധികോ ദേവോ മനുഷ്യോ ഭീത ഏവ ച। ഗംഭീരഃ സര്വദാ ദേവഃ സദൈവ മാനവോ മൃദുഃ
എങ്കിലും, ദേവൻ ശക്തിയിൽ കൂടുതലാണ്, മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ഭയത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു; ദേവൻ എപ്പോഴും ഗൗരവമുള്ളവൻ, മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും മൃദുവാണ്.
ദ്വയോസ്തുത്യാ ച സംപ്രീതിര്ന ദൈത്യാദൌ ഭവേത്കില। പ്രീതിഭാവം പരം സൌഖ്യം സൌഹൃദം സുകൃതം ശുഭമ്
ദേവന്മാരും ദാനവാദികളും തമ്മിൽ പരസ്പര സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ് പരമസുഖം, സൗഹൃദം, സദ്ഗുണം, മംഗളം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ദൈവമാനുഷയോരേവ ദൈത്യരാക്ഷസയോസ്തഥാ। പ്രേതാദീനാം ച പ്രേതേഷു പശൌ പ്രീതിഃ പശോരപി
ദൈവങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ഇടയിൽ, ദാനവരുടെയും രാക്ഷസരുടെയും ഇടയിൽ, പ്രേതാദികളുടെയും അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, മൃഗങ്ങളുടെയും അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ മാത്രമാണ് സ്നേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്.
കാകാദയഃ സ്വജാതൌ ച തഥാന്യേ ച സ്വജാതിഷു। പ്രീതാ ഭവംതി ചാപ്രീതാ വിദ്യാ തേഷാം ച ലക്ഷണമ്
കാക്കകളും മറ്റുള്ളവരും തങ്ങളുടെ ജാതിയിൽ സ്നേഹത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു; അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരും തങ്ങളുടെ ജാതിയോടാണ് സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്. സ്നേഹവും അസ്നേഹവും അവരുടേതായ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
ഏവം പുണ്യവിശേഷേണ സവിശേഷാ സുജാതിഷു। പ്രിയാപ്രിയം വിജാനീയാത്പുണ്യാപുണ്യം ഗുണാഗുണമ്
ഇങ്ങനെ, പുണ്യത്തിന്റെ വ്യത്യാസം നോക്കി, നല്ല വംശജരിൽ പ്രിയവും അപ്രീയവും, പുണ്യവും പാപവും, ഗുണവും ദോഷവും തിരിച്ചറിയണം.
ദംപത്യോര്ന സുഖം കിംചിജ്ജാതിഭേദാന്നൃണാം ഭുവി। സ്വജാതിഷു ഭവേത്പ്രീതിര്മുക്തോ വാ നിരയേപി വാ
ഭൂമിയിൽ ദമ്പതികൾക്ക് ജാതി വ്യത്യാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല; സ്വജാതികളിൽ മാത്രമാണ് സ്നേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്, മോക്ഷം പ്രാപിച്ചാലും നരകത്തിൽ ആയാലും.
അതിപുണ്യാല്ലഭേദായുഃ ശോഭനാഃ പുണ്യകാരിണഃ। പാപാത്മാനോ ലഭംതേഽന്തം യേ ച ദൈത്യാദയോ നരാഃ
വളരെ വലിയ പുണ്യത്താൽ, പുണ്യപ്രവർത്തകർക്ക് മനോഹരമായ ആയുസ്സും ജീവിതവും ലഭിക്കും; പാപികൾക്കും ദാനവാദികൾ പോലെയുള്ള മനുഷ്യർക്കും അവസാനം നശിക്കും.
കൃതേ ജാതാഃ സുരാ ഭൂമൌ ന ദൈത്യാശ്ചാന്യജാതയഃ। ത്രേതായാമേകപാദം ച ദ്വിപദം ദ്വാപരേ യുഗേ
കൃതയുഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ ദൈവങ്ങൾ മാത്രം ജനിച്ചു, ദാനവരും മറ്റു ജാതികളും അല്ല; ത്രേതായുഗത്തിൽ ഒരു ഭാഗം, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രണ്ട് ഭാഗം—
സംധ്യായാം ച കലേരേവ സര്വപാദം ച സംകുലമ്। ദേവാദീനാം ഭവേജ്ജാതം ഭാരതം യത്പ്രവര്തിതമ്
സന്ധിയിലും കലിയുഗത്തിലും എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും കലക്കത്തോടെ കാണാം; ദേവന്മാരുടെയും മറ്റ് ജാതികളുടെയും ജനനം ഭാരതാ, നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ നടക്കുന്നു.
യേ തേ ദുര്യോധനസ്യൈവ യോധാഃ സൈന്യാദയസ്തഥാ। തേ ച ദൈത്യാദയഃ സര്വേ യേ ച കര്ണാദയോ ഭുവി
ദുര്യോധനന്റെ യോദ്ധാക്കളും സൈന്യങ്ങളും, അതുപോലെ ദൈത്യന്മാരും മറ്റു ശക്തരും, ഭൂമിയിൽ കർണ്ണനും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നവരും—all ഇവരും—
ഗാംഗേയോ വസുമുഖ്യശ്ച ദ്രോണോ ദേവമുനിഃ പ്രഭുഃ। അശ്വത്ഥാമാ ഹരഃ സാക്ഷാദ്ധരിര്നംദകുലോദ്ഭവഃ
ഗംഗാപുത്രൻ, വസുമുഖൻ, ദൈവമുനിയായ ദ്രോൺ, അശ്വത്താമൻ—അവൻ നേരെ ശിവൻ തന്നെയാണ്—കൂടാതെ നന്ദകുലത്തിൽ ജനിച്ച ഹരിയും—
പംചേംദ്രാഃ പാംഡവാ ജാതാ വിദുരോ ധര്മ ഏവ ച। ഗാംധാരീ ദ്രൌപദീ കുംതീ ചൈതാ ദേവ്യോ ധരാതലേ
അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ പാണ്ഡവരായി ജനിച്ചു, വിധുരൻ തന്നെയാണ് ധർമ്മം, ഗന്ധാരി, ദ്രൗപദി, കുന്തി—ഇവരാണ് ഭൂമിയിൽ ദേവികൾ ആയി വന്നവർ—
ദേവദൈത്യാഃ കലേര്മധ്യേ ദൈത്യാശ്ശേഷേ ച മാനവാഃ। ഉത്പത്സ്യംതേ സദാ പ്രേതാഃ ക്രവ്യാദാഃ പശുപക്ഷിണഃ
കലിയുഗത്തിൽ ദേവരും ദൈത്യന്മാരും, അവസാനം ദൈത്യന്മാരും മനുഷ്യരും; എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രേതന്മാർ, മാംസം തിന്നുന്നവർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും—
തേഷാം ച കുലടാ ദാസീ നിത്യകഷ്ടാ യവീയസീ। നിത്യം ദ്വംദ്വേഷു സംപ്രീത്യാ തേഷാമാചാരഭാഷിണീ
അവരിൽ ചിലർ കുളടകളും ദാസികളും, എപ്പോഴും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരും; അവർക്കിടയിൽ എപ്പോഴും വഴക്കുകളും തർക്കങ്ങളും, തങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ പറയുന്നവരും—
കില്ബിഷേഷു ച സര്വേഷു കലഹേഽന്യായകര്മണി। രതാ ദൈത്യാദയോ യേ തേ സര്വേ നിരയഗാമിനഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിലും വഴക്കുകളിലും അന്യായകൃത്യങ്ങളിലും ദൈത്യന്മാരും മറ്റു ചതികളുമുള്ളവർ ആസ്വദിക്കുന്നു; ഇവരൊക്കെയും നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്—
വൈശംപായന ഉവാച-। ദൈത്യാദീനാം മൃഷാഭാവാത്സുരത്വം ന സുരാലയമ്। കഥം ഭോഗ്യം കഥം സൌഖ്യമാരോഗ്യം ബലസംചയമ്
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: ദൈത്യന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും കപടസ്വഭാവം കാരണം, ദൈവത്വം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല; എങ്ങനെ ആനന്ദം, സുഖം, ആരോഗ്യവും ശക്തിയും ഉണ്ടാകാൻ കഴിയും?
രാജ്യമായുസ്തഥാ കീര്തിരഭീഷ്ടം ദയിതം ബലമ്। നീതിവിദ്യാദികം ഭാവ്യം ജന്മവൃദ്ധം സനാതനമ്
രാജ്യം, ആയുസ്സ്, കീർത്തി, ഇഷ്ടവസ്തുക്കൾ, സ്നേഹം, ശക്തി, നയശാസ്ത്രം, വിജ്ഞാനം, ജനനം, വളർച്ച, ശാശ്വതമായതെല്ലാം—
ദാനാധ്യയനകര്മാണി യജ്ഞാദി ച കഥം പ്രഭോ। ഏതദാപ്തായ ശിഷ്യായ മഹ്യം ഭോ വക്തുമര്ഹസി
ദാനം, പഠനം, കർമ്മങ്ങൾ, യാഗാദികൾ—ഇവയെല്ലാം എങ്ങനെ ലഭിക്കും, പ്രഭുവേ? ഈ വിഷയത്തിൽ ദാസനായ എനിക്ക് ദയവായി വിശദീകരിക്കണമേ.
വ്യാസ ഉവാച-। ദൈത്യാനാം സാഹസാദേവ തപോ ഭവതി നിശ്ചിതമ്। വ്രതം യജ്ഞാദികം ചൈവ സംപ്രീതിഃ സ്വജനസ്യ ച
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദൈത്യന്മാർക്ക് ധൈര്യത്താൽ മാത്രമാണ് തപസ്സു ഉറപ്പായി ഉണ്ടാകുന്നത്; വ്രതം, യാഗം എന്നിവയും സ്വജനങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹവും—
യോ ദാംതോ വിഗുണൈര്മുക്തോ നീതിശാസ്രാര്ഥതത്ത്വഗഃ। ഏതൈശ്ച വിവിധൈഃ പൂതഃ സ ഭവേത്സുരലക്ഷണഃ
ആൾ സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവനും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനുമായും നയശാസ്ത്രത്തിന്റെ സാരാംശം അറിയുന്നവനുമായും ഈ ഗുണങ്ങളാൽ വിശുദ്ധനാകുമ്പോൾ അവൻ ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവനാകുന്നു—
പുരാണാഗമകര്മാണി നാകേഷ്വത്ര ച വൈ ദ്വിജ। സ്വയമാചരതേ പുണ്യം സ ധരോദ്ധരണക്ഷമഃ
പുരാണങ്ങളുടെയും ആഗമങ്ങളുടെയും കർമ്മങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും സ്വയം ആചരിക്കുന്നവൻ, സദാ പുണ്യപ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയെ ഉയർത്താൻ യോഗ്യനാണ്—
വിശേഷാദ്വൈഷ്ണവം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീയതേ പൂജയേച്ച യഃ। വിമുക്തസ്സര്വപാപേഭ്യസ്സ ധരോദ്ധരണക്ഷമഃ
വിശേഷിച്ച്, ഒരു വൈഷ്ണവനെ കണ്ടാൽ സന്തോഷിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കാൻ യോഗ്യനാകുന്നു—
ഷട്കര്മനിരതോ വിപ്രസ്സര്വയജ്ഞരതസ്സദാ। ധര്മാഖ്യാനപ്രിയോ നിത്യം സ ധരോദ്ധരണക്ഷമഃ
ആറ് കർമ്മങ്ങളിൽ നിരതനായ ബ്രാഹ്മണൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും പങ്കാളിയായവൻ, ധർമ്മകഥകൾക്ക് പ്രിയനായവൻ—ഇവൻ ഭൂമിയെ ഉയർത്താൻ യോഗ്യനാണ്—
വിശ്വാസഘാതിനോ യേ ച കൃതഘ്നാ വ്രതലോപിനഃ। ദ്വിജദേവേഷു വിദ്വിഷ്ടാഃ ശാതയംതി ധരാം നരാഃ
വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവരും, കൃതഘ്നന്മാരും, വ്രതം ലംഘിക്കുന്നവരും, ദ്വിജന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്നവരും ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു—
യേ ച മദ്യരതാഃ പാപാ ദ്യൂതകര്മരതാസ്തഥാ। പാഷംഡപതിതാലാപാഃ ശാതയംതി ധരാം നരാഃ
മദ്യം ആസ്വദിക്കുന്നവരും, പാപത്തിൽ മയങ്ങുന്നവരും, ചൂതാട്ടത്തിൽ രതിചെയ്യുന്നവരും, പാഷണ്ടന്മാരുടെയും പാതകികളുടെയും കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നവരും ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു—
സുകര്മരഹിതാ യേ ച നിത്യോദ്വേഗാശ്ച നിര്ഭയാഃ। സ്മൃതിശാസ്ത്രാര്ഥകോദ്വിഗ്നാശ്ശാതയംതി ധരാം നരാഃ
നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാത്തവരും, എപ്പോഴും വിഷമത്തിൽ കഴിയുന്നവരും, ഭയമില്ലാത്തവരും, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ ആശങ്കപ്പെടുന്നവരും ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു—
നിജവൃത്തിം പരിത്യജ്യ കുര്വംതി ചാധമാം ച യേ। ഗുരുനിംദാരതാ ദ്വേഷാച്ഛാതയംതി ധരാം നരാഃ
സ്വന്തം കർത്തവ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ചീത്ത പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും, ഗുരുവിനെ ദ്വേഷിച്ച് അവനെ നിന്ദിക്കാൻ ആസ്വദിക്കുന്നവരും ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു—