ആദിത്യരഥസംകാശം രഥരത്നവിഭൂഷിതമ്। ശാതകുംഭമയം ദിവ്യം ഘംടാചാമരഭൂഷിതമ്
സൂര്യന്റെ രഥംപോലുള്ള, രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച, തൂവാലും മണികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ശുദ്ധമായ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ദിവ്യരഥത്തില് അവന് കയറി.
പതാകാധ്വജസംപൂര്ണം രമ്യം ശക്രരഥോപമമ്। സമാരുഹ്യ മഹാവീരോ ഹിരണ്യാക്ഷോഽസുരാധിപഃ
പതാകകളും കൊടികളും നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ, ഇന്ദ്രന്റെ രഥംപോലുള്ള ആ രഥത്തില് മഹാശക്തനായ ഹിരണ്യാക്ഷന് എന്ന അസുരാധിപന് കയറി.
ജഘാന ശരജാലൈശ്ച ദുര്നിവാര്യഃ സുരാസുരൈഃ। സസൈന്യാനി ഗജാന്വീരോ രഥാംശ്ച സഹ സൈംധവാന്
ദേവന്മാര്ക്കും അസുരന്മാര്ക്കും തടയാനാവാത്തവന് അമ്പുകളുടെ മഴ കൊണ്ട് സൈന്യങ്ങളെയും ആനകളെയും രഥങ്ങളെയും സൈന്ധവയോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം ആക്രമിച്ചു.
പാതയാമാസ ഭൂമൌ ച ശതശോഥ സഹസ്രശഃ। ഏവം ചരന്സ വൃംദേഷു നിഖിലേഷു ദിവൌകസാമ്
അവന് നൂറുകണക്കിനെയും ആയിരക്കണക്കിനെയും ഭൂമിയില് വീഴ്ത്തി. അങ്ങനെ ദേവസൈന്യങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്,
പാതയാമാസ ദൈത്യേംദ്രഃ ശരൌഘാന്മൃത്യുസന്നിഭാന്। ക്രമേണ സമരേ ചാഥ ദേവസൈന്യാന്യമംഥത
ദൈത്യാധിപന് മരണത്തിന് സമമായ അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കുകൊണ്ട് അവരെ വീഴ്ത്തി. തുടര്ന്ന് യുദ്ധത്തില് ദേവസൈന്യങ്ങളെ ക്രമമായി തകര്ത്തു.
യഥാ പുഷ്കരിണീവൃംദേ ഗജഃ കംജവനം ശിതൈഃ। ശരപാതൈരഥോ വേഗാത്സിംഹനാദൈഃ പുനഃ പുനഃ
പൂവരശ്ശേരിയിലെ ആന പോലെ, അതിന്റെ ദന്തംകൊണ്ട് താമരവനങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവന് അമ്പുകളുടെ മഴയും അതിവേഗമായ ആക്രമണവും സിംഹത്തിന്റെ നാദംപോലുള്ള വിളികളും ആവര്ത്തിച്ചു.
ധരണ്യാം പതിതാ വേഗാത്തദാ ദൈത്യേശ്വരസ്യ ച। ദശഭിശ്ച സുതീക്ഷ്ണാഗ്രൈര്ജയംതം സ ജഘാന ഹ
ആ ശക്തിയാല് പലരും ഭൂമിയില് വീണു. ദൈത്യാധിപന് ജയന്തനെ പത്ത് അതിവെടിപ്പുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
രേമംതം പംചഭിര്ബാണൈഃ ശക്രം പംചദശേന തു। ചിത്രരഥം വിംശതിഭിഃപംചവിംശതിഭിര്ഗുഹമ്
അവന് രേമന്തനെ അഞ്ചു അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ഇന്ദ്രനെ പതിനഞ്ച് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ചിത്രരഥനെ ഇരുപത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ഗുഹയെ ഇരുപത്തഞ്ച് അമ്പുകള് കൊണ്ട് പരിക്കേല്പ്പിച്ചു.
ഹേരംബം ത്രിശരേണൈവ ചത്വാരിംശച്ഛരൈര്യമമ്। തഥൈവ കാലം മൃത്യും ച പാണിനാ ദ്വിഗുണേന ച
ഹേരംബനെ മൂന്ന് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, യമനെ നാല്പത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, അതുപോലെ കാലനെയും മരണനെയും ഇരട്ടിയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഗുഹ്യകേശം ജഗത്പ്രാണം ദശഭിര്ദശഭിഃ ശരൈഃ। ഷഡിഭശ്ച സപ്തഭിശ്ചൈവ രുദ്രാന്സര്വാന്പൃഥക്പൃഥക്
ഗുഹ്യകേശനെയും ലോകത്തിന്റെ പ്രാണനെയും പത്ത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, എല്ലാ രുദ്രന്മാരെയും ആറും ഏഴും അമ്പുകള് വീതം കൊണ്ട് വേറേ വേറേ ആക്രമിച്ചു.
വസൂന്സര്വാംശ്ച സശരൈഃ സിദ്ധഗംധര്വപന്നഗാന്। ദശാഷ്ടദശഭിഃ ഷഡിഭര്യുദ്ധേ ദേവാന്ഭിനത്ത്യസൌ
അവന് എല്ലാ വസുക്കളെയും അമ്പുകള് കൊണ്ട്, സിദ്ധന്മാരെയും ഗാന്ധര്വ്വന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; യുദ്ധത്തില് ദേവന്മാരെ പത്ത്, പതിനെട്ട്, ആറു അമ്പുകള് കൊണ്ട് പരിക്കേല്പ്പിച്ചു.
ഓജൌഘാദതിവീര്യാത്തു ശീഘ്രലാഘവര്ദശനാന്। ആപത്പ്രാപ്താഃ സുരാ ഭീത്യാ പ്രതികര്തും ന ചേശ്വരാഃ
അവന്റെ അതിവിശാലമായ ശക്തിയാല് ദേവന്മാര് ഭയപ്പെട്ട്, അതിവേഗവും ശക്തരുമായിരുന്നിട്ടും പ്രതിരോധിക്കാനാവാതെ നിന്നു.
മഹേശശൂലസംകാശൈഃ ശരൈര്മര്മവിഭേദിഭിഃ। താഡിതാ നിര്ജരാ യുദ്ധേ മൂര്ച്ഛിതാ ധരണീം യയുഃ
മഹേശ്വരന്റെ ത്രിശൂലത്തോട് സമാനമായ ബാണങ്ങൾ, ദേവതകളുടെ പ്രാണഭാഗങ്ങൾ തുളച്ച് യുദ്ധത്തിൽ അവരെ വെടിയടിച്ചു. അപ്രകാരം, ദേവതകൾ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.
തസ്യൈവ സംമുഖേ സ്ഥാതും ന ശേകുഃ പ്രവരാസ്സുരാഃ। തതോ ദേവാ വിനിര്ധൂതാസ്ത്രിദിവേശേന സംയുതാഃ
അവന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളാൻ പ്രധാന ദേവതകൾക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ അവരെ തറയാക്കി, ദേവതകൾ പരാജയപ്പെട്ടു.
ശരണ്യം തേ ഹരിം തത്ര ശരണം താഡിതാ യയുഃ। ഏതസ്മിന്നംതരേ വിഷ്ണുഃ പ്രാഹ ജിഷ്ണും ഖഗേശ്വരമ്
അവിടെ, ദേവതകൾക്ക് പരിക്കേറ്റപ്പോൾ, അവർ രക്ഷക്കായി ഹരിയെ ആശ്രയിച്ചു. അപ്പോൾ, വിഷ്ണു, ഖഗേശ്വരനായ ജിഷ്ണുവിനോട് സംസാരിച്ചു.
അധുനാ ഗച്ഛ ദൈത്യസ്യ സംമുഖം രണമൂര്ധനി। നാശായ സതതസ്തൂര്ണം ഗതസ്തസ്യാംതികം ജവാത്
ഇപ്പോൾ നീ ദൈത്യന്റെ മുന്നിലേക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വേഗത്തിൽ പോകൂ. അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ എപ്പോഴും അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തൂ.
സരഥം മാര്ഗണൈര്ഭിത്വാ വിഷ്ണുമാരോധയജ്ജവമ്। രഥസ്യ സംമുഖേ ദൈത്യ ഉവാച വിഷ്ണുമവ്യയമ്
അവന്റെ രഥം ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് തകർത്തു, വിഷ്ണു വേഗത്തിൽ അവന്റെ ചലനം തടഞ്ഞു. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ദൈത്യൻ, അനശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
അന്യ സൃഷ്ടിം കരോമ്യദ്യ ഹത്വാ ത്വാം ച സനിര്ജ്ജരമ്। തതോ വിഷ്ണുരുവാചേദം ഗര്ജംതം ദൈത്യപുംഗവമ്
ഇന്ന്, നിന്നെയും ദേവതകളെയും കൊല്ലുന്നതിന് ശേഷം, ഞാൻ മറ്റൊരു സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കും. അതിനുശേഷം, വിഷ്ണു, ആ ഗർജിച്ച ദൈത്യനാഥനോട് പറഞ്ഞു.
ശക്തസ്ത്വം സ്പര്ദ്ധനേ പാപ യദി യുദ്ധേ സ്ഥിരോ ഭവ। തതഃ ശരശതൈരേവ ജഘാന വിഷ്ണുമവ്യയമ്
നീ മത്സരത്തിൽ കഴിവുള്ളവനാണെങ്കിൽ, ദുഷ്ടനേ, യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കൂ. പിന്നെ, അവൻ അനശ്വരനായ വിഷ്ണുവിനെ ബാണവർഷംകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
അസംഭ്രാംതഃ സ ചിച്ഛേദ യമദംഡനിഭാന്ശരാന്। പുനഃ ശരസഹസ്രാണി പ്രേരയാമാസ തം രണേ
അവൻ അശാന്തനാകാതെ, യമന്റെ ദണ്ഡത്തോട് സമാനമായ ബാണങ്ങൾ വെട്ടിമുറിച്ചു. വീണ്ടും, യുദ്ധത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ബാണങ്ങൾ അയച്ചു.
താംശ്ച ഛിത്വാ ശരൈഃ ശൌരിസ്തം ച വിവ്യാധ മാര്ഗണൈഃ। പ്രഗൌരവാദഹാര്യാഭൈഃ സംസ്പര്ശാദ്ബാഡവാനലൈഃ
അവന്റെ ബാണങ്ങൾ വെട്ടിമുറിച്ചു, ധീരനായവൻ തന്റെ ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ചു. ഭാരവും പ്രതിരോധിക്കാനാവാത്തതും, സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അഗ്നിപോലും ജ്വലിക്കുന്നതുമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
ശരൈശ്ച ഭേദകൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ ഖഗമൈശ്ച മനോജവൈഃ। ലാഘവാത്കേശവാസ്ത്രസ്യ തൂലശുഷ്കതൃണോപമൈഃ
തീവ്രവും തുളയ്ക്കുന്ന ബാണങ്ങളും, മനസ്സിന്റെ വേഗതയുള്ള വാളുകളും, കേശവന്റെ ആയുധങ്ങളുടെ ചാപല്യത്തിൽ, അവ വാടിയ പുല്ലോ കട്ടനോ പോലെ ആയിരുന്നു.
ഹൈമൈഃ ശരസഹസ്രൈസ്തു താഡിതോ ദൈത്യപുംഗവഃ। ബാധയാഭ്യര്ദിതഃ ക്രുദ്ധോ ധൃത്വാ ശിഖരിണം രണേ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ട ദൈത്യനാഥൻ, വേദനയിൽ പീഡിതനായി, കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ ഒരു പർവതം എടുത്തു.
ജഘാന മാധവം വേഗാദ്ധിരണ്യാക്ഷോ മഹാബലഃ। തം ച സംചൂര്ണയാമാസ ഗദയാ ലീലയാ ഹരിഃ
വലിയ ശക്തിയോടെ ഹിരണ്യാക്ഷൻ മാധവനെ ആക്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഹരി, തന്റെ ഗദയാൽ അവനെ എളുപ്പത്തിൽ തകർത്തു.
ഏവം പര്വതസാഹസ്രം പാതിതം തു ക്രമേണ ഹി। തഥൈവ ലാഘവാച്ചൂര്ണം ഹരിണാ ദാനവാരിണാ
അങ്ങനെ, ആയിരം പർവതങ്ങൾ തുടർച്ചയായി വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, ഹരിയുടെ ചാപല്യത്തിൽ, ദാനവശത്രു അവയെ പൊടിയായി ചുരണ്ടി.
പുനര്ബാഹുസഹസ്രാണി കൃത്വാസൌ ദാനവോത്തമഃ। ശരൈഃ ശക്തിഭിരത്യുഗ്രൈഃ ശൂലൈഃ പരശുകാദിഭിഃ
പുനഃ, ദാനവനാഥൻ ആയിരക്കണക്കിന് കൈകൾ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനുശേഷം, അതികഠിനമായ ബാണങ്ങൾ, ശക്തികൾ, ത്രിശൂലങ്ങൾ, പരശു മുതലായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
വവര്ഷ ബഹുഭിര്വിഷ്ണും ക്രോധാവിഷ്ടേന ചേതസാ। താംസ്തു തേനൈവ പ്രഹിതാംശ്ചിച്ഛേദ സുരസത്തമഃ
അവൻ കോപത്തിൽ മുങ്ങിയ മനസ്സോടെ, വിഷ്ണുവിന് പല ആയുധങ്ങൾ മഴപോലെ വാരിവിട്ടു. എന്നാൽ, ദേവതകളിൽ ഉത്തമനായവൻ അവയൊക്കെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
ശരൈര്ദീപ്തൈര്മഹാഘോരൈരസുരാണാം ഭയംകരൈഃ। വിവ്യാധ സര്വഗാത്രേഷു ശംഭുശൂലോപമൈശ്ശരൈഃ
ദാനവർക്കു ഭയമുണ്ടാക്കുന്ന, ജ്വലിക്കുന്ന ഭയാനകമായ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട്, ശംഭുവിന്റെ ത്രിശൂലത്തോട് സമാനമായ ബാണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവൻ അവരുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും തുളച്ചു.
ദാനവാധിപതിഃ സംഖ്യേ ഹ്യവ്യയോ ഹരിരീശ്വരഃ। സ ച കശ്മലതാം ഗത്വാ സര്വശക്തിമനുത്തമാമ്
യുദ്ധത്തിൽ, അനശ്വരനായ ഹരി, ദേവതകളുടെ ഈശ്വരൻ, അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ദാനവാധിപനെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
കാലജിഹ്വോപമാം ഘോരാമഷ്ടഘംടാസമന്വിതാമ്। ഹരേരുരസി പീനേ ച വിദ്രുത്യാ പാതയദ്ദ്രുതമ്
കാലത്തിന്റെ നാവിനോട് സമാനമായ, എട്ടു മണികൾ അണിയിച്ച ഭയാനകമായ ആയുധം, ഹരിയുടെ വീതിയുള്ള നെഞ്ചിൽ വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞു.