സൌരഭം ശരസംഘൈശ്ച ജയംതോ വശമാനയത്। ശക്തിഹസ്തം ച സംഹ്രാദം യമദംഡം നരാംതകമ്
ജയന്തൻ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ സൌരഭനെ കീഴടക്കി. കുന്തം കൈവശം പിടിച്ച് സംഹ്രാദനും യമദണ്ഡനും നരാന്തകനെയും ജയിച്ചു.
ഹത്വാ ച പാതയാമാസ സ ഭസ്മീകൃതവിഗ്രഹഃ। കാലശ്ച ഖഡ്ഗപാതേന പാതയാമാസ ബാഭ്രവമ്
അവരെ കൊല്ലുകയും, അവരുടെ ശരീരം ചിതലാക്കുകയും ചെയ്തു. കാലൻ വാൾകൊണ്ടു ബഭ്രവനെ വീഴ്ത്തി.
ശക്ത്യാ മൃത്യുര്ബിഭേദാശ്വം തഥാ നിര്ഘൃണകം രണേ। അഗ്നിനാ ദഹ്യമാനാശ്ച സപ്തൈതേ ച മഹാബലാഃ
മൃത്യു കുന്തം കൊണ്ട് കുതിരയെയും, യുദ്ധത്തിൽ നിർഘൃണകനെയും തുളച്ചു. അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പൊള്ളിയ ഈ ഏഴു മഹാശക്തന്മാരും നശിച്ചു.
ഭദ്രബാഹുര്മഹാബാഹുഃ സുഗംധോ ഗംധ ഏവ ച। ഭൌരികോ വല്ലികോ ഭീമ ഏതേ സേനാഗ്രഗാമിനഃ
ഭദ്രബാഹു എന്ന മഹാബാഹു, സുഗന്ധൻ, ഗന്ധൻ, ഭൌരികൻ, വല്ലികൻ, ഭീമൻ—ഇവരാണ് സേനയുടെ പ്രധാനികൾ.
രണേ സംദഗ്ധദേഹാശ്ച പേതുരുര്വ്യാം ഗതാസവഃ। പാശബദ്ധാ മഹാവീര്യാ വരുണസ്യ മഹാത്മനഃ
യുദ്ധത്തിൽ അവരുടെ ശരീരം കത്തിപ്പൊള്ളിയതോടെ, ജീവൻ വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു. വരുണന്റെ പാശത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ട ഈ മഹാശക്തന്മാർ അങ്ങനെ അവസാനിച്ചു.
പേതുരുര്വ്യാം മഹാസത്വാഃ ശൂരാഃ ശൂരഭയാനകാഃ। ശൂരസ്യ രശ്മിജാലേന നിഹതാഃ പഞ്ചദാനവാഃ
മഹാത്മാക്കളായ വീരന്മാർ, ഭയാനകരും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരുമായവർ, ഭൂമിയിൽ വീണു. സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അഞ്ചു ദാനവന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തുരുതുംബുരുദുര്മേധസ്സാധകാ സാധകാഭിധാഃ। ക്രൂര ക്രൌംച രണേശാന മോദസംമോദ ഷണ്മുഖാഃ
തുരുതു, തുംബുരു, ദുര്മേധസ്, സാദhaka, സാദhaka എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരാൾ, ക്രൂരൻ, ക്രൗഞ്ചൻ, രണേശൻ, മോദൻ, സംമോദൻ, ഷണ്മുഖൻ—
ശരൈര്നിപാതിതാ ദൈത്യാഃ സംയുഗേ മാതരിശ്വനാ। നൈര്ഋതോ ഗദയാ ഭീമം പാതയാമാസ ഭൂതലേ
യുദ്ധത്തിൽ മാതരിശ്വാൻ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ദൈത്യന്മാരെ വീഴ്ത്തി. നായൃതി തന്റെ ഗദകൊണ്ടു ഭീമനെ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.
ശൂലപാതൈശ്ച രുദ്രാണാം ശതശോ ദൈത്യദാനവാഃ। നിപേതുഃ സംയുഗേ ഭീതാഃ സംമുഖാ രണപംഡിതാഃ
രുദ്രന്മാരുടെ ശൂലപ്രഹരങ്ങളിൽ നൂറുകണക്കിന് ദൈത്യരും ദാനവരും യുദ്ധത്തിൽ ഭയന്ന് വീണു. അവർ നേരിൽ യുദ്ധവിദഗ്ധന്മാരെ കണ്ടു.
വസൂനാം ശരപാതൈശ്ച ശൂരാണാം രശ്മിമാലിനാമ്। മേഘാനാം കരകാഭിശ്ച വജ്രപാതൈസ്സുദാരുണൈഃ
വസുക്കളുടെ അമ്പുകളുടെ മഴയിലും വീരന്മാരുടെ കിരണങ്ങളിലും, മേഘങ്ങളുടെ കല്ലുവർഷത്തിലും ഭയങ്കരമായ വജ്രപ്രഹരങ്ങളിലും—
നിപാതിതാ രണേ ദൈത്യാഃ ശതശോ ബലശാലിനഃ। കുബേരസ്യ ഗദാപാതൈര്നിപതംതി സഹസ്രശഃ
നൂറുകണക്കിന് ശക്തനായ ദൈത്യന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ വീണു. കുബേരന്റെ ഗദാപ്രഹരങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പേർ നിലത്തേക്ക് വീണു.
ശക്രസ്യ ഭിദുരേണൈവ ഭേദിതാ ദൈത്യപുംഗവാഃ। അസംഖ്യാതാഃ പതംത്യുര്വ്യാം സ്കംദശക്ത്യാ തഥാ ഹതാഃ
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനികൾ തകർന്ന് വീണു. എണ്ണമറ്റവർ സ്കന്ദന്റെ കുന്തം കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഗണേശപര്ശുപാതേന പതംതി മുഖ്യമുഖ്യകാഃ। വൈകുംഠകരമുക്തേന ചക്രേണ തീവ്രകര്മണാ
ഗണേശന്റെ പരശു പ്രഹരത്തിൽ പ്രധാനനായകർ വീണു. വൈകുന്ഠന്റെ കൈയിൽ നിന്നിറക്കിയ ചക്രം ഭയങ്കരമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ദൈത്യാനാം പ്രവരാണാം ച ശിരാംസി നിപതംതി കൌ। ശമനോ യമദംഡേന കോടികോടിസഹസ്രശഃ
ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനികളുടെ തലകൾ നിലത്തേക്ക് വീണു. യമന്റെ ദണ്ഡം കൊണ്ട് കോടിക്കണക്കിന് പേർ കീഴടക്കപ്പെട്ടു.
അപാതയത്തദാ ഭൂമ്യാം കാലഃ ഖഡ്ഗേന ദാനവാന്। മൃത്യുശ്ശക്ത്യാ തഥാ ദൈത്യാന്പാശീ പാശേന ചാപരാന്
അപ്പോള് കാലന് തന്റെ വാളുകൊണ്ട് ദാനവന്മാരെ ഭൂമിയില് വീഴ്ത്തി. മരണന് തന്റെ കുന്തം കൊണ്ട് ദൈത്യന്മാരെ സംഹരിച്ചു. പാശം കൈവശമുള്ളവന് തന്റെ പാശം കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ അടക്കി.
പാതേന തക്ഷകാദീനാം സുധാംശോഃ ശിശിരേണ ച। അശ്വാരോഹീ ഖരോമന്യോഹനിപാശസ്തഥാ ഗജാന്
അവരുടെ വീഴ്ചകൊണ്ട് തക്ഷകനും മറ്റുള്ളവരും തകര്ന്നു, ചന്ദ്രനും തണുപ്പില് കഷ്ടപ്പെട്ടു. കുതിരയേറിയവനും കോപമുള്ള കഴുതയും പാശംകൊണ്ടു കൊല്ലുന്നവനും ആനകളെ വീഴ്ത്തി.
പരിഘേണ ഗജം കുംഭേ ദൈത്യാനാം നാശയത്തതഃ। ഏവമശ്വാന്ഗജാംശ്ചൈവ ലാഘവാത്സ ന്യപാതയത്
തന്റെ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം കൊണ്ട് ആനയുടെ തലയ്ക്ക് അടിച്ച് ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ കുതിരകളും ആനകളും അതിവേഗം വീഴ്ത്തി.
ഏവം സിദ്ധൈശ്ച ഗംധര്വൈരപ്സരോഭിര്മഹാബലൈഃ। അന്യാഭിര്ദേവതാഭിശ്ച സമാതൃഗണനായകൈഃ
അങ്ങനെ സിദ്ധന്മാരും ഗാന്ധര്വ്വന്മാരും മഹാബലമുള്ള അപ്സരസ്സുകളും മറ്റു ദേവതകളും മാതൃഗണങ്ങളുടെ നായകരും ചേര്ന്ന്,
നിപാതിതാ മഹോഘോരാ യേ തേ പ്രലയദാനവാഃ। ശരൈശ്ച ഖഡ്ഗപാതൈശ്ച ശൂലശക്തിപരശ്വധൈഃ
അവരെല്ലാം അതി ഭയങ്കരമായ പ്രളയദാനവന്മാരെ അമ്പുകള്, വാളുകളുടെ അടികള്, കുന്തങ്ങള്, ശൂലങ്ങള്, പരശുക്കള് എന്നിവകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.
യഷ്ടിപരിഘകുംതൈശ്ച പാതയംത്യസുരാന്സുരാഃ। ഏവം സംക്ഷീയമാണേഷു ദൈത്യരാട്സമപദ്യത
ദേവന്മാര് ദണ്ഡം, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം, ഗദ എന്നിവകൊണ്ട് അസുരന്മാരെ വീഴ്ത്തി. അങ്ങനെ ദൈത്യന്മാര് കുറഞ്ഞുപോകുമ്പോള് ദൈത്യരാജാവ് എഴുന്നേറ്റു.
ആദിത്യരഥസംകാശം രഥരത്നവിഭൂഷിതമ്। ശാതകുംഭമയം ദിവ്യം ഘംടാചാമരഭൂഷിതമ്
സൂര്യന്റെ രഥംപോലുള്ള, രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച, തൂവാലും മണികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ശുദ്ധമായ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ദിവ്യരഥത്തില് അവന് കയറി.
പതാകാധ്വജസംപൂര്ണം രമ്യം ശക്രരഥോപമമ്। സമാരുഹ്യ മഹാവീരോ ഹിരണ്യാക്ഷോഽസുരാധിപഃ
പതാകകളും കൊടികളും നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ, ഇന്ദ്രന്റെ രഥംപോലുള്ള ആ രഥത്തില് മഹാശക്തനായ ഹിരണ്യാക്ഷന് എന്ന അസുരാധിപന് കയറി.
ജഘാന ശരജാലൈശ്ച ദുര്നിവാര്യഃ സുരാസുരൈഃ। സസൈന്യാനി ഗജാന്വീരോ രഥാംശ്ച സഹ സൈംധവാന്
ദേവന്മാര്ക്കും അസുരന്മാര്ക്കും തടയാനാവാത്തവന് അമ്പുകളുടെ മഴ കൊണ്ട് സൈന്യങ്ങളെയും ആനകളെയും രഥങ്ങളെയും സൈന്ധവയോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം ആക്രമിച്ചു.
പാതയാമാസ ഭൂമൌ ച ശതശോഥ സഹസ്രശഃ। ഏവം ചരന്സ വൃംദേഷു നിഖിലേഷു ദിവൌകസാമ്
അവന് നൂറുകണക്കിനെയും ആയിരക്കണക്കിനെയും ഭൂമിയില് വീഴ്ത്തി. അങ്ങനെ ദേവസൈന്യങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്,
പാതയാമാസ ദൈത്യേംദ്രഃ ശരൌഘാന്മൃത്യുസന്നിഭാന്। ക്രമേണ സമരേ ചാഥ ദേവസൈന്യാന്യമംഥത
ദൈത്യാധിപന് മരണത്തിന് സമമായ അമ്പുകളുടെ ഒഴുക്കുകൊണ്ട് അവരെ വീഴ്ത്തി. തുടര്ന്ന് യുദ്ധത്തില് ദേവസൈന്യങ്ങളെ ക്രമമായി തകര്ത്തു.
യഥാ പുഷ്കരിണീവൃംദേ ഗജഃ കംജവനം ശിതൈഃ। ശരപാതൈരഥോ വേഗാത്സിംഹനാദൈഃ പുനഃ പുനഃ
പൂവരശ്ശേരിയിലെ ആന പോലെ, അതിന്റെ ദന്തംകൊണ്ട് താമരവനങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവന് അമ്പുകളുടെ മഴയും അതിവേഗമായ ആക്രമണവും സിംഹത്തിന്റെ നാദംപോലുള്ള വിളികളും ആവര്ത്തിച്ചു.
ധരണ്യാം പതിതാ വേഗാത്തദാ ദൈത്യേശ്വരസ്യ ച। ദശഭിശ്ച സുതീക്ഷ്ണാഗ്രൈര്ജയംതം സ ജഘാന ഹ
ആ ശക്തിയാല് പലരും ഭൂമിയില് വീണു. ദൈത്യാധിപന് ജയന്തനെ പത്ത് അതിവെടിപ്പുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
രേമംതം പംചഭിര്ബാണൈഃ ശക്രം പംചദശേന തു। ചിത്രരഥം വിംശതിഭിഃപംചവിംശതിഭിര്ഗുഹമ്
അവന് രേമന്തനെ അഞ്ചു അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ഇന്ദ്രനെ പതിനഞ്ച് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ചിത്രരഥനെ ഇരുപത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, ഗുഹയെ ഇരുപത്തഞ്ച് അമ്പുകള് കൊണ്ട് പരിക്കേല്പ്പിച്ചു.
ഹേരംബം ത്രിശരേണൈവ ചത്വാരിംശച്ഛരൈര്യമമ്। തഥൈവ കാലം മൃത്യും ച പാണിനാ ദ്വിഗുണേന ച
ഹേരംബനെ മൂന്ന് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, യമനെ നാല്പത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, അതുപോലെ കാലനെയും മരണനെയും ഇരട്ടിയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഗുഹ്യകേശം ജഗത്പ്രാണം ദശഭിര്ദശഭിഃ ശരൈഃ। ഷഡിഭശ്ച സപ്തഭിശ്ചൈവ രുദ്രാന്സര്വാന്പൃഥക്പൃഥക്
ഗുഹ്യകേശനെയും ലോകത്തിന്റെ പ്രാണനെയും പത്ത് അമ്പുകള് കൊണ്ട്, എല്ലാ രുദ്രന്മാരെയും ആറും ഏഴും അമ്പുകള് വീതം കൊണ്ട് വേറേ വേറേ ആക്രമിച്ചു.