ദൃഷ്ട്വാ ശക്രം മഹാവീര്യം നമുചിര്ദൈത്യപുംഗവഃ। അബ്രവീദ്വാസവം സംഖ്യേ വചനം സാനുഗം തദാ
ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെ കണ്ടു, ദാനവശ്രേഷ്ഠനായ നമുചി തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധഭൂമിയില് വാസവനോടു പറഞ്ഞു.
പ്രാകൃതം നിര്ജരം ഹത്വാ ന യശോസ്തി ന ച പ്രിയമ്। ന ലാഭകൃതകം വാപി ന ജയസ്തു പുരഷ്ടുത
സാധാരണ ദേവന്മാരെ കൊല്ലുന്നതില് മഹത്വമോ സന്തോഷമോ ഇല്ല; അതില് യാതൊരു നേട്ടമോ പ്രശസ്തിയോ ഉണ്ടാകില്ല.
തസ്മാത്വയി ഹതേത്രൈവ സര്വം ഭവതി ശാശ്വതമ്। ദേവരാജ്യം പ്രലപ്സ്യാമി സുഖം ഭോഗ്യം സുരാലയേ
അതുകൊണ്ട് നിന്നെ ഇവിടെ കൊല്ലുമ്പോഴാണ് എല്ലാം ശാശ്വതമാകുന്നത്; ദേവരാജ്യം കൈവശമാക്കി സ്വര്ഗ്ഗലോകത്തില് സന്തോഷത്തോടെ ഭോഗങ്ങള് അനുഭവിക്കും.
തമബ്രവീന്മഹാതേജാഃ ശക്രഃ പരപുരംജയഃ। ശൂരതാ വാക്യമാത്രേണ സര്വത്ര സുലഭാ ഭവേത്
അതിനുത്തരമായി ശത്രുനഗരങ്ങള് ജയിച്ച മഹാതേജസ്സുള്ള ഇന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: 'വാക്കുകളില് മാത്രം ധൈര്യം എവിടെയും എളുപ്പത്തില് കാണാം.'
മഹാപരാക്രമം യദ്വാ അസ്തി തേ ദാനവാധമ। ദര്ശയസ്വാഹവേ വീര്യം പുരം നേഷ്യാമി ഭാസ്കരേഃ
നിനക്കു വലിയ വീര്യം ഉണ്ടെങ്കില്, ദാനവരാശിയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ, യുദ്ധത്തില് അതു കാണിക്കൂ; ഞാന് സൂര്യന്റെ നഗരം പിടിക്കില്ല.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹാതേജാശ്ചുകോപ ദൈത്യപുംഗവഃ। പംചഭിര്നിശിതൈര്ബാണൈര്ജഘാന സുരസത്തമമ്
ഇത് കേട്ട ദാനവശ്രേഷ്ഠന് അത്യന്തം കോപിച്ചു, ദേവശ്രേഷ്ഠനായി ഇന്ദ്രനെ അഞ്ചു മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് വെട്ടി.
താംസ്തു ചിച്ഛേദ മഘവാ ക്ഷുരപ്രൈഃ പംചഭിര്ദ്രുതമ്। ജഗ്മതുസ്തൌ മഹാവീര്യൌ സമരേ വിഷയൈഷിണൌ
മഘവാന് അതിവേഗം ആ അഞ്ചു അമ്പുകള് അഞ്ചു മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് വെട്ടിമുറിച്ചു; ജയത്തിനായി ആ രണ്ട് വീരന്മാരും യുദ്ധത്തില് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
അന്യോന്യം സഹസാ വേഗാച്ഛരൈശ്ചിച്ഛിദതുഃ ശരാന്। ബിഭിദാതേഥ ഗാത്രാണി വിശിഖൈര്ഭിദുരോപമൈഃ
അവര് ഇരുവരും അതിവേഗത്തില് പരസ്പരം അമ്പുകള് കൊണ്ട് അമ്പുകള് വെട്ടിമുറിച്ചു; പിന്നെ ഭേദിക്കുന്ന അമ്പുകള് കൊണ്ട് പരസ്പരത്തിന്റെ ശരീരം തുളച്ചു.
അത്യപൂര്വം കൃതം കര്മ താഭ്യാമേവ രണേ ഭൃശമ്। ലാഘവം ശരസംധാന ഗ്രഹമോക്ഷം സുദുര്ലഭമ്
ആ ഇരുവരും യുദ്ധഭൂമിയില് അപൂര്വമായ ദുഷ്കരമായ വീര്യപ്രകടനങ്ങള് നടത്തി; അതിവേഗം അമ്പുകള് കെട്ടി വിട്ടതും, അതിന്റെ കൃത്യതയും അപൂര്വമായതായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ തു വിസ്മയം ജഗ്മുര്ദേവാസുരഗണാസ്തദാ। ഏതസ്മിന്നംതരേ ദൈത്യോ മായാസ്സംപ്രമുമോച ഹ
ഇത് കണ്ട ദേവരും അസുരരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു; അതിനിടയില് ദാനവന് തന്റെ മായാവിദ്യകള് പ്രയോഗിച്ചു.
വിശിഖാഃ ശതശസ്തത്ര വിനിശ്ചേരുസ്സമംതതഃ। ശക്രഃ കോപാത്പുനഃ ശീഘ്രം ധനുരുദ്യമ്യ വീര്യവാന്
അവിടെ നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകള് എല്ലായിടത്തും പുറത്ത് വന്നു; കോപത്തോടെ ശക്തനായ ഇന്ദ്രന് വേഗത്തില് വില്ല് ഉയര്ത്തി.
ജഘാന വിശിഖൈരുഗ്രൈഃ സര്വഗാത്രേഷു സംജ്വലന്। തതോ മാര്ഗണസാഹസ്രൈരഷ്ടഭിസ്ത്വധികം തഥാ
അവന് ഉഗ്രമായ അമ്പുകള് കൊണ്ട് ദാനവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കത്തുന്നപോലെ അടി ചെയ്തു; പിന്നെ ആയിരത്തോളം അമ്പുകളും എട്ട് അധികവും അവന് പ്രയോഗിച്ചു.
ബിഭിദാതേ തതോന്യോന്യം ചിച്ഛിദാതേ പരസ്പരമ്। ശരൈര്നിരംതരാകാശം ദദൃശുസ്തത്ര സംയുഗേ
അവർ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു, പരസ്പരം വെട്ടി പരിക്കേൽപ്പിച്ചു; ആ യുദ്ധത്തിൽ അവരുടെ അമ്പുകൾ ആകാശം മുഴുവൻ നിറച്ചതുപോലെ തോന്നി, ഒരു ഇടവേള പോലും കാണാനായില്ല.
നിപതംതി ധരാപൃഷ്ഠേ ഖഡ്ഗപാതൈഃ സഹസ്രശഃ। ഏവം സുദീര്ഘകാലേ തു ഗതേ തസ്മിന്മഹാഹവേ
ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ വാൾകൊണ്ടുള്ള അടികളാൽ നിലത്ത് വീണു; അങ്ങനെ വളരെ നീണ്ടുനിന്ന ആ മഹായുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ—
മായാസ്ത്രം ദര്ശയാമാസ ക്രൂരകൃന്നമുചിസ്തദാ। താമസം ത്രിഷുലോകേഷു കൃതം സ്യാത്തു നിരംതരമ്
അപ്പോൾ ക്രൂരനായ നമുചി മായായുധം കാണിച്ചു; അതൊരു ഇരുണ്ടത്വം പടർന്ന ആയുധമായിരുന്നു, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമൊക്കെയും അതിന്റെ അന്ധകാരം നിറഞ്ഞു.
പരസ്പരം ന പശ്യംതി ദേവാസുരഗണാ ഭൃശമ്। സൂര്യചംദ്രഗ്രഹാണാം ച വഹ്നീനാം ച ദിവൌകസാമ്
ദേവരും അസുരരും തമ്മിൽ ഒരാളെയും കാണാൻ കഴിയാതെ പോയി; സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഗ്രഹങ്ങളും ദിവ്യജ്വാലകളും കാണാനാവാതെ പോയി.
തസ്മിംസ്തമസി ദുഷ്പാരേ ഗഭസ്തിര്നൈവ ദൃശ്യതേ। ദൈത്യസ്യ ച തതസ്തൂര്ണം ശരൈരഗ്നിശിഖോപമൈഃ
ആ ദുർജ്ജയമായ അന്ധകാരത്തിൽ ഒരു പ്രകാശകിരണം പോലും കാണാനായില്ല; പിന്നെ ആ അസുരൻ തീയുടെ ജ്വാലപോലുള്ള അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചു.
വിഭഗ്നാഃ സര്വദേവാശ്ച ശക്രശ്ചരണസംമുഖേ। ശരൈര്വിഭിന്നദേഹാസ്തു നിപേതുര്ധരണീതലേ
എല്ലാ ദേവന്മാരും തകർന്നു, അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുത്തി, ഇന്ദ്രന്റെ കാലടിയിൽ നിലത്ത് വീണു.
പ്രഭഗ്നാശ്ചാപരേ ശൂരാസ്സംയാംതി ച ദിശോ ദശ। കൂടം തസ്യ പരിജ്ഞായ സര്വദേവാര്ചിതോ ഹരിഃ
മറ്റു വീരന്മാർ ഭയത്താൽ തകർന്നു, പത്തു ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു; ഈ വഞ്ചന മനസ്സിലാക്കി, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന ഹരി—
സൌമ്യമസ്ത്രം മുമോചാഥ ദിവി സൂര്യശതപ്രഭമ്। വിലംബിതം സമാലോക്യ ശക്ത്യാ ച ബഹുഘംടയാ
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് നൂറ് സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ശാന്തമായൊരു ആയുധം അവൻ വിട്ടു; അതു നിലത്തുനിന്നത് കണ്ടു, അനേകം മണികൾ ചാർത്തിയ വലിയൊരു കുന്തം കൊണ്ട് അവൻ പ്രഹരിച്ചു.
ജഘാനോരസി ദൈത്യസ്യ സ പപാത വ്യഥാന്വിതഃ। ചിരാത്സംലഭ്യ സംജ്ഞാം ച ദൈതേയഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ
അവൻ ആ അസുരനെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു അടിച്ചു, അസുരൻ വേദനയോടെ നിലത്ത് വീണു; ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് ബോധം തിരിച്ചപ്പോൾ, ദൈത്യൻ ക്രോധത്തിൽ കത്തിയെടുത്തു.
ഗത്വാ വേഗാത്സുരശ്രേഷ്ഠമൈരാവതം ദധാര ഹ। ത്രാസയാമാസ സുതരാമിംദ്രസ്യ ദ്വിരദം രുഷാ
വേഗത്തിൽ ഓടി, ദേവഗണങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഐരാവതം പിടിച്ചു; അതിനാൽ ഇന്ദ്രന്റെ ആനയെ വലിയ കോപത്തോടെ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.
ധൃത്വാ സ തു ഗജം സേംദ്രം മുമോച ധരണീതലേ। തതോ ഭൂമിഗതഃ ശക്രഃ കശ്മലം ച ക്ഷണം ഗതഃ
അവൻ ആനയെയും ഇന്ദ്രനെയും ചേർന്ന് പിടിച്ചു, ഭൂമിയിൽ എറിഞ്ഞു; പിന്നെ നിലത്ത് വീണ ഇന്ദ്രൻ ഒരു നിമിഷം ആശങ്കയിലായി.
അവപ്ലുത്യ സ ദൈത്യേംദ്രോ ഗജദംതാംതരസ്ഥിതഃ। ശക്രം ഗ്രഹീതുകാമസ്യ വധാര്ഥം യൂഥപസ്യ സഃ
ആ ദൈത്യാധിപൻ ചാടിക്കയറി ആനയുടെ ദന്തങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നു; ആനയുടെ നായകനായ ഇന്ദ്രനെ പിടിച്ച് കൊല്ലാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.
അസിനാഽസുരമുഖ്യസ്യ ശിരശ്ഛിത്വാ ന്യപാതയത്। സര്വേ പ്രജഹൃഷുര്ദേവാ ഗംധര്വാ ലലിതം ജഗുഃ। മുദിതാസ്തേ ച മുനയഃ സ്തുവംതി സുരസത്തമമ്
അവൻ വാൾകൊണ്ട് ആ അസുരപ്രധാനന്റെ തല വെട്ടി നിലത്ത് വീഴ്ത്തി; എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു, ഗന്ധർവന്മാർ മനോഹരമായി പാടുകയും, സന്തോഷത്തോടെ മുനിമാർ ദേവശ്രേഷ്ഠനെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ പ്രഥമേ സൃഷ്ടിഖംഡേ ദ്വിതീയ നമുചിവധോനാമൈകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പദ്മപുരാണത്തിൽ, സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിലെ എഴുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായമായ 'നമുചിയുടെ വധം' എന്ന അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച- ദിവ്യം രഥം സമാസ്ഥായ ധനുര്ഹസ്തോ ബലൈര്യുതഃ। ഗത്വാ ച മാധവം സംഖ്യേ ദേവാസുരഗണാഗ്രതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി, വില്ലും ശക്തിയും കൈവശമാക്കി, ദേവരും അസുരരും നിറഞ്ഞ യുദ്ധഭൂമിയിൽ മാധവന്റെ മുന്നിൽ എത്തി.
ക്രോധേന മഹതാവിഷ്ടോ മധുര്നിര്ജരമര്ദനഃ। അബ്രവീത്പരുഷം വാക്യമവ്യയം ഹരിമീശ്വരമ്
വലിയ കോപത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ മധു, അമരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ഹരിയായ ഈശ്വരനോടു കഠിനവും മാറ്റമില്ലാത്തവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നാരായണ ന ജാനാസി യുദ്ധധര്മമിതഃ കഥമ്। അന്യായാദ്ദുര്വധോപായം കൃത്വാ നഷ്ടോ ന ശോചസി
'നാരായണാ, നീ യുദ്ധത്തിന്റെ നിയമം അറിയുന്നില്ലേ? നീ അന്യായമായ വഴികൾ ഉപയോഗിച്ച് നാശം വരുത്തി, അതിൽ ദുഃഖം പോലും കാണിക്കുന്നില്ലല്ലോ?'
അനേന പംകയോഗേന വ്യവഹാരാ കൃതസ്യ ച। സുരത്വം ചോപനഷ്ടം സ്യാദന്യസൃഷ്ടിം കരോമ്യഹമ്
'ഈ മലിനതയുമായി ചേർന്നിട്ടും, ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടും, ദേവത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഞാൻ വേറൊരു സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കും.'