പ്രചിച്ഛേദാസിനാ വേഗാന്മുസലം ചാതിദാരുണം। താരേയഃ ശക്തിമാദായ ജഘാന ക്രൌംചദാരണമ്
വേഗത്തിൽ വാൾകൊണ്ട് അതി ഭയങ്കരമായ ഗദ വെട്ടി തകർത്തു; ടാരകന്റെ മകൻ ഒരു കുന്തം എടുത്ത് ക്രൗഞ്ചപർവ്വതം തകർത്തവനെ അടി ചെയ്തു.
സോപി ശക്തിം മുമോചാഥ അമോഘാം ദുഷ്ടഘാതിനീമ്। തതഃ സംദഹ്യ സാ ശക്തിര്വിശ്വപ്രലയകാരിണീ
അവനും ഒരു അശ്രദ്ധിക്കാത്ത, ദുഷ്ടരെ സംഹരിക്കുന്ന കുന്തം എറിഞ്ഞു; ആ കുന്തം അതിശക്തിയായി ജ്വലിച്ച് ലോകം നശിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതായിരുന്നു.
യമദംഡസമാനം ച ഭിത്വാ പുനര്ഗുഹം ഗതാ। സ ഗതാസുഃ പപാതോര്വ്യാം ചാലയംശ്ച വസുംധരാം
അത് യമന്റെ ദണ്ഡംപോലുള്ളതായിരുന്നു; അത് അവനെ തുളച്ചു വീണ്ടും ഗുഹയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. ജീവൻ വിട്ട ദൈത്യൻ ഭൂമിയിൽ വീണു, ഭൂമി നടുങ്ങി.
പുഷ്പധൂപാദിഭിഃ സ്കംദഃ സര്വദേവൈഃ പ്രപൂജിതഃ
പുഷ്പവും ധൂപവും മറ്റ് ഭക്തിസാമഗ്രികളും കൊണ്ട് സ്കന്ദനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ പ്രഥമേ സൃഷ്ടിഖംഡേ താരേയവധോനാമൈകോനസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപദ്മപുരാണത്തിലെ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിലെ ടാരേയവധം എന്ന അറുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച- തതോ ദേവാംതകോ ദൈത്യോ വ്യനദത്സമരം പ്രതി। രണം ചകാര ധര്മേണ സംദഷ്ടൌഷ്ഠപുടോ ബലീ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ദേവാന്തക എന്ന ദൈത്യൻ യുദ്ധത്തിനായി ഗർജിച്ചു. അതികോപത്തോടെ ചുവടു ചുണ്ടു കടിച്ച്, ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് ശക്തിയായി യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
സ ഗത്വാ ചാബ്രവീദ്വാക്യം സര്വലോകവിഗര്ഹിതം। ന ജാനാസി മഹദ്ധര്മം ദുഷ്ട മോഹാദ്യഥാക്രമമ്
അവൻ പോയി, എല്ലായിടത്തും അപലപിക്കപ്പെടുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് മഹത്തായ ധർമ്മം അറിയില്ല, മോഹം കൊണ്ടു ദുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു, അതിനനുസരിച്ചാണ് നീ നടക്കുന്നത്."
പാപപുണ്യപ്രയോഗേണ നിഗ്രഹാനുഗ്രഹേ പ്രഭുഃ। അഹം ച നിര്മിതോ ധാത്രാ കരോമി തവ ശാസനമ്
പാപവും പുണ്യവും കൊണ്ടാണ് ഭഗവാൻ ശിക്ഷയും അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നത്; സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം ഞാൻ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടവൻ, നിന്റെ കല്പന ഞാൻ അനുസരിക്കുന്നു.
ന ജാനാസി യതോ ധര്മം കാലമൃത്യു പുരഃസരഃ। ന രോഗോ ന ജരാ കാലോ ന മൃത്യുര്ന ച കിംകരഃ
നിനക്ക് ധർമ്മം അറിയാത്തതിനാൽ, കാലവും മരണവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു; രോഗമോ വൃദ്ധതയോ ഇല്ല, കാലം ഇല്ല, മരണവും ഇല്ല, ദാസന്മാരുമില്ല.
ധര്മാത്പ്രചലിതഃ കര്മീ കഷ്ടം യാതി ദിവാനിശമ്। ഉക്തം വസും മഹാവീര്യം യമം ധര്മൈകസാക്ഷികമ്
ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വഴിതെറ്റി ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ പകലും രാത്രിയും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു; മഹാവീര്യശാലിയായ വസുക്കളും യമനും മാത്രം ധർമ്മത്തിന് സാക്ഷികളാണെന്ന് പറയുന്നു.
സ ജഘാന ത്രിഭിര്ബാണൈഃ കാലമൃത്യുസമപ്രഭൈഃ। പ്രചിച്ഛേദ സ ധര്മാത്മാ തേ ത്വന്യൈര്വിശിഖൈസ്ത്രിഭിഃ
അവൻ കാലവും മരണവും പോലെയുള്ള ശക്തിയുള്ള മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; ആ ധർമ്മാത്മാവും മറ്റൊരു മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവയെ തടഞ്ഞു.
തതസ്തൂച്ചൈഃ ശരൈഃ പ്രാജ്യൈര്യുഗാംതാനലസപ്രഭൈഃ। നിജഘാന യമം സംഖ്യേ സ ചിച്ഛേദ ശരൈഃ ശരാന്
അതിനുശേഷം, യുദ്ധഭൂമിയിൽ, യുഗാന്തത്തിലെ അഗ്നിപോലുള്ള വലിയ ശബ്ദവും ശക്തിയും ഉള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ യമനെ ആക്രമിച്ചു; യമനും അമ്പുകൾ കൊണ്ടു അവന്റെ അമ്പുകൾ വിച്ഛേദിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ക്രുദ്ധൌ പരസ്പരജയൈഷിണൌ। ജഘ്നതുഃ സമരേന്യോന്യം മഹാബലപരാക്രമൌ
ഇതിനിടയിൽ, ഇരുവരും കോപത്തോടെ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാശക്തിയും വീര്യവും കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.
അഹോരാത്രം തയോര്യുദ്ധമവര്ത്തത സുദാരുണമ്। ഏതസ്മിന്നന്തരേ ക്രുദ്ധഃ ശക്ത്യാ പ്രശമനം രുഷാ
അവരുടെ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം പകലും രാത്രിയും തുടരുകയായിരുന്നു; അതിനിടയിൽ, കോപത്തോടെ, അവൻ ശക്തി എടുത്ത് ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ബിഭേദ ദൈത്യശാര്ദൂലോ ഹ്യഹംകാരയുതോ ബലീ। താമേവാഥ രുഷാ ധര്മോ ഗൃഹീത്വാ ശക്തികാം ദ്രുതം
അഹങ്കാരവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ ദൈത്യസിംഹം ശൂലത്തോടെ ആക്രമിച്ചു; ഉടനെ, കോപത്തോടെ, ധർമ്മൻ അതേ ശൂലം വേഗത്തിൽ പിടിച്ചു.
നിജഘാന തയൈവാമുംസ്തനയോരംതരേ ഭൃശമ്। സ വിഹ്വലിത സര്വാംഗോ മുഖാദാഗതശോണിതഃ
അവൻ അതേ ശൂലം കൊണ്ടു ഇരുവരും തമ്മിൽ ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു; അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു, വായിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴിഞ്ഞു.
തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹാതേജാ ധൃത്വാ ദംഡം സുദാരുണമ്। അമോഘം പാതയാമാസ തസ്യ ദൈത്യസ്യ വിഗ്രഹേ
അതിനുശേഷം, മഹാതേജസ്സോടെ കോപത്തോടെ ഭയങ്കരമായ ദണ്ഡം എടുത്ത്, അതു പിഴവില്ലാതെ ആ ദൈത്യന്റെ ശരീരത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
സാശ്വം രഥം തഥാ സൂതം യോദ്ധാരം ശസ്ത്രസംചയമ്। ചകാര ഭസ്മസാത്തം ച ശമനഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ
കുതിരയും രഥവും സാരഥിയും യോദ്ധാവും ആയുധസമൂഹവും എല്ലാം, കോപത്തിൽ മുങ്ങിയ ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ ചാരമാക്കി മാറ്റി.
പതിതേ ച തഥാ ദൈത്യേ ദുര്ധര്ഷോ നാമ ദാനവഃ। ശമനം ശൂലഹസ്തസ്തു പ്രദുദ്രാവ ജിഘാംസയാ
ദൈത്യൻ അങ്ങനെ വീണപ്പോൾ, ദുർധർഷൻ എന്ന ദാനവൻ ശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച് ശമിപ്പിക്കുന്നവനെ കൊല്ലാൻ ഓടിയെത്തി.
ശൂലഹസ്തം സമായാംതം ബഡവാനലസന്നിഭമ്। ആസസാദ രണേ മൃത്യുഃ ശക്തിഹസ്തോതിനിര്ഭയഃ
അവൻ ശൂലം കൈയിൽ എടുത്ത്, കടൽക്കടിയിലെ അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ അടുത്തപ്പോൾ, മരണൻ ശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച് ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധത്തിനായി നേരിട്ടു.
സ ച ദൃഷ്ട്വാഽസുരോ മൃത്യും ശൂലേനൈവ ജഘാന ഹ। ശക്തിം ചൈവ തതോ മൃത്യുഃ പ്രചിക്ഷേപ രണാജിരേ
മരണനെ കണ്ട ദൈത്യൻ ശൂലം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; പിന്നെ മരണൻ തന്റെ ശക്തി യുദ്ധഭൂമിയിൽ എറിഞ്ഞു.
സംദഹ്യ സഹസാ ശൂലം വഹ്നികൂടസമപ്രഭമ്। ദൈത്യസ്യ ഹൃദയം ഭിത്വാ ഗതാ സാ ച ധരാതലമ്
അത് അക്ഷണത്തിൽ അഗ്നിക്കൂട്ടുപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ ശൂലം കത്തിച്ചു; ദൈത്യന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണു.
സരഥഃ സ പപാതോര്വ്യാം ശക്തിജര്ജരവിഗ്രഹഃ। അഥാന്യോ ദുര്മുഖോ മൃത്യും കൃഷ്ടചാപോ മഹാബലഃ
ശക്തി കൊണ്ടു ശരീരം തകർന്ന അവൻ രഥത്തോടൊപ്പം നിലത്ത് വീണു; പിന്നെ ദുർമുഖൻ എന്ന മറ്റൊരു മഹാബലശാലി വില്ലെടുത്ത് മരണനെ നേരിട്ടു.
ഖഡ്ഗചര്മധരഃ കാലോ രഥ ഏവ ഗതോഭവത്। ദൃഷ്ട്വാ തം വിശിഖൈഃ പ്രാജ്യൈര്ജഘാന സ യമം രണേ
ഖഡ്ഗവും ചർമവും പിടിച്ച കാലൻ രഥത്തിൽ കയറി; അവനെ കണ്ട ദുർമുഖൻ ശക്തിയേറിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യമനെ യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചു.
സ ചാപ്ലത്യ രഥാദ്ദേവോ ഹ്യസിനാ ച സകുംഡലമ്। ശിരശ്ചിച്ഛേദ സഹസാ പാതയിത്വാ ച ഭൂതലേ
അപ്പോള് ആ ദേവന് അപ്രതീക്ഷിതമായി വാളുകൊണ്ട് കുന്ദലങ്ങളോടുകൂടിയ തല വെട്ടി രഥത്തില്നിന്ന് നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി.
ഹതശേഷം ബലം സര്വം പ്രദുദ്രാവ ദിശോ ദശ
ശേഷിച്ച സൈന്യം മുഴുവന് തോറ്റു പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ പ്രഥമേ സൃഷ്ടിഖംഡേ ദേവാംതകര്ദുര്ധര്ഷദുര്മുഖവധോനാമ സപ്തതിമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പദ്മപുരാണത്തിലെ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിലെ 'അന്തകനും ദുര്ധര്ഷനും ദുര്മുഖനും വധം' എന്ന എഴുപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
വ്യാസ ഉവാച- അഥാന്യോ നമുചിഃ ക്രുദ്ധഃ സ്യംദനസ്ഥോ ദിവൌകസഃ। വിശിഖൈരര്ദയാമസ ഘോരൈരാശീവിഷോപമൈഃ
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: പിന്നെ മറ്റൊരു ദാനവനായ നമുചി കോപത്തോടെ രഥത്തില് നിന്നു നിന്നു, വിഷസര്പ്പങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭയങ്കരമായ അമ്പുകള് കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
തതസ്തു സംയുഗേ ദേവാഃ സിദ്ധകിന്നരപന്നഗാഃ। ന ശക്നുവംതി ബാണാനാം വേഗം സോഢും സമംതതഃ
അപ്പോള് ആ യുദ്ധത്തില് ദേവന്മാര്, സിദ്ധന്മാര്, കിന്നരന്മാര്, പന്നഗന്മാര് — ആരും ആ അമ്പുകളുടെ ശക്തി എവിടെയും സഹിക്കാനാവാതെ പോയി.
രഥമുച്ചൈശ്ശ്രവോശ്വേന യുക്തം മാതലിനേരിതമ്। പുരുഹൂതഃ സമാസ്ഥായ പ്രാഗമത്തം മഹാബലമ്
അതിനുശേഷം മഹാബലശാലിയായ പുരൂഹൂതന് മാതലിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഉച്ചൈശ്രവസ് കുതിരയോടു കെട്ടിയ രഥത്തില് കയറി.