അതിസ്നിഗ്ധാ സിദ്ധികരീ കൃഷ്ണാ കീര്തിം ദദാതി ച । പാംഡുരാ പാപദഹനീ പിതാപുത്രഫലപ്രദാ
അത്യന്തം മൃദുവായതും സിദ്ധി നൽകുന്നതുമായ കറുത്തത് കീർത്തി നൽകുന്നു. പാണ്ടുരം പാപം ദഹിക്കുകയും പിതാവിന് പുത്രഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
നീലാ പ്രയച്ഛതീ ലക്ഷ്മീം രക്താ രോഗപ്രദായിനീ । രൂക്ഷാ ഉദ്വേഗജനനീ വക്രാ ദാരിദ്ര്യഭാഗിനീ
നീലനിറമുള്ളത് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു, ചുവപ്പ് രോഗം വരുത്തുന്നു. രൂക്ഷമായത് ഉത്കണ്ഠ ഉണർത്തുന്നു, വളഞ്ഞത് ദാരിദ്ര്യം നൽകുന്നു.
ഏകം സുദര്ശനം ജ്ഞേയം ലക്ഷ്മീനാരായണം ദ്വയമ് । തൃതീയം ചാച്യുതം വിദ്യാച്ചതുര്ഥം തു ജനാര്ദനമ്
ഒന്ന് സുദർശനനാണ്, രണ്ടാമത് ലക്ഷ്മീനാരായണൻ, മൂന്നാമത് അച്യുതൻ, നാലാമത് ജനാർദ്ദനൻ എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്.
പംചമം വാസുദേവം ച ഷഷ്ഠം പ്രദ്യുമ്നമേവ ച । സംകര്ഷര്ണം സപ്തമം ച അഷ്ടമം പുരുഷോത്തമമ്
അഞ്ചാമത് വാസുദേവൻ, ആറാമത് പ്രത്യുമ്നൻ, ഏഴാമത് സങ്കർഷണൻ, എട്ടാമത് പുരുഷോത്തമൻ.
നവമം ച നവവ്യൂഹം ദശമം തു തദാത്മകമ് । ഏകാദശം ചാനിരുദ്ധം ദ്വാദശം ദ്വാദശാത്മകമ്
ഒൻപതാമത്തേത് ഒൻപതു രൂപങ്ങളുള്ളതും, പത്താമത്തേത് അതിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളതും, പതിനൊന്നാമത്തേത് അനിരുദ്ധനും, പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളുള്ളതുമാണ്.
അത ഊര്ധ്വം തു ചക്രാണി ദൃശ്യംതേഽനംതസംജ്ഞകേ । ഖംഡിതേ ത്രുടിതേ ഭഗ്നേ സാലഗ്രാമേ ന ദോഷഭാക്
ഇതിനു മുകളിൽ അനന്തം എന്ന പേരിൽ ചക്രങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ശാലഗ്രാമത്തിൽ ചക്രം തകർന്നാലോ, പിളർന്നാലോ, ഭഗ്നമായാലോ, അതിൽ ദോഷമൊന്നുമില്ല.
ഇഷ്ടാ ച യസ്യ യാ മൂര്തിഃ സ താം യത്നേന പൂജയേത് । സ്കംധേ കൃത്വാ തു യോഽധ്വാനം വഹതേ ശൈലനായകമ്
ആർക്കു ഏത് രൂപം ഇഷ്ടമാണോ, അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം. മലയുടെ നാഥനെ തോളിൽ ചുമന്ന് യാത്ര ചെയ്യുന്നവനും—
തസ്യ വശ്യം ഭവേത്സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് । ശാലഗ്രാമശിലാ യത്ര തത്ര സംനിഹിതോ ഹരിഃ
അവനു മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതും എല്ലാം വശമാകും. ശാലഗ്രാമശില എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ തന്നെ ഹരിയും സന്നിഹിതനാണ്.
തത്ര ദാനം ജപഃ സ്നാനം വാരാണസ്യാഃ ശതാധികമ് । കുരുക്ഷേത്രേ പ്രയാഗേ ച നൈമിഷേ പുഷ്കരേ തഥാ
അവിടെ ദാനം ചെയ്യുന്നതും ജപവും സ്നാനവും വാരാണസിയിൽ, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രയാഗയിൽ, നൈമിഷത്തിൽ, പുഷ്കരത്തിൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നൂറിരട്ടി ഫലപ്രദമാണ്.
തത്ര കോടിഗുണം പുണ്യം വാരാണസ്യാം മഹാഫലമ് । ബ്രഹ്മഹത്യാദികം പാപം യത്കിംചിത്കുരുതേ നരഃ
അവിടെ, വാരാണസിയിലെ മഹാഫലത്തേക്കാൾ കോടിരട്ടി പുണ്യമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള പാപം പോലും മനുഷ്യൻ ചെയ്താൽ—
തത്സര്വം നിര്ദഹത്യാശു ശാലഗ്രാമശിലാര്ചനമ് । ശാലഗ്രാമോദ്ഭവോ ദേവോ യത്ര ദ്വാരാവതീഭവഃ
അത് എല്ലാം വളരെ വേഗത്തിൽ ശാലഗ്രാമശിലയുടെ പൂജകൊണ്ട് ദഹിക്കപ്പെടുന്നു. ശാലഗ്രാമത്തിൽ ഉദിച്ച ദേവൻ എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെയാണ് ദ്വാരാവതിയുടെ നാഥൻ.
ഉഭയോഃ സംഗമോ യത്ര മുക്തിസ്തത്ര ന സംശയഃ । ബ്രഹ്മചാരി ഗൃഹസ്ഥൈശ്ച വാനപ്രസ്ഥൈശ്ച ഭിക്ഷുഭിഃ
ഇരുവരുടെയും സംഗമം നടക്കുന്നിടത്ത് മോക്ഷം ഉറപ്പായാണ്. ബ്രഹ്മചാരികളും ഗൃഹസ്ഥരും വനവാസികളും ഭിക്ഷുക്കളും—
ഭോക്തവ്യം വിഷ്ണുനൈവേദ്യം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ । തത്പൂജനേന മംത്രാശ്ച ന ജപോ ന ച ഭാവനാ
വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിച്ച ഭോജ്യം അവശ്യം കഴിക്കണം, ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. അതിന്റെ പൂജയിൽ മന്ത്രങ്ങളോ ജപമോ ഭാവനയോ ഇല്ല.
ന സ്തുതിര്നാപി ചാചാരഃ ശാലഗ്രാമശിലാര്ചനേ । ശാലഗ്രാമശിലാഗ്രേ തു കൃത്വാ സ്വസ്തികമാദരാത്
ശാലഗ്രാമശിലയുടെ പൂജയിൽ neither സ്തുതിയോ ആചാരമോ ഇല്ല. എന്നാൽ ശാലഗ്രാമശിലയുടെ മുമ്പിൽ ആദരത്തോടെ സ്വസ്തികം വരയ്ക്കണം.
കാര്തികേ തു വിശേഷേണ പുനാത്യാസപ്തമം കുലമ് । അണുമാത്രം തു യഃ കുര്യാന്മംഡലം കേശവാഗ്രതഃ
കാർത്തിക മാസത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, ഇത് ഏഴാം തലമുറവരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. കെശവന്റെ മുമ്പിൽ ആരെങ്കിലും ചെറിയൊരു വട്ടം പോലും വരച്ചാൽ—
മൃദാധാതുവികാരൈശ്ച കല്പകോടിം ദിവം വസേത് । യസ്തു സംവത്സരം പൂര്ണമഗ്നിഹോത്രമുപാസതേ
മണ്ണ്, ലോഹം തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് വട്ടം വരച്ചാൽ, അവൻ കോടികൾക്കാലം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും. ആരെങ്കിലും ഒരു സംവത്സരം അഗ്നിഹോത്രം പൂജിച്ചാൽ—
കാര്തികേ സ്വസ്തികം കൃത്വാ സമമേതന്ന സംശയഃ । അഗമ്യാഗമനേ ചൈവ ഹ്യഭക്ഷസ്യ തു ഭക്ഷണേ
കാർത്തികയിൽ ഒരുമിച്ച് സ്വസ്തികം വരയ്ക്കുമ്പോൾ—ഇതിൽ സംശയമില്ല. അന്യായമായ ബന്ധം ഉണ്ടായാലോ, ഭക്ഷിക്കരുതാത്തത് കഴിച്ചാലോ—
തത്പാപം നാശമായാതി മംഡയിത്വാ ഹരേര്ഗൃഹമ് । മംഡലം കുരുതേ നിത്യം യാ നാരീ കേശവാഗ്രതഃ । സപ്തജന്മാനി വൈധവ്യം ന പ്രാപ്നോതി കദാചന
ഹരിയുടെ ആലയത്തിൽ വട്ടം വരച്ചാൽ ആ പാപം നശിക്കും. കെശവന്റെ മുമ്പിൽ ദിവസേന വട്ടം വരയ്ക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് ഏഴു ജന്മത്തിലും വിധവാവേണ്ടി വരില്ല.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേമഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സഹസ്രസംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ കാര്തികമാഹാത്മ്യേ ശ്രീകൃഷ്ണസത്യഭാമാസംവാദേ ശാലിഗ്രാമമാഹാത്മ്യംനാമ വിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മമഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിലെ കാർത്തികമാഹാത്മ്യത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും സത്യഭാമയും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ ശാലഗ്രാമമാഹാത്മ്യം എന്ന നൂറ്റിരുപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഈശ്വര ഉവാച। ധാത്രീച്ഛായാം സമാശ്രിത്യ കുര്യാത്പിംഡം തു യോ ഗുഹ । മുക്തിം പ്രയാംതി പിതരഃ പ്രസാദാന്മാധവസ്യ തു
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ധാത്രിവൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒളിച്ചിരിക്കെ ആരെങ്കിലും പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ചാൽ, മാധവന്റെ കൃപയാൽ അവന്റെ പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
മൂര്ധ്നി പാണൌ മുഖേ ചൈവ ദേഹേ ചൈവ തു യോ നരഃ । ധത്തേ ധാത്രീഫലം വത്സ ധാത്രീഫലവിഭൂഷിതഃ
കുഞ്ഞേ, ആരെങ്കിലും ധാത്രിഫലം തലയിൽ, കൈയിൽ, വായിൽ, ശരീരത്തിൽ ധരിച്ചാൽ, ധാത്രിഫലത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനാകും.
ധാത്രീഫലകൃതാഹാരോ നരോ നാരായണോ ഭവേത് । യഃ കശ്ചിദ്വൈഷ്ണവോ ലോകേ ധത്തേ ധാത്രീഫലം ഗുഹ
ധാത്രിഫലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ നാരായണനാകുന്നു. ലോകത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വൈഷ്ണവൻ ധാത്രിഫലം ധരിച്ചാൽ, ഗുഹേ—
പ്രിയോ ഭവതി ദേവാനാം മനുഷ്യാണം ച കാ കഥാ । ന ജഹ്യാത്തുലസീമാലാം ധാത്രീമാലാം വിശേഷതഃ
തുളസിമാലയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ധാത്രിമാലയോ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാത്തവൻ ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനാവും; മനുഷ്യർക്കു പ്രിയനാകുന്നതു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
യാവത്തിഷ്ഠതി കംഠസ്ഥാ ധാത്രീമാലാ നരസ്യ ഹി । താവത്തസ്യ ശരീരേ തു പ്രതിഷ്ഠതി ച കേശവഃ
ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ ധാത്രിമാല ധരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ കേശവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ധാത്രീം ഫലം തു തുലസീമൃത്തികാ ദ്വാരകോദ്ഭവാ । സഫലം ജീവിതം തസ്യ ത്രിതയം യസ്യ വേശ്മനി
ധാത്രി പഴം, തുളസി മണ്ണ്, ദ്വാരകയിൽ നിന്നുള്ളത്—ഈ മൂന്നു വസ്തുക്കളും ആരുടെ വീട്ടിലുണ്ടോ, അവന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാകും.
യാവദ്ദിനാനി വഹതേ ധാത്രീമാലാം കലൌ നരഃ । താവദ്യുഗസഹസ്രാണി വൈകുംഠേ വസതിര്ഭവേത്
കലിയുഗത്തിൽ ഒരാൾ എത്ര ദിവസങ്ങൾ ധാത്രിമാല ധരിച്ചിരിക്കുമോ, അത്തോളം ആയിരം യുഗങ്ങൾ അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കും.
മാലായുഗ്മം വഹേദ്യസ്തു ധാത്രീതുലസിസംഭവമ് । വഹതേ കംഠദേശേ തു കല്പകോടിം ദിവം വസേത്
ആർ ധാത്രിയും തുളസിയും ചേർന്ന രണ്ടു മാലകൾ കഴുത്തിൽ ധരിക്കുമോ, അവൻ പത്ത് കോടിയോളം കല്പങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
സംനിയമ്യേംദ്രിയഗ്രാമം ശാലഗ്രാമശിലാര്ചനമ് । യഃ കുര്യാന്മാനവോ ഭക്ത്യാ പുഷ്പേപുഷ്പേഽശ്വമേധജമ്
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് ഭക്തിയോടെ ശാലഗ്രാമശിലയെ പൂക്കളാൽ പൂജിക്കുന്നവൻ ഓരോ പൂവും അശ്വമേധയാഗം പോലെ അർപ്പിക്കുമ്പോൾ—
സുരാണാം ച യഥാ വിഷ്ണുഃ പുഷ്പാണാം തുലസീ തഥാ । തുലസ്യാനുദിനം ദേവം യോഽര്ചയേദ്ഗരുഡധ്വജമ്
ദേവന്മാരിൽ വിഷ്ണു എങ്ങനെ പ്രധാനനോ, പൂക്കളിൽ തുളസി അങ്ങനെ പ്രധാനമാണ്; ആരെങ്കിലും തുളസിയാൽ ഗരുഡധ്വജനെ ദിവസേന പൂജിച്ചാൽ—
ജന്മദുഃഖജരാരോഗൈര്മുക്തോഽസൌ മുക്തിമാപ്നുയാത് । തുലസീമാലയാ വിഷ്ണുഃ പൂജിതോ യേന കാര്തികേ
ജന്മദുഃഖം, വയസ്സായതിന്റെ കഷ്ടം, രോഗം എന്നിവയിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനാകും; കാർത്തിക മാസത്തിൽ തുളസിമാലയാൽ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ചവൻ മോക്ഷം നേടും.