സ്നാനാത്പാനാച്ച ജാഹ്നവ്യാം പിതൄണാം തര്പണാത്തഥാ। മഹാപാതകവൃംദാനി ക്ഷയം യാംതി ദിനേദിനേ
ജാഹ്നവിയിലെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും ആ ജലത്തിൽ കുടിക്കുകയും പിതൃക്കൾക്കായി തർപ്പണം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ, വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും ദിവസേന നശിച്ചുപോകുന്നു.
അഗ്നിനാ ദഹ്യതേ തൂലം തൃണം ശുഷ്കം ക്ഷണാദ്യഥാ। തഥാ ഗംഗാജലസ്പര്ശാത്പുംസാം പാപം ദഹേത്ക്ഷണാത്
അഗ്നിയിൽ നാരയും ഉണക്ക പുല്ലും ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കത്തിപ്പോകുന്നതുപോലെ, ഗംഗാജലത്തിന്റെ സ്പർശം ലഭിച്ചാൽ മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ നശിച്ചുപോകുന്നു.
സംപ്രാപ്നോത്യക്ഷയം സ്വര്ഗം ഗംഗാസ്നാനേന കേശവമ്। യശോ രാജ്യം ലഭേത്പുണ്യേം സ്വര്ഗമംതേ പരാം ഗതിമ്
ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗവും, കേശവനോടുള്ള ഐക്യവും ലഭിക്കുന്നു. പുണ്യഫലമായി പ്രശസ്തിയും രാജത്വവും ലഭിക്കുകയും, ജീവന്റെ അവസാനം പരമഗതിയും നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.
പിതൄനുദ്ദിശ്യ ഗംഗായാം യസ്തു പിംഡം പ്രയച്ഛതി। വിധിനാ വാക്യപൂര്വേണ തസ്യ പുണ്യഫലം ശൃണു
ഗംഗയിൽ പിതൃക്കൾക്കായി യഥാവിധി വാക്കുകൾകൊണ്ടും ആചാരങ്ങൾകൊണ്ടും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
അന്നൈകേന തു സാഹസ്രം വര്ഷം പൂജ്യഃ സുരാലയേ। തിലേന ദ്വിഗുണം വിദ്ധി തഥാ മേധ്യഫലേന ച
ഒരു അന്നപിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, ആൾക്ക് ദേവലോകത്തിൽ ആയിരം വർഷം ആദരവും പൂജയും ലഭിക്കും. എള്ളുപിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ ഫലം ഇരട്ടിയാകും; ശുദ്ധമായ ഫലങ്ങൾകൊണ്ടും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.
ഗവ്യേന വിധിനാ വിപ്രാഃ സ്വര്ഗസ്യാംതോ ന വിദ്യതേ। ഏവം പിംഡപ്രദാനേന നിത്യം ക്രതുശതം ഭവേത്
വിധിപ്രകാരം പശുവിന്റെ പാൽ അർപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന് അവസാനം ഇല്ല. അങ്ങനെ പിണ്ഡം നൽകുന്നത് നിത്യവും നൂറ് യാഗം നടത്തിയതുപോലെയാണ്.
പിതരോ നിരയസ്ഥാ യേ ധന്യാസ്തേ മര്ത്യവാസിനഃ। ധനപുത്രയുതാരോഗ്യം സുഖസംമാനപൂജിതാഃ
നരകത്തിൽ കഴിയുന്ന പിതാക്കന്മാർ ഭൂമിയിൽ ധനവും പുത്രന്മാരും ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും മാനവും ആദരവും ഉള്ള ഭാഗ്യശാലികളായി മാറുന്നു.
രസാതലഗതാ യേ ച യേ ച കീടാ മഹീതലേ। സ്ഥാവരേ പക്ഷിസംഘാദൌ തേ മര്ത്യാ ധനിനോ നൃപാഃ
അടിസ്ഥാനലോകങ്ങളിൽ പോയവരും, ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന കീടങ്ങളും, മരങ്ങളും പക്ഷികൾക്കിടയിലും, ഇവർ എല്ലാവരും ഭൂമിയിൽ ധനികരായ രാജാക്കന്മാരായി ജനിക്കുന്നു.
തത്തത്പുത്രൈശ്ച പൌത്രൈശ്ച ഗോത്രൈര്ദൌഹിത്രകൈസ്തഥാ। ജാമാതൃഭാഗിനേയൈശ്ച സുഹൃന്മിത്രൈഃ പ്രിയാപ്രിയൈഃ
മക്കൾ, മുമ്മക്കൾ, ഗോത്രജന്മാർ, മകളുടെ മക്കൾ, മകന്മാർ, അമ്മാവന്മാർ, സുഹൃത്തുക്കൾ, ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവുമായവരും,
പ്രദീയതേ ജലം പിംഡം യഥോപകരണാന്വിതമ്। ഗംഗാതോയേഷു തീരേഷു തേഷാം സ്വര്ഗോഽക്ഷയോ ഭവേത്
അവരൊക്കെ ഗംഗയുടെ തീരത്തോ ജലത്തിൽതന്നെയോ യഥായോഗ്യം ഉപകരണങ്ങളോടെ ജലം പിണ്ഡം എന്നിവ അർപ്പിച്ചാൽ, അവർക്കു സ്വർഗ്ഗം അക്ഷയമാവുന്നു.
പിംഡാദൂര്ധ്വം സ്ഥിതാ യേ ച പിതരോ മാതൃഗോത്രജാഃ। ഭവംതി സുഖിനഃ സര്വേ മര്ത്യാശ്ശതസഹസ്രശഃ
പിണ്ഡത്തിനുമുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പിതാക്കന്മാരും അമ്മയുടെ ഗോത്രത്തിൽ പിറന്നവരും, അവരൊക്കെയും നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
സ്വര്ഗേ തസ്യ സ്ഥിതാഃ സത്വാ അധഃസ്ഥാ മധ്യവാസിനഃ। നിത്യം വാംഞ്ഛംതി സദ്ഗംഗാം ഗച്ഛംതു സുരനിമ്നഗാമ്
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും, കീഴിലുള്ളവരും, ഇടത്തരം ലോകങ്ങളിൽ ഉള്ളവരും, എല്ലാരും ദൈവീകമായ ഗംഗയിലേക്കു പോകാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏകോ ഗച്ഛതി ഗംഗാം യഃ പൂയംതേ തസ്യ പൂരുഷാഃ। ഏതദേവ മഹാപുണ്യം തരതേ താരയത്യപി
ഒരു വ്യക്തി ഗംഗയിലേക്കു പോയാൽ, അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ ശുദ്ധരാകുന്നു. ഇതു തന്നെ വലിയ പുണ്യമാണ്—അവൻ സ്വയം രക്ഷപ്പെടുകയും മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗംഗാ കൃത്സ്നഗുണം വക്തും ന ശക്തശ്ചതുരാനനഃ। അതഃ കിംചിദ്വദാമ്യത്ര ഭാഗീരഥ്യാ ദ്വിജാ ഗുണമ്
ഗംഗയുടെ മുഴുവൻ മഹത്വം ചതുരാനനനും പറയാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ, ഭഗീരഥിയുടെ ഗുണങ്ങളിൽ ഒറ്റയൊന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്നു.
മുനയഃ സിദ്ധഗംധര്വാ യേ ചാന്യേ സുരസത്തമാഃ। ഗംഗാതീരേ തപസ്തപ്ത്വാ സ്വര്ഗലോകേഽച്യുതാഭവന്
മഹർഷിമാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മറ്റ് ഉത്തമദേവന്മാർ, ഗംഗയുടെ തീരത്ത് തപസ്സ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ അച്യുതരായി നിലകൊണ്ടു.
ദിവ്യേന വപുഷാ സര്വേ കാമഗേന രഥേന ച। അദ്യാപി ന നിവര്തംതേ രത്നപൂര്ണക്ഷയേഷു വൈ
ദൈവികമായ രൂപവും ഇഷ്ടംപോലുള്ള രഥവും ഉള്ള അവർ, ഇന്നും രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മന്ദിരങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരികെ വരുന്നില്ല.
പ്രാസാദാ യത്ര സൌവര്ണാസ്സര്വലോകോര്ധ്വഗാശ്ശിവാഃ। ഇഷ്ടദ്രവ്യൈഃ സുസംപൂര്ണാഃ സ്ത്രിയോ യത്ര മനോരമാഃ
അവിടെ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ശുഭമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും മുകളിലായി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, ഇഷ്ടമായ വസ്തുക്കളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, സ്ത്രീകൾ മനോഹരരാണ്.
പാരിജാതഃ സമാഃ പുഷ്പവൃക്ഷാഃ കല്പദ്രുമോപമാഃ। ഗംഗാതീരേ തപസ്തപ്ത്വാ തത്രൈശ്വര്യം ലഭംതി ഹി
അവിടെ പാരിജാതംപോലും കല്പവൃക്ഷംപോലും പുഷ്പവൃക്ഷങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഗംഗയുടെ തീരത്ത് തപസ്സ് ചെയ്തവർക്ക് അത്തരം ഐശ്വര്യം ലഭിക്കുന്നു.
തപോഭിര്ബഹുഭിര്യജ്ഞൈര്വ്രതൈര്നാനാവിധൈസ്തഥാ। പുരുദാനൈര്ഗതിര്യാ ച ഗംഗാം സംസേവതാം ച സാ
നാനാതരം വ്രതങ്ങളും, അനേകം തപസ്സുകളും, വലിയ ദാനങ്ങളും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഗംഗയെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവർക്കും അതുപോലെ ലഭിക്കും.
ജാരജം പതിതം ദുഷ്ടമംത്യജം ഗുരുഘാതിനമ്। സര്വദ്രോഹേണ സംയുക്തം സര്വപാതകസംയുതമ്
വഞ്ചനയിൽ ജനിച്ചവൻ, പാപത്തിലേക്ക് വീണവൻ, ദുഷ്ടൻ, അശുദ്ധൻ, ഗുരുഹത്യ ചെയ്തവൻ, എല്ലാ ദ്രോഹങ്ങളിലും പങ്കാളിയായവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിലും കുടുങ്ങിയവൻ—
ത്യജംതി പിതരം പുത്രാഃ പ്രിയം പത്ന്യഃ സുഹൃദ്ഗണാഃ। അന്യേ ച ബാംധവാഃ സര്വേ ഗംഗാ തു ന പരിത്യജേത്
പുത്രന്മാർ പിതാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കും, പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യമാർ, സുഹൃത്തുക്കളും, മറ്റുള്ള ബന്ധുക്കളും എല്ലാവരും ഉപേക്ഷിക്കും; പക്ഷേ ഗംഗ ഒരിക്കലും ആരെയും ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
യഥാ മാതാ സ്വയം ജന്മമലശൌചം ച കാരയേത്। ക്രോഡീകൃത്യ തഥാ തേഷാം ഗംഗാ പ്രക്ഷാലയേന്മലമ്
ഒരു അമ്മ കുട്ടിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ജനനശുദ്ധി കഴുകി കളയുന്നതുപോലെ, ഗംഗയും അവരിലെ പാപം കഴുകി കളയും.
ഭവംതി തേ സുവിഖ്യാതാ ഭോഗ്യാലംകാരപൂജിതാഃ। ദര്ശനേ ക്രിയതേ ഗംഗാ സകൃദ്ഭക്ത്യാ നരൈസ്തു യൈഃ
ഗംഗയെ ഒരിക്കൽപോലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവർ, പ്രശസ്തരായി, ആനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ച്, ആലങ്കാരികമായി ആദരിക്കപ്പെടും.
തേഷാം കുലാനാം ലക്ഷം തു ഭവാത്താരയതേ ശിവാ। സ്മൃതാര്തി ഹര്ത്രീ യൈര്ധ്യാതാ സംസ്തുതാ സാധുമോദിതാ
ഗംഗയെ ഓർക്കുന്നവരും, ധ്യാനിക്കുന്നവരും, സ്തുതിക്കുന്നവരും, സന്തോഷത്തോടെ ആരാധിക്കുന്നവരും, അവരുടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളെ ഗംഗ രക്ഷിക്കും.
ഗംഗാ താരയതേ നൄണാമുഭൌ വംശൌ ഭവാര്ണവാത്। സംക്രാംതിഷു വ്യതീപാതേ ഗ്രഹണേ ചംദ്രസൂര്യയോഃ
ഗംഗ മനുഷ്യരുടെ ഇരുവംശങ്ങളെയും ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും; സംക്രമണകാലങ്ങളിലും, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണങ്ങളിലും.
പുണ്യേ സ്നാത്വാ തു ഗംഗായാം കുലകോടിം സമുദ്ധരേത്। ശുക്ലപക്ഷേ ദിവാമര്ത്യാ ഗംഗായാമുത്തരായണേ
പുണ്യകാലത്ത് ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഒരാളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കോടി പേർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും; ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, പകൽ സമയത്ത്, ഉത്തരായണത്തിൽ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ.
ധന്യാ ദേഹം വിമുംചംതി ഹൃദിസ്ഥേ ച ജനാര്ദനേ। അനേന വിധിനാ യസ്തു ഭാഗീരഥ്യാ ജലേ ശുഭേ
ഹൃദയത്തിൽ ജനാർദ്ദനനെ വസിപ്പിച്ച്, ഭഗീരഥിയുടെ ശുദ്ധജലത്തിൽ ഈ വിധത്തിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
പ്രാണാംസ്ത്യക്ത്വാ വ്രജേത്സ്വര്ഗം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ്। യോ ഗംഗാനുഗതോ നിത്യം സര്വദേവാനുഗോ ഹി സഃ
പ്രാണൻ വിട്ടവർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും, പിന്നെ തിരികെ ജനിക്കേണ്ടതില്ല; ഗംഗയെ എപ്പോഴും അനുഗമിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവതകളെയും അനുഗമിക്കുന്നവനാണ്.
സര്വദേവമയോ വിഷ്ണുര്ഗംഗാ വിഷ്ണുമയീ യതഃ। ഗംഗായാം പിംഡദാനേന പിതൄണാം വൈ തിലോദകൈഃ
വിഷ്ണു എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമാണ്, ഗംഗ വിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഗംഗയിൽ പിതാക്കന്മാർക്ക് പിണ്ഡവും എള്ളുവെള്ളവും അർപ്പിച്ചാൽ—
നരകസ്ഥാ ദിവം യാംതി സ്വര്ഗസ്ഥാ മോക്ഷമാപ്നുയുഃ। പരദാരപരദ്രവ്യ ബാധാ ദ്രോഹപരസ്യ ച
നരകത്തിൽ കഴിയുന്നവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരും, സ്വർഗത്തിൽ ഉള്ളവർ മോക്ഷം നേടും; മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെയും സമ്പത്തെയും ദ്രോഹിച്ചവർക്കും.