ബ്രഹ്മഹത്യാദയഃ പാപവ്യാധയഃ പാപസംഭവാഃ। കുമംത്രിണാ കൃതാ യേ ച സര്വേ നശ്യംതി തത്ര വൈ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ, പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള രോഗങ്ങൾ, കുപ്രയോജനങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം അവിടെ നശിച്ചുപോകുന്നു.
ഭൂതലേ വാപി തം യേന ഹര്യര്ഥം തുലസീവനമ്। കൃതം ക്രതുശതം തേന വിധിവത്പ്രിയദക്ഷിണമ്
ഹരിയുടെ സ്നേഹാർത്ഥം ഭൂമിയിൽ തുളസിവനം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, ശരിയായ രീതിയിൽ നന്നായി ദാനം നൽകി നൂറു യാഗം നടത്തിയതുപോലെയാണ്.
ഹരിലിംഗേഷു ചാന്യേഷു സാലഗ്രാമശിലാസു ച। തുലസീഗ്രഹണം കൃത്വാ വിഷ്ണോഃ സായുജ്യമാവ്രജേത്
ഹരിയുടെ ചിഹ്നങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ ശാലഗ്രാമശിലകളിൽ തുളസിയില അർപ്പിച്ചാൽ, വിഷ്ണുവിനോടു ഐക്യമായിരിക്കാൻ സാധിക്കും.
നംദംതി പുരുഷാസ്തസ്യ മാധവാര്ഥേ ക്ഷിതൌ തു യഃ। തുലസീം രോപയേദ്ധീരഃ സ യാതി മാധവാലയമ്
മാധവന്റെ പേരിൽ ഭൂമിയിൽ തുളസി നടുന്നവരെ പുരുഷന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; ആ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ മാധവന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
പൂജയിത്വാ ഹരിം ദേവം നിര്മാല്യം തുലസീദലമ്। ധാരയേദ്യഃ സ്വശീര്ഷേ തു പാപാത്പൂതോ ദിവം വ്രജേത്
ഹരിദേവനെ പൂജിച്ചശേഷം അർപ്പിച്ച തുളസിയില തൻ്റെ തലയിൽ വയ്ക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനായി സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
പൂജനേ കീര്ത്തനേ ധ്യാനേ രോപണേ ധാരണേ കലൌ। തുലസീ ദഹതേ പാപം ര്സ്വര്ഗം മോക്ഷം ദദാതി ച
കലിയുഗത്തിൽ പൂജയിലും കീർത്തനത്തിലും ധ്യാനത്തിലും തുളസി നടുന്നതിലും ധരിക്കുന്നതിലും തുളസി പാപം ദഹിപ്പിക്കുകയും സ്വർഗവും മോക്ഷവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപദേശം ദിശേദസ്യാഃ സ്വയമാചരതേ പുനഃ
തുളസിയുടെ മഹത്വം മറ്റുള്ളവർക്കു പഠിപ്പിക്കുകയും, താനുമത് ആചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—
സ യാതി പരമം സ്ഥാനം മാധവസ്യ നികേതനമ്। ഹരേഃ പ്രിയകരം യച്ച തന്മേ പ്രിയതരം ഭവേത്
അവൻ പരമസ്ഥാനം, മാധവന്റെ വാസസ്ഥലവും നേടുന്നു; ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതെന്താണോ, അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമായത്.
സര്വേഷാമപി ദേവാനാം ദേവീനാം ച സമംതതഃ। ശ്രാദ്ധേഷു യജ്ഞകാര്യേഷു പര്ണമേകം ഷഡാനന
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ദേവികൾക്കും എല്ലായിടത്തും, ശ്രാദ്ധങ്ങളിലും യാഗങ്ങളിലും, ഒരൊറ്റ തുളസിയില പോലും, ആറുമുഖനേ—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന തുലസീസേവനം കുരു। തുലസീ സേവിതാ യേന തേന സര്വം തു സേവിതമ്
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി തുളസിയെ സേവിക്കണം; തുളസി സേവിച്ചവൻ എല്ലാം സേവിച്ചതുപോലെയാണ്.
ഗുരും വിപ്രം ദേവതീര്ഥം തസ്മാത്സേവയ ഷണ്മുഖ। ശിഖായാം തുലസീം കൃത്വാ യസ്തു പ്രാണാന്പരിത്യജേത്
അതിനാൽ ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ദേവന്മാരെയും തീർത്ഥങ്ങളെയും ആറുമുഖാ സേവിക്കണം; ശിഖയിൽ തുളസി വച്ച് ജീവൻ വിടുന്നവൻ—
ദുഷ്കൃതൌഘാദ്വിനിര്മുക്തഃ സ്വര്ഗമേതി നിരാമയമ്। രാജസൂയാദിഭിര്യജ്ഞൈര്വ്രതൈശ്ച വിവിധൈര്യമൈഃ
പാപങ്ങളുടെ ഭാരം വിട്ട്, രോഗമില്ലാതെ സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു; രാജസൂയാദി യാഗങ്ങൾക്കും വ്രതങ്ങൾക്കും യമനിയമങ്ങൾക്കുമപ്പുറം.
യാ ഗതിഃ പ്രാപ്യതേ ധീരൈഃ തുലസീസേവിനാം ഭവേത്। തുലസീദലേന ചൈകേന പൂജയിത്വാ ഹരിം നരഃ
സ്ഥിരതയോടെ തുളസിയെ സേവിക്കുന്നവർക്കു ലഭിക്കുന്ന ഗതി, ഒരൊറ്റ തുളസിയിലകൊണ്ട് ഹരിയെ പൂജിച്ചാലും ലഭിക്കും.
വൈഷ്ണവത്വമവാപ്നോതി കിമന്യൈഃ ശാസ്ത്രവിസ്തരൈഃ। ന പിബേത്സ പയോ മാതുസ്തുലസ്യാഃ കോടിസംഖ്യകൈഃ
അവൻ വിഷ്ണുഭക്തനെന്ന സ്ഥാനമെത്തുന്നു; പിന്നെ മറ്റു വലിയ ശാസ്ത്രങ്ങൾ എന്തിനാണ്? തുളസിയുടെ അമ്മയുടെ പാലു കോടിയോളം ഉണ്ടായാലും കുടിക്കരുത്.
അര്ചിതഃ കേശവോ യേന ശാഖാമൃദുലപല്ലവൈഃ। ഭാവയേത്പുരുഷാന്മര്ത്യഃ ശതശോഥ സഹസ്രശഃ
നർമ്മമായ തുളസിയിലകളും കൊമ്പുകളും കൊണ്ട് കെശവനെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യൻ നൂറ് പേരോ ആയിരം പേരോ തുല്യനാണ്.
പൂജയിത്വാ ഹരിം നിത്യം കോമലൈസ്തുലസീദലൈഃ। പ്രധാനതോ ഗുണാസ്താത തുലസ്യാ ഗദിതാ മയാ
പ്രതിദിനം നർമ്മമായ തുളസിയിലകൊണ്ട് ഹരിയെ പൂജിക്കുന്നവൻ—പ്രിയനേ, തുളസിയുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
നിഖിലം പുരുകാലേന ഗുണം വക്തും ന ശക്നുമഃ। യസ്ത്വിദം ശൃണുയാന്നിത്യമാഖ്യാനം പുണ്യസംചയമ്
നാം എത്രയും കാലം പറഞ്ഞാലും ഈ മഹത്വങ്ങൾ മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും ഈ പുണ്യകഥയെ പ്രതിദിനം ശ്രവിച്ചാൽ,
പൂര്വജന്മകൃതാത്പാപാന്മുച്യതേ ജന്മബംധനാത്। സകൃത്പഠനമാത്രേണ വഹ്നിഷ്ടോമഫലം ലഭേത്
അവൻ മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്നും ജനനബന്ധത്തിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു; ഒരിക്കൽ മാത്രം ഈ കഥ വായിച്ചാലും വഹ്നിഷ്ടോമയാഗഫലം ലഭിക്കും.
ന തസ്യ വ്യാധയഃ പുത്ര മൂര്ഖത്വം ന കദാചന। സര്വദാ ജയമാപ്നോതി ന ഗച്ഛേത്സ പരാജയം
അവനു രോഗങ്ങൾ വരികയില്ല, അവന്റെ മക്കൾക്ക് ഒരിക്കലും മണ്ടത്തരം വരികയില്ല; എല്ലായ്പ്പോഴും ജയമാണ് അവനു, പരാജയം ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല.
ലേഖസ്തിഷ്ഠേദ്ഗൃഹേ യസ്യ തസ്യ ലക്ഷ്മീഃ പ്രവര്തതേ। ന ചാധയോ ന ച പ്രേതാ ന ശോകോ നാവമാനനാ
ഈ ഗ്രന്ഥം ആരുടെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ അവിടെ ഐശ്വര്യം വളരുന്നു; അവിടെ രോഗവും ഭൂതങ്ങളും ദുഃഖവും അവമാനവും ഉണ്ടാകില്ല.
ന തിഷ്ഠംതി ക്ഷണം തത്ര യത്രേയം വര്തതേ ലിപിഃ
ഈ എഴുത്ത് എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ അവയെല്ലാം ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കില്ല.
ഏകഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ 1.61 ദ്വിജാഊചുഃ- തുലസീപുഷ്പമാഹാത്മ്യം ശ്രുതം ത്വത്തോ ഹരേഃ ശുഭമ്। തസ്യാ സ്തോത്രം കൃതം പുണ്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ വയമ്
ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ പ്രിയമായ തുളസിപ്പൂവിന്റെ മഹത്വം നിന്നിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു. അതിന്റെ പുണ്യമുള്ള സ്തോത്രം നീ രചിച്ചതും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച- പുരാ സ്കംദപുരാണേ ച യന്മയാ കീര്തിതം ദ്വിജാഃ। കഥയാമി പുരാണം ച പുരതോ മോക്ഷഹേതവേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ ഈ കഥ സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതാണ്. മോക്ഷം ലഭിക്കാനായി ഞാൻ വീണ്ടും ഈ പുരാണകഥ നിങ്ങള്ക്ക് പറയുന്നു.
ശതാനംദ മുനേഃ ശിഷ്യാഃ സര്വേ തേ സംശിതവ്രതാഃ। പ്രണിപത്യ ഗുരും വിപ്രാഃ പപ്രച്ഛുഃ പുണ്യതോ ഹിതമ്
ശതാനന്ദമുനിയുടെ ശിഷ്യന്മാർ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവർ, ഗുരുവിനെ വന്ദിച്ച് പുണ്യവും ഹിതവും ചോദിച്ചു.
പൂര്വം ബ്രഹ്മമുഖാന്നാഥ യച്ഛ്രുതം തുലസീസ്തവമ്। തദ്വയം ശ്രോതുമിച്ഛാമസ്ത്വത്തോ ബ്രഹ്മവിദാംവര
ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽനിന്ന് മുമ്പ് കേട്ട തുളസീസ്തവം നിന്നിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശതാനംദ ഉവാച- നാമോച്ചാരേ കൃതേ തസ്യാഃ പ്രീണാത്യസുരദര്പഹാ। പാപാനി വിലയം യാംതി പുണ്യം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
ശതാനന്ദൻ പറഞ്ഞു: അവളുടെ പേര് ഉച്ചരിച്ചാൽ അസുരരുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ സന്തോഷിക്കും; പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുകയും, പുണ്യം ക്ഷയിക്കാതെ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.
സാ കഥം തുലസീ ലോകൈഃ പൂജ്യതേ വംദ്യതേ നഹി। ദര്ശനാദേവ യസ്യാസ്തു ദാനം കോടിഗവാം ഭവേത്
തുളസി എങ്ങനെ ലോകത്തിൽ ആളുകൾ ആരാധിക്കുകയും വന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു? അവളെ കാണുന്നവർക്കു മാത്രം പത്ത് കോടിഗവൂദാനഫലം ലഭിക്കും.
ധന്യാസ്തേ മാനവാ ലോകേ യദ്ഗൃഹേ വിദ്യതേ കലൌ। സാലഗ്രാമശിലാര്ഥം തു തുലസീ പ്രത്യഹം ക്ഷിതൌ
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരുടെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ തുളസി ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; ശാലഗ്രാമശിലയ്ക്ക് വേണ്ടി തുളസി പ്രതിദിനം നിലത്ത് വെക്കപ്പെടുന്നു.
തുലസീം യേ വിചിന്വംതി ധന്യാസ്തേ കരപല്ലവാഃ। കേശവാര്ഥം കലൌ യേ ച രോപയംതീഹ ഭൂതലേ
തുളസി തേടുന്ന കൈകൾ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ കേശവനുവേണ്ടി ഭൂമിയിൽ തുളസി നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നവരും.
കിം കരിഷ്യതി സംരുഷ്ടോ യമോപി സഹ കിംകരൈഃ। തുലസീദലേന ദേവേശഃ പൂജിതോ യേന ദുഃഖഹാ
ദുഃഖം നീക്കുന്ന തുളസിദലത്തോടെ ദേവനായി പൂജിച്ചവനെ, യമനും അവന്റെ അനുചിതരും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.