യാവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ നരോ മംഡപകാരകഃ। താവത്കാലം ച ഹരണേ നരോ ദുര്ഗതിമാപ്നുയാത്
മണ്ടപം പണിയുന്നവൻ എത്രകാലം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കുമോ, അത്രകാലം തന്നെ മോഷ്ടിച്ചാൽ അവൻ ദുരിതം അനുഭവിക്കും.
ജനാനാം നിചയേ രമ്യേ വസ്തൂനാം ക്രയവിക്രയേ। ആശ്രയേ ചാധ്വഗാനാം ച നദീനദ സമാഗമേ
ആനന്ദകരമായ ജനസമൂഹങ്ങളിൽ, വസ്തുക്കളുടെ വാങ്ങലിലും വിൽപ്പനയിലും, യാത്രക്കാരെ അഭയം നൽകുന്നതിലും, നദികൾ ഒന്നിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും,
ദേവാനാം മംഡപം കൃത്വാ യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ। തത്ഫലം സമവാപ്നോതി ദ്വിഗുണം വിപ്രമംദിരേ
ദേവന്മാർക്കായി മണ്ടപം പണിയുന്നവൻ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിനായി പണിതാൽ അതിന്റെ ഇരട്ടിയാകും.
അനാഥസ്യ ച ദീനസ്യ ശ്രോത്രിയസ്യ വിശേഷതഃ। കാരയിത്വാ ഗൃഹം രമ്യം നരഃ സ്വര്ഗാന്ന ഹീയതേ
അനാഥനും ദരിദ്രനും പ്രത്യേകിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണനും വേണ്ടി മനോഹരമായ വീട് പണിതാൽ, ആ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകില്ല.
യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്। അക്ഷയം ലഭതേ സ്വര്ഗം പ്രാസാദാദേഃ ഫലം ലഭേത്
ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യകഥയെ ആരെങ്കിലും പ്രതിദിനം ശ്രവിച്ചാൽ, അവൻ അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും, ക്ഷേത്രം പണിയുന്നതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.
ധനിനാം ചേശ്വരാണാം ച തഥാ പുണ്യവതാം പുനഃ। പാഠയിത്വാ പഠിത്വാ തു നരഃ സ്വര്ഗാന്ന ഹീയതേ
ധനികരും രാജാക്കന്മാരും പുണ്യവാന്മാരും ഈ കഥ വായിച്ചാലോ വായിപ്പിച്ചാലോ, ആ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകില്ല.
ദേവാനാം ദാസദാസീനാം സദാ ദേവാലയേഷു ച। പഠേദ്യസ്തു സദാ വിപ്രോ മോക്ഷമാര്ഗം സ ഗച്ഛതി
ദേവദാസന്മാരുടെയും ദാസിമാരുടെയും ഇടയിൽ ദേവാലയങ്ങളിൽ ഈ കഥ എപ്പോഴും വായിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ മോക്ഷമാർഗ്ഗം നേടുന്നു.
നൃപാണാമീശ്വരാണാം ച ധനിനാം ഗുണിനാം പുരഃ। പഠിത്വാ മോക്ഷമാപ്നോതി ശ്രവണാത്തത്ഫലം ലഭേത്
രാജാക്കന്മാരുടെയും ഇശ്വരന്മാരുടെയും ധനികരുടെയും ഗുണവാന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ ഈ കഥ വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും; കേൾക്കുന്നതിലൂടെ അതേ ഫലം ലഭിക്കും.
ദ്വിജാ ഊചുഃ- സാമാന്യേകഃ പരഃ പുണ്യോ മര്ത്യലോകേ ദ്വിജോത്തമ। സുലഭോ മര്ത്യപൂജ്യസ്തു മുനീനാം ച തപസ്വിനാമ്
ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യലോകത്ത്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഒരു പൊതുവായും പരമമായും പുണ്യം ഉണ്ട്; അതു എല്ലാവർക്കും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യവും മനുഷ്യരും തപസ്സുകാരും ആദരിക്കുന്നതുമാണ്.
ചാതുര്വര്ണ്യാശ്രമാണാം ച പാപപുണ്യവതാം നൃണാമ്। ഗുണാഗുണവതാം ചൈവ വര്ണാവര്ണവതാം തഥാ
നാലു വർണ്ണങ്ങളിലെയും ആശ്രമങ്ങളിലെയും, പാപവും പുണ്യവും ഉള്ളവരുടെയും, ഗുണവും ദോഷവും ഉള്ളവരുടെയും, വർണ്ണമുള്ളവരുടെയും ഇല്ലാത്തവരുടെയും എല്ലാവർക്കും,
വ്യാസ ഉവാച- സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം രുദ്രാക്ഷേണ യുതോ വരഃ। ദര്ശനാദ്യസ്യ ലോകാനാം പാപരാശിഃ പ്രലീയതേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജീവികളിലും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചവൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; അവനെ കാണുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ എല്ലാം അകറ്റപ്പെടും.
സ്പര്ശനാദ്ദിവമശ്നാതി ധാരാണാദ്രൌദ്രതാം വ്രജേത്। ശിരസ്യുരസി ബാഹൌ ച രുദ്രാക്ഷം ധാരയേത്തു യഃ
സ്പർശിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും; ധരിച്ചാൽ രുദ്രന്റെ സ്ഥാനം നേടും; തലയിൽ, നെഞ്ചിൽ, കൈകളിൽ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.
സ ചേശാനസമോ ലോകേ മഖേ സര്വത്ര ഗോചരഃ। യത്ര തിഷ്ഠത്യസൌ വിപ്രസ്സ ദേശഃ പുണ്യവാന്ഭവേത്
ഈശാനനോടു തുല്യനും ലോകത്തുടനീളം യജ്ഞങ്ങളിലും സാന്നിധ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ എവിടെയായാലും വസിച്ചാൽ ആ സ്ഥലം പുണ്യമായി മാറും.
തം ദൃഷ്ട്വാപ്യഥവാ സ്പൃഷ്ട്വാ നരഃ പൂയേത കല്മഷാത്। യജ്ജപ്യം തര്പണം ദാനം സ്നാനമര്ചാ പ്രദക്ഷിണമ്
അവനെ കാണുകയോ സ്പർശിക്കുകയോ ചെയ്താൽ പോലും മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനാകും; ജപം, തർപ്പണം, ദാനം, സ്നാനം, അർച്ചന, പ്രദക്ഷിണം എന്നിവ ചെയ്യുമ്പോൾ—
യത്കിംചിത്കുരുതേ പുണ്യം നിഖിലം തദനംതകമ്। തീര്ഥാനാം ച മഹത്തീര്ഥം രുദ്രാക്ഷസ്യ ഫലം ദ്വിജാഃ
അവൻ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ പുണ്യവും അനന്തമായ ഫലമായി മാറും; ദ്വിജന്മാരേ, രുദ്രാക്ഷയുടെ ഫലം മഹാതീർത്ഥങ്ങളെ പോലും മറികടക്കുന്നു.
അസ്യൈവ ധാരണാദ്ദേഹീ പാപാത്പൂതോഽതി പുണ്യഭാക്। ഗൃഹീത്വാ ചാക്ഷമാലാം ച ബ്രഹ്മഗ്രംഥിയുതാം ശിവാമ്
ഇത് ധരിച്ചാൽ മാത്രം മതിയാവുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനായി വലിയ പുണ്യത്തിന് അർഹനാകും; ബ്രഹ്മഗ്രന്ഥികളോടെ ശുഭമായ രുദ്രാക്ഷമാല എടുത്താൽ—
യജ്ജപ്തം ച കൃതം ദാനം സ്തോത്രം മംത്രം സുരാര്ചനമ്। സര്വം ചാക്ഷയതാമേതി പാപം ച ക്ഷയമാവ്രജേത്
ജപം, ദാനം, സ്തോത്രം, മന്ത്രം, ദേവാരാധന എന്നിവ ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാം അക്ഷയമാകുന്നു; പാപം നശിച്ചുപോകുന്നു.
മാലായാ ലക്ഷണം ബ്രൂമഃ ശ്രൂയതാം ദ്വിജസത്തമാഃ। തസ്യാസ്തു ലക്ഷണം ജ്ഞാത്വാ ശൈവമാര്ഗം പ്രലപ്സ്യഥ൧൧൯ തു. വരാഹപുരാണമ് [https://sa.wikisource.org/s/18ga ൧൨൮.൫൪](ഗണാന്തികാ)। നിര്യോനികീടവിദ്ധം ച ഭഗ്നലിഗം യഥാക്രമമ്। അന്യോന്യം ബീജലഗ്നം ച മാലായാം പരിവര്ജയേത്
മാലയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു, ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരേ, കേൾക്കൂ; അതിന്റെ സവിശേഷതകൾ അറിഞ്ഞ് ശൈവമാർഗ്ഗത്തെ നിങ്ങൾക്ക് പറയാം.
സ്വയം ച ഗ്രഥിതാ യാ ച ശ്ലഥാന്യോന്യ പ്രസജ്ജിതാ। ശൂദ്രാദിഗ്രഥിതാഽശുദ്ധാ ദൂരാത്താം പരിവര്ജയേത്
കീടം തിന്നിയതോ തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് കുത്തിയതോ, പൊട്ടിയതോ തമ്മിൽ ഒട്ടിയതോ ആയ ബീജങ്ങൾ മാലയിൽ ഒഴിവാക്കണം.
മധ്യമാലഗ്നകം ബീജം ജപ്തവ്യം ച യഥാക്രമമ്। ഹസ്തസംഭ്രമണേനൈവ മേര്വാമര്ശം പുനഃ പുനഃ
സ്വയം കെട്ടിയതോ, ദുർബലമായി ചേർത്തതോ, ശൂദ്രന്മാർ മുതലായവർ കെട്ടിയതോ ശുദ്ധമല്ല; അത്തരമാല ദൂരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.
സംഖ്യാതം യജ്ജപേന്മംത്രമസംഖ്യാതം ച നിഷ്ഫലമ്। സര്വേഷാമേവ ദേവാനാം ജപേന്മംത്രം സ്വമാലയാ
മധ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ബീജം ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം; കൈകൊണ്ട് അതിനെ തിരിച്ച് തിരിച്ച് മേരു ബീജത്തെ സ്പർശിക്കണം.
പ്രയതഃ സകലേ തീര്ഥേ കോടികോടിഗുണം ഭവേത്। ശുദ്ധായാമേവ ഭൂമ്യാം തു മേധ്യകേ വൃക്ഷമൂലകേ
എണ്ണം വച്ചു ജപിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും; എണ്ണമില്ലാതെ ജപിച്ചാൽ ഫലമില്ല. എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അവരുടെ മന്ത്രം സ്വന്തം മാലയിൽ ജപിക്കണം.
ഗോഷ്ഠേ ചതുഷ്പഥാഗാരേ വിഷ്ണോര്മംത്രം ശിവസ്യ ച। ഗണപതേശ്ച സൂരസ്യ ലിംഗേനംതഫലം ലഭേത്
ശുദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ കോടിക്കണക്കിന് ഗുണം ലഭിക്കും; ശുദ്ധമായ മണ്ണിലും, വിശുദ്ധ വൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലും—
ശൂന്യാഗാരേ ശവസ്യാഗ്രേ ശ്മശാനേ ച ചതുഷ്പഥേ। ദേവീമംത്രം ജപേദ്യസ്തു സദ്യസ്സിധ്യതി സാധകഃ
ഗോശാലയിൽ, ചതുര്പഥത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ മന്ത്രം, ശിവന്റെ മന്ത്രം, ഗണപതിയുടെ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ അനന്തഫലം ലഭിക്കും.
യാവച്ചാവൈദികം മംത്രം പൌരാണം ചാഗമോദ്ഭവമ്। സര്വം രുദ്രാക്ഷമാലായാമീപ്സിതേഷ്ടാര്ഥദായകമ്
ശൂന്യമായ വീട്ടിൽ, ശവത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ, ചതുര്പഥത്തിൽ—അവിടെ ദേവീമന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ ഉടൻ സിദ്ധി നേടും.
രുദ്രാക്ഷസ്രവജം ശുദ്ധം ജലം ശിരസി ധാരയേത്। സര്വസ്മാത്കല്മഷാത്പൂതഃ പുണ്യം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
വേദമല്ലാത്ത മന്ത്രം, പുരാണമന്ത്രം, ആഗമത്തിൽ നിന്നുള്ള മന്ത്രം—എല്ലാം രുദ്രാക്ഷമാലയിൽ ജപിച്ചാൽ ഇഷ്ടഫലം നൽകും.
രുദ്രാക്ഷസ്യ ച പ്രത്യേകം ബീജം പ്രത്യേക നിര്ജരം। ധാരയേദ്യസ്തനൌ മര്ത്യഃ സുരാണാം സത്തമോ ഭവേത്
രുദ്രാക്ഷം കഴുകിയ ശുദ്ധജലം തലയിൽ ചൊരിയണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധനായി അക്ഷയപുണ്യം ലഭിക്കും.
ദ്വിജാ ഊചുഃ- രുദ്രാക്ഷസ്തു കുതോ ജാതഃ കുതോ വാ മേധ്യതാം ഗതഃ। കിമര്ഥം സ്ഥാവരോ ഭൂമൌ കേനൈവ ച പ്രചാരിതഃ
രുദ്രാക്ഷയുടെ ഓരോ ബീജവും, ദോഷമില്ലാത്തതും, ശരീരത്തിൽ ധരിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാകും.
വ്യാസ ഉവാച- പുരാ കൃതയുഗേ വിപ്രാസ്ത്രിപുരോ നാമ ദാനവഃ। സുരാണാം ച വധം കൃത്വാ അംതരിക്ഷപുരേ ഹി സഃ
ദ്വിജന്മാർ ചോദിച്ചു: രുദ്രാക്ഷം എവിടെ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്? എങ്ങനെ അതിന് ശുദ്ധത ലഭിച്ചു? ഭൂമിയിൽ സസ്യമായി അതുണ്ടാകാൻ എന്ത് കാരണം? ആരാണ് അതിനെ പ്രചരിപ്പിച്ചത്?
പ്രണാശേ സര്വലോകാനാം സ്ഥിരോ ബ്രഹ്മവരേണ ച। ശുശ്രാവ ശംകരോ ഭീമം ദേവൈരീശോ നിവേദിതമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: പുരാതന കൃതയുഗത്തിൽ ത്രിപുരൻ എന്ന ദാനവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവന്മാരെ കൊല്ലുകയും ആകാശനഗരത്തിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്തു.