കാംതാരേ ദുസ്തരേ പംകേ പുരുശംകുസമാകുലം। ആലിം കൃത്വാ ഭവേത്പൂതോ ദേവത്വം യാതി മാനവഃ
കഠിനമായ കാടിൽ, ആഴമുള്ള ചെളിയിൽ, മനുഷ്യർക്കു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, സെതു നിർമ്മിച്ചാൽ, ആൾ ശുദ്ധനായി ദൈവീയത നേടും.
വിതസ്തൌ തു ലഭേത്സ്വര്ഗം ദിവ്യം വര്ഷശതം സമമ്। ഏവം സംഖ്യാവിധാനേന നരഃ സ്വര്ഗാന്ന ഹീയതേ
ഓരോ വിറ്റസ്തയിലും നൂറ് ദിവ്യവർഷങ്ങൾക്കുള്ള സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും; ഈ എണ്ണത്തിന്റെ നിയമം അനുസരിച്ച്, മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും സ്വർഗ്ഗം നഷ്ടപ്പെടില്ല.
കദാചിത്പംകയോഗാച്ച സ്വര്ഗാദ്ഭുവി വിജായതേ। തദാ ഭട്ടാരകഃ ശ്രീമാന്രോഗശോകവിവര്ജിതഃ
ചെളിയുമായി ബന്ധം വന്നാൽ, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ജനനം ഉണ്ടാകും; അപ്പോൾ ഭഗവാൻ രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ലാതെ മഹത്വം നേടും.
പംകാദൌ സംക്രമാംശ്ചൈവ കൃത്വാ സ്വര്ഗാന്ന ഹീയതേ। സര്വപാപം ക്ഷയം തസ്യ സംപ്രയാതി ദിനേദിനേ
ചെളിയുടെ ആരംഭത്തിൽ സെതു നിർമ്മിച്ചാൽ, സ്വർഗ്ഗം നഷ്ടപ്പെടില്ല; അവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും, ദിവസേന അതു ലഭിക്കും.
തഥാലിസംക്രമാണാം ച ഫലം തുല്യം പ്രകീര്തിതമ്। ധനപ്രാണാവ്യയേനൈവ ധീമതാ ക്രിയതേ സദാ
അങ്ങനെ തന്നെ, പുണ്യം മാറ്റി നല്കുന്നതിന്റെ ഫലവും സമാനമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ധനവും ജീവനും ചെലവഴിച്ച്, ബുദ്ധിമാന്മാര് എല്ലായ്പ്പോഴും ഇത് ചെയ്യാറുണ്ട്.
ശ്രൂയതാം യത്പുരാവൃത്തമാഖ്യാനം വൃദ്ധസംമതം। കശ്ചിച്ചോരോ മഹാഭീഷ്മേ സ്തേയകര്മണി ചോദ്യതഃ
ഇപ്പോള് പ്രാചീനകാലത്ത് നടന്ന, മൂപ്പന്മാര് അംഗീകരിച്ച ഒരു കഥ കേള്ക്കൂ. ഒരിക്കല് ഒരു കള്ളന് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന് വളരെ ഭയങ്കരനായിരുന്നു, മോഷണത്തില് മുഴുകിയവനും.
കാംതാരേ ഗോശിരഃ സ്ഥാപ്യ ക്രാംത്വാ സ്തേയം ഗതോ ഹ്യസൌ। ധനാപഹരണം കൃത്വാ ഗൃഹസ്ഥസ്യ ച തേന ഹി
കാട്ടില്, അവന് ഒരു പശുവിന്റെ തല വെച്ച്, മോഷണം നടത്തി അവിടെ നിന്ന് പോയി. ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്റെ സമ്പത്ത് അപഹരിച്ചാണ് അവന് അങ്ങനെ ചെയ്തത്.
ഗതഃ സ്വമംദിരം തത്ര ജനാ ഗച്ഛംതി വര്ത്മനി। സര്വേഷാമേകപാദസ്യ സുഖം ഭവതി നിശ്ചിതം
അവന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അതേസമയം, ആളുകള് വഴിയിലൂടെ നടന്നു. അവരൊക്കെയും ഒരുകാല് മാത്രം വെച്ച് നടക്കുന്നതില് ഒരു സൗഖ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏകപാദേ ഹ്രദേ ദുര്ഗേ താരകം ഗോശിരഃ പരമ്। ചാംദ്രായണം ച തത്തസ്യ കാംതാരേ സംസ്ഥിതം ശിരഃ
ഒരുകാല് വെച്ച്, തടാകത്തിലോ കോട്ടയിലോ നിന്നപ്പോള്, പശുവിന്റെ തല ഒരു രക്ഷാപാളകമായിരുന്നു. കാട്ടില് വെച്ചിരുന്ന ആ തല തന്നെ ചാന്ദ്രായണ വ്രതമായിരുന്നു.
തതശ്ചോരസ്യ നിധനേ ചിത്രഗുപ്തപ്രണീതകേ। ധര്മസ്യ ഫലമാത്രം തു ഏതസ്യ ച ന വിദ്യതേ
അവിടെ, കള്ളന് മരിച്ചപ്പോള്, ചിത്രഗുപ്തന്റെ നേതൃത്വത്തില്, അവന് ചെയ്ത കര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലമേ അവനുണ്ടായിരുന്നു; മറ്റൊന്നും അവനില്ലായിരുന്നു.
ന ദൈവം പൈതൃകം കാര്യം തീര്ഥം സ്നാനം ദ്വിജാര്ചനം। ദാനം ഗുരുജനേ മാനം ജ്ഞാനം പരഹിതം ശുഭമ്
ദൈവികം, പിതൃകര്മ്മം, തീര്ഥസ്നാനം, ദ്വിജന്മാരെ ആരാധിക്കല്, ദാനം, ഗുരുജനങ്ങള്ക്ക് ആദരം, ജ്ഞാനം, മറ്റുള്ളവര്ക്കു നന്മ ചെയ്യല്—ഇവ ഒന്നും അവന് ചെയ്തിട്ടില്ല.
മനസാ ന കൃതം തേന ക്രിയയാ ച കഥം പുനഃ। കൃതം സാഹസികം സ്തേയം പരദാരാഭിമര്ശനമ്
മനസ്സില് പോലും അവന് ഇതൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല, പിന്നെ പ്രവൃത്തിയില് എങ്ങനെ ചെയ്യുമായിരുന്നു? അവന് ചെയ്തതെല്ലാം ധൈര്യപൂര്വ്വം മോഷണം, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കല് എന്നിവയായിരുന്നു.
ഭൂതമിഥ്യാപവാദം ച സാധുനിംദാ പരം തഥാ। ഏവം ശതസഹസ്രം തു തഥാ ഗോഹരണം കൃതമ്
അവന് പഴയ കാര്യങ്ങളില് വ്യാജ ആരോപണങ്ങള് ഉന്നയിച്ചു, സദാചാരികളെയും നിന്ദിച്ചു, അങ്ങനെ തന്നെ ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളെ മോഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.
തത്രാഹ ധര്മരാജസ്തു കാലാനലസമപ്രഭഃ। നയതൈനം ഫലം ശൂരാ ദുര്ഗതിം ചാപുനര്ഭവമ്
അവിടെ, കാലാഗ്നിപോലെ പ്രകാശമുള്ള ധര്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: 'വീരന്മാരേ, അവനെ അവന്റെ ഫലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ—ദു:ഖത്തിലേക്കും വീണ്ടും ജനിക്കാതിരിക്കലിലേക്കും.'
ഏതസ്മിന്നംതരേഽവോചച്ചിത്രഗുപ്തോനുകംപകഃ। അസ്ത്യസ്യ ഗോശിരഃ പുണ്യം കിചിന്നാഥ ക്ഷമാധുനാ
അപ്പോള് കരുണയോടെ ചിത്രഗുപ്തന് ചോദിച്ചു: 'ഈ പശുവിന്റെ തലക്കു് എങ്കിലും കുറച്ച് പുണ്യം ഉണ്ടോ, പ്രഭോ? ദയവായി ക്ഷമിക്കണം.'
നൃപോ ദ്വാദശവാര്ഷിക്യം ലഭേത്പുണ്യോദയം ക്ഷിതൌ। തഥാഹ ധര്മരാജസ്തം ഗച്ഛ മര്ത്യം ദുരാത്മക
ഭൂമിയില് ഒരു രാജാവ് പന്ത്രണ്ടുവര്ഷം കഴിഞ്ഞാല് പുണ്യോദയം ലഭിക്കും; അങ്ങനെ ധര്മരാജാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ദുഷ്ടനേ, മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് പോ.'
അകംടകം ച രാജ്യം ച ഭുംക്ഷ്വ ദ്വാദശവത്സരമ്। യദ്ധൃതം ഗോശിരോ മാര്ഗേ മുക്തസ്തസ്യൈവ കാരണാത്
'കണ്ടകങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യം പന്ത്രണ്ടുവര്ഷം അനുഭവിക്കൂ; വഴിയില് പശുവിന്റെ തല വെച്ചതുകൊണ്ടാണ് അവന് മോചിതനായത്.'
പുനരത്ര സമാഗമ്യ സംഗംതാ ചാപുനര്ഭവമ്। തതഃ കൃതാംജലിര്ദേവമുവാച ദുഃഖപീഡിതഃ
പിന്നീട്, ഇവിടെ വീണ്ടും എത്തി, അവന് ഐക്യത്തിലേക്ക് എത്തുകയും വീണ്ടും ജനിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോള് ദു:ഖത്തില് കുഴഞ്ഞ്, കയ്യുയര്ത്തി ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു.
ധര്മരാജാനുകംപാ ച മയ്യേവം പാപകാരിണി। കുരു നാഥ ത്വനാഥേ ച ജാനാമി പ്രീതിപൂര്വകമ്
'പ്രഭോ, പാപം ചെയ്ത എന്നോടും സഹായമില്ലാത്തവരോടും ധര്മരാജാവിന്റെ കരുണയുണ്ടായിരിക്കുന്നു; ഇത് സ്നേഹപൂര്വ്വമായാണെന്ന് ഞാന് അറിയുന്നു.'
ധര്മരാജസ്തു തം ചാഹ ബാഢമേവമിതോ വ്രജ। സ്മരിഷ്യസി സ്വവൃത്താംതം മത്പ്രസാദാത്സുദുഃഖിതഃ
അപ്പോള് ധര്മരാജാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ശരി, ഇവിടെ നിന്ന് പോ. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് നീ നിന്റെ പഴയ ജീവിതം ഓര്മ്മിക്കും, എത്രയും ദു:ഖിതനായാലും.'
ഏതസ്മിന്നംതരേ ചൈവ മോചിതഃ കിംകരേണ ഹി। തസ്യ ജന്മാഭവത്കൌ ച ദുര്വിധേ ചാതിവാണികേ
അപ്പോള് അവന് ഒരു ദൂതന് വഴി മോചിതനായി; പിന്നെ ഒരു ദുഷ്ടനും അത്യന്തം ലോഭിയുമായ വ്യാപാരിയുടെ മകനായി ജനിച്ചു.
ആജന്മവിവിധം ദുഃഖം ഭുക്തം പൂര്വവികര്മതഃ। ഭുക്ത്വാ ക്ലേശം മഹാംതം ച ഏകവിംശതിഹായനമ്
ജനിച്ചതുമുതല് തന്നെ, മുന് പാപഫലമായി പലവിധ ദു:ഖങ്ങള് അനുഭവിച്ചു; ഇരുപത്തൊന്ന് വയസ്സുവരെ വലിയ കഷ്ടങ്ങള് അനുഭവിച്ച ശേഷം—
തസ്മിന്രാഷ്ട്രേ മൃതോ ഭൂപഃ സ്വകര്മപരിപീഡിതഃ। ഏതസ്മിന്നംതരേഽമാത്യൈഃ സമാലോക്യ സുമംത്രിഭിഃ
അ ആ രാജ്യത്തിൽ രാജാവ് തൻറെ തന്നെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലത്തിൽ പീഡിതനായി മരിച്ചു. അതിനിടയിൽ മന്ത്രിമാരും ബുദ്ധിമാനായ ഉപദേശകരുമൊത്ത് ഈ സംഭവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അനേക പരിമര്ശൈസ്തു പൃഥിവ്യാം ഭ്രമണം കൃതമ്। തമാവൃണ്വംശ്ച തേ സദ്യഃ സര്വേഷാം പുരതോ ദൃഢമ്
നാനാവിധ ആലോചനകളും ദേശം ചുറ്റി തിരിഞ്ഞതും കഴിഞ്ഞ്, അവർ എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ അവനെ ഉടനെ ഉറപ്പോടെ നിയമിച്ചു.
തതോ രാജ്യാഭിഷേകശ്ച കൃതസ്തൈസ്തു വിമത്സരൈഃ। സ ച രാജ്യം ച സംശ്രിത്യ ധര്മരാജവരേണ ച
ശത്രുതയില്ലാത്ത ആ മന്ത്രിമാർ അവനെ രാജാവായി അഭിഷേകം നടത്തി. അവൻ രാജ്യം ആശ്രയിച്ചും ധർമ്മരാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും
അകരോദാലികം കര്മ ശിലാബദ്ധം ച മൃണ്മയമ്। സംക്രമം ജലദുര്ഗേ ച തരണിം ച തഥാപരേ
അവൻ ഉയർന്ന അഴി, കല്ലുകൊണ്ട് ഉറപ്പാക്കിയ മണ്ണ് നിർമ്മിതം, ജലദുർഗത്തിൽ കടക്കാനുള്ള വഴി, കൂടാതെ കടപ്പുറത്ത് കടപ്പാടിനായി ഒരു നാവും നിർമ്മിച്ചു.
വാപീകൂപതടാകാനി പ്രപാരാമ മഹീരുഹം। കൃതവാന്വിവിധം യജ്ഞം ദാനപുണ്യമതഃ പരമ്
കിണറുകളും കുളങ്ങളും തടാകങ്ങളും വിശ്രമശാലകളും വലിയ വൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി; പലവിധ യാഗങ്ങളും ദാനപുണ്യങ്ങളും മറ്റു സത്കർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു.
സ്മരംശ്ച പൂര്വകര്മ്മാണി സര്വപാപക്ഷയായ വൈ। കൃതം ബഹുവിധം ധര്മം വ്രതാനി വിവിധാനി ച
തൻറെ പഴയ പ്രവൃത്തികൾ ഓർത്ത്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കാൻ അവൻ പലവിധ ധർമ്മകർമ്മങ്ങളും വിവിധ വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ചു.
സുരാണാം ബ്രാഹ്മണാനാം ച ഗുരൂണാം ചൈവ തര്പണാത്। പാപാത്പൂതോ യയൌ ഗേഹം ധര്മരാജസ്യ ധീമതഃ
ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഗുരുമാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയതിലൂടെ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനായി ധർമ്മരാജാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
സയാനസ്ഥം തതോ ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധരക്തേക്ഷണോഽഭവത്। സ ച തം പ്രാംജലിം പ്രാഹ ഭോ ധര്മ കുരു താരണമ്
അവനെ കിടന്നുറങ്ങുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, ധർമ്മരാജാവിന് കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി. രാജാവ് കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'ധർമ്മാ, ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണം.'