വിഷ്ണോര്ധാമ ലഭേത്സോപി ദിവ്യഭോഗം തഥൈവ ച। അനംതരം നൃപോ ജാതോ ധനീ വാഗീശ്വരോ ഭവേത്
അവന് വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകവും ദൈവികസുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കും; അടുത്ത ജന്മത്തിൽ രാജാവായും സമ്പന്നനായി വാഗ്മിയായും ജനിക്കും.
ഏവം ദ്വിസ്ത്രിശ്ചതുര്വാപി ഗുണതോ ഭോഗ്യമിഷ്യതേ। വിസ്തീര്ണേ പ്രചുരം വിദ്ധി സഹസ്രേണാച്യുതോ ദിവഃ
ഇങ്ങനെ ഇരട്ടിയോ, മൂന്നിരട്ടിയോ, നാലിരട്ടിയോ ആകുമ്പോൾ ഫലവും അതനുസരിച്ച് വർധിക്കും; ആയിരം കൈ നീളമുള്ളതിൽ, അച്യുതന്റെ പരമസ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.
സഹസ്രാദ്ദ്വിഗുണേനൈവ സുരപൂജ്യോ ഭവേന്നരഃ। ജംതവസ്തത്ര യേ സംതി യാവംതോ ജീവനം യയുഃ
രണ്ടായിരം കൈ നീളമുള്ളതിൽ, മനുഷ്യൻ ദേവന്മാരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനാകും; അവിടെ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും, അവർക്കുള്ള ആയുസ് മുഴുവൻ—
തത്സംഖ്യാകാ ജനാസ്തസ്യ കിംകരാഃ പൃഷ്ടലഗ്നകാഃ। ഭവംതി സതതം ഗേഹേ പുരേ ജനപദേഷു ച
അവരത്രേ അത്രയേറെ പേർ അവന്റെ സേവകരായി, വീട്ടിലും നഗരത്തിലും ദേശത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
വിഹായ പിതരം ഭോഗ്യാ ധനേ ക്ഷീണേ യഥാ വനമ്। പക്ഷിണസ്സൂകരശ്ചൈവ മഹിഷീ കരിണീ തഥാ
സമ്പത്ത് തീർന്നുപോയാൽ, പക്ഷികൾ, പന്നികൾ, മഹിഷികൾ, ആനക്കുട്ടികൾ ഇവർ അവരെ പോഷിപ്പിച്ചവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് കാടിലേക്ക് പോകുന്നത് പോലെ,
ഉപദേഷ്ടാ ച കര്ത്താ ച ഷഡേതേ സ്വര്ഗഗാമിനഃ। ദിവ്യം ച പക്ഷിണാം ചൈവ ശതം സ്വര്ഗം വിനിര്ദിശേത്
ഉപദേശകൻ, പ്രവർത്തകൻ എന്നിവരും ആറ് പേരും സ്വർഗത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; ദൈവിക പക്ഷികൾ നൂറ് എണ്ണമെങ്കിലും സ്വർഗം നേടുമെന്ന് പറയുന്നു.
ക്രോഡോ വര്ഷസഹസ്രം തു മഹിഷ്യയുതഹായനമ്। ദേവരൂപം സമാസ്ഥായ കരിണ്യാ ലക്ഷമുച്യതേ
ഒരു പന്നിക്ക് ആയിരം വർഷം, ഒരു മഹിഷിക്ക് പത്തായിരം വർഷം, ദൈവരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഒരു ആനക്കുട്ടിക്ക് ലക്ഷം വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
കോട്യേകമുപദേഷ്ടുശ്ച കര്തുരക്ഷയമേവ ച। പുരാ ധനിസുതേനൈവ കൃതഃ ഖ്യാതോ ജലാശയഃ
ഒരു കോടി വീതം ഉപദേശകനും പ്രവർത്തകനും അക്ഷയമായ ഫലമാണ് ലഭിക്കുക; പഴയകാലത്ത് ധനപുത്രൻ പ്രശസ്തമായ ഒരു കുളം നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
അയുതധനവ്യയേനൈവ പ്രാണേനൈവ ബലേന ച। സര്വസത്വോപകാരായ ശിവശ്രദ്ധായുതേന ച
പത്തായിരം നാണയങ്ങൾ ചെലവഴിക്കയും, സ്വന്തം ജീവനും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരമാകാനും, ശിവനോടുള്ള പത്തായിരംമടങ്ങ് ഭക്തിയോടുകൂടിയും,
കാലേന കിയതാ ചാപി ക്ഷീണവിത്തോഽഭവത്കില। കശ്ചിദര്ഥീ ധനീ തസ്യ മൂല്യദാനായ ചോദ്യതഃ
കുറച്ച് കാലത്തിന് ശേഷം അവന്റെ സമ്പത്ത് തീർന്നു; ഒരു സമ്പന്നൻ അതിൽ ആഗ്രഹം തോന്നി വില നൽകാൻ തയ്യാറായി.
വിമൃശ്യ ധനിനാ ചോക്തം വ്യാഹാരം ശൃണുതാധുനാ। ദീനാരസ്യായുതം വാ തേ ദാസ്യാമ്യസ്യാശ്ച കാരണാത്
ചിന്തിച്ച ശേഷം ആ സമ്പന്നൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ: 'പത്തായിരം ദിനാർ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം, അതിനുവേണ്ടിയാണ്.'
ലബ്ധം തേ പുഷ്കരിണ്യാശ്ച പുണ്യം ലാഭാത്പ്രമന്യസേ। ശക്ത്യാ ദത്വാഥ മൂല്യം താം സ്വീയാം കര്തും വ്യവസ്ഥിതഃ
'നീ ഈ കുളം സ്വന്തമാക്കിയതുകൊണ്ട് പുണ്യം ലഭിച്ചു എന്ന് കരുതുന്നു; കഴിവിനനുസരിച്ച് വില നൽകി അതിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ നീ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.'
ഏവമുക്തേ സ തം പ്രാഹ വാസരേപ്യയുതം പുനഃ। ഫലം ഭവതി വൈ നിത്യം പുണ്യം പുണ്യവിദോ വിദുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഒരു ദിവസം പോലും നീ വീണ്ടും പത്തായിരം നൽകുകയാണെങ്കിൽ പോലും, ഫലം എപ്പോഴും ലഭിക്കും; ജ്ഞാനികൾ പുണ്യത്തെ അറിയുന്നു.'
ഏതസ്മിന്നിര്ജലേ ദേശേ ശിവം ഖാതം കൃതം ച മേ। സ്നാനപാനാദികം കര്മ സര്വേ കുര്വംത്യഭീഷ്ടതഃ
'ഈ വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ഞാൻ കുഴിച്ചു ഒരു കുളം ഉണ്ടാക്കി; എല്ലാവരും ഇവിടെ ഇഷ്ടാനുസരണം സ്നാനം, കുടിവെള്ളം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.'
തസ്മാന്മേപ്യയുതാര്ഥസ്യ നൈത്യകം ഫലമിഷ്യതേ। തതസ്തസ്യാഭവദ്ധാസ്യം തഥൈവ ച സഭാസദാമ്
അതിനാൽ എന്റെ പത്തായിരത്തിന് ശാശ്വതമായ ഫലമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; പിന്നെ അവനും സഭയിലെ എല്ലാവർക്കും ചിരി പിറവിയായി.
ഹ്രിയാ ച പീഡിതഃ സോപി വാക്യമേതദുവാച ഹ। സത്യമേതദ്വചോസ്മാകം പരീക്ഷാം കുരു ധര്മതഃ
ലജ്ജയാൽ വിഷമിച്ചവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളുടെ ഈ വാക്ക് സത്യമാണ്—നീതിയനുസരിച്ച് പരിശോധിക്കൂ.'
മത്സരാത്സ തു തം പ്രാഹ ശൃണു മേ വചനം പിതഃ। ദീനാരായുത മേ തത്തേ ദത്വാ ചാനീയ പ്രസ്തരമ്
അസൂയയാൽ അവൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, അച്ഛാ: പത്തായിരം ദിനാർ നൽകി ഒരു കല്ല് എനിക്ക് കൊണ്ടുവരിക.'
പാതയിഷ്യാമി തേ ഖാതേ യഥായോഗം പ്രമജ്ജതു। ഉന്മജ്ജതി ച യത്കാലേ പ്രസ്തരഃ സംതരത്യപി
'ഞാൻ ആ കല്ല് കുളത്തിൽ ഇട്ടുകളയും; അതു യോജ്യമായി മുങ്ങട്ടെ, ഉയിർക്കുമ്പോൾ കല്ലും അതുപോലെ കടന്നുപോകും.'
ക്ഷയം യാസ്യതി നോ വിത്തം നോചേന്മേ ധര്മതോ ഹി സാ। ബാഢമുക്ത്വായുതം തസ്യ ഗൃഹീത്വാ സ്വഗൃഹം ഗതഃ
'നീതിയനുസരിച്ച് അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ മാത്രം എന്റെ സമ്പത്ത് കുറയില്ല; സമ്മതം പറഞ്ഞ് അവൻ പത്തായിരം വാങ്ങി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.'
സാക്ഷിണാമഗ്രതസ്തേന പ്രസ്തരഃ പാതിതസ്തഥാ। പുഷ്കരിണ്യാം മഹത്യാം ച ദൃഷ്ടം നരസുരാസുരൈഃ
സാക്ഷികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ കല്ല് അങ്ങനെ തന്നെ കുളത്തിൽ ഇട്ടു; ആ വലിയ കുളത്തിൽ മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കണ്ടു.
തതോ ധര്മതുലായാം തു തുലിതം ധര്മസാക്ഷിണാ। ദീനാരായുതദാനസ്യ പുഷ്കരിണ്യാ ജലസ്യ തു
പിന്നീട്, ധർമ്മത്തിന്റെ തുലയിൽ, ധർമ്മസാക്ഷികൾ പത്തായിരം ദിനാർ നൽകിയതും കുളത്തിലെ വെള്ളവും തൂക്കി നോക്കി.
ന സമം തു ദിനൈകം തു ജലസ്യ ധര്മതോ ഭൃശമ്। ധനിനോ മാനസം ദുഃഖം മോഘാര്ഥം ച പരേഽഹനി
ഒരു ദിവസത്തേക്കും വെള്ളത്തിന്റെ പുണ്യം സമം ആയിരുന്നില്ല; സമ്പന്നന്റെ മനസ്സിൽ ദു:ഖം നിറഞ്ഞു, അർത്ഥം വെറുതെയായി.
ശിലോച്ചയോഽഭവത്തീര്ണോ ദ്വീപവച്ച ജലോപരി। തതഃ കോലാഹലഃ ശബ്ദോ ജനാനാം സമുപസ്ഥിതഃ
ജലത്തിൽ ദ്വീപം പോലെ ഒരു കല്ല് കൂമ്പാരം ഉയർന്നു; അതിനുശേഷം ആളുകളുടെ വലിയ ശബ്ദം അവിടെയെത്തി.
തച്ഛ്രുത്വാദ്ഭുതവാക്യം ച മുദാ തൌ ചാഗതൌ തതഃ। ദൃഷ്ട്വാ ശൈലം തഥാഭൂതം കൃതം തേനായുതം തഥാ
ആ അത്ഭുതമായ സംഭവമൊക്കെ കേട്ടു, ആ രണ്ടുപേരും സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ എത്തി; അങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ട പർവതം കണ്ടു, അവൻ പത്ത് ആയിരം ദാനം ചെയ്തു.
തതഃ ഖാതാധിപേനൈവ ശൈലം ദൂരേ നിപാതിതമ്। പുണ്യം ഖാതസ്യ ചോത്ഖാതേ പ്രലുപ്തസ്യ സുതേന ഹി
അവിടെ കുഴിയുടമ പർവതം ദൂരത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു; കുഴി കുഴിച്ചുള്ള പുണ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടാലും, അതിന്റെ പുത്രൻ വീണ്ടും അതു ലഭിച്ചു.
സോപി നാകം സമാരുഹ്യ ജന്മജന്മസു നിര്വൃതഃ। ഗോത്രമാതൃഗണാനാം ച നൃപാണാം സുഹൃദാം തഥാ
അവനും സ്വർഗത്തിൽ കയറി, അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു; തന്റെ മാതൃഗോത്രത്തിലെ ആളുകളും, രാജാക്കന്മാരും, സുഹൃത്തുക്കളും കൂടെ.
സഖീനാം ചോപകര്തൄണാം ഖാതം ഖാത്വാഽക്ഷയം ഫലമ്। തപസ്വിനാമനാഥാനാം ബ്രാഹ്മണാനാം വിശേഷതഃ
സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സഹായികൾക്കും, കുളം കുഴിച്ചാൽ അക്ഷയമായ ഫലം ലഭിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച് തപസ്വികൾക്കും അനാഥർക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും.
ഖാതം തു ജനയിത്വാ തു സ്വര്ഗം ചാക്ഷയമശ്നുതേ। തസ്മാത്ഖാതാദികം വിപ്രാഃ ശക്തിതോ യഃ കരിഷ്യതി
കുളം ഉണ്ടാക്കിയാൽ അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണരേ, ആരെങ്കിലും കുളം പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ കഴിവനുസരിച്ച് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ—
സര്വപാപക്ഷയാത്പുണ്യം മോക്ഷം യായാന്ന സംശയഃ। യ ഇദം ശ്രാവയേല്ലോകേ ധര്മാഖ്യാനം മഹോത്കടമ്
എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീങ്ങി, പുണ്യവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഈ മഹത്തായ ധർമ്മകഥ ലോകത്ത് കേൾപ്പിക്കുന്നവൻ—
സര്വഖാതപ്രദാനസ്യ ഫലമശ്നാതി ധാര്മികഃ। ഗ്രഹണേ ഭാസ്കരസ്യൈവ ഭാഗീരഥ്യാം തടേ വരേ
എല്ലാ കുളം ദാനത്തിന്റെ ഫലം ധാർമ്മികൻ അനുഭവിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച് ഭാഗീരഥിയുടെ തീരത്ത്, സൂര്യഗ്രഹണ സമയത്ത്.