യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി തസ്യ നാസ്തീഹ ദുര്ഗതിഃ। ബ്രഹ്മഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര്ന ലിപ്യേത കദാചന
ഇത് വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, ആർക്കും ഇവിടെ ദുർഗതി ഉണ്ടാവില്ല; ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപങ്ങൾ ഒരിക്കലും ബാധിക്കില്ല.
ഗവാം കോടിപ്രദാനേന യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ। തത്ഫലം സമവാപ്നോതി പംചാഖ്യാനാവഗാഹനാത്
പത്ത് കോടി പശു ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഈ അഞ്ചിന്റെ കഥയിൽ ആഴത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടാൽ അതേ ഫലം ലഭിക്കും.
സ്നാനേന പുഷ്കരേ നിത്യം ഭാഗീരഥ്യാം ച സര്വദാ। യത്ഫലം തദവാപ്നോതി സകൃച്ഛ്രവണഗോചരാത്
പുഷ്കരത്തിൽ ദിവസവും, ഭാഗീരഥിയിൽ എപ്പോഴും സ്നാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഇതു ഒരിക്കൽ കേട്ടാൽ തന്നെ ലഭിക്കും.
ദുഃസ്വപ്നം നാശയേത്ക്ഷിപ്രം തഥാരോഗ്യം പ്രയച്ഛതി। ലക്ഷ്മ്യാരോഗ്യകരം ചൈവ തസ്മാച്ഛ്രോതവ്യമേവ ഹി
കഴിയാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ ഉടൻ നശിപ്പിക്കും, ആരോഗ്യവും നൽകും; ലക്ഷ്മിയുടെ അനുഗ്രഹവും ആരോഗ്യം നൽകുന്നതും, അതുകൊണ്ട് കേൾക്കേണ്ടതാണിത്.
ഇതി ശ്രീപാദ്മപുരാണേ പ്രഥമേ സൃഷ്ടിഖംഡേ പംചാഖ്യാനംനാമ ഷട്പംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിൽ, ആദ്യ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിൽ, 'പഞ്ചാഖ്യാനം' എന്ന പേരിലുള്ള അമ്പത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സപ്തപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ। ദ്വിജാ ഊചുഃ- കീര്തിര്ധര്മോഥ ലോകേഷു സര്വാണി പ്രവരാണി ച। വദ നോ മുനിശാര്ദൂല യദി നോഽസ്തി ത്വനുഗ്രഹഃ
അമ്പത്തേഴാം അധ്യായം. ബ്രാഹ്മണർ പറഞ്ഞു: കീർത്തിയും ധർമ്മവും ലോകത്തിലെ എല്ലാ ഉത്തമവസ്തുക്കളും — മഹാമുനീശ്വരാ, ഞങ്ങൾക്കു ദയയുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- യസ്യ ഖാതേ വനേ ഗാവസ്തൃപ്യംതി മാസമേവ ച। യദ്വാ സപ്തദിനാത്പൂതഃ സര്വദേവൈഃ സ പൂജിതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആരുടേയും കുളത്തിൽ, കാട്ടിൽ പശുക്കൾക്ക് ഒരു മാസം പോലും തൃപ്തിയായി വെള്ളം കിട്ടിയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഏഴു ദിവസത്തിനകം അതു ശുദ്ധമാക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, അവനെ എല്ലാ ദേവതകളും ആരാധിക്കും.
പുഷ്കരിണ്യാ വിശേഷേണ പൂതാ യാ യജ്ഞകര്മണാ। യത്ഫലം ജലദാനേന സര്വമത്രാസ്യി(?) തച്ഛൃണു
യജ്ഞകർമ്മംകൊണ്ട് പ്രത്യേകമായി ശുദ്ധമായ കുളം—വെള്ളം നൽകുന്നതിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും ഇവിടെ കേൾക്കൂ; അത് മറ്റെല്ലാ ദാനങ്ങൾക്കുമൊപ്പമാണ്.
ഹായനേ ഹായനേ ചൈവ കല്പം കല്പം വിധീയതേ। ദാനാത്സ്വര്ഗമവാപ്നോതി തോയദഃ സര്വദോ ഭുവി
പ്രതിവർഷവും, യുക്തിയുക്തമായ കാലങ്ങളിലുമൊക്കെ, വെള്ളം നൽകുന്നത് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വെള്ളം നൽകുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗം നേടുകയും ഭൂമിയിൽ എല്ലാവർക്കും ഉപകാരിയായവനാവുകയും ചെയ്യും.
മേഘേ വര്ഷതി ഖാതേ ച ജായംതേ യേ തു ശീകരാഃ। താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി ദിവമശ്നാതി മാനവഃ
മേഘം മഴവർഷിക്കുമ്പോൾ കുളത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഓരോ തുള്ളിക്കും തുല്യമായ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കും.
തോയൈരന്നാദിപാകൈശ്ച പ്രസന്നോ മാനവോ ഭവേത്। പ്രാണാനാം ച വിനാന്നൈശ്ച ധാരണന്നൈവ ജായതേ
വെള്ളവും, അന്നം പാകം ചെയ്യുന്നതും പോലെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ മനുഷ്യനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; അന്നം ഇല്ലാതെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ കഴിയില്ല.
പിതൄണാം തര്പണം ശൌചം രൂപം വൈ ഗംധ്യനാശനമ്। ബീജം ത്വിഹാര്ജിതം സര്വം സര്വം തോയേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
പിതൃകർമ്മങ്ങൾ, ശുദ്ധി, സൗന്ദര്യം, ദുർഗന്ധം നീക്കം ചെയ്യൽ—ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ സമ്പാദിച്ച വിത്തുകൾ, എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു.
വസ്ത്രസ്യ ധാവനം രുച്യം ഭാജനാനാം തഥൈവ ച। തേനൈവ സര്വകാര്യം ച പാനീയം മേധ്യമേവ ച
വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതും, പാത്രങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കുന്നതും, മറ്റെല്ലാ പ്രവൃത്തികളും—all ഈ വെള്ളം കൊണ്ടാണ് നടക്കുന്നത്; കുടിവെള്ളം ശുദ്ധമാണ്.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന വാപീകൂപതടാകകമ്। കാരയേച്ച ബലൈഃ സര്വൈസ്തഥാ സര്വധനേന ച
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവും ഉപയോഗിച്ച് കിണർ, കുളം, തടാകം എന്നിവ നിർമ്മിക്കണം; അതിന് ലഭ്യമായ എല്ലാ ശക്തിയും ധനവും ഉപയോഗിക്കണം.
തതോ വിനിര്ജലേ ദേശോ(ദേശേ?) യോ ദദാതി ജലാശയമ്। വാസരേ വാസരേ തസ്യ കല്പം സ്വര്ഗം വിനിര്ദിശേത്
വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ആരെങ്കിലും ഒരു ജലാശയം ഒരുക്കിയാൽ, അവന് ഓരോ ദിവസവും ഒരു കാലഘട്ടം മുഴുവൻ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.
ത്രിവിഷ്ടപാച്ച്യുതോ വിപ്രോ വേദശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ। ലോകബംധുഃ സ ധര്മാത്മാ തപസ്തപ്ത്വാ ദിവം വ്രജേത്
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണ ബ്രാഹ്മണൻ, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും മനസ്സിലാക്കിയവൻ, എല്ലാവർക്കും സുഹൃത്ത്, ധാർമ്മികൻ, തപസ്സു ചെയ്തവൻ, വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗം നേടും.
ഏവം ജന്മാഷ്ടകം പ്രാപ്യ ഏകസ്യാക്ഷയമിഷ്യതേ। ക്ഷത്ത്രിയാണാം കുലേ ജാതഃ സാര്വഭൌമോ ഭവേന്നൃപഃ
ഇങ്ങനെ എട്ട് ജന്മങ്ങൾ നേടിയാൽ, അവൻ അക്ഷയനായവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ക്ഷത്രിയകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, അവൻ സർവ്വഭൗമനായ രാജാവാകും.
വിശോഽക്ഷയം ധനം വിദ്യാജ്ജന്മജന്മസു യത്പ്രിയമ്। ശൂദ്രാദയോന്ത്യജാശ്ചാന്യേ ലഭംതേ സ്വര്ഗതിം മുഹുഃ
വൈശ്യന്മാരിൽ, അവന് അക്ഷയമായ സമ്പത്തും ഓരോ ജന്മത്തിലും ഇഷ്ടമായതും ലഭിക്കും; ശൂദ്രന്മാരും മറ്റും പലപ്പോഴും സ്വർഗ്ഗം നേടും.
ചതുര്ഹസ്തപ്രമാണം തു കൂപം ഖനതി യഃ പുമാന്। പരോപകാരകം നിത്യം കല്പം സ്വര്ഗം തു ഹായനേ
നാലു കൈ നീളമുള്ള കിണർ ആരെങ്കിലും മറ്റുള്ളവർക്കായി എപ്പോഴും കുഴിച്ചാൽ, ഓരോ വർഷവും അവന് ഒരു കാലഘട്ടം സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.
ദ്വിഗുണേ ദ്വിഗുണം വിദ്യാച്ഛതം ചൈവ ചതുര്ഗുണേ। വിംശത്കിഷ്കുപ്രമാണാം തു ദദ്യാത്പുഷ്കരിണീം തു യഃ
അത് ഇരട്ടിയാണെങ്കിൽ ഫലം ഇരട്ടിയാകും; നാലിരട്ടിയാണെങ്കിൽ നൂറിരട്ടിയാകും. ഇരുപത് കൈ നീളമുള്ള കുളം ആരെങ്കിലും നിർമ്മിച്ചാൽ—
വിഷ്ണോര്ധാമ ലഭേത്സോപി ദിവ്യഭോഗം തഥൈവ ച। അനംതരം നൃപോ ജാതോ ധനീ വാഗീശ്വരോ ഭവേത്
അവന് വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകവും ദൈവികസുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കും; അടുത്ത ജന്മത്തിൽ രാജാവായും സമ്പന്നനായി വാഗ്മിയായും ജനിക്കും.
ഏവം ദ്വിസ്ത്രിശ്ചതുര്വാപി ഗുണതോ ഭോഗ്യമിഷ്യതേ। വിസ്തീര്ണേ പ്രചുരം വിദ്ധി സഹസ്രേണാച്യുതോ ദിവഃ
ഇങ്ങനെ ഇരട്ടിയോ, മൂന്നിരട്ടിയോ, നാലിരട്ടിയോ ആകുമ്പോൾ ഫലവും അതനുസരിച്ച് വർധിക്കും; ആയിരം കൈ നീളമുള്ളതിൽ, അച്യുതന്റെ പരമസ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.
സഹസ്രാദ്ദ്വിഗുണേനൈവ സുരപൂജ്യോ ഭവേന്നരഃ। ജംതവസ്തത്ര യേ സംതി യാവംതോ ജീവനം യയുഃ
രണ്ടായിരം കൈ നീളമുള്ളതിൽ, മനുഷ്യൻ ദേവന്മാരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനാകും; അവിടെ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും, അവർക്കുള്ള ആയുസ് മുഴുവൻ—
തത്സംഖ്യാകാ ജനാസ്തസ്യ കിംകരാഃ പൃഷ്ടലഗ്നകാഃ। ഭവംതി സതതം ഗേഹേ പുരേ ജനപദേഷു ച
അവരത്രേ അത്രയേറെ പേർ അവന്റെ സേവകരായി, വീട്ടിലും നഗരത്തിലും ദേശത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
വിഹായ പിതരം ഭോഗ്യാ ധനേ ക്ഷീണേ യഥാ വനമ്। പക്ഷിണസ്സൂകരശ്ചൈവ മഹിഷീ കരിണീ തഥാ
സമ്പത്ത് തീർന്നുപോയാൽ, പക്ഷികൾ, പന്നികൾ, മഹിഷികൾ, ആനക്കുട്ടികൾ ഇവർ അവരെ പോഷിപ്പിച്ചവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് കാടിലേക്ക് പോകുന്നത് പോലെ,
ഉപദേഷ്ടാ ച കര്ത്താ ച ഷഡേതേ സ്വര്ഗഗാമിനഃ। ദിവ്യം ച പക്ഷിണാം ചൈവ ശതം സ്വര്ഗം വിനിര്ദിശേത്
ഉപദേശകൻ, പ്രവർത്തകൻ എന്നിവരും ആറ് പേരും സ്വർഗത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; ദൈവിക പക്ഷികൾ നൂറ് എണ്ണമെങ്കിലും സ്വർഗം നേടുമെന്ന് പറയുന്നു.
ക്രോഡോ വര്ഷസഹസ്രം തു മഹിഷ്യയുതഹായനമ്। ദേവരൂപം സമാസ്ഥായ കരിണ്യാ ലക്ഷമുച്യതേ
ഒരു പന്നിക്ക് ആയിരം വർഷം, ഒരു മഹിഷിക്ക് പത്തായിരം വർഷം, ദൈവരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഒരു ആനക്കുട്ടിക്ക് ലക്ഷം വർഷം എന്ന് പറയുന്നു.
കോട്യേകമുപദേഷ്ടുശ്ച കര്തുരക്ഷയമേവ ച। പുരാ ധനിസുതേനൈവ കൃതഃ ഖ്യാതോ ജലാശയഃ
ഒരു കോടി വീതം ഉപദേശകനും പ്രവർത്തകനും അക്ഷയമായ ഫലമാണ് ലഭിക്കുക; പഴയകാലത്ത് ധനപുത്രൻ പ്രശസ്തമായ ഒരു കുളം നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
അയുതധനവ്യയേനൈവ പ്രാണേനൈവ ബലേന ച। സര്വസത്വോപകാരായ ശിവശ്രദ്ധായുതേന ച
പത്തായിരം നാണയങ്ങൾ ചെലവഴിക്കയും, സ്വന്തം ജീവനും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരമാകാനും, ശിവനോടുള്ള പത്തായിരംമടങ്ങ് ഭക്തിയോടുകൂടിയും,
കാലേന കിയതാ ചാപി ക്ഷീണവിത്തോഽഭവത്കില। കശ്ചിദര്ഥീ ധനീ തസ്യ മൂല്യദാനായ ചോദ്യതഃ
കുറച്ച് കാലത്തിന് ശേഷം അവന്റെ സമ്പത്ത് തീർന്നു; ഒരു സമ്പന്നൻ അതിൽ ആഗ്രഹം തോന്നി വില നൽകാൻ തയ്യാറായി.