കല്പകാലം ഭവേത്സ്വര്ഗം നൃപോ വാ കൌ മഹാധനീ। പ്രതിജന്മ ലഭേതൈഷ സുപത്നീം വരവര്ണിനീമ്൧൦൦ 1.52.
ഒരു കല്പകാലം സ്വർഗത്തിൽ വാസം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ രാജാവോ മഹാസമ്പന്നനോ ആകാം. ഓരോ ജന്മത്തിലും നല്ലവളും സുന്ദരിയുമായ ഭാര്യയെ ലഭിക്കും.
യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്। സര്വപാപക്ഷയസ്തസ്യ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ
ഈ പുണ്യകഥയെ ദിവസവും ശ്രവിക്കുന്നവനു, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥവും അവൻ അറിയും.
ലഭേത സോഽക്ഷയം സ്വര്ഗം നാരീണാം വല്ലഭോ ഭവേത്। ക്ഷത്രിയോ വിജയീ ചാഥ ലോകനാഥോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവന് അക്ഷയമായ സ്വര്ഗം നേടുന്നു, സ്ത്രീകള്ക്ക് പ്രിയനാകുന്നു; ക്ഷത്രിയന് വിജയി ആകുന്നു, ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുതം ഹരതി പാപാനി ജന്മജന്മകൃതാനി ച। സൌഭാഗ്യം ലഭതേ ലോകേ തഥൈവ ച വരാംഗനാ
ഇത് കേള്ക്കുന്നതിലൂടെ അനേകം ജന്മങ്ങളില് ചെയ്ത പാപങ്ങള് നശിക്കുന്നു; ഈ ലോകത്ത് ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു, നല്ല സ്ത്രീക്കും അതുപോലെ തന്നെ.
ദ്വിജ ഉവാച- തുലാധാരസ്യ ചരിതം പ്രഭാവമതുലം പ്രഭോ। വക്തുമര്ഹസ്യശേഷേണ യദി മയ്യസ്ത്യനുഗ്രഹഃ
ദ്വിജന് പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, തുലാധാരന്റെ അതുല്യമായ കൃത്യങ്ങളും മഹത്വവും മുഴുവന് ദയവായി എന്നോട് പറയണം, എനിക്കു നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കില്.
ശ്രീഭഗവാനുവാച - സത്യഭാവാദലോഭാച്ച ദദ്യാദ്യോ വൈ ത്വമത്സരാത്। നിത്യം യജ്ഞശതം തസ്യ സുനിഷ്പന്നം സുദക്ഷിണമ്
ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും സത്യത്തോടും ലാഭമില്ലാതെയും അസൂയയില്ലാതെയും ദാനം ചെയ്താല്, അവനു എന്നും നൂറ് യാഗങ്ങള് നല്ല ദക്ഷിണയോടെ പൂര്ത്തിയായതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കും.
സത്യേനോദയതേ സൂരോ വാതി വാതസ്തഥൈവ ച। ന ലംഘയേത്സമുദ്രസ്തു വേലാം കൂര്മോ ധരാം തഥാ
സത്യത്താല് സൂര്യന് ഉദയിക്കുന്നു, കാറ്റ് വീശുന്നു; സമുദ്രം അതിന്റെ കരയൊഴിയുന്നില്ല, ആമ ഭൂമിയില് നിന്ന് മാറുന്നില്ല.
സത്യേന ലോകാസ്തിഷ്ഠംതി സര്വേ ച വസുധാധരാഃ। സത്യാദ്ഭ്രഷ്ടോഥ യഃ സത്വോപ്യധോവാസീ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
സത്യത്താല് ലോകങ്ങളും ഭൂമിയും നിലകൊള്ളുന്നു; സത്യത്തില് നിന്ന് തെറ്റിയാല്, എത്ര സദ്ഗുണിയാണെങ്കിലും, അവന് താഴെ വീഴും.
സത്യവാചിരതോഥസ്തു സത്യകാര്യരതഃ സദാ। സശരീരേണ സ്വര്ലോകമാഗത്യാച്യുതതാം വ്രജേത്
സത്യം മാത്രം സംസാരിക്കുകയും സത്യപ്രവര്ത്തിയില് എപ്പോഴും ഏര്പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവന്, ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വര്ഗത്തിലെത്തിയ ശേഷം അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയിലാകും.
സത്യേന മുനയഃ സര്വേ മാം ച ഗത്വാ സ്ഥിരം ഗതാഃ। സത്യാദ്യുധിഷ്ഠിരോ രാജാ സശരീരോ ദിവം ഗതഃ
സത്യത്താലാണ് എല്ലാ മുനികള്ക്കും എന്നെ പ്രാപിച്ച് സ്ഥിരമായ സ്ഥിതി ലഭിച്ചത്; സത്യത്താല് തന്നെ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വര്ഗത്തിലെത്തി.
സര്വശത്രുഗണം ജിത്വാ ലോകോ ധര്മേണ പാലിതഃ। അകരോച്ച മഖം ശുദ്ധം രാജസൂയം സുദുര്ലഭമ്
എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ച്, അവന് ലോകം ധര്മത്തോടെ ഭരിച്ചു; അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ശുദ്ധമായ രാജസൂയയാഗം നടത്തി.
ചതുരശീതിസഹസ്രാണി ബ്രാഹ്മണാനാം ച നിത്യശഃ। ഭോജയേദ്രുക്മപാത്രേഷു രാജോപകരണേഷു ച
അവന് എപ്പോഴും നാല്പത്തിയെട്ടായിരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പൊന്നിന്റെ പാത്രങ്ങളിലും രാജോപകരണങ്ങളിലും വിരുന്ന് വിളിച്ചു.
ഭോജയിത്വോപകരണാംസ്തേഭ്യോ ദത്വാ വിസര്ജയേത്। യദഭീഷ്ടം ദ്വിജാതീനാമതോന്യദ്ദാപയേദ്ധനമ്
വിരുന്ന് കഴിപ്പിച്ച ശേഷം ഉപകരണങ്ങള് സമ്മാനിച്ച് അവരെ വിടുകയും, ദ്വിജന്മാര് ആഗ്രഹിച്ച മറ്റെന്തെങ്കിലും ധനം അവര്ക്ക് നല്കുകയും ചെയ്തു.
അദരിദ്രം തതോ ജ്ഞാത്വാ ദ്വിജവ്യൂഹം പരിത്യജേത്। തഥൈവ സ്നാതകാനാം തു സഹസ്രാണി തു ഷോഡശ। നിത്യം സംഭോജയേദ്രാജാ സത്യേനൈവ വിമത്സരഃ
അവരെ ദാരിദ്ര്യരഹിതരായി കണ്ട ശേഷം അവരെ വിടുകയും, അതുപോലെ പതിനാറായിരം സ്നാതകരെ രാജാവ് സത്യത്തോടും അസൂയയില്ലാതെയും എപ്പോഴും വിരുന്ന് വിളിച്ചു.
അതിഷ്ഠംത ഗൃഹേ പൂര്വം ചിരം തസ്യ ജിഗീഷയാ। ജിതം തേന ജഗത്സര്വം പ്രാണാനുഗ്രഹകാരണാത്
അവര് മുമ്പ് അവന്റെ വീട്ടില് ദീര്ഘകാലം ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് താമസിച്ചു; ജീവികള്ക്കു ദയ കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവന് ലോകം മുഴുവന് ജയിച്ചു.
സത്യേന ചാസുരോ രാജാ ബലിരിംദ്രോ ഭവിഷ്യതി। പാതാലസ്ഥസ്യ തസ്യൈവ ഭൂയസ്തിഷ്ഠാമി വേശ്മനി
സത്യത്താല് അസുരരാജാവായ ബലി ഇന്ദ്രനാകും; പാതാളത്തില് കഴിയുമ്പോഴും ഞാന് അവന്റെ വീട്ടില് വസിക്കുന്നു.
നിരംതരം ച തിഷ്ഠാമി സ്വാംതേ പുണ്യൈകകര്മണഃ। യദ്വാ പുരാ മയാ ബദ്ധോ ദൈത്യയോനേര്വിമോക്ഷണാത്
പുണ്യപ്രവര്ത്തനമേ ഉള്ളവന്റെ ഹൃദയത്തില് ഞാന് നിരന്തരം വസിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കില്, ഒരിക്കല് ഞാന് അവനെ ബന്ധിച്ചെങ്കിലും, ദൈത്യജന്മത്തില് നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു.
തലം ചൈവാമരത്വം ഹി ശക്രത്വം പ്രദദാമ്യഹമ്। ഹരിശ്ചംദ്രോ നൃപസ്സത്യാത്സവാഹനപരിച്ഛദഃ
ഞാന് പാതാളവും അമരത്വവും ഇന്ദ്രപദവിയും നല്കുന്നു; ഹരിശ്ചന്ദ്രന് സത്യത്താല് അവന്റെ വാഹനങ്ങളോടും അനുചരങ്ങളോടും കൂടി സത്യലോകം നേടി.
സ്വശരീരേണ ശുദ്ധേന സത്യലോകേ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। രാജാനോ ബഹവശ്ചാന്യേ യേ ച സിദ്ധാ മഹര്ഷയഃ
ശുദ്ധമായ ശരീരത്തോടുകൂടി അവന് സത്യലോകത്തില് സ്ഥിരമായി സ്ഥിതി ചെയ്തു; മറ്റു പല രാജാക്കന്മാരും സിദ്ധന്മാരായ മഹര്ഷികളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ജ്ഞാനിനോ യതയശ്ചൈവ സര്വേ സത്യേഽച്യുതാഽഭവന്। തസ്മാത്സത്യരതോ ലോകേ സംസാരോദ്ധരണക്ഷമഃ
എല്ലാ ജ്ഞാനികളും യതികളും സത്യത്തിലൂടെ അക്ഷയരായി; അതുകൊണ്ട് ലോകത്ത് സത്യപ്രിയനായവന് സംസാരത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുവാന് കഴിവുള്ളവനാണ്.
തുലാധാരോ മഹാത്മാ വൈ സത്യവാക്യേ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। ലോകേ തത്സദൃശോ നാസ്തി സത്യവാക്യസ്യ കാരണാത്
സത്യവാക്യത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള മഹാത്മാവായ തുലാധാരനു ലോകത്ത് തുല്യൻ ആരുമില്ല; സത്യവാക്യത്തിൽ അവന്റെ ഭക്തിയാണു അതിന് കാരണം.
അശ്വമേധസഹസ്രേണ സത്യം തു തുലയാ ധൃതമ്। അശ്വമേധസഹസ്രാദ്ധി സത്യമേവ വിശിഷ്യതേ
ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും ഒപ്പം സത്യം തൂക്കിയാൽ, സത്യം തന്നെയാണ് അതിനെക്കാൾ മേലുള്ളത്.
സര്വം സത്യാദ്ഭവേത്സാധ്യം സത്യോ ഹി ദുരതിക്രമഃ। സത്യവാക്യേന സാ ധേനുര്ബഹുലാ സ്വര്ഗഗാമിനീ
എല്ലാം സത്യത്തിലൂടെ സാധ്യമാണ്, സത്യം മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല; സത്യവാക്യത്താൽ ബഹുലാ എന്ന ആ പശു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയി.
സര്വം രാഷ്ട്രം സമാധായ പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭാ। തഥായം സര്വദാ സാക്ഷീ മൃഷാ നാസ്തി കദാചന
മുഴുവൻ രാജ്യവും ന്യായമായി തീർപ്പാക്കിയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു വരുന്നത് ദുഷ്ക്കരമാണ്; അതുപോലെ അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സാക്ഷിയാണ്, ഒരിക്കലും കള്ളം പറയുന്നില്ല.
ബഹ്വര്ഘമല്പമര്ഘം ച ക്രയവിക്രയണേ സുധീഃ। സത്യവാക്യം പ്രശസ്തം ച വിശേഷാത്സാക്ഷിണോ ഭവേത്
വാങ്ങലിലും വിൽപ്പനയിലും വില വലിയതോ ചെറുതോ ആയാലും, സത്യവാക്യത്തിൽ പ്രശസ്തരായവരെയാണ് പ്രത്യേകിച്ച് സാക്ഷികളാക്കേണ്ടത്.
സാക്ഷിണഃ സത്യമുക്ത്വാ ച അക്ഷയം സ്വര്ഗമായയുഃ। വാവദൂകഃ സഭാം പ്രാപ്യ സത്യം വദതി വാക്പതിഃ
സാക്ഷികൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവർക്കു ക്ഷയമില്ലാത്ത സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും; വാക്കിൽ പ്രഭുവായവൻ സഭയിൽ കടന്നാൽ സത്യം പറയുന്നു.
സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ഗേഹം യജ്ഞൈരന്യൈശ്ച ദുര്ലഭമ്। സഭായാം യോ വദേത്സത്യമശ്വമേധഫലം ലഭേത്
സമാന്യാഗങ്ങളാൽ പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ബ്രഹ്മാവിന്റെ വീടിലേക്ക് അവൻ പോകുന്നു; സഭയിൽ സത്യം പറയുന്നവൻ അശ്വമേധഫലം ലഭിക്കും.
ലോഭാദ്ദ്വേഷാന്മൃഷോക്ത്വാ ച രൌരവം നരകം വ്രജേത്। സര്വസാക്ഷീ തുലാധാരോ ജനാനാം ശൂര ഏവ ച
ലാഭം അല്ലെങ്കിൽ വൈരം കൊണ്ടു കള്ളം പറഞ്ഞാൽ രൗരവനരകത്തിൽ പോകേണ്ടി വരും; തുലാധാരൻ എല്ലാവർക്കും സാക്ഷിയാണു, ജനങ്ങളിൽ സത്യസന്ധനായ വീരനാണ്.
വിശേഷാല്ലോഭസംത്യാഗാന്നാകേ നിര്ജരതാം വ്രജേത്। കശ്ചിച്ഛൂദ്രോ മഹാഭാഗോ ന ലോഭേ വര്തതേ ക്വചിത്
പ്രത്യേകമായി, ലാഭം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അമരന്മാരുടെ നിലയിലേക്കു എത്താം; ഒരാൾ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഒരു ശൂദ്രൻ, ഒരിക്കലും ലാഭത്തിൽ ജീവിക്കുന്നില്ല.
വൃത്തിശ്ശാകേന ദുഃഖേന തഥാ ശിലോംഛതോ ഭൃശമ്। ജര്ജരം വസ്ത്രയുഗ്മം ച കരൌ പാത്രേ ച സര്വദാ
അവന്റെ ഉപജീവനം കഷ്ടപ്പാടോടെ ഇലകൾ ശേഖരിച്ചും ധാന്യത്തിന്റെ അവശിഷ്ടം എടുക്കിയും ആണ്; അവന്റെ വസ്ത്രം പഴകിയതും കീറിപ്പോയതുമാണ്, കൈകളാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും പാത്രം.