ഗൃഹ്ണാതി മനസാ പ്രാജ്ഞോ യദ്ദത്തം തസ്യ ചാക്ഷയമ്। ഭൂമിം ഗാം ച ഹിരണ്യം ച ധനം വസ്ത്രം ച ധാന്യകമ്
വരൻ നൽകുന്നതെന്തും മനസ്സിൽ സ്വീകരിക്കുന്നവനു, ആ ദാനം — ഭൂമി, പശു, പൊന്നു, സമ്പത്ത്, വസ്ത്രം, ധാന്യം — എല്ലാം അക്ഷയമാകും.
ജാമാതുര്യൌതകം ദത്വാ സര്വം ഭവതി ചാക്ഷയമ്। വിവാഹസമയേ വത്സ സഗോത്ര പരഗോത്രജൈഃ
വരൻ നൽകുന്ന വധൂവില നൽകിയാൽ, അതെല്ലാം അക്ഷയമാകും. വിവാഹസമയത്ത്, സ്വന്തം വംശക്കാരായാലും അന്യവംശക്കാരായാലും അതെല്ലാം അക്ഷയമാണ്.
യൌതകം ദീയതേ കിംചിത്തത്സര്വം ചാക്ഷയം ഭവേത്। ദാതാ ന സ്മരതേ ദാനം പ്രതിഗ്രാഹീ ന യാചതേ
വധൂവിലയായി കൊടുക്കുന്ന ചെറിയതെങ്കിലും ദാനം അക്ഷയമാകും. ദാനം നൽകിയവൻ അതിനെ ഓർക്കുന്നില്ല, സ്വീകരിക്കുന്നവൻ ചോദിക്കുന്നതുമില്ല.
ഉഭൌ തൌ നരകം യാതശ്ഛിന്നരജ്ജുര്ഘടോ യഥാ। അവശ്യം യൌതകം ദാനം ദാതവ്യം സാത്വികേന ഹി
ഇരുവരും, കയറു മുറിച്ച കളശം പോലെ, നരകത്തിലേക്ക് പോകും. വധൂവില ശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ നൽകേണ്ടതാണ്.
അദത്വാ നരകം പ്രാപ്യ ദാസീത്വമുപഗച്ഛതി। അത്യാസന്നേതിദൂരസ്ഥേ ചാത്യാഢ്യേ ചാതി ദുര്ഗതേ
അത് നൽകാതെ വിട്ടാൽ, നരകത്തിൽ വീണു ദാസ്യജീവിതം അനുഭവിക്കും. വളരെ അടുത്തവർക്കോ അകലെക്കാർക്കോ, അത്യന്തം സമ്പന്നനോ ദരിദ്രനോ ആയവർക്കോ നൽകരുത്.
കുലഹീനേ ച മൂര്ഖേ ച ഷട്സു കന്യാ ന ദീയതേ। അതിവൃദ്ധേ ചാതിദീനേ രോഗിഷ്ഠേ ദേശവാസിനി
വംശമില്ലാത്തവനും മണ്ടനും ഉൾപ്പെടെ ആറ് പേരിൽ പെൺകുട്ടിയെ നൽകരുത്. അതിവയസ്സനായവനും അതിദരിദ്രനും രോഗിയുമായവനും നാട്ടുകാരനുമായവനും അങ്ങനെയാണ്.
അതിക്രുദ്ധേപ്യസന്തുഷ്ടേ ഷട്സു കന്യാ ന ദീയതേ। ഏതേഭ്യഃ കന്യകാം ദത്വാ നരകം ചാധിഗച്ഛതി
വളരെ കോപമുള്ളവനും ഒരിക്കലും തൃപ്തനാകാത്തവനും ഉൾപ്പെടെ ആറ് പേരിൽ പെൺകുട്ടിയെ നൽകരുത്. ഇവരിൽ ഒരാള്ക്ക് പെൺകുട്ടിയെ നൽകിയാൽ നരകത്തിൽ പോകും.
ലോഭാത്സംമാനലാഭാച്ച കന്യകാ പരിവര്തനാത്। മുനീനാം പ്രേയസീം നാരീം യുവതീം രൂപശാലിനീമ്
ലാഭം ലഭിക്കാനോ മാന്യമായിരിക്കാൻ വേണ്ടിയോ അല്ലെങ്കിൽ പെൺകുട്ടികളെ പരസ്പരം മാറ്റി നൽകാനോ, മുനികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട യുവതിയെ, സുന്ദരിയായവളെ, നൽകുന്നത്,
സാലംകാരാം സശയ്യാം ച ദത്വാഽനംതഫലം ലഭേത്। അനയോശ്ച ഫലം തുഭ്യം യുവതീ കന്യയോരപി
ആഭരണങ്ങളോടെയും കിടക്കയോടെയും ചേർത്ത് നൽകിയാൽ, അനന്തഫലം ലഭിക്കും. യുവതിയെയോ കന്യകയെയോ നൽകിയാലും അതേ ഫലമാണ്.
ഏകാ വരായ ദാതവ്യാ അപരാ ബ്രാഹ്മണായ തു। ക്രീതാ ദേവാ യദാതവ്യാ ധീരേണാകഷ്ടകര്മണാ
ഒരുത്തിയെ വരനു നൽകണം, മറ്റെയൊരുത്തിയെ ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം. വാങ്ങിയ പെൺകുട്ടിയെ ദേവന്മാർക്ക് നൽകേണ്ടെങ്കിൽ, ധൈര്യവും പാപരഹിതമായ പ്രവർത്തിയും ഉള്ളവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
കല്പകാലം ഭവേത്സ്വര്ഗം നൃപോ വാ കൌ മഹാധനീ। പ്രതിജന്മ ലഭേതൈഷ സുപത്നീം വരവര്ണിനീമ്൧൦൦ 1.52.
ഒരു കല്പകാലം സ്വർഗത്തിൽ വാസം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ രാജാവോ മഹാസമ്പന്നനോ ആകാം. ഓരോ ജന്മത്തിലും നല്ലവളും സുന്ദരിയുമായ ഭാര്യയെ ലഭിക്കും.
യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്। സര്വപാപക്ഷയസ്തസ്യ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ
ഈ പുണ്യകഥയെ ദിവസവും ശ്രവിക്കുന്നവനു, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥവും അവൻ അറിയും.
ലഭേത സോഽക്ഷയം സ്വര്ഗം നാരീണാം വല്ലഭോ ഭവേത്। ക്ഷത്രിയോ വിജയീ ചാഥ ലോകനാഥോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവന് അക്ഷയമായ സ്വര്ഗം നേടുന്നു, സ്ത്രീകള്ക്ക് പ്രിയനാകുന്നു; ക്ഷത്രിയന് വിജയി ആകുന്നു, ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുതം ഹരതി പാപാനി ജന്മജന്മകൃതാനി ച। സൌഭാഗ്യം ലഭതേ ലോകേ തഥൈവ ച വരാംഗനാ
ഇത് കേള്ക്കുന്നതിലൂടെ അനേകം ജന്മങ്ങളില് ചെയ്ത പാപങ്ങള് നശിക്കുന്നു; ഈ ലോകത്ത് ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു, നല്ല സ്ത്രീക്കും അതുപോലെ തന്നെ.
ദ്വിജ ഉവാച- തുലാധാരസ്യ ചരിതം പ്രഭാവമതുലം പ്രഭോ। വക്തുമര്ഹസ്യശേഷേണ യദി മയ്യസ്ത്യനുഗ്രഹഃ
ദ്വിജന് പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, തുലാധാരന്റെ അതുല്യമായ കൃത്യങ്ങളും മഹത്വവും മുഴുവന് ദയവായി എന്നോട് പറയണം, എനിക്കു നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കില്.
ശ്രീഭഗവാനുവാച - സത്യഭാവാദലോഭാച്ച ദദ്യാദ്യോ വൈ ത്വമത്സരാത്। നിത്യം യജ്ഞശതം തസ്യ സുനിഷ്പന്നം സുദക്ഷിണമ്
ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും സത്യത്തോടും ലാഭമില്ലാതെയും അസൂയയില്ലാതെയും ദാനം ചെയ്താല്, അവനു എന്നും നൂറ് യാഗങ്ങള് നല്ല ദക്ഷിണയോടെ പൂര്ത്തിയായതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കും.
സത്യേനോദയതേ സൂരോ വാതി വാതസ്തഥൈവ ച। ന ലംഘയേത്സമുദ്രസ്തു വേലാം കൂര്മോ ധരാം തഥാ
സത്യത്താല് സൂര്യന് ഉദയിക്കുന്നു, കാറ്റ് വീശുന്നു; സമുദ്രം അതിന്റെ കരയൊഴിയുന്നില്ല, ആമ ഭൂമിയില് നിന്ന് മാറുന്നില്ല.
സത്യേന ലോകാസ്തിഷ്ഠംതി സര്വേ ച വസുധാധരാഃ। സത്യാദ്ഭ്രഷ്ടോഥ യഃ സത്വോപ്യധോവാസീ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
സത്യത്താല് ലോകങ്ങളും ഭൂമിയും നിലകൊള്ളുന്നു; സത്യത്തില് നിന്ന് തെറ്റിയാല്, എത്ര സദ്ഗുണിയാണെങ്കിലും, അവന് താഴെ വീഴും.
സത്യവാചിരതോഥസ്തു സത്യകാര്യരതഃ സദാ। സശരീരേണ സ്വര്ലോകമാഗത്യാച്യുതതാം വ്രജേത്
സത്യം മാത്രം സംസാരിക്കുകയും സത്യപ്രവര്ത്തിയില് എപ്പോഴും ഏര്പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവന്, ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വര്ഗത്തിലെത്തിയ ശേഷം അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയിലാകും.
സത്യേന മുനയഃ സര്വേ മാം ച ഗത്വാ സ്ഥിരം ഗതാഃ। സത്യാദ്യുധിഷ്ഠിരോ രാജാ സശരീരോ ദിവം ഗതഃ
സത്യത്താലാണ് എല്ലാ മുനികള്ക്കും എന്നെ പ്രാപിച്ച് സ്ഥിരമായ സ്ഥിതി ലഭിച്ചത്; സത്യത്താല് തന്നെ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വര്ഗത്തിലെത്തി.
സര്വശത്രുഗണം ജിത്വാ ലോകോ ധര്മേണ പാലിതഃ। അകരോച്ച മഖം ശുദ്ധം രാജസൂയം സുദുര്ലഭമ്
എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ച്, അവന് ലോകം ധര്മത്തോടെ ഭരിച്ചു; അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ശുദ്ധമായ രാജസൂയയാഗം നടത്തി.
ചതുരശീതിസഹസ്രാണി ബ്രാഹ്മണാനാം ച നിത്യശഃ। ഭോജയേദ്രുക്മപാത്രേഷു രാജോപകരണേഷു ച
അവന് എപ്പോഴും നാല്പത്തിയെട്ടായിരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പൊന്നിന്റെ പാത്രങ്ങളിലും രാജോപകരണങ്ങളിലും വിരുന്ന് വിളിച്ചു.
ഭോജയിത്വോപകരണാംസ്തേഭ്യോ ദത്വാ വിസര്ജയേത്। യദഭീഷ്ടം ദ്വിജാതീനാമതോന്യദ്ദാപയേദ്ധനമ്
വിരുന്ന് കഴിപ്പിച്ച ശേഷം ഉപകരണങ്ങള് സമ്മാനിച്ച് അവരെ വിടുകയും, ദ്വിജന്മാര് ആഗ്രഹിച്ച മറ്റെന്തെങ്കിലും ധനം അവര്ക്ക് നല്കുകയും ചെയ്തു.
അദരിദ്രം തതോ ജ്ഞാത്വാ ദ്വിജവ്യൂഹം പരിത്യജേത്। തഥൈവ സ്നാതകാനാം തു സഹസ്രാണി തു ഷോഡശ। നിത്യം സംഭോജയേദ്രാജാ സത്യേനൈവ വിമത്സരഃ
അവരെ ദാരിദ്ര്യരഹിതരായി കണ്ട ശേഷം അവരെ വിടുകയും, അതുപോലെ പതിനാറായിരം സ്നാതകരെ രാജാവ് സത്യത്തോടും അസൂയയില്ലാതെയും എപ്പോഴും വിരുന്ന് വിളിച്ചു.
അതിഷ്ഠംത ഗൃഹേ പൂര്വം ചിരം തസ്യ ജിഗീഷയാ। ജിതം തേന ജഗത്സര്വം പ്രാണാനുഗ്രഹകാരണാത്
അവര് മുമ്പ് അവന്റെ വീട്ടില് ദീര്ഘകാലം ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് താമസിച്ചു; ജീവികള്ക്കു ദയ കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവന് ലോകം മുഴുവന് ജയിച്ചു.
സത്യേന ചാസുരോ രാജാ ബലിരിംദ്രോ ഭവിഷ്യതി। പാതാലസ്ഥസ്യ തസ്യൈവ ഭൂയസ്തിഷ്ഠാമി വേശ്മനി
സത്യത്താല് അസുരരാജാവായ ബലി ഇന്ദ്രനാകും; പാതാളത്തില് കഴിയുമ്പോഴും ഞാന് അവന്റെ വീട്ടില് വസിക്കുന്നു.
നിരംതരം ച തിഷ്ഠാമി സ്വാംതേ പുണ്യൈകകര്മണഃ। യദ്വാ പുരാ മയാ ബദ്ധോ ദൈത്യയോനേര്വിമോക്ഷണാത്
പുണ്യപ്രവര്ത്തനമേ ഉള്ളവന്റെ ഹൃദയത്തില് ഞാന് നിരന്തരം വസിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കില്, ഒരിക്കല് ഞാന് അവനെ ബന്ധിച്ചെങ്കിലും, ദൈത്യജന്മത്തില് നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു.
തലം ചൈവാമരത്വം ഹി ശക്രത്വം പ്രദദാമ്യഹമ്। ഹരിശ്ചംദ്രോ നൃപസ്സത്യാത്സവാഹനപരിച്ഛദഃ
ഞാന് പാതാളവും അമരത്വവും ഇന്ദ്രപദവിയും നല്കുന്നു; ഹരിശ്ചന്ദ്രന് സത്യത്താല് അവന്റെ വാഹനങ്ങളോടും അനുചരങ്ങളോടും കൂടി സത്യലോകം നേടി.
സ്വശരീരേണ ശുദ്ധേന സത്യലോകേ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। രാജാനോ ബഹവശ്ചാന്യേ യേ ച സിദ്ധാ മഹര്ഷയഃ
ശുദ്ധമായ ശരീരത്തോടുകൂടി അവന് സത്യലോകത്തില് സ്ഥിരമായി സ്ഥിതി ചെയ്തു; മറ്റു പല രാജാക്കന്മാരും സിദ്ധന്മാരായ മഹര്ഷികളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ജ്ഞാനിനോ യതയശ്ചൈവ സര്വേ സത്യേഽച്യുതാഽഭവന്। തസ്മാത്സത്യരതോ ലോകേ സംസാരോദ്ധരണക്ഷമഃ
എല്ലാ ജ്ഞാനികളും യതികളും സത്യത്തിലൂടെ അക്ഷയരായി; അതുകൊണ്ട് ലോകത്ത് സത്യപ്രിയനായവന് സംസാരത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുവാന് കഴിവുള്ളവനാണ്.