ഏതസ്മിന്നംതരേ രാത്രാവംധകാരേ ഘനോന്നതേ। സ്വപതിം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ പ്രയയൌ സാ പതിവ്രതാ
അതിനിടയിൽ, രാത്രിയിൽ കനത്ത ഇരുട്ടിൽ, ഭർത്താവിനെ പുറത്ത് കയറ്റി ആ പതിവ്രത ഭാര്യ യാത്രയായി.
മാംഡവ്യസ്യ തനൌ സങ്ഗാത്കുഷ്ഠിനോ ഗംധ ആഗതഃ। ഭഗ്നഃ സമാധിസ്തസ്യൈവം കുഷ്ഠിസംസര്ഗതോ ധ്രുവമ്
മാണ്ഡവ്യന്റെ ശരീരവുമായി സമ്പർക്കം വന്നതുകൊണ്ട് ഭർത്താവിന് കുഷ്ടരോഗം പിടിച്ചു; അവന്റെ ധ്യാനം തകരാറിലായി, കുഷ്ടരോഗിയുമായി സമ്പർക്കം വന്നതുകൊണ്ടാണ്.
മാംഡവ്യ ഉവാച- ഏവം യേനാധുനാ കൃച്ഛ്രം കാരിതം ഗാത്രവേദനമ്। സ ഏവ ഭസ്മതാം യാതു പ്രോദിതേ ച വിരോചനേ
മാണ്ഡവ്യൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇത്രയും വലിയ വേദന വരുത്തിയവൻ, സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ ചിതയാകട്ടെ.
മാംഡവ്യേനൈവമുക്തസ്സ പപാത ധരണീതലേ। തതഃ പതിവ്രതാ ചാഹ ബ്രധ്നോ നോദയതു ധ്രുവം
മാണ്ഡവ്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ നിലത്ത് വീണു; പിന്നെ ആ പതിവ്രത പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭർത്താവിന് മരണം സംഭവിക്കരുത്.
ദിനത്രയം ഗൃഹം നീത്വാ ശാപാദ്വേശ്മഗതാ തതഃ। ശയനീയേ സ്ഥിതം രമ്യേ ധൃത്വാഽതിഷ്ഠത്പതിവ്രതാ
മൂന്നു ദിവസം ഭർത്താവിനെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി, ശാപം മൂലം അവൾ വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്നു; മനോഹരമായ കിടക്കയിൽ ഭർത്താവിന്റെ അടുത്ത് ആ പതിവ്രത ഇരുന്നു.
ശപ്ത്വാ തം ച മുനിശ്രേഷ്ഠോ ഗതോ ദേശമഭീഷ്ടകമ്। സൂരോ നോദയതേ ലോകേ യാവച്ചൈവ ദിനത്രയമ്
ശാപം നൽകിയ ശേഷം, മഹർഷി ഇഷ്ടമായ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; മൂന്ന് ദിവസം ലോകത്ത് സൂര്യൻ ഉദിച്ചില്ല.
നിഖിലം വ്യഥിതം ദൃഷ്ട്വാ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്। ശതക്രതും പുരസ്കൃത്യ ഗതാ ദേവാഃ പിതാമഹമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സകലചരാചരങ്ങളും വേദനയിൽ ആകുലരായിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
വൃത്തം ന്യവേദയന്സര്വം പദ്മയോനൌ ദിവൌകസഃ। കാരണം ച ന ജാനീമസ്ത്വം തു യോഗ്യം വിധേഹി നഃ
അവിടെയുള്ള ദേവന്മാർ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പദ്മജനനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'കാരണം ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല; നിങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇതിന് യോഗ്യൻ. ഞങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് നിർണ്ണയിക്കണം.'
ബ്രഹ്മോവാച- പതിവ്രതായാ യദ്വൃത്തം മാംഡവ്യസ്യ മുനേശ്ച യത്। യഥാ നോദയതേ ബ്രധ്നോ ധാതാ ദേവേഷ്വവേദയത്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'പതിവ്രതയായ സ്ത്രീയുടെ കാര്യവും, മാണ്ഡവ്യമുനിക്ക് സംഭവിച്ചതും, സൂര്യൻ ഉദയിക്കാതിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണെന്നും സ്രഷ്ടാവായ ഞാൻ ദേവന്മാർക്കു വിശദീകരിച്ചു.'
തതോ ദേവാ വിമാനൈശ്ച പുരസ്കൃത്യ പ്രജാപതിമ്। ഗതാസ്തദംതികം വിപ്ര തൂര്ണം സര്വേ ച ഭൂതലമ്
അതിനുശേഷം, ബ്രാഹ്മണനേ, പ്രജാപതിയെ മുൻനിർത്തി ദേവന്മാർ അവരുടെ ദിവ്യവിമാനങ്ങളുമായി വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
തേഷാം ശ്രിയാ വിമാനാനാം മുനീനാം കിരണൈസ്തഥാ। ശതസൂര്യമിവാഭാതി നാന്യത്ര ച ഗൃഹോദരേ
അവരുടെ വിമാനങ്ങളുടെ തേജസ്സും മുനിമാരുടെ കിരണങ്ങളും ചേർന്ന്, ആ സ്ഥലം നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു; വീടിനകത്തൊഴികെ മറ്റെവിടെയും ഇരുണ്ടില്ല.
ഹാ ഹതാസ്മി കഥം സൂരോ മദ്ഗൃഹേ സമുപസ്ഥിതഃ। അദൃശ്യംത തയാ ദേവാ വിമാനൈര്ഹംസസന്നിഭൈഃ
'ഹായോ, ഞാൻ നശിച്ചുപോയി! സൂര്യൻ എങ്ങനെ എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി?' അവൾ വിലപിച്ചു; അപ്പോൾ ഹംസങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള വിമാനങ്ങളിലിരുന്ന ദേവന്മാർ അവൾക്കു കാണാതായി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ബ്രഹ്മാ താമുവാച പതിവ്രതാമ്। അഖിലാനാം ച ദേവാനാം ദ്വിജാനാം ച ഗവാം തഥാ
അത്തവണ ബ്രഹ്മാവ് പതിവ്രതയോടും ദേവന്മാരോടും, ദ്വിജന്മാരോടും, പശുക്കളോടും കൂടി സംസാരിച്ചു.
യഥൈവ നിധനം തേഷാം കഥം തേ പരിരോചതേ। മാതഃ ക്രോധം ത്യജസ്വാദ്യ സൂര്യസ്യോദയനം പ്രതി
'ഇവരുടെ മരണത്തിൽ നിന്നു നിന്നെന്ത് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു? അമ്മേ, സൂര്യൻ ഉദയിക്കേണ്ടതിനു വേണ്ടി ഇപ്പോൾ കോപം ഉപേക്ഷിക്കണം.'
പതിവ്രതോവാച- സര്വലോകാനതിക്രമ്യ പതിരേകോ ഗുരുര്മമ। അസ്യ മൃത്യുര്മുനേശ്ശാപാദുദിതേ ച വിരോചനേ
പതിവ്രത പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് എല്ലാം അതിക്രമിച്ച് ഭർത്താവാണ് ഗുരു; സൂര്യൻ ഉദിച്ചാൽ, മുനിയുടെ ശാപം മൂലം ഭർത്താവിന് മരണം സംഭവിക്കും.'
തേനൈവ കാരണേനൈഷ മയാ ശപ്തോ ദിവാകരഃ। ന കോപാന്ന ച മോഹാച്ച ലോഭാത്കാമാന്ന മത്സരാത്
'ഇതേ കാരണം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ സൂര്യനെ ശപിച്ചത്; കോപത്താൽ അല്ല, മോഹത്താൽ അല്ല, ലാഭം, കാമം, അസൂയ എന്നിവ കൊണ്ടുമല്ല.'
ബ്രഹ്മോവാച- ഏകസ്യ നിധനേനൈവ ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതം ഭവേത്। തതസ്തേ ചാധികം പുണ്യം മാതരേവം ഭവിഷ്യതി
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഒരാളുടെ മരണത്തിലൂടെ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ഭദ്രത ഉണ്ടാകും; അതിനാൽ, അമ്മേ, നിനക്ക് അതിനേക്കാൾ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും.'
സാ ചോവാച വിധിം തത്ര ദേവാനാമഗ്രതഃ സതീ। പതിം ത്യക്ത്വാ ച മേ സത്യം ശിവം മേ നാനുരോചതേ
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ സതീ چنینു: 'ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, സത്യമായി പറയാം, ശിവനേ, എനിക്ക് ഒന്നും ഇഷ്ടമാവില്ല.'
ബ്രഹ്മോവാച- ഉദിതേ ച ഖഗേ സൌമ്യേ പത്യൌ തേ ഭസ്മതാം ഗതേ। സ്വസ്ഥേഭൂതേ ച ത്രൈലോക്യേ കരിഷ്യാമി ഹിതം തവ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സൗമ്യനായ സൂര്യൻ ഉദിച്ചും, ഭർത്താവ് ഭസ്മമായും, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും സമാധാനം വന്നാൽ, ഞാൻ നിനക്ക് നല്ലതു ചെയ്യും.'
ഭസ്മനഃ പുരുഷോ ഭാവ്യഃ കാമദേവസമപ്രഭഃ। ഗുണൈഃ സര്വൈര്യുതോ ഭര്താ രതിവത്ത്വം ച സര്വദാ
'ഭർത്താവിന്റെ ചാരിൽ നിന്ന് മനോഹരനായ, കാമദേവനുപോലെയുള്ള, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള, രതിയുടെ ഭർത്താവിനെപ്പോലെ സദാ ഭർത്താവായ ഒരാൾ ഉദിക്കും.'
യഥാപൂജ്യോ ഹരിര്ദൈവൈര്യഥാ ലക്ഷ്മീശ്ച പൂജിതാ। തഥൈവ ദംപതീ സ്വര്ഗേ തസ്മാന്മദ്വചനം കുരു
'ഹരിയെ ദേവന്മാർ എങ്ങനെ ആരാധിക്കുന്നു, ലക്ഷ്മിയെ എങ്ങനെ ആദരിക്കുന്നു, അതുപോലെ സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ദമ്പതികളായി ആദരിക്കും; അതിനാൽ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കണം.'
പതിവ്രതോവാച- പത്യുര്മേ നിധനേ ബ്രഹ്മന്വിധവാ ലോകനിംദിതാ। കാംസ്തു ലോകാന്ഗമിഷ്യാമി ഭഗ്നാ ചാരാമലീമസാ
പതിവ്രത പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മാവേ, ഞാൻ വിധവയായി ലോകത്തിൽ അപമാനിതയാകും; ഞാൻ തകർന്നും മങ്ങിയും എവിടെയുള്ള ലോകങ്ങളിലേക്കാണ് പോകാൻ കഴിയുക?'
ബ്രഹ്മോവാച- അതസ്തേ നാസ്തി ദോഷോ വൈ ന മൃതസ്തേ ധവോഽധുനാ। അസ്മാകം വചനേനൈവ കുഷ്ഠീ മന്മഥതാം വ്രജേത്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'അതുകൊണ്ട്, നിന്നിൽ പാപമില്ല, ഇപ്പോൾ ഭർത്താവ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചിട്ടില്ല; ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് പ്രകാരം, കുഷ്ടരോഗിയ്ക്ക് കാമദേവനുപോലെയുള്ള രൂപം ലഭിക്കും.'
വദത്യേവംവിധൌ സാ ച വിമൃശ്യ ക്ഷണമേവ ച। ബാഢമുക്തവതീ സാ ച തതസ്സൂര്യോദയോഽഭവത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, പിന്നെ 'ശരി' എന്നു സമ്മതിച്ചു. അതിനുശേഷം സൂര്യൻ ഉദിച്ചു.
അഭവദ്ഭസ്മരൂപോഽസൌ മുനിശാപപ്രപീഡിതഃ। ഭസ്മനോ മധ്യതോ ജാതോ ദ്വിജോ മന്മഥപീഡിതഃ
മുനിയുടെ ശാപം മൂലം അവന് ചാരുപോലെ ആയ് മറിഞ്ഞു. ആ ചാരിന്റെ നടുവില് നിന്നു, പ്രേമവേദനയാല് പീഡിതനായ ഒരു ദ്വിജന് ജനിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയപമാപന്നാഃ സര്വേ തേ പുരവാസിനഃ। മുദിതാ ദേവസംഘാശ്ച ജനഃ സ്വസ്ഥതരോഽഭവത്
ഇത് കണ്ട നഗരവാസികള് എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തില് ആകി. ദേവസംഘങ്ങള് സന്തോഷിച്ചു, ജനങ്ങള് മനസ്സിലൊരു ആശ്വാസം അനുഭവിച്ചു.
വിമാനേനാര്കവര്ണേന സ്വര്ലോകാദാഗതേന ച। പതിനാ സഹ സാ സാധ്വീ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം ഗതാ ദിവമ്
സൂര്യനുപോലെയുള്ള ഒരു ദിവ്യവിമാനത്തില് ഭര്ത്താവിനൊപ്പം ആ സതീ ദേവതകളോടൊപ്പം സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് ഉയര്ന്നു.
ഏവം പതിവ്രതാ യസ്മാച്ഛുഭാ ചൈവ തു മത്സമാ। തേന വൃത്തം ച ജാനാതി ഭൂതം ഭവ്യം പ്രവര്തനമ്
അവള് ഭര്ത്തിവ്രതയായിരുന്നു, ശുഭയായിരുന്നു, എന്നെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവള്ക്ക് ഭൂതകാലവും ഭാവിയും എല്ലാം അറിയാം.
യ ഇദം ശ്രാവയേല്ലോകേ പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്। തസ്യ പാപം ക്ഷയം യാതി ജന്മജന്മകൃതം ച യത്
ലോകത്ത് ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യമുള്ള കഥ ആരെങ്കിലും കേള്പ്പിച്ചാല്, അവന്റെ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളില് ചെയ്ത പാപങ്ങള് പോലും നശിക്കും.
അക്ഷയം ലഭതേ സ്വര്ഗം വിബുധൈഃ സംപ്രയുജ്യതേ। ബ്രാഹ്മണോ ലഭതേ വേദം ജന്മജന്മസു ബാഡവ
അവന് അക്ഷയമായ സ്വര്ഗം പ്രാപിക്കും, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേരും. ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ഓരോ ജന്മത്തിലും വേദം ലഭിക്കും, ബാഡവ.