പ്രേതസ്യ ദേഹപുഷ്ട്യര്ഥം ബ്രാഹ്മണൈകം തു ഭോജയേത്। ദാനം ദദ്യാച്ച വിധിവദ്വസ്ത്രം പീഠം ച പാദുകാമ്
പ്രേതശരീരത്തിന് പോഷണം ലഭിക്കാനായി ഒരുവന് ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം. വിധിപ്രകാരം വസ്ത്രം, ഇരിപ്പിടം, പാദുക എന്നിവയും ദാനം ചെയ്യണം.
സര്വോപകരണൈസ്തുല്യം ധരാദിഗജവാജികമ്। കൃഷ്ണാം ഗാം ച പ്രദദ്യാത്തു സര്വപാപവിമുക്തയേ
ഭൂമി, ആന, കുതിര എന്നിവ ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടെ കറുത്ത പശു ദാനം ചെയ്താല് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും പൂര്ണ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ചതുര്ഥാഹേ ത്രിപക്ഷേ ച ഷണ്മാസേ ചാബ്ദികേ തഥാ। ദ്വാദശ പ്രതിമാസ്യാനി ശ്രാദ്ധാന്യേ താനി ഷോഡശ
നാല്പതാം ദിവസം, മൂന്നു പകല് കഴിഞ്ഞ്, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ്—ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു ശ്രാദ്ധങ്ങള് നടത്തണം. ആകെ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങളാണ്.
യസ്യൈതാനി ന സംതീഹ യഥാശക്തി ച ശ്രദ്ധയാ। പിശാചത്വം സ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി
ഇവയൊന്നും ചെയ്യാതെയോ, കഴിവതും വിശ്വാസത്തോടെ മാത്രം ചെയ്താലോ, നൂറു ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും ആള് ഭൂതരൂപത്തില് തന്നെ നിലനില്ക്കും.
അബ്ദമംബുഘടം ദദ്യാദന്നം ചാമിഷസംയുതം। നിത്യാനിത്യമഭാവാച്ച ക്ഷപന്മാസം ക്ഷമാപയേത്
ഒരു വര്ഷത്തേക്ക് വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും, മാംസം കലര്ന്ന അന്നവും ദാനം ചെയ്യണം. എല്ലാം നശ്വരമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി മാസം തോറും കര്മ്മം പൂര്ത്തിയാക്കണം.
സപിംഡീകരണശ്രാദ്ധം ഗതേ സംവത്സരേ ബുധഃ। പാര്വണസ്യ വിധാനേന കാരയേദ്ദ്വിജസത്തമഃ
ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞാല് സപിണ്ഡീകരണ ശ്രാദ്ധം പൂര്ണചന്ദ്രനാളിലെ നിയമപ്രകാരം ജ്ഞാനിയാവന് നടത്തണം.
പിതുരബ്ദമശൌചം സ്യാന്മാതുഃ ഷണ്മാസമേവ ച। ത്രിമാസം തു സ്ത്രിയശ്ചൈവ തദര്ദ്ധം ഭ്രാതൃപുത്രയോഃ
പിതാവിനുവേണ്ടി ഒരു വര്ഷം അശൗചം, മാതാവിനുവേണ്ടി ആറുമാസം, സ്ത്രീകള്ക്കായി മൂന്ന് മാസം, സഹോദരനും മകനും വേണ്ടി അതിന്റെ പാതി കാലം അശൗചം പാലിക്കണം.
സപിംഡാനാമശൌചം സ്യാദ്യാവദ്ഗേഹേ സ തിഷ്ഠതി। പുത്രസ്യ യന്നിഷിദ്ധം തു ശൃണു താത വദാമ്യഹമ്
സപിണ്ഡര്ക്കുള്ള അശൗചം വീട്ടില് കഴിയുന്ന കാലം വരെ തുടരും. മകനു എന്തൊക്കെയാണ് നിരോധനം എന്നത് ഇനി പറയാം.
ബ്രഹ്മചാരീ സദാചാരീ ന ഗച്ഛേച്ച സ്ത്രിയം ക്വചിത്। സപ്തഘട്യാഃ പരം ചൈവ നവഘട്യാശ്ച പൂര്വതഃ
ബ്രഹ്മചാരിയും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനും ഒരിക്കലും സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകരുത്. ഏഴാം ഘട്ടിക്ക് ശേഷം, ഒൻപതാം ഘട്ടിക്ക് മുമ്പ്, അവൻ അവിടെ പോകാൻ പാടില്ല.
സ കാലഃ കുതപോ ജ്ഞേയഃ പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്। ശ്രാദ്ധേ ത്രീണി പവിത്രാണി ദൌഹിത്രം കുതപസ്തിലാഃ
അന്നത്തവണത്തെ 'കുടപ' എന്ന് അറിയണം, അപ്പോൾ പിതൃകർമ്മത്തിന് നൽകിയതൊന്നും ക്ഷയിക്കില്ല. ശ്രാദ്ധത്തിൽ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ വിശുദ്ധമാണ്: മകളുടെ മകൻ, കുടപ സമയവും, എള്ളും.
ത്രീണി ചാത്ര പ്രശംസംതി സത്യമക്രോധമത്വരാമ്। സായം സംധ്യാം പരാന്നം ച പുനര്ഭോജനമൈഥുനമ്
ഇവിടെ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു: സത്യവാദിത്വം, കോപമില്ലായ്മ, ആവേശമില്ലായ്മ. സന്ധ്യാകാലം, മറ്റൊരാളുടെ ഭക്ഷണം, വീണ്ടും ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, ലൈംഗികബന്ധം എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം.
ദാനം പ്രതിഗ്രഹം ചൈവ ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ വിവര്ജയേത്। അകര്തവ്യശതം കൃത്വാ ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ
ദാനം നൽകുന്നതും സ്വീകരിക്കുന്നതും, അനുചിത സമയത്ത് ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നതും ഒഴിവാക്കണം. എന്നാൽ, നൂറു തെറ്റുകൾ ചെയ്താലും, ബുദ്ധിമാനായവൻ ശ്രാദ്ധം നടത്താം.
തച്ച കര്തവ്യതാമേതി സ്വയമുക്തം വിരിംചിനാ। ശൃണു പുത്ര പുരാവൃത്തം ബഹൂനാം ച വദാമ്യഹമ്
അത് നിർബന്ധമാകുന്നു, ബ്രഹ്മാവു തന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ. മകനേ, നീ കേൾക്കൂ, ഞാൻ പഴയ സംഭവങ്ങളും മറ്റും പറയാം.
ഗുരോര്ഗോഹനനം കൃത്വാ ദദുഃ ശ്രാദ്ധം യയുര്ദിവമ്। തേഷാം ച കീര്ത്തനാദേവ ശ്രാദ്ധം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
അവർ ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പശുവിനെ കൊല്ലുകയും ശ്രാദ്ധം നടത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ കഥ പറയുന്നതു കൊണ്ടു പോലും ശ്രാദ്ധം ക്ഷയിക്കാതെ ഇരിക്കും.
വസിഷ്ഠസ്യ മുനേഃ ശിഷ്യാ ബ്രാഹ്മണാസ്സപ്ത സുവ്രതാഃ। പിതൃശ്രാദ്ധേ സമായാതേ ഹോമധേനും ഗുരോഃ പ്രിയാമ്
വസിഷ്ഠമഹർഷിയുടെ ഏഴു നല്ല ശിഷ്യന്മാർ, പിതൃകർമ്മം അടുത്തപ്പോൾ, ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഹോമപശുവിനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
പ്രാര്ഥയിത്വാ ഗൃഹം നീത്വാ സപ്തഭിര്ഭ്രാതൃഭിര്മുദാ। ഗവ്യാര്ഥം പിതൃയജ്ഞേ താം ധേനും ഹത്വാ വിമൃശ്യ ച
അവർ അപേക്ഷിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ആ പശുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ഏഴു സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം, പിതൃയജ്ഞത്തിന് വേണ്ടി ആ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും ആ പ്രവർത്തിയെ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദദുര്മാംസം ച വിപ്രേ ച ശേഷം വിപ്രാംസ്ത്വഭോജയന്। സമാപ്യ പിതൃകര്മാണി വത്സം സംഗൃഹ്യതേ ദ്വിജാഃ
അവർ ആ മാംസം ഒരു ബ്രാഹ്മണനു നൽകി, ശേഷിച്ചത് മറ്റുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചു. പിതൃകർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി, അവർ കാളയെ എടുത്തു.
ഗുരൌ സമര്പയാമാസുര്ധേനുര്വ്യാഘ്രേണ ഭക്ഷിതാ। തതസ്തപോര്ബലാദേവ ജ്ഞാത്വാ തേഷാം ച കാരണമ്
വ്യാഘ്രം തിന്നുകളഞ്ഞ പശുവിനെ അവർ ഗുരുവിന് തിരികെ നൽകി. ഗുരു തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവരുടെ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി.
സ ശശാപ തതഃ ശിഷ്യാംശ്ചാഡാലാശ്ച ഭവിഷ്യഥ। വേപമാനാസ്തതോ വിപ്രാഃ കൃതാംജലിപുടാഃ സ്ഥിതാഃ
അപ്പോൾ ഗുരു ശിഷ്യന്മാരെ ശപിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ചണ്ഡാളന്മാർ ആകും.' ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭയത്തോടെ കയ്യുകൂപ്പി നിന്നു.
ധേനോര്മാംസംപ്രദാതാരഃ പിതൃകൃത്യേ സദാനഘ। അകര്തവ്യസഹസ്രാണി മഹാംതി പാതകാനി ച
പിതൃകർമ്മത്തിൽ പശുവിന്റെ മാംസം നൽകുന്നവർ, പാപമില്ലാത്തവനേ, ആയിരക്കണക്കിന് തെറ്റുകളും വലിയ പാപങ്ങളും ചെയ്യുന്നു.
കുര്വംതഃ പിതൃകാര്യേഷു പാപാത്പൂതാ ദിവം ഗതാഃ। ശ്രുതം ബഹുവിധം നാഥ മുഖാത്തേ ച പുരാതനമ്
എങ്കിലും, അവർ പിതൃകർമ്മം ചെയ്തതുകൊണ്ട് പാപത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധരായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി. നാഥാ, നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പലവിധം പഴയ കഥകൾ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷംതുമര്ഹസി ധര്മജ്ഞ ശാപസ്യാംതോ വിധീയതാമ്। വസിഷ്ഠ ഉവാച-। ശാപോ വോഥ യഥാ പാപ്മാ ന തു ധര്മവിചാരണാത്
ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, നീ ക്ഷമിക്കണം, ശാപത്തിന് ഒരു പരിധി നിശ്ചയിക്കണം. വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: ശാപം എങ്ങനെയാണോ അതുപോലെ തന്നെയാണ്, അത് ധർമ്മചിന്തയാൽ വന്നതല്ല.
ചാംഡാലാദൌ സമുത്പന്നാഃ പുരാവൃത്തം സ്മരിഷ്യഥ। ന ച വോ ജ്ഞാനലോപശ്ച സ്മൃതിശാസ്ത്രമനഷ്ടകമ്
നിങ്ങൾ ചണ്ഡാളന്മാരിലും മറ്റുള്ളവരിലും ജനിക്കും, പഴയ സംഭവങ്ങൾ ഓർക്കും. എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം നഷ്ടമാവുകയില്ല, ശാസ്ത്രങ്ങൾ മറന്നുപോകുകയുമില്ല.
പാപയോനിം സമുത്തീര്യ പശ്ചാന്മോക്ഷം ഗമിഷ്യഥ। തതഃ പ്രാണാന്പരിത്യജ്യ ഗുരുശാപാത്തു തേ ദ്വിജാഃ
പാപജന്മം കടന്ന്, പിന്നെ മോക്ഷം നേടും. അങ്ങനെ, ഗുരുവിന്റെ ശാപം മൂലം അവർ ജീവൻ വിട്ട് വീണ്ടും ജനിച്ചു.
ജാതാശ്ചാംഡാലയോനൌ തു സര്വേ ജ്ഞാനസമന്വിതാഃ। സ്തന്യം തൈസ്തു ന പീതം വൈ സ്മരദ്ഭിഃ പൂര്വജന്മ തത്
അവർ എല്ലാവരും ചണ്ഡാളജന്മത്തിൽ ജനിച്ചു, ജ്ഞാനത്തോടെ. അവർ മുൻ ജന്മം ഓർത്തുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ പാൽ കുടിച്ചില്ല.
മൃതാ ജാതാ മൃഗാഃ സര്വേ ചക്രവാകാഃ പുനര്വനേ। ഹംസാസ്തു മാനസേ തീര്ഥേ ശുക്ലാ ജാതാഃ പുനര്ദ്വിജാഃ
അവർ മരിച്ച് മൃഗങ്ങളായി ജനിച്ചു, പിന്നെ കാട്ടിൽ ചക്രവാകപ്പക്ഷികളായി. മാനസസരസ്സിൽ വെള്ളഹംസകളായി, വീണ്ടും ദ്വിജന്മാരായി ജനിച്ചു.
മുമൂര്ഷവോ മഹാഭാഗാ മൃതാസ്തേ ഖേദകാരണാത്। തസ്മിന്കാലേ മഹാരാജോ ധര്മകേതുരിതി സ്മൃതഃ
അവ വലിയ ആത്മാക്കൾ മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ച് ദു:ഖത്തിൽ നിന്ന് മരിച്ചു. അപ്പോൾ ധർമ്മകേതു എന്ന മഹാരാജാവ് ഓർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
യയൌ സ്നാതും തതസ്തീര്ഥം സദാരഃ സപരിച്ഛദഃ। തതോ ഹംസാസ്ത്രയോ മോഹാദ്രാജ്യം ഭോഗ്യം തു യോഷിതഃ
അതിനുശേഷം ഭാര്യയെയും അനുചരന്മാരെയും കൂട്ടി ആ തിരുത്തിൽ കുളിക്കാൻ മഹാരാജാവ് പോയി. അവിടെ മൂന്നു ഹംസകൾ മോഹത്തിൽ ആ രാജ്യം സ്ത്രീകളായി അനുഭവിച്ചു.
ഭക്ഷ്യാണി ചിംതയംതശ്ച ലോകാംതരമയുസ്തദാ। ജ്ഞാത്വാ വേദം ച വേദാംഗം മോക്ഷം യാസ്യാമഹേ വയമ്
അവൾ ഭക്ഷണം ചിന്തിച്ചു മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് പോയി. വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും അറിഞ്ഞ്, 'നമുക്ക് മോക്ഷം നേടാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ചിംതയംതോ ഗതാ അന്യേ തതോ ലോകാംതരം പ്രതി। അഥ ത്രയോ നൃപാ ജാതാശ്ചത്വാരോ വിപ്രസത്തമാഃ
ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ മറ്റുള്ളവരും മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് പോയി. പിന്നെ മൂന്നു പേർ രാജാക്കളായി, നാലു പേർ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണരായി ജനിച്ചു.