സംസ്കാരശ്ച ഭവേദ്യസ്യ മൃതസ്യ പരവാസരേ। ഷഷ്ടിര്വര്ഷസഹസ്രാണി കുംഭീപാകേ പ്രതിഷ്ഠതി
മരിച്ചവന്റെ സംസ്കാരം അടുത്ത ദിവസം നടത്തുകയാണെങ്കില്, ആ ആത്മാവ് അറുപതിനായിരം വര്ഷം കുംഭീപാക നരകത്തില് കഴിയേണ്ടിവരും.
അസ്പൃശ്യസ്പര്ശനാദേവ ഉച്ഛിഷ്ടഃ പതിതോ മൃതഃ। സുചിരം നരകേ സ്ഥിത്വാ മ്ലേച്ഛജാതിഷു ജായതേ
അസ്പൃശ്യരുമായി സ്പര്ശം കൊണ്ടോ അശുദ്ധിയിലോ മരിച്ചവന്, ദീര്ഘകാലം നരകത്തില് തികഞ്ഞ ശേഷം, മ്ളേച്ഛരാശികളില് ജനനം പ്രാപിക്കും.
തഥൈവ ബഹുകീടേഷു ജായതേ സത്ത്വജാതിഷു। തസ്മാന്ന ചിരകാലേഷു ജാനീയാത്പുണ്യപാതകമ്
അതു പോലെ തന്നെ, പലവിധ കീടങ്ങളിലും താഴ്ന്ന ജീവികളിലും അവന് ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട്, പുണ്യവും പാപവും ഉടന് തിരിച്ചറിയണം.
പുണ്യാത്പുണ്യപ്രയോഗൈശ്ച സര്വേഷാം മര്ത്യവാസിനാമ്। മരണേ യാ ഗതിഃ പുംസാം ഗതിര്ഭവതി താദൃശീ
മനുഷ്യര്ക്ക് മരണം വരുമ്പോള് അവരവരുടെ പുണ്യവും പാപവും അനുസരിച്ച് ഗതി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു.
പുണ്യതീര്ഥേ മൃതോ യസ്തു വിഷ്ണോര്നാമാനി ചിംതയന്। പാപാത്പൂതോ വ്രജേത്സ്വര്ഗം സര്വദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
പുണ്യസ്ഥലത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ നാമങ്ങള് ചിന്തിച്ചു മരിക്കുന്നവന് പാപങ്ങളില് നിന്നും ശുദ്ധനായി സ്വര്ഗത്തില് എത്തുകയും എല്ലായ്പ്പോഴും ദോഷങ്ങളില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
പിതുര്മൃതസ്യ ദേഹം തു വഹേദ്യസ്തു സുതോ ബലീ। പദേപദേശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോത്യസംശയമ്
ശക്തനായ മകന് തന്റെ പിതാവിന്റെ ശരീരം ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കില്, ഓരോ അടിയിലും അശ്വമേധ യാഗഫലം അവന് ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
പ്രാക്ചിതൌ ച പിതുര്ദേഹേ മുഖാഗ്നിം കാരയേത്സുതഃ। വിധിനാ മംത്രപൂതേന പശ്ചാദ്ദേഹം ദഹേത്പുനഃ
ചിതയരികില് മകന് മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ പിതാവിന്റെ വായില് അഗ്നിയിടണം, പിന്നെ ശരീരം പൂര്ണമായും ചിതയില് കത്തിക്കളയണം.
ലോഭമോഹസമായുക്തം പാപപുണ്യസമാവൃതമ്। ദഹേയം സര്വഗാത്രാണി ദിവ്യാന്ലോകാന്സ ഗച്ഛതു
ലോഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞു, പാപവും പുണ്യവും കലർന്ന ഈ ശരീരം പൂര്ണമായും ദഹിപ്പിക്കണം, അങ്ങനെ ആത്മാവ് ദിവ്യലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകാന് സാധിക്കും.
ദഗ്ധ്വാ ച ലംഘയേത്പുത്രോപ്യസ്ഥിസംചയനം പ്രതി। ദശാഹേ സമനുപ്രാപ്തേ ചാര്ദ്രവസ്ത്രം പരിത്യജേത്
ശരീരം ചിതയില് കത്തിച്ചശേഷം, മകന് അസ്ഥികള് ശേഖരിക്കാന് കടക്കണം. പത്താം ദിവസം എത്തിയാല് ഈര്പ്പമുള്ള വസ്ത്രം ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഛിത്വാ ച ലോഹിതം ചേലം വഹ്നൌ ചാഥ ജലേ ക്ഷിപേത്। തതശ്ചൈകാദശാഹേ ച ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ
രക്തം പറ്റിയ വസ്ത്രം മുറിച്ചെടുത്ത് അഗ്നിയിലോ വെള്ളത്തിലോ ഇടണം. അതിനുശേഷം പതിനൊന്നാം ദിവസം ജ്ഞാനിയാവന് ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
പ്രേതസ്യ ദേഹപുഷ്ട്യര്ഥം ബ്രാഹ്മണൈകം തു ഭോജയേത്। ദാനം ദദ്യാച്ച വിധിവദ്വസ്ത്രം പീഠം ച പാദുകാമ്
പ്രേതശരീരത്തിന് പോഷണം ലഭിക്കാനായി ഒരുവന് ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം. വിധിപ്രകാരം വസ്ത്രം, ഇരിപ്പിടം, പാദുക എന്നിവയും ദാനം ചെയ്യണം.
സര്വോപകരണൈസ്തുല്യം ധരാദിഗജവാജികമ്। കൃഷ്ണാം ഗാം ച പ്രദദ്യാത്തു സര്വപാപവിമുക്തയേ
ഭൂമി, ആന, കുതിര എന്നിവ ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടെ കറുത്ത പശു ദാനം ചെയ്താല് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും പൂര്ണ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ചതുര്ഥാഹേ ത്രിപക്ഷേ ച ഷണ്മാസേ ചാബ്ദികേ തഥാ। ദ്വാദശ പ്രതിമാസ്യാനി ശ്രാദ്ധാന്യേ താനി ഷോഡശ
നാല്പതാം ദിവസം, മൂന്നു പകല് കഴിഞ്ഞ്, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ്—ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു ശ്രാദ്ധങ്ങള് നടത്തണം. ആകെ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങളാണ്.
യസ്യൈതാനി ന സംതീഹ യഥാശക്തി ച ശ്രദ്ധയാ। പിശാചത്വം സ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി
ഇവയൊന്നും ചെയ്യാതെയോ, കഴിവതും വിശ്വാസത്തോടെ മാത്രം ചെയ്താലോ, നൂറു ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും ആള് ഭൂതരൂപത്തില് തന്നെ നിലനില്ക്കും.
അബ്ദമംബുഘടം ദദ്യാദന്നം ചാമിഷസംയുതം। നിത്യാനിത്യമഭാവാച്ച ക്ഷപന്മാസം ക്ഷമാപയേത്
ഒരു വര്ഷത്തേക്ക് വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും, മാംസം കലര്ന്ന അന്നവും ദാനം ചെയ്യണം. എല്ലാം നശ്വരമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി മാസം തോറും കര്മ്മം പൂര്ത്തിയാക്കണം.
സപിംഡീകരണശ്രാദ്ധം ഗതേ സംവത്സരേ ബുധഃ। പാര്വണസ്യ വിധാനേന കാരയേദ്ദ്വിജസത്തമഃ
ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞാല് സപിണ്ഡീകരണ ശ്രാദ്ധം പൂര്ണചന്ദ്രനാളിലെ നിയമപ്രകാരം ജ്ഞാനിയാവന് നടത്തണം.
പിതുരബ്ദമശൌചം സ്യാന്മാതുഃ ഷണ്മാസമേവ ച। ത്രിമാസം തു സ്ത്രിയശ്ചൈവ തദര്ദ്ധം ഭ്രാതൃപുത്രയോഃ
പിതാവിനുവേണ്ടി ഒരു വര്ഷം അശൗചം, മാതാവിനുവേണ്ടി ആറുമാസം, സ്ത്രീകള്ക്കായി മൂന്ന് മാസം, സഹോദരനും മകനും വേണ്ടി അതിന്റെ പാതി കാലം അശൗചം പാലിക്കണം.
സപിംഡാനാമശൌചം സ്യാദ്യാവദ്ഗേഹേ സ തിഷ്ഠതി। പുത്രസ്യ യന്നിഷിദ്ധം തു ശൃണു താത വദാമ്യഹമ്
സപിണ്ഡര്ക്കുള്ള അശൗചം വീട്ടില് കഴിയുന്ന കാലം വരെ തുടരും. മകനു എന്തൊക്കെയാണ് നിരോധനം എന്നത് ഇനി പറയാം.
ബ്രഹ്മചാരീ സദാചാരീ ന ഗച്ഛേച്ച സ്ത്രിയം ക്വചിത്। സപ്തഘട്യാഃ പരം ചൈവ നവഘട്യാശ്ച പൂര്വതഃ
ബ്രഹ്മചാരിയും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനും ഒരിക്കലും സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകരുത്. ഏഴാം ഘട്ടിക്ക് ശേഷം, ഒൻപതാം ഘട്ടിക്ക് മുമ്പ്, അവൻ അവിടെ പോകാൻ പാടില്ല.
സ കാലഃ കുതപോ ജ്ഞേയഃ പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്। ശ്രാദ്ധേ ത്രീണി പവിത്രാണി ദൌഹിത്രം കുതപസ്തിലാഃ
അന്നത്തവണത്തെ 'കുടപ' എന്ന് അറിയണം, അപ്പോൾ പിതൃകർമ്മത്തിന് നൽകിയതൊന്നും ക്ഷയിക്കില്ല. ശ്രാദ്ധത്തിൽ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ വിശുദ്ധമാണ്: മകളുടെ മകൻ, കുടപ സമയവും, എള്ളും.
ത്രീണി ചാത്ര പ്രശംസംതി സത്യമക്രോധമത്വരാമ്। സായം സംധ്യാം പരാന്നം ച പുനര്ഭോജനമൈഥുനമ്
ഇവിടെ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു: സത്യവാദിത്വം, കോപമില്ലായ്മ, ആവേശമില്ലായ്മ. സന്ധ്യാകാലം, മറ്റൊരാളുടെ ഭക്ഷണം, വീണ്ടും ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, ലൈംഗികബന്ധം എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം.
ദാനം പ്രതിഗ്രഹം ചൈവ ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ വിവര്ജയേത്। അകര്തവ്യശതം കൃത്വാ ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ
ദാനം നൽകുന്നതും സ്വീകരിക്കുന്നതും, അനുചിത സമയത്ത് ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നതും ഒഴിവാക്കണം. എന്നാൽ, നൂറു തെറ്റുകൾ ചെയ്താലും, ബുദ്ധിമാനായവൻ ശ്രാദ്ധം നടത്താം.
തച്ച കര്തവ്യതാമേതി സ്വയമുക്തം വിരിംചിനാ। ശൃണു പുത്ര പുരാവൃത്തം ബഹൂനാം ച വദാമ്യഹമ്
അത് നിർബന്ധമാകുന്നു, ബ്രഹ്മാവു തന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ. മകനേ, നീ കേൾക്കൂ, ഞാൻ പഴയ സംഭവങ്ങളും മറ്റും പറയാം.
ഗുരോര്ഗോഹനനം കൃത്വാ ദദുഃ ശ്രാദ്ധം യയുര്ദിവമ്। തേഷാം ച കീര്ത്തനാദേവ ശ്രാദ്ധം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
അവർ ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പശുവിനെ കൊല്ലുകയും ശ്രാദ്ധം നടത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ കഥ പറയുന്നതു കൊണ്ടു പോലും ശ്രാദ്ധം ക്ഷയിക്കാതെ ഇരിക്കും.
വസിഷ്ഠസ്യ മുനേഃ ശിഷ്യാ ബ്രാഹ്മണാസ്സപ്ത സുവ്രതാഃ। പിതൃശ്രാദ്ധേ സമായാതേ ഹോമധേനും ഗുരോഃ പ്രിയാമ്
വസിഷ്ഠമഹർഷിയുടെ ഏഴു നല്ല ശിഷ്യന്മാർ, പിതൃകർമ്മം അടുത്തപ്പോൾ, ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഹോമപശുവിനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
പ്രാര്ഥയിത്വാ ഗൃഹം നീത്വാ സപ്തഭിര്ഭ്രാതൃഭിര്മുദാ। ഗവ്യാര്ഥം പിതൃയജ്ഞേ താം ധേനും ഹത്വാ വിമൃശ്യ ച
അവർ അപേക്ഷിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ആ പശുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ഏഴു സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം, പിതൃയജ്ഞത്തിന് വേണ്ടി ആ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും ആ പ്രവർത്തിയെ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദദുര്മാംസം ച വിപ്രേ ച ശേഷം വിപ്രാംസ്ത്വഭോജയന്। സമാപ്യ പിതൃകര്മാണി വത്സം സംഗൃഹ്യതേ ദ്വിജാഃ
അവർ ആ മാംസം ഒരു ബ്രാഹ്മണനു നൽകി, ശേഷിച്ചത് മറ്റുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ചു. പിതൃകർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി, അവർ കാളയെ എടുത്തു.
ഗുരൌ സമര്പയാമാസുര്ധേനുര്വ്യാഘ്രേണ ഭക്ഷിതാ। തതസ്തപോര്ബലാദേവ ജ്ഞാത്വാ തേഷാം ച കാരണമ്
വ്യാഘ്രം തിന്നുകളഞ്ഞ പശുവിനെ അവർ ഗുരുവിന് തിരികെ നൽകി. ഗുരു തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവരുടെ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി.
സ ശശാപ തതഃ ശിഷ്യാംശ്ചാഡാലാശ്ച ഭവിഷ്യഥ। വേപമാനാസ്തതോ വിപ്രാഃ കൃതാംജലിപുടാഃ സ്ഥിതാഃ
അപ്പോൾ ഗുരു ശിഷ്യന്മാരെ ശപിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ചണ്ഡാളന്മാർ ആകും.' ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭയത്തോടെ കയ്യുകൂപ്പി നിന്നു.
ധേനോര്മാംസംപ്രദാതാരഃ പിതൃകൃത്യേ സദാനഘ। അകര്തവ്യസഹസ്രാണി മഹാംതി പാതകാനി ച
പിതൃകർമ്മത്തിൽ പശുവിന്റെ മാംസം നൽകുന്നവർ, പാപമില്ലാത്തവനേ, ആയിരക്കണക്കിന് തെറ്റുകളും വലിയ പാപങ്ങളും ചെയ്യുന്നു.