വിധിനാനശനേ നൈവ പിതുഃ സ്വര്ഗം ദദാതി യഃ। പുത്രസ്യ തസ്യ ധീരസ്യ ശൃണു വക്ഷ്യാമി യദ്ഗുണമ്
വിധിപ്രകാരം ഉപവാസം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് മകന് അച്ഛന് സ്വര്ഗം നല്കുന്നില്ലെങ്കില്, ആ ധീരനായ മകന്റെ ഗുണം ഞാന് പറയാം, കേള്ക്കൂ.
അശ്വമേധസഹസ്രാണി രാജസൂയശതാനി ച। ഭവേദനശനേ പുണ്യം തീര്ഥകോടിഗുണം തയോഃ
അപ്പോള് ആ ഉപവാസത്തില് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ആയിരം അശ്വമേധയാഗത്തേക്കാള്യും, നൂറ് രാജസൂയയാഗത്തേക്കാള്യും, കോടി തീര്ത്ഥസ്നാനത്തേക്കാള് പത്തിരട്ടി കൂടുതലാണ്.
ഭാഗീരഥ്യാ ജലേ ചൈവ യോ മൃതഃ പുരുഷോത്തമഃ। പയോധരരസം മാതുര്ന പിബേന്മുക്തതാം വ്രജേത്
ഭാഗീരഥി നദിയില് മരിക്കുന്നവന് അമ്മയുടെ പാല് കുടിക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കില് അവന് മോക്ഷം നേടും.
വാരാണസ്യാം ത്യജേദ്യസ്തു പ്രാണാംശ്ചൈവ യദൃച്ഛയാ। അഭീഷ്ടം ച ഫലം ഭുക്ത്വാ മദ്ദേഹേ പ്രവിലീയതേ
വാരാണസിയില് ആരെങ്കിലും ജീവന് വിട്ടാല്, അതു യാദൃശ്ചികമായാലും ഇച്ഛാപ്രകാരം ആയാലും, അവന് ആഗ്രഹിച്ച ഫലം അനുഭവിച്ച് എന്റെ സ്വരൂപത്തില് ലയിക്കും.
യാ ഗതിര്യോഗയുക്താനാം മുനീനാമൂര്ദ്ധ്വരേതസാം। സാ ഗതിസ്ത്യജതഃ പ്രാണാന്ബ്രഹ്മപുത്രേഷു സപ്തസു
യോഗം ചെയ്തും, രേതസ്സു നിയന്ത്രിച്ച മുനികള് നേടുന്ന ഗതിയാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാരുടെ ഇടയില് ജീവന് വിട്ടവന് നേടുന്നത്.
ലോഹിതസ്യ വിശേഷേണ തീരോത്തരസമാശ്രിതഃ। വിധിനാ യസ്ത്യജേത്പ്രാണാന്സ ച മത്സമതാം വ്രജേത്
ലോഹിത നദിയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത്, വിധിപ്രകാരം ജീവന് വിട്ടാല് അവന് എനിക്ക് സമത്വം ലഭിക്കും.
തസ്യൈവ ചോര്വശീകേശേ പുണ്യതീര്ഥേ ദ്വിജോത്തമ। മൃതോത്പന്നഃ സമാപ്നോതി സര്വം ദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
അതു പോലെ തന്നെ, ഉര്വശീകേശ എന്ന പുണ്യതീര്ത്ഥത്തില് മരിച്ചവന് എല്ലാ ദോഷങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായി എല്ലാ സൌഭാഗ്യങ്ങളും നേടുന്നു.
ഗൃഹസ്യാഭ്യംതരേ യസ്യ പ്രാണത്യാഗോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്। യാവദ്ഗ്രംഥിര്ഗൃഹേ തിഷ്ഠേത്താവദ്ബംധോ ഭവേ തനൌ
സ്വന്തം വീട്ടിനകത്ത് ആരെങ്കിലും ജീവന് വിട്ടാല്, ശരീരം വീട്ടുമായി ബന്ധമുള്ളിരിക്കുമ്പോള് വരെ ബന്ധനം തുടരുന്നു.
ഹായനേഹായനേ ചാപി ഏകൈകം പരിഹീയതേ। പശ്യതാം പുത്രബംധൂനാം വംധനേ നാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ
ഓരോ വര്ഷവും ഒരു ബന്ധം കുറയുന്നു. പക്ഷേ, മക്കളും ബന്ധുക്കളും നോക്കുന്പോള് പൂര്ണമായ മോചനമില്ല.
പര്വതേ കാനനേ ദുര്ഗേ സ്ഥാനേ വാ ജലവര്ജിതേ। മൃതോ ദുര്ഗതിമാപ്നോതി കീടാദൌ ജായതേ പുനഃ ൨൫൦ 1.50.
പര്വ്വതത്തില്, കാട്ടില്, ദുർഗമമായ സ്ഥലത്ത്, അല്ലെങ്കില് വെള്ളമില്ലാത്തിടത്ത് മരിച്ചാല് ദുർഗതിയാണ് ലഭിക്കുക; അത്തരം ഒരുവന് വീണ്ടും കീടാദിയായി ജനിക്കും.
സംസ്കാരശ്ച ഭവേദ്യസ്യ മൃതസ്യ പരവാസരേ। ഷഷ്ടിര്വര്ഷസഹസ്രാണി കുംഭീപാകേ പ്രതിഷ്ഠതി
മരിച്ചവന്റെ സംസ്കാരം അടുത്ത ദിവസം നടത്തുകയാണെങ്കില്, ആ ആത്മാവ് അറുപതിനായിരം വര്ഷം കുംഭീപാക നരകത്തില് കഴിയേണ്ടിവരും.
അസ്പൃശ്യസ്പര്ശനാദേവ ഉച്ഛിഷ്ടഃ പതിതോ മൃതഃ। സുചിരം നരകേ സ്ഥിത്വാ മ്ലേച്ഛജാതിഷു ജായതേ
അസ്പൃശ്യരുമായി സ്പര്ശം കൊണ്ടോ അശുദ്ധിയിലോ മരിച്ചവന്, ദീര്ഘകാലം നരകത്തില് തികഞ്ഞ ശേഷം, മ്ളേച്ഛരാശികളില് ജനനം പ്രാപിക്കും.
തഥൈവ ബഹുകീടേഷു ജായതേ സത്ത്വജാതിഷു। തസ്മാന്ന ചിരകാലേഷു ജാനീയാത്പുണ്യപാതകമ്
അതു പോലെ തന്നെ, പലവിധ കീടങ്ങളിലും താഴ്ന്ന ജീവികളിലും അവന് ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട്, പുണ്യവും പാപവും ഉടന് തിരിച്ചറിയണം.
പുണ്യാത്പുണ്യപ്രയോഗൈശ്ച സര്വേഷാം മര്ത്യവാസിനാമ്। മരണേ യാ ഗതിഃ പുംസാം ഗതിര്ഭവതി താദൃശീ
മനുഷ്യര്ക്ക് മരണം വരുമ്പോള് അവരവരുടെ പുണ്യവും പാപവും അനുസരിച്ച് ഗതി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു.
പുണ്യതീര്ഥേ മൃതോ യസ്തു വിഷ്ണോര്നാമാനി ചിംതയന്। പാപാത്പൂതോ വ്രജേത്സ്വര്ഗം സര്വദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
പുണ്യസ്ഥലത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ നാമങ്ങള് ചിന്തിച്ചു മരിക്കുന്നവന് പാപങ്ങളില് നിന്നും ശുദ്ധനായി സ്വര്ഗത്തില് എത്തുകയും എല്ലായ്പ്പോഴും ദോഷങ്ങളില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
പിതുര്മൃതസ്യ ദേഹം തു വഹേദ്യസ്തു സുതോ ബലീ। പദേപദേശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോത്യസംശയമ്
ശക്തനായ മകന് തന്റെ പിതാവിന്റെ ശരീരം ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കില്, ഓരോ അടിയിലും അശ്വമേധ യാഗഫലം അവന് ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
പ്രാക്ചിതൌ ച പിതുര്ദേഹേ മുഖാഗ്നിം കാരയേത്സുതഃ। വിധിനാ മംത്രപൂതേന പശ്ചാദ്ദേഹം ദഹേത്പുനഃ
ചിതയരികില് മകന് മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ പിതാവിന്റെ വായില് അഗ്നിയിടണം, പിന്നെ ശരീരം പൂര്ണമായും ചിതയില് കത്തിക്കളയണം.
ലോഭമോഹസമായുക്തം പാപപുണ്യസമാവൃതമ്। ദഹേയം സര്വഗാത്രാണി ദിവ്യാന്ലോകാന്സ ഗച്ഛതു
ലോഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞു, പാപവും പുണ്യവും കലർന്ന ഈ ശരീരം പൂര്ണമായും ദഹിപ്പിക്കണം, അങ്ങനെ ആത്മാവ് ദിവ്യലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകാന് സാധിക്കും.
ദഗ്ധ്വാ ച ലംഘയേത്പുത്രോപ്യസ്ഥിസംചയനം പ്രതി। ദശാഹേ സമനുപ്രാപ്തേ ചാര്ദ്രവസ്ത്രം പരിത്യജേത്
ശരീരം ചിതയില് കത്തിച്ചശേഷം, മകന് അസ്ഥികള് ശേഖരിക്കാന് കടക്കണം. പത്താം ദിവസം എത്തിയാല് ഈര്പ്പമുള്ള വസ്ത്രം ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഛിത്വാ ച ലോഹിതം ചേലം വഹ്നൌ ചാഥ ജലേ ക്ഷിപേത്। തതശ്ചൈകാദശാഹേ ച ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ
രക്തം പറ്റിയ വസ്ത്രം മുറിച്ചെടുത്ത് അഗ്നിയിലോ വെള്ളത്തിലോ ഇടണം. അതിനുശേഷം പതിനൊന്നാം ദിവസം ജ്ഞാനിയാവന് ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
പ്രേതസ്യ ദേഹപുഷ്ട്യര്ഥം ബ്രാഹ്മണൈകം തു ഭോജയേത്। ദാനം ദദ്യാച്ച വിധിവദ്വസ്ത്രം പീഠം ച പാദുകാമ്
പ്രേതശരീരത്തിന് പോഷണം ലഭിക്കാനായി ഒരുവന് ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം. വിധിപ്രകാരം വസ്ത്രം, ഇരിപ്പിടം, പാദുക എന്നിവയും ദാനം ചെയ്യണം.
സര്വോപകരണൈസ്തുല്യം ധരാദിഗജവാജികമ്। കൃഷ്ണാം ഗാം ച പ്രദദ്യാത്തു സര്വപാപവിമുക്തയേ
ഭൂമി, ആന, കുതിര എന്നിവ ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടെ കറുത്ത പശു ദാനം ചെയ്താല് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും പൂര്ണ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ചതുര്ഥാഹേ ത്രിപക്ഷേ ച ഷണ്മാസേ ചാബ്ദികേ തഥാ। ദ്വാദശ പ്രതിമാസ്യാനി ശ്രാദ്ധാന്യേ താനി ഷോഡശ
നാല്പതാം ദിവസം, മൂന്നു പകല് കഴിഞ്ഞ്, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ്—ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു ശ്രാദ്ധങ്ങള് നടത്തണം. ആകെ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങളാണ്.
യസ്യൈതാനി ന സംതീഹ യഥാശക്തി ച ശ്രദ്ധയാ। പിശാചത്വം സ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി
ഇവയൊന്നും ചെയ്യാതെയോ, കഴിവതും വിശ്വാസത്തോടെ മാത്രം ചെയ്താലോ, നൂറു ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും ആള് ഭൂതരൂപത്തില് തന്നെ നിലനില്ക്കും.
അബ്ദമംബുഘടം ദദ്യാദന്നം ചാമിഷസംയുതം। നിത്യാനിത്യമഭാവാച്ച ക്ഷപന്മാസം ക്ഷമാപയേത്
ഒരു വര്ഷത്തേക്ക് വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും, മാംസം കലര്ന്ന അന്നവും ദാനം ചെയ്യണം. എല്ലാം നശ്വരമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി മാസം തോറും കര്മ്മം പൂര്ത്തിയാക്കണം.
സപിംഡീകരണശ്രാദ്ധം ഗതേ സംവത്സരേ ബുധഃ। പാര്വണസ്യ വിധാനേന കാരയേദ്ദ്വിജസത്തമഃ
ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞാല് സപിണ്ഡീകരണ ശ്രാദ്ധം പൂര്ണചന്ദ്രനാളിലെ നിയമപ്രകാരം ജ്ഞാനിയാവന് നടത്തണം.
പിതുരബ്ദമശൌചം സ്യാന്മാതുഃ ഷണ്മാസമേവ ച। ത്രിമാസം തു സ്ത്രിയശ്ചൈവ തദര്ദ്ധം ഭ്രാതൃപുത്രയോഃ
പിതാവിനുവേണ്ടി ഒരു വര്ഷം അശൗചം, മാതാവിനുവേണ്ടി ആറുമാസം, സ്ത്രീകള്ക്കായി മൂന്ന് മാസം, സഹോദരനും മകനും വേണ്ടി അതിന്റെ പാതി കാലം അശൗചം പാലിക്കണം.
സപിംഡാനാമശൌചം സ്യാദ്യാവദ്ഗേഹേ സ തിഷ്ഠതി। പുത്രസ്യ യന്നിഷിദ്ധം തു ശൃണു താത വദാമ്യഹമ്
സപിണ്ഡര്ക്കുള്ള അശൗചം വീട്ടില് കഴിയുന്ന കാലം വരെ തുടരും. മകനു എന്തൊക്കെയാണ് നിരോധനം എന്നത് ഇനി പറയാം.
ബ്രഹ്മചാരീ സദാചാരീ ന ഗച്ഛേച്ച സ്ത്രിയം ക്വചിത്। സപ്തഘട്യാഃ പരം ചൈവ നവഘട്യാശ്ച പൂര്വതഃ
ബ്രഹ്മചാരിയും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനും ഒരിക്കലും സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകരുത്. ഏഴാം ഘട്ടിക്ക് ശേഷം, ഒൻപതാം ഘട്ടിക്ക് മുമ്പ്, അവൻ അവിടെ പോകാൻ പാടില്ല.
സ കാലഃ കുതപോ ജ്ഞേയഃ പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്। ശ്രാദ്ധേ ത്രീണി പവിത്രാണി ദൌഹിത്രം കുതപസ്തിലാഃ
അന്നത്തവണത്തെ 'കുടപ' എന്ന് അറിയണം, അപ്പോൾ പിതൃകർമ്മത്തിന് നൽകിയതൊന്നും ക്ഷയിക്കില്ല. ശ്രാദ്ധത്തിൽ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ വിശുദ്ധമാണ്: മകളുടെ മകൻ, കുടപ സമയവും, എള്ളും.