തഥാ മിത്രാദ്രോഹകസ്യ ത്വം ച വൈഷ്ണവമംദിരേ। അനുഗ്രഹാച്ച മേ വിപ്ര തത്ത്വതോ വക്തുമര്ഹസി
അങ്ങനെ തന്നെ, സുഹൃത്തുക്കളെ ദ്രോഹിക്കാത്തവന്റെ വീട്ടിലും, വൈഷ്ണവന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലും, ദയവായി ബ്രാഹ്മണാ, നീ സത്യമായത് എനിക്ക് പറയേണ്ടതാണല്ലോ.
ശ്രീഭഗവാനുവാച-। പിത്രോര്ഭക്തഃ സദാ മൂകഃ പതിവ്രതാ ശുഭാ ച സാ। സത്യവാദീ തുലാധാരഃ സമഃ സര്വജനേഷു ച
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: മൗനൻ എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തനാണ്; ആ ഭാര്യ പാവനയാളാണ്; തുലാധാരൻ സത്യവാദിയാണ്, എല്ലാവരോടും സമഭാവനയുള്ളവനാണ്.
ലോഭകാമജിദദ്രോഹോ മദ്ഭക്തോ വൈഷ്ണവഃ സ്മൃതഃ। സംപ്രീതോഹം ഗുണൈരേഷാം തിഷ്ഠാമ്യാവസഥേ മുദാ
ലോഭവും കാമവും ദ്രോഹവും ഇല്ലാത്തവനും, എനിക്ക് ഭക്തിയുള്ളവനെയും, വൈഷ്ണവനെന്നു വിളിക്കുന്നു; ഇവരുടെ ഗുണങ്ങളിൽ സന്തോഷിച്ച് ഞാൻ ആ വീടുകളിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു.
ഭാരതീകമലാഭ്യാം ച സഹിതോ ദ്വിജസത്തമ। വിപ്ര ഉവാച-। മഹാപാതകിസംസര്ഗാന്നരാശ്ചൈവാതിപാതകാഃ
ഭാരതിയും കമലയും കൂടെ, മഹാനായ ദ്വിജനേ, ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: മഹാപാതകികളുമായി സഖ്യതയാൽ മനുഷ്യർ അത്യന്തം പാപികളാകുന്നു.
ഇതി ജല്പംതി ധര്മജ്ഞാഃ സ്മൃതിശാസ്ത്രേഷു സര്വദാ। പുരാണാഗമവേദേഷു കഥം ത്വം തിഷ്ഠസേ ഗൃഹേ
ധർമ്മം അറിയുന്നവർ സ്മൃതിശാസ്ത്രങ്ങളിലും, പുരാണങ്ങളിലും, ആഗമങ്ങളിലും, വേദങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഇങ്ങനെ പറയുന്നു; എന്നാൽ നീ എങ്ങനെയാണ് വീട്ടിൽ വസിക്കുന്നത്?
ശ്രീഭഗവാനുവാച-। കല്യാണാനാം ച സര്വേഷാം കര്ത്താ മൂകോ ജഗത്ത്രയേ। വൃത്തസ്ഥോ യോപി ചാണ്ഡാലസ്തം ദേവാ ബ്രാഹ്മണം വിദുഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ സദ്ഗുണമുള്ളവരിലും, മൗനൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സകലവും ചെയ്യുന്നവനാണ്; നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ള ചാണ്ഡാളനെയും ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനായി അറിയുന്നു.
മൂകസ്യ സദൃശോ നാസ്തി ലോകേഷു പുണ്യകര്മതഃ। പിത്രോര്ഭക്തിപരേ നിത്യം ജിതം തേന ജഗത്ത്രയമ്
മൗനനെപ്പോലെ പുണ്യപ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ ലോകങ്ങളിൽ മറ്റൊരാളുമില്ല; അവൻ എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തനായി, മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ചു.
തയോര്ഭക്ത്യാ ത്വഹം തുഷ്ടഃ സര്വദേവഗണൈഃ സഹ। തിഷ്ഠാമി ദ്വിജരൂപേണ തസ്യ ഗേഹോദരേ ച ഖേ
അവരുടെ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ, ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ അവന്റെ വീട്ടിലെ അകത്തളത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
തഥാ പതിവ്രതാ ഗേഹേ തുലാധാരസ്യ മംദിരേ। അദ്രോഹകസ്യ ഭവനേ വൈഷ്ണവസ്യ ച വേശ്മനി
അങ്ങനെ തന്നെ, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയുടെ വീട്ടിലും, തുലാധാരന്റെ വീടിലും, ദ്രോഹമില്ലാത്തവന്റെ ഭവനത്തിലും, വൈഷ്ണവന്റെ വീട്ടിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
സദാ തിഷ്ഠാമി ധര്മജ്ഞ മുഹൂര്തം ന ത്യജാമ്യഹമ്। തേന പശ്യംതി മാം നിത്യം യേ ത്വന്യേ പാപകൃജ്ജനാഃ
ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടെ വസിക്കുന്നു, ഒരു നിമിഷം പോലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട്, പാപം ചെയ്യാത്തവർ എന്നെ എപ്പോഴും കാണുന്നു.
പുണ്യത്വാച്ച ത്വയാ ദൃഷ്ടോ മമാനുഗ്രഹകാരണാത്। പിത്രോര്ഭക്തിപരഃ ശുദ്ധശ്ചാംഡാലോ ദേവതാം ഗതഃ
നിന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ, എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് നീ എന്നെ കണ്ടത്; മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തിയുള്ള ശുദ്ധനായ ചാണ്ഡാളൻ ദൈവസ്ഥിതിയിലേക്കുയർന്നു.
തസ്മാത്തേന സഹ പ്രീത്യാ തിഷ്ഠാമി തസ്യ മംദിരേ। പുനഃ പുനഃ കഥാലാപം കരോമി ദ്വിജനംദന
അതിനാൽ, സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ വീട്ടിൽ അവനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭാഷണം നടത്തുന്നു, ദ്വിജനന്ദനാ.
തസ്യ വൈ മാനസേ നിത്യം വര്തേഽഹതഭാവനഃ। സ തജ്ജാനാതി ത്വദ്വൃത്തം തഥാ പതിവ്രതാദയഃ
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, ദോഷചിന്തയില്ലാതെ; അതുകൊണ്ട് അവൻ നിന്റെ പ്രവൃത്തിയും, അതുപോലെ ഭക്തിയായ ഭാര്യയും മറ്റുള്ളവരും അറിയുന്നു.
തേഷാം വൃത്തം വദിഷ്യാമി ശൃണു ത്വം ചാനുപൂര്വശഃ। യച്ഛ്രുത്വാ സര്വഥാ മര്ത്യോ മുച്യതേ ജന്മബംധനാത്
അവരുടെ പെരുമാറ്റം ഞാൻ പറയാം, നീ ശ്രദ്ധിച്ച് ക്രമത്തിൽ കേൾക്കുക; ഇത് കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ ജന്മബന്ധനത്തിൽനിന്ന് പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകും.
പിതുര്മാതുഃ പരം തീര്ഥം ദേവദേവേഷു നൈവ ഹി। പിത്രോരര്ചാ കൃതാ യേന സ ഏവ പുരുഷോത്തമഃ
ദേവന്മാരിൽ പോലും പിതാവിനും മാതാവിനും സമമായ തീർത്ഥം ഇല്ല; മാതാപിതാക്കളെ ആരാധിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉത്തമപുരുഷൻ.
പിത്രോരാജ്ഞാ ച ദേവസ്യ ഗുരോരാജ്ഞാ സമം ഫലം। ആരാധനാദ്ദിവോ രാജ്യം ബാധയാ രൌരവം വ്രജേത്
പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും ആജ്ഞയും ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയും ഒരുപോലെ ഫലപ്രദമാണ്; ആരാധനകൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ രാജ്യം ലഭിക്കും, ഉപേക്ഷിച്ചാൽ രൗരവനരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.
സ ചാസ്മാകം ഹൃദിസ്ഥോഽപി തസ്യാഹം ഹൃദയേ സ്ഥിതഃ। ആവയോരംതരം നാസ്തി പരത്രേഹ ച മത്സമഃ
അവൻ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും, ഞാൻ അവന്റെ ഹൃദയത്തിലും വാസം ചെയ്യുന്നു. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇവിടെയോ പരലോകത്തോ വേർപാട് ഇല്ല; ആരും എന്നെ തുല്യനല്ല.
മദഗ്രേ മത്പുരേ രമ്യേ സര്വൈശ്ച ബാംധവൈഃ സഹ। സഭുംജീതാക്ഷയം ഭോഗമംതേ മയി ച ലീയതേ
എന്റെ മുമ്പിൽ, എന്റെ മനോഹര നഗരത്തിൽ, അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അനന്തമായ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കും; അവസാനം അവൻ എന്നിൽ ലയിക്കും.
അതഏവ ഹി മൂകോസൌ വാര്ത്താം ത്രൈലോക്യസംഭവാമ്। ജാനാതി നരശാര്ദൂല ഏഷ തേ വിസ്മയഃ കുതഃ
അതിനാൽ, അവൻ മൗനിയായിട്ടും മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നു. മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, അതിനാൽ നീ അതിശയിപ്പാൻ എന്ത് കാരണം?
ദ്വിജ ഉവാച-। മോഹാദജ്ഞാനതോ വാപി ന കൃത്വാ പിതുരര്ചനം। ജ്ഞാത്വാ വാ കിം ച കര്തവ്യം സദസജ്ജഗദീശ്വര൨൦൦ 1.50.
ദ്വിജൻ പറഞ്ഞു: മായയാൽ അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞാനത്താൽ പിതാവിനെ ആരാധിക്കാതെ പോകാം; അതറിയുമ്പോൾ, ലോകനാഥാ, ശരിയും തെറ്റും സംബന്ധിച്ച് എന്ത് ചെയ്യണം?
ശ്രീഭഗവാനുവാച-। ദിനൈകം മാസപക്ഷൌ വാ പക്ഷാര്ധം വാഥ വത്സരം। പിത്രോര്ഭക്തിഃ കൃതാ യേന സ ച ഗച്ഛേന്മമാലയം
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ഒരുദിവസം, ഒരു മാസം, ഒരു പക്ഷം, പകുതി പക്ഷം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തി ചെയ്തവൻ എന്റെ വിശുദ്ധ വാസസ്ഥലത്തെ പ്രാപിക്കും.
കാരയിത്വാ മനഃ കഷ്ടമവശ്യം നരകം വ്രജേത്। ന കൃതാ വാകൃതാ വാ സ്യാത്പിത്രോരര്ചാ പരം പുരാ
മനസ്സിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായി നരകത്തിൽ പോകും; മാതാപിതാക്കളുടെ ആരാധന ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് പ്രാചീനകാലത്ത് തന്നെ ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്.
വൃഷോത്സര്ഗം നരഃ കൃത്വാ പിതൃഭക്തി ഫലം ലഭേത്। അന്നം വസ്ത്രം തഥാ ഗവ്യം സാമിഷം ച നിരാമിഷമ്
വൃഷഭത്തെ മോചനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ പിതൃഭക്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കും; അന്നം, വസ്ത്രം, പാൽ, മാംസമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്നു.
സര്വം ലക്ഷഗുണം പ്രോക്തം ജ്ഞാതിഭ്യോ യത്പ്രദീയതേ। സര്വസ്വേന കൃതം ശ്രാദ്ധം യേന പുത്രേണ ധീമതാ
ബന്ധുക്കൾക്ക് നൽകുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം നൽകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു; ബുദ്ധിമാനായ പുത്രൻ തന്റെ സമ്പൂർണ്ണ സ്വത്തുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം.
ജാതിസ്മരത്വം പ്രാപ്നോതി പിതൃഭക്തിഫലം ലഭേത്। ശ്രാദ്ധാത്പരോ മഹായജ്ഞസ്ത്രൈലോക്യേ തു ന വിദ്യതേ
ജന്മം ഓർമ്മിക്കാൻ കഴിയുകയും പിതൃഭക്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും; യാഗങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അതിനേക്കാൾ വലിയ യാഗം ഇല്ല.
അത്ര യദ്ദീയതേ കിംചിത്സര്വം ചാക്ഷയമശ്നുതേ। അന്യസ്മിംശ്ചായുതം വിദ്ധി ജ്ഞാതിഭ്യോ ലക്ഷമുച്യതേ
ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും കൊടുത്താൽ, അതിൽ ചെറിയതും അനന്തമായി അനുഭവിക്കാം; മറ്റിടങ്ങളിൽ ബന്ധുക്കൾക്ക് കൊടുത്താൽ പത്തായിരം ഗുണം, ലക്ഷം ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.
പിണ്ഡേ കോടിഗുണം പ്രോക്തം ദ്വിജായാനന്തമുച്യതേ। ഗംഗാജലേ ഗയായാം ച പ്രയാഗേ പുഷ്കരേ തഥാ
പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ കോടിയോളം ഗുണം ലഭിക്കും; ദ്വിജനു അതിനുള്ള ഫലം അനന്തമാണ്; ഗംഗാ ജലത്തിൽ, ഗയയിൽ, പ്രയാഗിൽ, പുഷ്കരയിൽ.
വാരാണസ്യാം സിദ്ധകുംഡേ ഗംഗാസാഗര സംഗമേ। അന്നപിംഡം പ്രദദ്യാദ്യസ്തസ്യ മുക്തിര്ഭവേദ്ധ്രുവമ്
വാരാണസിയിൽ, സിദ്ധകുണ്ടത്തിൽ, ഗംഗാസാഗരസംഗമത്തിൽ, അവിടെ അന്നപിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും മോക്ഷം നേടും.
പിതരശ്ചാക്ഷയം സ്വര്ഗം ലഭംതേ ജന്മനഃ ഫലമ്। ഭാഗീരഥ്യാം വിശേഷേണ യസ്തു ദദ്യാത്തിലോദകമ്
പിതാക്കൾക്ക് അനന്തമായ സ്വർഗ്ഗവും ജന്മഫലവും ലഭിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച് ഭാഗീരഥിയിൽ തിലജലം അർപ്പിക്കുന്നവൻ.
മുക്തിമാര്ഗം സ ചാപ്നോതി പിംഡദാനേ തു കിം പുനഃ। നദീതീരേഷു സാഹസ്രം നദേ ത്വയുതമിഷ്യതേ
അവൻ മോക്ഷമാർഗ്ഗം നേടും; പിന്നെ പിണ്ഡദാനത്തിന്റെ ഫലമോ? നദീതീരങ്ങളിൽ ആയിരം ഗുണം, നദിയിൽ പത്തായിരം ഗുണം ലഭിക്കും.