ബാഢമേതദ്വചസ്താത യഥാഭീഷ്ടം തഥാ കുരു। തതോ ഭാര്യാം ജഗാദാഥ അസ്യ വാക്യാച്ഛിവാശിവമ്
ശരി, അച്ഛാ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെയ്യൂ. പിന്നെ അവൻ തന്റെ ഭാര്യയോട്, നല്ലതും മോശവും ഉള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കര്തവ്യം ച ന തേ ദോഷ ആജ്ഞയാ മമ സുംദരി। ഏതദുക്ത്വാ ഗതഃ സോപി ഭൂപതേഃ ശാസനാത്പിതുഃ
ഇത് ചെയ്യേണ്ടതാണു, സുന്ദരിയേ, നീക്ക് കുറ്റമില്ല, കാരണം ഞാൻ തന്നെയാണ് കല്പിച്ചത്. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവനും അച്ഛനായ രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം പോയി.
അനംതരം ക്ഷപായാം ച യദുക്തം ച തഥാകൃതമ്। യോഷിതോര്മധ്യഗഃ സോപി നിത്യം സ്വപിതി ധാര്മികഃ
അടുത്ത രാത്രിയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം നടന്നു. ധാർമ്മികനായ അവൻ എപ്പോഴും ആ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ധര്മാന്ന ചലതേ സോപി സ്വഭാര്യാപരഭാര്യയോഃ। സംസ്പര്ശാത്സ്വസ്ത്രിയശ്ചാസ്യ കാമാഭിലഷിതം മനഃ
സ്വന്തം ഭാര്യയുടെയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുടെയും സ്പർശം ഉണ്ടായിരുന്നാലും അവൻ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറിയില്ല. മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മറ്റവളെ സ്പർശിക്കാൻ മനസ്സിനെ അടക്കിക്കളഞ്ഞു.
തസ്യാഃ സംസര്ഗതശ്ചൈവ ദുഹിതൈവ പ്രമന്യതേ। സ്തനൌ തസ്യാസ്തു പൃഷ്ഠേ ച ലഗന്തൌ ച പുനഃപുനഃ
അവളെ സ്പർശിച്ചിട്ടും, അവൾ അവനെ മകളെപ്പോലെ മാത്രം കരുതുകയായിരുന്നു. അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ പലതവണ അവന്റെ പിൻഭാഗത്ത് പതിയുമായിരുന്നു.
ബാലകസ്യേവ പുത്രസ്യ സ്തനൌ മാതുഃ സമന്യതേ। തസ്യാ അംഗാനി ചാംഗേഷു ലഗംതി ച പുനഃപുനഃ
ഒരു കുഞ്ഞ് അമ്മയുടെ സ്തനങ്ങളെ എങ്ങനെ കരുതുന്നുവോ അതുപോലെയാണ് അവനും. അവളുടെ അംഗങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയുമായിരുന്നു.
തതോ മാതുസ്സുതസ്യേവ സോമന്യത ദിനേ ദിനേ। തസ്യ യോഷാസുസംസര്ഗോ നിവൃത്തസ്ത്വഭവത്തതഃ
പിന്നീട്, ദിവസേന അവൻ അവളെ അമ്മയ്ക്ക് മകനോട് ഉള്ള സ്നേഹത്തോടെ കാണാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ആ സ്ത്രീയോടുള്ള ബന്ധം അവസാനിച്ചു.
ഏവം സംവത്സരസ്യാര്ദ്ധേ തത്പതിശ്ചാഗതഃ പുരം। അപൃച്ഛത്തം ച ലോകേഷു തസ്യാ വൃത്തമഥോദിതമ്
ഇങ്ങനെ അരവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ഭർത്താവ് നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. അവൻ ആളുകളോട് അന്വേഷിച്ചു, സംഭവിച്ചത് അവനോട് പറഞ്ഞു.
കേചിദ്ഭദ്രം ബോധയന്തോ യുവാനോപി സുവിസ്മിതാഃ। കേചിദാഹുസ്ത്വയാ ദത്താ തയാ സാര്ദ്ധം സ്വപിത്യസൌ
ചിലർ, നല്ലതു ആശംസിച്ച്, ചെറുപ്പക്കാരായിരുന്നിട്ടും അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു. ചിലർ പറഞ്ഞു: നീ ഏല്പിച്ചവൻ അവളെ കൂടെ കിടന്നുവെന്ന്.
സ്ത്രീപുംസോരേകസംസര്ഗാത്ശാംതതാ തു കഥം ഭവേത്। തസ്യാം യസ്യാഭിലാഷോസ്തി ന പൃഷ്ടസ്സ വദേദ്യുവാ
ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഒറ്റയ്ക്ക് കൂടെയിരിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ ആഗ്രഹം അടക്കാൻ കഴിയും? അവള്ക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ആ യുവാവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യണം.
ലോകാനാം കുശ്രുതിര്വാര്താ തേന പുണ്യബലാച്ഛ്രുതാ। ജനാപവാദമോക്ഷാര്ഥം ബുദ്ധിസ്തസ്യാഭവച്ഛുഭാ
ജനങ്ങളുടെ നല്ലതോ മോശമോ ആയ വാർത്ത അവൻ തന്റെ പുണ്യശക്തിയാൽ കേട്ടു. അവളെ ജനപ്രതിഷ്ഠയിലുണ്ടാകുന്ന അപവാദത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാൻ മനസ്സിൽ നല്ലതായ ചിന്തയുണ്ടായി.
ദാരൂണി സ്വയമാഹൃത്യാജിജ്വലത്സ മഹാനലമ്। ഏതസ്മിന്നംതരേ താത രാജപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
അവൻ സ്വയം മരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു വലിയ തീ കത്തിച്ചു. അതിനിടയിൽ, പ്രിയനേ, ധൈര്യശാലിയായ രാജകുമാരൻ—
ആഗമത്തദ്ഗൃഹം സദ്യഃ സോപശ്യത്തം ച യോഷിതമ്। പ്രോത്ഫുല്ലവദനാം നാരീം പ്രവിഷാദഗതം നരം
ഉടൻ തന്നെ ആ വീട്ടിൽ എത്തി ആ സ്ത്രീയെ കണ്ടു. അവളുടെ മുഖം പുഷ്പിക്കുകയായിരുന്നു; അകത്തു കടന്ന പുരുഷനെ അവൾ കണ്ടു.
അനയോര്മാനസം ജ്ഞാത്വാ രാജപുത്രോവദദ്വചഃ। കിം ന സംഭാഷസേ മാം ച മിത്രകം ചിരമാഗതമ്
അവരുടെ മനസ്സുകൾ മനസ്സിലാക്കി രാജകുമാരൻ പറഞ്ഞു: നീ എനിക്ക് സുഹൃത്ത്, ഇ tantosam കഴിഞ്ഞ് വന്നവനോട് എന്തുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നില്ല?
അബ്രവീത്സോപി ധര്മാത്മാ രാജപുത്രമനഷ്ടധീഃ। യത്കൃതം ദുഷ്കരം കര്മ മയാ ത്വദ്ധിതകാരണാത്
അവൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ മനസ്സു തളരാത്തവൻ രാജകുമാരനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭാവുകത്തിനായി ഞാൻ ചെയ്തത് വളരെ ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തി ആയിരുന്നു.'
സര്വം വ്യര്ഥമഹം മന്യേ ജനാനാം ച പ്രവാദതഃ। അദ്യ വഹ്നിമഹം യാസ്യേ പ്രപശ്യംതു നരാസ്സുരാഃ
ജനങ്ങൾ പറയുന്നതൊക്കെയും വെറുതെ എന്നൊന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്; ഇന്നാണ് ഞാൻ അഗ്നിയിൽ കടക്കുന്നത് — മനുഷ്യരും ദേവതകളും ഇതു കാണട്ടെ.'
ഇത്യുക്ത്വാ സ മഹാഭാഗഃ പ്രവിവേശ ഹുതാശനമ്। വിശതസ്തസ്യ വഹ്നൌ ന കുസുമം ചികുരാലയേ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാഭാഗവൻ ഹോമാഗ്നിയിൽ കയറി; അഗ്നിയിൽ കടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ തലമുടിയിൽ ഒരു രോമം പോലും ദോഷം സംഭവിച്ചില്ല.
നാംഗമസ്യാനലോധാക്ഷീന്ന ച വസ്ത്രം ന കുംതലമ്। ഖേ ച ദേവാ മുദാ സര്വേസാധുസാധ്വിതി ചാബ്രുവന്
അഗ്നി അവന്റെ ശരീരത്തെയും വസ്ത്രത്തെയും മുടിയെയും യാതൊന്നും ദഹിപ്പിച്ചില്ല; ആകാശത്ത് ദേവതകൾ സന്തോഷത്തോടെ 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് വിളിച്ചു.
അപതന്പുഷ്പവര്ഷാണി തസ്യ മൂര്ധ്നി സമംതതഃ। യൈര്യൈശ്ച ദുഷ്കൃതം വാക്യം ഗദിതം താവുഭൌ പ്രതി
അവന്റെ തലയിൽ ചുറ്റും പുഷ്പവർഷം പതിച്ചു; ആ ഇരുവരെയും കുറിച്ച് ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ പറഞ്ഞവർക്കായി,
തേഷാം മുഖേ പ്രജായംതേ കുഷ്ഠാനി വിവിധാനി ച। തത്രാഗത്യ ച ദേവാശ്ച വഹ്നേരാകൃഷ്യതം മുദാ
അവരുടെ മുഖത്ത് പലതരത്തിലുള്ള കുഷ്ഠരോഗങ്ങൾ ഉദിച്ചു; ദേവതകളും അവിടെ എത്തി ആ അഗ്നിക്ക് അടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്നു.
അപൂജയന്സുപുഷ്പൈശ്ച മുനയോ വിസ്മയം ഗതാഃ। സര്വൈര്മുനിവരൈരേവം മനുഷ്യൈര്വിവിധൈസ്തദാ
മഹർഷിമാർ അത്ഭുതത്തോടെ മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് അവനെ പൂജിച്ചു; അപ്പോൾ എല്ലാ പ്രധാനമുനികളും പലവിധമുള്ള മനുഷ്യരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.
അര്ച്യതേ തു മഹാതേജാഃ സ ച സര്വാനപൂജയത്। സജ്ജനാദ്രോഹകം നാമ കൃതം ദേവാസുരൈര്നൃഭിഃ
ആ മഹാതേജസ്വി എല്ലാവരാലും ആരാധിക്കപ്പെട്ടു; അവനും എല്ലാവരെയും ആദരിച്ചു; 'സജ്ജനന്മാരെ വഞ്ചിച്ച' പ്രവൃത്തി ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ചെയ്തു.
തസ്യ പാദരജഃ പൂതാ സസ്യപൂര്ണാ ധരാഭവത്। സുരാശ്ചാഹുശ്ച തം തത്ര ഭാര്യാ തേ സംപ്രഗൃഹ്യതാമ്
അവന്റെ പാദധൂളിയിൽ ഭൂമി വിശുദ്ധയായി ധാന്യസമൃദ്ധിയായി; ദേവതകൾ അവിടെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭാര്യയെ തിരിച്ചു ലഭിക്കട്ടെ.'
ഏതസ്യ സദൃശോ ലോകേ ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി। നാസ്തീതി സാംപ്രതം പൃഥ്വ്യാം കാമലോഭാജിതഃ പുമാന്
ഇവനെപ്പോലുള്ളവൻ ലോകത്ത് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല; ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ ഇങ്ങനെ കാമലോഭത്തിൽ അടിമപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ ഇല്ല.
ദേവാസുരമനുഷ്യാണാം രക്ഷസാം മൃഗപക്ഷിണാമ്। കീടാദീനാം ച സര്വേഷാം കാമ ഏഷ സുദുര്ജയഃ
ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും കീടാദികൾക്കും ഈ കാമം അത്യന്തം ജയിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.
കാമാല്ലോഭാത്തഥാക്രോധാന്നിത്യം സത്ത്വേഷു ജായതേ। സംസാരബംധകഃ കാമോ ഹ്യകാമോ ന ക്വചിദ്ഭവേത്
കാമത്തിൽ നിന്നാണ് ലോഭവും കോപവും എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികളിൽ ജനിക്കുന്നത്; കാമം തന്നെയാണ് ഈ ലോകബന്ധനം — കാമം ഇല്ലെങ്കിൽ എവിടെയും ബന്ധം ഉണ്ടാകില്ല.
അനേനൈവ ജിതം സര്വം ഭുവനാനി ചതുര്ദശ। അമുഷ്യ ഹൃദയേ നിത്യം വാസുദേവോ മുദാസ്ഥിതഃ
ഇതുകൊണ്ടാണ് പതിനാലു ലോകങ്ങളും ജയിക്കപ്പെട്ടത്; അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വാസുദേവൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു.
ഏവം സ്പൃഷ്ട്വാഥ ദൃഷ്ട്വാ തം മനുഷ്യാഃ സര്വകല്മഷാത്। പൂയംതേ ഹ്യനഘാശ്ചൈവ ലഭംതേ ചാക്ഷയാം ദിവമ്
അവനെ സ്പർശിക്കുന്നവരും കാണുന്നവരും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധരാകുന്നു; അവർ പാപരഹിതരായി ശാശ്വതമായ സ്വർഗം നേടുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ ഗതാ ദേവാ വിമാനൈശ്ച ദിവം മുദാ। മനുഷ്യാഃ പ്രയയുസ്തുഷ്ടാ ദംപതീ സ്വഗൃഹം തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവതകൾ ആനന്ദത്തോടെ വിഹായസയാനങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; മനുഷ്യരും സന്തോഷത്തോടെ ദമ്പതികളോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ദിവ്യം ചക്ഷുസ്തദാ തസ്യ ചാസീദ്ദേവാന്സ പശ്യതി। ത്രൈലോക്യസ്യ ച വാര്ത്താം ച ജാനാതി ലീലയാ ഭൃശമ്
അപ്പോൾ അവന് ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിച്ചു; ദേവതകളെയും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ കാര്യങ്ങളെയും എളുപ്പത്തിൽ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.