സ ചോവാച മുദാ വിപ്രം ദൃഷ്ട്വാ തം താം സതീം ച സഃ। ദേശാംതരേ ച യദ്വൃത്തം തയാ ച കഥിതം കില
അവൻ ആ സതീയും ബ്രാഹ്മണനെയും കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു. അവൾ അകലെ ദേശത്ത് സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു.
കഥം ജാനാതി മദ്വൃത്തം ചാംഡാലോപി പതിവ്രതാ। അതോ മേ വിസ്മയസ്താത കിമാശ്ചര്യം പരം മഹത്
ഈ ചാണ്ഡാളസ്ത്രീ, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളായിട്ടും, എങ്ങനെ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നു? അതുകൊണ്ട് തന്നെ, അച്ഛാ, എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു—ഇത് വലിയ വിചിത്രമായ കാര്യമാണ്!
ഹരിഉവാച-। ജ്ഞായതേ കാരണം താത സര്വേഷാം ഭൂതഭാവനൈഃ। അതിപുണ്യാത്സദാചാരാദ്യതസ്ത്വം വിസ്മയം ഗതഃ
ഹരി പറഞ്ഞു: എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണമെന്താണെന്ന് സൃഷ്ടാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചവർക്കു അറിയാം. നീ അത്ഭുതപ്പെടുന്നത് വലിയ പുണ്യത്തിന്റെയും നല്ല പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.
കിമുക്തശ്ച തയാ ത്വം ച വദ തത്സാംപ്രതം മുനേ। വിപ്ര ഉവാച-। പ്രഷ്ടും ധര്മതുലാധാരം സാ ച മാം സമുപാദിശത്
പക്ഷേ, അവൾ നിന്നോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? അതിപ്പോൾ പറയൂ, മഹർഷേ. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: അവൾ എന്നോട് ധർമ്മത്തെ നിലനിറുത്തുന്നവനോട് ചോദിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഹരിരുവാച-। ആഗച്ഛ മുനിശാര്ദൂല അഹം ഗച്ഛാമി തം പ്രതി। ഗച്ഛംതം ച ഹരിം പ്രാഹ തുലാധാരഃ ക്വ തിഷ്ഠതി
ഹരി പറഞ്ഞു: വരൂ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ അവനിടത്തേക്ക് പോകാം. ഹരി പോകുമ്പോൾ, തുലാധാരൻ ചോദിച്ചു: അവൻ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?
ഹരിരുവാച-। ജനാനാം നികരോ യത്ര ബഹുദ്രവ്യസുവിക്രയേ। വിക്രീണാതി ച ക്രീണാതി തുലാധാരസ്തതസ്തതഃ
ഹരി പറഞ്ഞു: എവിടെയായാലും ആളുകളുടെ കൂട്ടവും ധാരാളം വസ്തുക്കളുടെ വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും ഉണ്ടോ, അവിടെയാണു തുലാധാരൻ, ഇവിടെ അവൻ വിൽക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനോ യവാന്രസം സ്നേഹം കൂടമന്നസ്യ സംചയം। സര്വം തസ്യ മുഖാദേവ ഗൃഹ്ണാതി ച ദദാത്യപി
ജനങ്ങൾ എത്ര രുചിയും സ്നേഹവും, കള്ളം കലർത്തിയ അന്നവും കൊണ്ടുവന്നാലും, അതെല്ലാം അവൻ നേരിട്ട് അവരുടെ വായിൽ നിന്നു വാങ്ങുകയും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
സത്യം ത്യക്ത്വാനൃതം കിംചിത്പ്രാണാംതേ സമുപസ്ഥിതേ। നോക്തം നരവരശ്രേഷ്ഠസ്തേനധര്മതുലാധരഃ
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ധാർമികനായ തുലാധാരൻ, മരണം അടുത്തു വന്നാലും, ഒരിക്കലും സത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു കള്ളവാക്ക് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഇത്യുക്തേ തു തമദ്രാക്ഷീദ്വിക്രീണംതം രസാന്ബഹൂന്। മലപംകധരം മര്ത്യം ദംതകുഡ്മലപംകിലമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവൻ പലവിധ രസങ്ങൾ വിൽക്കുന്നവനെയും, മലയും ചെളിയും പുരണ്ട ശരീരമുള്ള മനുഷ്യനെയും, പല്ലുകൾ അടഞ്ഞും മലിനവുമുള്ളവനെയും കണ്ടു.
തത്ര വസ്തുധനോത്ഥാം ച ഭാഷംതം വിവിധാം ഗിരമ്। വൃതം ബഹുവിധൈര്മര്ത്യൈഃ സ്ത്രീഭിഃ പുംഭിശ്ച സര്വതഃ
അവിടെ, പലവിധ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ചുറ്റും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ, വിൽപ്പനയ്ക്കുള്ള വസ്തുക്കളെയും ധനത്തെയും കുറിച്ച് തുലാധാരൻ പലതരം വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചു.
കഥം കഥമിതി പ്രാഹ സ തം മധുരയാ ഗിരാ। ധര്മസ്യ മേ സമുദ്ദേശം വദ പ്രാപ്തോംഽതികം ഹി തേ
അവൻ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ ചോദിച്ചു: നീ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരം എനിക്ക് പറയൂ, കാരണം നീ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
തുലാധാര ഉവാച-। യാവജ്ജനാഃ പ്രതിഷ്ഠംതി മമൈവ സന്നിധൌ ദ്വിജ। താവന്മേ സ്വസ്ഥതാ നാസ്തി യാവച്ച രാത്രിയാമകഃ
തുലാധാരൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ജനങ്ങൾ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നിടത്തോളം എനിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തിയില്ല, രാത്രികാലം കടന്നുപോകുന്നത് വരെ.
തച്ചോപദേശമാദായ ഗച്ഛ ധര്മാകരം പ്രതി। ബകസ്യ മരണേ ദോഷം ഖേ ച വസ്ത്രാവിശോഷണമ്
ഈ ഉപദേശമെടുത്ത് നീ ധർമ്മസമുദ്രനോടു പോകൂ. ബകപക്ഷിയെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപവും ആകാശത്ത് വസ്ത്രം ഉണക്കുന്നതിന്റെ ദോഷവും ചിന്തിക്കണം.
സര്വം തത്ര ച ജാനീഷേ സജ്ജനാദ്രോഹകം വ്രജ। തത്ര തസ്യോപദേശേന തവ കാമഃ ഫലിഷ്യതി
അവിടെ നീ എല്ലാം അറിയും, നല്ലവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടെ. അവന്റെ ഉപദേശത്താൽ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറും.
ഇത്യുക്ത്വാ തുലാധാരഃ കരോതി ക്രയവിക്രയൌ। തഥാ താത ഗമിഷ്യാമി സജ്ജനാദ്രോഹകം പ്രതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് തുലാധാരൻ വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും തുടർന്നു. അച്ഛാ, ഞാൻ നല്ലവരെ ദ്രോഹിച്ചവനോടു പോകുന്നു.
തുലാധാരസമുദ്ദേശാന്ന ജാനാമി തദാലയമ്। ഹരിരുവാച-। ഏഹ്യാഗച്ഛ ഗമിഷ്യാമി ത്വയാ സാര്ദ്ധം ച തദ്ഗൃഹമ്
തുലാധാരൻ പറഞ്ഞയാളുടെ വീട് എവിടെയെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ഹരി പറഞ്ഞു: വരൂ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.
അഥ വര്ത്മനി ഗച്ഛംതമുവാച ബ്രാഹ്മണോ ഹരിം। വിപ്ര ഉവാച-। തുലാധാരേ ച ന സ്നാനം ന ദേവപിതൃതര്പണമ്
അപ്പോൾ വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: തുലാധാരൻ കുളിക്കാറില്ല, ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും ജലം അർപ്പിക്കാറുമില്ല.
മലദിഗ്ധം ച ഗാത്രം തു സര്വം ചേലമലക്ഷണമ്। കഥം ജാനാതി മദ്വൃത്തം ദേശാംതരസമുദ്ഭവമ്
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ മലയിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അഴുക്കാണ്. എങ്ങനെ അവൻ അകലെ ദേശത്ത് ഉണ്ടായ എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയുന്നു?
അതോ മേ വിസ്മയസ്താത സര്വം ത്വം വദ കാരണമ്। ഹരിരുവാച-। സത്യേന സമഭാവേന ജിതം തേന ജഗത്ത്രയമ്
അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അതിശയമാണ്, ഇതിന്റെ കാരണം നീ പറയണം. ഹരി പറഞ്ഞു: സത്യവും സമഭാവവും കൊണ്ടാണ് അവൻ മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ചത്.
തേനാതൃപ്യംത പിതരോ ദേവാ മുനിഗണൈഃ സഹ। ഭൂതഭവ്യ പ്രവൃത്തം ച തേന ജാനാതി ധാര്മികഃ
അതുകൊണ്ടാണ് പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും മുനികൾക്കും തൃപ്തിയില്ലാത്തത്. അതുവഴിയാണ് ധാർമ്മികൻ ഭൂതകാലവും ഭാവിയുമെല്ലാം അറിയുന്നത്.
നാസ്തി സത്യാത്പരോ ധര്മോ നാനൃതാത്പാതകം പരമ്। വിശേഷേ സമഭാവസ്യ പുരുഷസ്യാനഘസ്യ ച
സത്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മമില്ല, അസത്യത്തേക്കാൾ വലിയ പാപവും ഇല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് സമഭാവമുള്ള പാപരഹിതന്റെ കാര്യത്തിൽ.
അരൌ മിത്രേപ്യുദാസീനേ മനോ യസ്യ സമം വ്രജേത്। സര്വപാപക്ഷയസ്തസ്യ വിഷ്ണുസായുജ്യതാം വ്രജേത്
ശത്രുവിനോടും സുഹൃത്തിനോടും അന്യജനോടും ഒരുപോലെ മനസ്സുള്ളവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും, അവൻ വിഷ്ണുവിൽ ഐക്യപ്രാപ്തി നേടും.
ഏവം യോ വര്തതേ നിത്യം കുലകോടിം സമുദ്ധരേത്। സത്യം ദമഃ ശമശ്ചൈവ ധൈര്യം സ്ഥൈര്യമലോഭതാ
ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നവൻ തന്റെ വംശത്തിലെ അനേകം തലമുറകളെയും ഉയർത്തുന്നു. സത്യം, ദമം, ശമം, ധൈര്യം, സ്ഥിരത, അലോഭം—
അനാശ്ചര്യമനാലസ്യം തസ്മിന്സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്। തേന വൈ ദേവലോകസ്യ നരലോകസ്യ സര്വശഃ
ആശ്ചര്യവും ആലസ്യവും ഇല്ലാത്ത മനസ്സാണ് അവനിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്. അവനിലൂടെ ദേവലോകവും മനുഷ്യലോകവും മുഴുവനും നിലനിൽക്കുന്നു.
വൃത്തം ജാനാതി ധര്മജ്ഞസ്തസ്യദേഹേ സ്ഥിതോ ഹരിഃ। ലോകേ തസ്യ സമോ നാസ്തി സമഃ സത്യാര്ജവേഷു ച
ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ നല്ല പെരുമാറ്റം അറിയുന്നു; ഹരി അവന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ലോകത്തിൽ സത്യത്തിലും നേരത്തിലും അവനു തുല്യൻ ആരുമില്ല.
സ ച ധര്മമയഃ സാക്ഷാത്തേനൈവ ധാരിതം ജഗത്। ദ്വിജ ഉവാച-। ജ്ഞാതം മേ ത്വത്പ്രസാദാച്ച തുലാധാരസ്യ കാരണമ്
അവൻ നേരിട്ട് ധർമ്മം തന്നെയാണ്, അവനാൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു. ദ്വിജൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ തുലാധാരന്റെ കാര്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
അദ്രോഹകസ്യ യദ്വൃത്തം തദ്ബ്രൂഹി ത്വം യദീച്ഛസി। ഹരിരുവാച-। പുരൈവ രാജപുത്രസ്യ കുലസ്ത്രീനവയൌവനാ
അന്യായം ചെയ്യാത്തവന്റെ ജീവിതം പറഞ്ഞുതരണമെങ്കിൽ പറയാമോ? ഹരി പറഞ്ഞു: പഴയകാലത്ത് രാജകുമാരന്റെ ഭാര്യ യൗവനത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ആയിരുന്നു.
പത്നീവ കാമദേവസ്യ ശചീവ വാസവസ്യ ച। തസ്യ പ്രാണസമാ ഭാര്യാ സുന്ദരീ നാമ സുന്ദരീ
കാമദേവന്റെ ഭാര്യപോലെയും ഇന്ദ്രന്റെ ഭാര്യ ശചിപോലെയും. അവന്റെ ഭാര്യ സുന്ദരി എന്ന സുന്ദരി അവനു ജീവനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
അകസ്മാത്പാര്ഥിവസ്യൈവ കാര്യേ ഗന്തും സമുദ്യതഃ। മനസാലോചിതം തേന പ്രാണേഭ്യോപി ഗരീയസീമ്
അപ്രതീക്ഷിതമായി രാജാവ് ഒരു കാര്യത്തിനായി പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. തന്റെ ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
കസ്മിന്സ്ഥാനേ സ്ഥാപയാമി യതോ രക്ഷാ ഭവേദ്ധ്രുവമ്। ഇത്യാലോച്യൈവ സഹസാ ത്വാഗതോസ്യ ഗൃഹം പ്രതി ൧൦൦ 1.50.
എവിടെ വച്ചാൽ അവളെ ഉറപ്പായും രക്ഷിക്കാമെന്ന് ആലോചിച്ച്, ഉടൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നെത്തി.