തസ്യ പത്ന്യോഽഷ്ട തിഷ്ഠംതി തന്മധ്യേ വരവര്ണിനീ। രൂപയൌവനസംപന്നാ ദയായുക്താ യശസ്വിനീ
അവനു എട്ട് ഭാര്യമാർ ഉണ്ട്; അവരിൽ ഒരുത്തി മനോഹരമായ വർണ്ണവും, സൗന്ദര്യവും, യൗവനവും, കരുണയും, പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവളാണ്.
ശുഭാ നാമേതി വിഖ്യാതാ ഗത്വാ താം പൃച്ഛ തേ ഹിതം। ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാംസ്തത്രൈവാംതരധീയത
അവൾക്ക് ശുഭ എന്ന പേരാണ്. നീ അവളോടു പോയി നിനക്ക് ഉത്തമമായത് ചോദിക്കൂ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ അവിടെയേ വെച്ച് അദൃശ്യനായി.
തസ്യൈവാദൃശ്യതാം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതോഭൂദ്ദ്വിജസ്തദാ। സ ച സാധ്വീഗൃഹം ഗത്വാ പപ്രച്ഛാഥ പതിവ്രതാം
അവനെ അദൃശ്യനാകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. പിന്നെ അവൻ സത്യസന്ധയായ സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി അവളോടു ചോദിച്ചു.
അതിഥേര്വചനംശ്രുത്വാഗൃഹാന്നിഃസൃത്യസംഭ്രമാത്। ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിജം സതീ തത്ര ദ്വാരദേശേ സ്ഥിതാഭവത്
അഥിതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ, അവൾ ആശങ്കയില്ലാതെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നു. ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വാതിൽക്കൽ നിന്നു.
താം ച ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഉവാച വചനം മുദാ। പ്രിയം മമഹിതം ബ്രൂഹി യഥാദൃഷ്ടം ത്വമേവ ഹി
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: നീ നേരിട്ട് കണ്ടതുപോലെ, എനിക്ക് പ്രിയവും ഉപകാരപ്രദവുമായത് പറയൂ.
പതിവ്രതോവാച-। സാംപ്രതം പത്യുരര്ചാസ്തി ന ചാസ്മാകം സ്വതംത്രതാ। പശ്ചാത്കാര്യം കരിഷ്യാമി ഗൃഹാണാതിഥ്യമദ്യ വൈ
സത്യസന്ധയായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഭർത്താവിന്റെ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല. പിന്നീടെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം; ഇന്ന് അഥിതിചാര്യം സ്വീകരിക്കൂ.
വിപ്ര ഉവാച-। മമ ദേഹേ ക്ഷുധാ നാസ്തി പിപാസാദ്യ ന ച ശ്രമഃ। അഭീഷ്ടം വദ കല്യാണി നോചേച്ഛാപം ദദാമി തേ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വിശപ്പോ ദാഹമോ ക്ഷീണമോ ഇല്ല. നീ ഇഷ്ടമുള്ളത് പറയൂ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ശാപം നൽകും.
തമുവാച തദാ സാപി ന ബകോഹം ദ്വിജോത്തമ। ഗച്ഛ ധര്മതുലാധാരം പൃച്ഛ തം തേ ഹിതം ദ്വിജ
അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ബകമല്ല, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണാ. നീ ധർമ്മതുലയെന്ന നീതിയുള്ളവനോടു പോയി നിനക്ക് ഉത്തമമായത് ചോദിക്കൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ മഹാഭാഗാ പ്രയയൌ ച ഗൃഹോദരമ്। തത്രാപശ്യദ്ദ്വിജോ വിപ്രം യഥാ ചാംഡാലവേശ്മനി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാഭാഗ്യവതി വീട്ടിനകത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ബ്രാഹ്മണൻ ചാണ്ഡാളന്റെ വീട്ടിൽപോലുള്ള മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.
വിമൃശ്യ വിസ്മയാപന്നസ്തേന സാര്ധം യയൌ ദ്വിജഃ। തിഷ്ഠംതം ച ദ്വിജം തം ച സോപശ്യദ്ധൃഷ്ടമാനസമ്
അത് ആലോചിച്ച് അത്ഭുതപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ അവനോടൊപ്പം പോയി. അവിടെ ഭയമില്ലാതെ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണനെ അവൻ കണ്ടു.
സ ചോവാച മുദാ വിപ്രം ദൃഷ്ട്വാ തം താം സതീം ച സഃ। ദേശാംതരേ ച യദ്വൃത്തം തയാ ച കഥിതം കില
അവൻ ആ സതീയും ബ്രാഹ്മണനെയും കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു. അവൾ അകലെ ദേശത്ത് സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു.
കഥം ജാനാതി മദ്വൃത്തം ചാംഡാലോപി പതിവ്രതാ। അതോ മേ വിസ്മയസ്താത കിമാശ്ചര്യം പരം മഹത്
ഈ ചാണ്ഡാളസ്ത്രീ, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളായിട്ടും, എങ്ങനെ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നു? അതുകൊണ്ട് തന്നെ, അച്ഛാ, എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു—ഇത് വലിയ വിചിത്രമായ കാര്യമാണ്!
ഹരിഉവാച-। ജ്ഞായതേ കാരണം താത സര്വേഷാം ഭൂതഭാവനൈഃ। അതിപുണ്യാത്സദാചാരാദ്യതസ്ത്വം വിസ്മയം ഗതഃ
ഹരി പറഞ്ഞു: എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണമെന്താണെന്ന് സൃഷ്ടാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചവർക്കു അറിയാം. നീ അത്ഭുതപ്പെടുന്നത് വലിയ പുണ്യത്തിന്റെയും നല്ല പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.
കിമുക്തശ്ച തയാ ത്വം ച വദ തത്സാംപ്രതം മുനേ। വിപ്ര ഉവാച-। പ്രഷ്ടും ധര്മതുലാധാരം സാ ച മാം സമുപാദിശത്
പക്ഷേ, അവൾ നിന്നോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? അതിപ്പോൾ പറയൂ, മഹർഷേ. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: അവൾ എന്നോട് ധർമ്മത്തെ നിലനിറുത്തുന്നവനോട് ചോദിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഹരിരുവാച-। ആഗച്ഛ മുനിശാര്ദൂല അഹം ഗച്ഛാമി തം പ്രതി। ഗച്ഛംതം ച ഹരിം പ്രാഹ തുലാധാരഃ ക്വ തിഷ്ഠതി
ഹരി പറഞ്ഞു: വരൂ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ അവനിടത്തേക്ക് പോകാം. ഹരി പോകുമ്പോൾ, തുലാധാരൻ ചോദിച്ചു: അവൻ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?
ഹരിരുവാച-। ജനാനാം നികരോ യത്ര ബഹുദ്രവ്യസുവിക്രയേ। വിക്രീണാതി ച ക്രീണാതി തുലാധാരസ്തതസ്തതഃ
ഹരി പറഞ്ഞു: എവിടെയായാലും ആളുകളുടെ കൂട്ടവും ധാരാളം വസ്തുക്കളുടെ വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും ഉണ്ടോ, അവിടെയാണു തുലാധാരൻ, ഇവിടെ അവൻ വിൽക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനോ യവാന്രസം സ്നേഹം കൂടമന്നസ്യ സംചയം। സര്വം തസ്യ മുഖാദേവ ഗൃഹ്ണാതി ച ദദാത്യപി
ജനങ്ങൾ എത്ര രുചിയും സ്നേഹവും, കള്ളം കലർത്തിയ അന്നവും കൊണ്ടുവന്നാലും, അതെല്ലാം അവൻ നേരിട്ട് അവരുടെ വായിൽ നിന്നു വാങ്ങുകയും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
സത്യം ത്യക്ത്വാനൃതം കിംചിത്പ്രാണാംതേ സമുപസ്ഥിതേ। നോക്തം നരവരശ്രേഷ്ഠസ്തേനധര്മതുലാധരഃ
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ധാർമികനായ തുലാധാരൻ, മരണം അടുത്തു വന്നാലും, ഒരിക്കലും സത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു കള്ളവാക്ക് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഇത്യുക്തേ തു തമദ്രാക്ഷീദ്വിക്രീണംതം രസാന്ബഹൂന്। മലപംകധരം മര്ത്യം ദംതകുഡ്മലപംകിലമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവൻ പലവിധ രസങ്ങൾ വിൽക്കുന്നവനെയും, മലയും ചെളിയും പുരണ്ട ശരീരമുള്ള മനുഷ്യനെയും, പല്ലുകൾ അടഞ്ഞും മലിനവുമുള്ളവനെയും കണ്ടു.
തത്ര വസ്തുധനോത്ഥാം ച ഭാഷംതം വിവിധാം ഗിരമ്। വൃതം ബഹുവിധൈര്മര്ത്യൈഃ സ്ത്രീഭിഃ പുംഭിശ്ച സര്വതഃ
അവിടെ, പലവിധ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ചുറ്റും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ, വിൽപ്പനയ്ക്കുള്ള വസ്തുക്കളെയും ധനത്തെയും കുറിച്ച് തുലാധാരൻ പലതരം വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചു.
കഥം കഥമിതി പ്രാഹ സ തം മധുരയാ ഗിരാ। ധര്മസ്യ മേ സമുദ്ദേശം വദ പ്രാപ്തോംഽതികം ഹി തേ
അവൻ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ ചോദിച്ചു: നീ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരം എനിക്ക് പറയൂ, കാരണം നീ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
തുലാധാര ഉവാച-। യാവജ്ജനാഃ പ്രതിഷ്ഠംതി മമൈവ സന്നിധൌ ദ്വിജ। താവന്മേ സ്വസ്ഥതാ നാസ്തി യാവച്ച രാത്രിയാമകഃ
തുലാധാരൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ജനങ്ങൾ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നിടത്തോളം എനിക്ക് മനസ്സിന് ശാന്തിയില്ല, രാത്രികാലം കടന്നുപോകുന്നത് വരെ.
തച്ചോപദേശമാദായ ഗച്ഛ ധര്മാകരം പ്രതി। ബകസ്യ മരണേ ദോഷം ഖേ ച വസ്ത്രാവിശോഷണമ്
ഈ ഉപദേശമെടുത്ത് നീ ധർമ്മസമുദ്രനോടു പോകൂ. ബകപക്ഷിയെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപവും ആകാശത്ത് വസ്ത്രം ഉണക്കുന്നതിന്റെ ദോഷവും ചിന്തിക്കണം.
സര്വം തത്ര ച ജാനീഷേ സജ്ജനാദ്രോഹകം വ്രജ। തത്ര തസ്യോപദേശേന തവ കാമഃ ഫലിഷ്യതി
അവിടെ നീ എല്ലാം അറിയും, നല്ലവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടെ. അവന്റെ ഉപദേശത്താൽ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറും.
ഇത്യുക്ത്വാ തുലാധാരഃ കരോതി ക്രയവിക്രയൌ। തഥാ താത ഗമിഷ്യാമി സജ്ജനാദ്രോഹകം പ്രതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് തുലാധാരൻ വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും തുടർന്നു. അച്ഛാ, ഞാൻ നല്ലവരെ ദ്രോഹിച്ചവനോടു പോകുന്നു.
തുലാധാരസമുദ്ദേശാന്ന ജാനാമി തദാലയമ്। ഹരിരുവാച-। ഏഹ്യാഗച്ഛ ഗമിഷ്യാമി ത്വയാ സാര്ദ്ധം ച തദ്ഗൃഹമ്
തുലാധാരൻ പറഞ്ഞയാളുടെ വീട് എവിടെയെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ഹരി പറഞ്ഞു: വരൂ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.
അഥ വര്ത്മനി ഗച്ഛംതമുവാച ബ്രാഹ്മണോ ഹരിം। വിപ്ര ഉവാച-। തുലാധാരേ ച ന സ്നാനം ന ദേവപിതൃതര്പണമ്
അപ്പോൾ വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: തുലാധാരൻ കുളിക്കാറില്ല, ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും ജലം അർപ്പിക്കാറുമില്ല.
മലദിഗ്ധം ച ഗാത്രം തു സര്വം ചേലമലക്ഷണമ്। കഥം ജാനാതി മദ്വൃത്തം ദേശാംതരസമുദ്ഭവമ്
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ മലയിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അഴുക്കാണ്. എങ്ങനെ അവൻ അകലെ ദേശത്ത് ഉണ്ടായ എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയുന്നു?
അതോ മേ വിസ്മയസ്താത സര്വം ത്വം വദ കാരണമ്। ഹരിരുവാച-। സത്യേന സമഭാവേന ജിതം തേന ജഗത്ത്രയമ്
അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അതിശയമാണ്, ഇതിന്റെ കാരണം നീ പറയണം. ഹരി പറഞ്ഞു: സത്യവും സമഭാവവും കൊണ്ടാണ് അവൻ മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ചത്.
തേനാതൃപ്യംത പിതരോ ദേവാ മുനിഗണൈഃ സഹ। ഭൂതഭവ്യ പ്രവൃത്തം ച തേന ജാനാതി ധാര്മികഃ
അതുകൊണ്ടാണ് പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും മുനികൾക്കും തൃപ്തിയില്ലാത്തത്. അതുവഴിയാണ് ധാർമ്മികൻ ഭൂതകാലവും ഭാവിയുമെല്ലാം അറിയുന്നത്.