തര്പണം ദേവതാനാം ച പൂര്വം കൃത്വാ സമാഹിതഃ। അധികാരീ ഭവേത്പശ്ചാത്പിതൄണാം തര്പണേ ബുധഃ
ആദ്യം മനസ്സുകൊണ്ട് ഏകാഗ്രതയോടെ ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; അതിന് ശേഷം മാത്രമേ ജ്ഞാനികൾക്ക് പിതാക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ യോഗ്യത ഉണ്ടാകൂ.
ശ്രാദ്ധേ ഭോജനകാലേ ച പാണിനൈകേന ദാപയേത്। ഉഭാഭ്യാം തര്പണേ ദദ്യാദ്വിധിരേഷ സനാതനഃ
ശ്രാദ്ധഭോജനസമയത്ത് ഒരുകൈ കൊണ്ട് നൽകണം; പക്ഷേ, തർപ്പണത്തിന് ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിച്ച് നൽകണം — ഇതാണ് ശാശ്വതനിയമം.
ദക്ഷിണാഭിമുഖോ ഭൂത്വാ ശുചിസ്തു തര്പയേത്പിതൄന്। തൃപ്യതാമിതി വാക്യേന നാമഗോത്രേണ വൈ പുനഃ
തക്ഷിണദിശയിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ച്, ശുദ്ധനായവൻ പിതാക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; 'അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ' എന്ന വാക്കും, അവരുടെ പേര്-ഗോത്രം ഉച്ചരിച്ചും വീണ്ടും ചെയ്യണം.
അകൃഷ്ണൈര്യത്തിലൈര്മോഹാത്തര്പയേത്പിതൃസംചയമ്। ഭൂമ്യാം ദദാതി യദപോ ദാതാ ചൈവ ജലേ സ്ഥിതഃ
കറുപ്പില്ലാത്ത വെളുത്ത എള്ള് ഉപയോഗിച്ചാണ് പിതൃസമൂഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്; കറുത്ത എള്ള് അജ്ഞാനത്താൽ ഉപയോഗിക്കരുത്. നിലത്ത് വെള്ളം നൽകുമ്പോൾ, നൽകുന്നവൻ വെള്ളത്തിൽ നില്ക്കണം.
വൃഥാ തദ്ദീയതേ ദാനം നോപതിഷ്ഠതി കസ്യചിത്। സ്ഥലേ സ്ഥിത്വാ ജലേ യസ്തു പ്രയച്ഛേദുദകം നരഃ
അങ്ങനെ നൽകിയ ദാനം വെറുതെ പോകുന്നു, ആരെയും എത്തുന്നില്ല; എന്നാൽ, നിലത്ത് നിന്ന് വെള്ളത്തിൽ വെള്ളം നൽകുന്നവൻ —
നോപതിഷ്ഠേത്പിതൄണാം തു സലിലം തന്നിരര്ഥകമ്। ആര്ദ്രവാസാ ജലേ യസ്തു കുര്യാദുദകതര്പണമ് ൫൦ 1.49.
അവന്റെ വെള്ളം പിതാക്കന്മാരിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല; അതിന് ഫലം ഇല്ല. എന്നാൽ, ഈർപ്പമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് തർപ്പണം ചെയ്യുന്നവൻ —
പിതരസ്തസ്യ തൃപ്യംതി സഹദേവൈസ്സദാനഘ। രജകൈഃ ക്ഷാലിതം വസ്ത്രമശുദ്ധം കവയോ വിദുഃ
അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം എപ്പോഴും തൃപ്തരാകുന്നു, പാപരഹിതനേ. പക്ഷേ, ധോബി കഴുകിയ വസ്ത്രം ജ്ഞാനികൾ അശുദ്ധമെന്നു പറയുന്നു.
ഹസ്തപ്രക്ഷാലനേ ചൈവ പുനര്വസ്ത്രം തു ശുധ്യതി। ശുഷ്കവാസാഃ ശുചൌ ദേശേ സ്ഥാനേ യത്തര്പയേത്പിതൄന്
കൈ കഴുകിയശേഷം വസ്ത്രം വീണ്ടും ശുദ്ധമാകും; ഉണങ്ങിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പിതാക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
തതോ ദശഗുണേനൈവ തുഷ്യംതി പിതരോ ധ്രുവമ്। സ്നാനം സംധ്യാം ച പാഷാണേ ഖഡ്ഗേ വാ താമ്രഭാജനേ
അതിനുശേഷം, പിതാക്കന്മാർ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ തൃപ്തരാകും. കല്ലിൽ, വാളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ താമ്രപാത്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുകയും സന്ധ്യാവന്ദനം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ —
തര്പണം കുരുതേ യസ്തു പ്രത്യേകം ച ശതാധികമ്। രൌപ്യാംഗുലീയം തര്ജന്യാം ധൃത്വാ യത്തര്പയേത്പിതൄന്
ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും തർപ്പണം ചെയ്താൽ നൂറു മടങ്ങ് കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കും; ചൂണ്ടുവിരലിൽ വെള്ളി മോതിരം ധരിച്ച് പിതാക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ —
സര്വം ച ശതസാഹസ്രഗുണം ഭവതി നാന്യഥാ। തഥൈവാനാമികായാം തു ധൃത്വാ സ്വര്ണാംഗുലീം ബുധഃ
അവൻക്ക് എല്ലാം ലക്ഷക്കണക്കിന് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കും; ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, അനാമികവിരലിൽ പൊന്നുമോതിരം ധരിച്ച് ജ്ഞാനി —
തര്പയേത്പിതൃസംദോഹം ലക്ഷകോടിഗുണം ഭവേത്। അംഗുഷ്ഠദേശിനീ മധ്യേ സവ്യഹസ്തസ്യ ഖഡ്ഗകമ്
പിതൃസമൂഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; അതിന് ലക്ഷക്കോടി മടങ്ങ് കൂടുതൽ ഫലം ലഭിക്കും. ഇടതുകൈയുടെ അങ്ങൂഷ്ഠവും ചൂണ്ടുവിരലും തമ്മിൽ വാൾ വയ്ക്കുമ്പോൾ —
ധൃത്വാനാമികയാ രത്നമംജലേരക്ഷയംഫലം। സ്നാനാര്ഥമഭിഗച്ഛംതം ദേവാഃ പിതൃഗണൈഃ സഹ
അനാമികവിരലിൽ രത്നം പിടിച്ചാൽ, ഫലം അക്ഷയമാകും. സ്നാനത്തിനായി പോകുന്നവനെ ദേവന്മാരും പിതൃഗണങ്ങളും ചേർന്ന് സമീപിക്കുന്നു.
വായുഭൂതാനുഗച്ഛംതി തൃഷാര്താഃ സലിലാര്ഥിനഃ। നിരാശാസ്തേ നിവര്തംതേ വസ്ത്രനിഷ്പീഡനേന ച
വെള്ളം വേണ്ടിയുള്ള ദാഹിതരായ അവർ വായുവുപോലെ പിന്തുടരുന്നു; വസ്ത്രം ഞെരിയുമ്പോൾ അവർ നിരാശരായി തിരിച്ചു പോകുന്നു.
തസ്മാന്ന പീഡയേദ്വസ്ത്രമകൃത്വാ പിതൃതര്പണമ്। തിസ്രഃകോട്യോഽര്ധകോടീ ച യാനി ലോമാനി മാനുഷേ
അതിനാൽ, പിതൃതർപ്പണം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് വസ്ത്രം ഞെരിയരുത്. മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള മൂന്നര കോടി രോമങ്ങൾ —
സ്രവംതി സര്വതീര്ഥാനി തസ്മാന്ന പരിപീഡയേത്। ദേവാഃ പിബംതി ശിരസി ശ്മശ്രുതഃ പിതരസ്തഥാ
അവയിൽ എല്ലാം പുണ്യനദികൾ ഒഴുകുന്നു; അതുകൊണ്ട്, അവയെ ഞെരിയരുത്. ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും തലയിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നു, ഇതാണ് കേട്ടത്.
ചക്ഷുഷോരപി ഗംധര്വാ അധസ്താത്സര്വജംതവഃ। ദേവാഃ പിതൃഗണാഃ സര്വേ ഗംധര്വാ ജംതവസ്തഥാ
ഗന്ധർവന്മാരുടെ താഴെ എല്ലാ ജീവികളും ഉണ്ട്. ദേവന്മാർ, പിതൃഗണങ്ങൾ, ഗന്ധർവർ, മറ്റു ജീവികൾ ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.
സ്നാനമാത്രേണ തുഷ്യംതി സ്നാനാത്പാപം ന വിദ്യതേ। നിത്യസ്നാനം ച യഃ കുര്യാത്സ നരഃ പുരുഷോത്തമഃ
കുളിച്ചാൽ മാത്രം ദേവന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; കുളിച്ചാൽ പാപം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും ദിവസേന കുളിക്കുന്നത് തുടരുകയാണെങ്കിൽ, ആ മനുഷ്യൻ മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തോ നാകലോകേമഹീയതേ। സ്നാനം തര്പണപര്യംതം ദേവാ മഹര്ഷയോ വിദുഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായവൻ അക്ഷരലോകത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ല. കുളി മുതൽ ജലതർപ്പണം വരെ ദേവന്മാരും മഹർഷികളും നിർബന്ധമായാണ് കരുതുന്നത്.
അതഃ പരം ച ദേവാനാം പൂജനം കാരയേദ്ബുധഃ। ഗണേശം പൂജയേദ്യസ്തു വിഘ്നസ്തസ്യ ന ജായതേ
ഇതിനു ശേഷം, ഒരു ജ്ഞാനി ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം. ഗണപതിയെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല.
ആരോഗ്യാര്ഥം ച സൂര്യം ച ധര്മമോക്ഷായ മാധവമ്। ശിവം ച കൃത്യകാമാര്ഥം സര്വകാമായ ചംഡികാമ്
ആരോഗ്യത്തിനായി സൂര്യനെ, ധർമ്മത്തിനും മോക്ഷത്തിനും മാധവനെ, കര്ത്തവ്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ശിവനെ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ചണ്ഡികയെ ആരാധിക്കണം.
ദേവാംസ്തു പൂജയിത്വാ തു വൈശ്വദേവബലിം ചരേത്। വഹ്നികാര്യം തതഃ കൃത്വാ യജ്ഞം ബ്രാഹ്മണതര്പണമ്
ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചശേഷം, വൈശ്വദേവബലി അർപ്പിക്കണം. അഗ്നികാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, യജ്ഞവും ബ്രാഹ്മണതർപ്പണവും നടത്തണം.
ദേവാനാം സര്വസത്വാനാം പുനസ്ത്രിവിഷ്ടപം വ്രജേത്। ഗതാഗതം സ്ഥിരം കൃത്വാ കാമാന്മോക്ഷം സുഖം ദിവമ്
ദേവന്മാരെയും എല്ലാ ജീവികളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും. ജനനം-മരണം എന്ന ചക്രം ഭദ്രമാക്കി, ആഗ്രഹം കൊണ്ട് മോക്ഷവും സുഖവും ദിവ്യലോകവും നേടാം.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന നിത്യം കര്മാണി കാരയേത്। നാരദ ഉവാച-। കിമര്ഥം ച ജലം താത ദേവാഃ പിതൃഗണൈഃ സഹ
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി, ഒരാൾ നിത്യകർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം. നാരദൻ ചോദിച്ചു: അച്ഛാ, ദേവന്മാരും പിതൃഗണങ്ങളും മനുഷ്യരെപ്പോലെ വെള്ളം ലഭിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ന പ്രാപ്നുവംതി സര്വജ്ഞ ലഭംതേ മാനവാ യഥാ। ബ്രഹ്മോവാച। പുരാ സൃഷ്ടം മയാ തോയം സര്വദേവമയാമൃതമ്
അവർക്ക്, സർവ്വജ്ഞനേ, മനുഷ്യരെപ്പോലെ വെള്ളം ലഭിക്കുന്നില്ല. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് ഞാൻ ദേവന്മാർക്കായി വെള്ളം അമൃതംപോലെ സൃഷ്ടിച്ചു.
തസ്യൈവ രക്ഷണാര്ഥം ച രക്ഷാ യക്ഷാ ധനുര്ധരാഃ। ഘ്നംതി തേ പിതരം ദേവമസ്മദ്വാക്യാന്ന മാനുഷമ്
ആ വെള്ളത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ, വില്ലുപിടിച്ച യക്ഷന്മാർ കാവൽ നില്ക്കുന്നു. അവർ നമ്മുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും സംഹരിക്കും, മനുഷ്യരെല്ലാം ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു.
പശവഃ പക്ഷിണഃ കീടാ മര്ത്യലോകേ വ്യവസ്ഥിതാഃ। മര്ത്യജാതാശ്ച ദേവാ യേ തഥൈവ മാനുഷാ ധ്രുവമ്
മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, കീടങ്ങൾ എല്ലാം മനുഷ്യലോകത്താണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ദേവന്മാർ മനുഷ്യരായി ജനിച്ചാൽ, അവർ ഉറപ്പായും മനുഷ്യരാണ്.
തര്പയിത്വാ ഗുരും നിത്യം സുരലോകേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ। അസ്നായീ ച മലം ഭുംക്തേ അജപീ പൂയശോണിതമ്
ഗുരുവിനെ നിത്യവും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവർ ദേവലോകത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യും. കുളിക്കാത്തവൻ മലഭക്ഷണം ചെയ്യും; ജപം ചെയ്യാത്തവൻ പുഴു, രക്തം എന്നിവ അനുഭവിക്കും.
അകൃത്വാ തര്പണം നിത്യം പിതൃഹാ ചോപജായതേ। ബ്രഹ്മഹത്യാസമം പാപം ദേവാനാമപ്യപൂജനേ
ദിവസേന തർപ്പണം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ പിതൃഹത്യ ചെയ്യുന്നതിന് തുല്യനാണ്. ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുന്നതും ബ്രാഹ്മണഹത്യയോളം പാപമാണ്.
സന്ധ്യാകൃത്യമകൃത്വാ ച സൂര്യം ഹംതി ച പാപകൃത്। നാരദ ഉവാച-। ബ്രാഹ്മണസ്യ സദാചാരക്രമം ബ്രൂഹി ച കര്മണാമ്
സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ സൂര്യനെ ദോഷം ചെയ്യുന്നു. നാരദൻ ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണന്റെ നല്ല ആചാരവും കര്മ്മങ്ങളും, മറ്റു വർണ്ണങ്ങളുടെ കര്മ്മക്രമവും പറയൂ.