ദശധേനൂശ്ച യോ ദദ്യാദേകം ചൈവ ധുരംധരം। സമാനം തു ഫലം പ്രോക്തം ബ്രഹ്മണാ സമുദാഹൃതമ്
ഒരാൾ ഒരു കാളയെ പത്ത് പശുക്കളോടൊപ്പം ദാനം ചെയ്താൽ, ലക്ഷം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ് ലഭിക്കുക. ഇതുപോലെ, നാരദാ, ഫലം സൂക്ഷ്മമായി മനസ്സിലാക്കണം.
ഏകം ച ദശഭിര്ദദ്യാത്സഹസ്രാണാം ശതം ഫലമ്। തസ്യാനുസാരതോ വേദ്യം ഫലം നാരദ യത്നതഃ
മകനു വേണ്ടി, പിതാക്കന്മാർക്കായി, ഒരാൾ ഭൂമിയിൽ ഒരു കാളയെ വിടുവിച്ചാൽ, പിതാക്കന്മാർ വിഷ്ണുലോകങ്ങളിൽ ഇഷ്ടം പോലെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
പിതൄനുദ്ദിശ്യ യഃ പുത്രോ വൃഷം ച മോക്ഷയേദ്ഭുവി। പിതരോ വിഷ്ണുലോകേഷു മഹീയംതേ യഥേപ്സിതമ്
നാലു കാളക്കുഞ്ഞുകളും ഒരു കാളയും — ഇതിലൂടെ എല്ലാവരും മോചിതരാവുന്നു, മകനേ. ഇതാണ് ശാശ്വത നിയമം.
ചതസ്രോ വത്സതര്യശ്ച ഏകസ്യൈവ വൃഷസ്യ ച। മോക്ഷ്യംതേ സര്വതഃ പുത്ര വിധിരേഷ സനാതനഃ
നാലു പശുക്കളും അവയുടെ കാളക്കുഞ്ഞുകളും, കൂടാതെ ഒരു കാളയും, മകനേ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വിടുവിക്കണം; ഇതാണ് ശാശ്വത നിയമം.
യാവംതി ചൈവ രോമാണി തസ്യ താസാം ച സര്വശഃ। താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി സ്വര്ഗം ഭുജംതി മാനവാഃ
ആ കാളയുടെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്ര ആയിരം വർഷങ്ങൾ ഓരോ രോമത്തിനും സ്വർഗ്ഗസുഖം മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കും.
ലാംഗൂലേന വൃഷോ യച്ച ജലം ചോത്ക്ഷിപതി ധ്രുവം। തത്തോയം തു സഹസ്രാബ്ദം പിതൄണാമമൃതം ഭവേത്
കാളയുടെ വാൽ കൊണ്ട് ഉയർത്തുന്ന വെള്ളം, അതു തന്നെ ആയിരം വർഷം പിതൃകൾക്കു അമൃതം ആയി മാറുന്നു.
ഖുരേണ കര്ഷയേദ്ഭൂമിം തതോ ലോഷ്ഠം ച കര്ദമഃ। പിതൃഭ്യശ്ച സ്വധാ തത്ര ലക്ഷകോടിഗുണം ഭവേത്
കാളയുടെ കുരു കൊണ്ട് നിലം ഉഴുതപ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മണ്ണും ചതളും പിതൃകൾക്കു ലക്ഷക്കോടി ഗുണം ഉള്ള സ്വധയായി മാറുന്നു.
വിദ്യമാനേ ച ജനകേ യദി മാതാ വിനശ്യതി। ചംദനേനാംകിതാ ധേനുസ്തസ്യാഃ സ്വര്ഗായ ദീയതേ
അച്ഛൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മ മരിച്ചാൽ, അവളുടെ മോക്ഷത്തിനായി ചന്ദനത്താൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.
ദാതാ ചൈവ പിതൄണാം ച ഋണം ചൈവ പ്രമുംചതി। അക്ഷയം ലഭതേ സ്വര്ഗം പൂജിതോ മഘവാ യഥാ
പശുദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പിതൃऋണം മുതൽവിടുകയും, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന അനശ്വരമായ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.
സര്വലക്ഷണസംയുക്താ തരുണാ ഗൌഃ പയസ്വിനീ। സമാപ്രസൂതികാ ഭദ്രാ സാ ച ഗൌഃ പൃഥിവീ സ്മൃതാ
എല്ലാ നല്ല ലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ള, യുവതിയായ, പാലുള്ള, ഒറ്റപ്പിടി കുഞ്ഞ് പ്രസവിച്ച, ശാന്ത സ്വഭാവമുള്ള പശു ഭൂമിയേപ്പോലെയാണ് എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
തസ്യ ദാനേന മംത്രസ്യ പൃഥ്വീദാനസമം ഫലം। ശതക്രതുസമോ മര്ത്യഃ കുലമുദ്ധരതേ ശതം
അത്തരം പശുവിനെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ദാനം ചെയ്താൽ ഭൂമിദാനത്തിന് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും; മനുഷ്യൻ ഇന്ദ്രനു സമനായി, തന്റെ വംശത്തിലെ നൂറു തലമുറയെ മോചിപ്പിക്കും.
ഗവാം ച ഹരണം കൃത്വാ മൃതേ ഗോരഥവത്സകേ। ക്രിമിപൂര്ണേ സ കൂപേ ച തിഷ്ഠേദാഭൂതസംപ്ലവം
പശുക്കളെ മോഷ്ടിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ പശുവേയും അതിന്റെ കിടാവിനെയും കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കിണറ്റിൽ സൃഷ്ടി സംഹാരം വരെ കഴിയേണ്ടി വരും.
ഗവാം ചൈവ വധം കൃത്വാ പിതൃഭിഃ സഹ പച്യതേ। രൌരവേ നരകേ ഘോരേ താവത്കാലം പ്രതിക്രിയാ
പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, പിതാക്കളോടൊപ്പം ഭയങ്കരമായ റൗരവനരകത്തിൽ, ഫലപ്രാപ്തി കഴിയുവോളം പാകപ്പെടും.
ഗോപ്രചാരപ്രഭഗ്നശ്ച ഷംഡവാഹനബംധനഃ। അക്ഷയം നരകം പ്രായാന്പുനര്ജന്മനി ജന്മനി
പശുക്കളുടെ മേച്ചൽഭൂമി നശിപ്പിക്കുന്നവനും കാളയെ കെട്ടിയിടുന്നവനും അനന്തമായ നരകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച് കഷ്ടപ്പെടും.
സകൃച്ച ശ്രാവയേദ്യസ്തു കഥാം പുണ്യതമാമിമാം। സര്വപാപക്ഷയസ്തസ്യ ദേവൈശ്ച സഹ മോദതേ
ഈ ഏറ്റവും പുണ്യമായ കഥ ഒരിക്കൽ പോലും മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കും.
യ ഇദം ശൃണുയാദ്വാപി പരം പുണ്യതമം മഹത്। സപ്തജന്മകൃതാത്പാപാന്മുച്യതേ തത്ക്ഷണേന ഹി
ഈ മഹത്തായ പുണ്യകഥ ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഏഴു ജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ മുക്തി നേടും.
ഏകോനപഞ്ചാശോഽധ്യായഃ । നാരദ ഉവാച- കേനാചാരേണ വിപ്രസ്യ ബ്രഹ്മതേജോ വിവര്ധതേ। കേനാചാരേണ തസ്യൈവ ബ്രാഹ്മം തേജോ വിനശ്യതി
നാരദൻ ചോദിച്ചു: ഏത് ആചാരത്തിലൂടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ആത്മതേജസ് വർദ്ധിക്കുന്നു? ഏത് ആചാരത്തിലൂടെ അതേ ബ്രാഹ്മണന്റെ തേജസ് ക്ഷയിക്കുന്നു?
ബ്രഹ്മോവാച-। ശയനീയാത്സമുത്ഥായ രാത്ര്യംശേ ദ്വിജസത്തമഃ। ദേവാംശ്ചൈവ സ്മരേന്നിത്യം തഥാ പുണ്യവതോ ധ്രുവമ്
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: രാത്രിയുടെ അവസാനം കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ ശേഷം, ഉത്തമനായ ദ്വിജൻ ദൈവങ്ങളെയും പുണ്യവാന്മാരെയും എന്നും ഓർക്കണം.
ഗോവിംദം മാധവം കൃഷ്ണം ഹരിം ദാമോദരം തഥാ। നാരായണം ജഗന്നാഥം വാസുദേവമജം വിഭുമ്
ഗോവിന്ദൻ, മാധവൻ, കൃഷ്ണൻ, ഹരിച്ഛൻ, ദാമോദരൻ, നാരായണൻ, ജഗന്നാഥൻ, വാസുദേവൻ, അജൻ, സർവ്വവ്യാപകൻ—
സരസ്വതീം മഹാലക്ഷ്മീം സാവിത്രീം വേദമാതരമ്। ബ്രഹ്മാണം ഭാസ്കരം ചന്ദ്രം ദിക്പാലാംശ്ച ഗ്രഹാംസ്തഥാ
സരസ്വതി, മഹാലക്ഷ്മി, സാവിത്രി, വേദമാതാവ്, ബ്രഹ്മാവ്, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ദിശാപാലകർ, ഗ്രഹങ്ങൾ—
ശങ്കരം ച ശിവം ശംഭുമീശ്വരം ച മഹേശ്വരമ്। ഗണേശം ച തഥാ സ്കന്ദം ഗൌരീം ഭാഗീരഥീം ശിവാമ്
ശങ്കരൻ, ശിവൻ, ശംഭു, ഈശ്വരൻ, മഹേശ്വരൻ, ഗണപതി, സ്കന്ദൻ, ഗൗരി, ഭാഗീരതി, ശിവ—
പുണ്യശ്ലോകോ നലോ രാജാ പുണ്യശ്ലോകോ ജനാര്ദനഃ। പുണ്യശ്ലോകാ ച വൈദേഹീ പുണ്യശ്ലോകോ യുധിഷ്ഠിരഃ
പുണ്യശ്ലോകനായ നളചക്രവർത്തി, പുണ്യശ്ലോകനായ ജനാർദ്ദനൻ, പുണ്യശ്ലോകയായ വൈദേഹി, പുണ്യശ്ലോകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ—
അശ്വത്ഥാമാ ബലിര്വ്യാസോ ഹനൂമാംശ്ച വിഭീഷണഃ। കൃപഃ പരശുരാമശ്ച സപ്തൈതേ ചീരജീവിനഃ
അശ്വത്താമാൻ, ബലി, വ്യാസൻ, ഹനുമാൻ, വിഭീഷണൻ, കൃപാചാര്യൻ, പരശുരാമൻ — ഇവരാണ് ദീർഘായുസ്സുള്ള ഏഴുപേർ.
ഏതാന്യസ്തു സ്മരേന്നിത്യം പ്രാതരുത്ഥായ മാനവഃ। ബ്രഹ്മഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര്മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
ഇവരെ ഓരോ ദിവസവും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ഓർത്താൽ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സകൃദുച്ചരിതേ താത സര്വയജ്ഞഫലം ലഭേത്। ഗവാം ശതസഹസ്രാണാം ദാനസ്യ ഫലമശ്നുതേ
ഇവരുടെ പേരുകൾ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഉച്ചരിച്ചാലും, എല്ലാ യജ്ഞഫലവും, ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്ത ഫലവും ലഭിക്കും.
തതശ്ചാപി ശുചൌ ദേശേ മലമൂത്രം പരിത്യജേത്। ദക്ഷിണാഭിമുഖോ രാത്രൌ ദിവാ കുര്യാദുദങ്മുഖഃ
അതിനുശേഷം, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് മലമൂത്രം ഒഴിയണം; രാത്രി തെക്കോട്ടും, പകൽ വടക്കോട്ടും മുഖം തിരിച്ച് ചെയ്യണം.
പരതോ ദംതകാഷ്ഠം ച തൃണൈരുദുംബരാദിഭിഃ। അതഃ പരം ച സംധ്യായാം സംയതശ്ച ദ്വിജോ ഭവേത്
അതിനുശേഷം, പുല്ല്, ഉദുംബരമരം മുതലായവ കൊണ്ട് ദന്തക്കൊല്ല് ഉപയോഗിക്കണം; twilight സമയത്ത്, ദ്വിജൻ ആത്മസംയമനം പാലിക്കണം.
പൂര്വാഹ്ണേ രക്തവര്ണാം തു മധ്യാഹ്നേ ശുക്ലവര്ണികാമ്। സായം സരസ്വതീം കൃഷ്ണാം ദ്വിജോ ധ്യായേദ്യഥാവിധി
രാവിലെ ചുവപ്പുനിറത്തിലുള്ളതായും, ഉച്ചയ്ക്ക് വെളുപ്പും, സന്ധ്യക്ക് കറുത്തതായും, ശരിയായ രീതിയിൽ സരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
തതഃ സമാചരേത്സ്നാനം യഥാജ്ഞാനേന യത്നതഃ। അംഗം പ്രക്ഷാലയിത്വാ തു മൃദ്ഭിഃ സംലേപയേത്തതഃ
അതിനുശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം ശ്രദ്ധയോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം; ശരീരം കഴുകിയ ശേഷം, മണ്ണ് പുരട്ടണം.
ശിരോദേശേ ലലാടേ ച നാസികായാം ഹൃദി ഭ്രുവോഃ। ബാഹ്വോഃ പാര്ശ്വേ തഥാ നാഭൌ ജാന്വോരങ്ഘ്രിദ്വയേ തഥാ
തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, മൂക്കിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കണികൂടി ഇടയ്ക്ക്, കൈകളിൽ, വശങ്ങളിൽ, നാഭിയിൽ, ഇരുകാലുമുട്ടുകളിൽ, ഇരുകാലുകളിലും —