സ നിസ്തരതി ദുര്ഗാണി സ്വര്ഗമക്ഷയമശ്നുതേ। വാണിജ്യം കാരയേദ്വിപ്രോ മിഥ്യാഽവശ്യം പരിത്യജേത്൧൦൦ 1.48.
അവൻ എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്ന് അക്ഷയസ്വർഗം പ്രാപിക്കും. ബ്രാഹ്മണൻ വ്യാപാരം ചെയ്യാമെങ്കിലും എപ്പോഴും കള്ളം ഉപേക്ഷിക്കണം.
വൃദ്ധിം ച നിക്ഷിപേത്തീര്ഥേ സ്വയം ശേഷം തു ഭോജയേത്। ദേഹക്ലേശാത്തത്സഹസ്രഗുണം ഭവതി സര്വദാ
ലാഭം തീർത്ഥത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കണം, ശേഷിച്ചതു താനേ ഭക്ഷണമായി നൽകണം. ശരീരശ്രമം കൊണ്ട് ഇതിന് ആയിരംമടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും.
അര്ഥാര്ജനവിധൌ മര്ത്യാ വിശംതി വിഷമേ ജലേ। കാംതാരമടവീം ചൈവ ശ്വാപദൈഃ സേവിതാം തഥാ
ധനം സമ്പാദിക്കാൻ മനുഷ്യർ അപകടകരമായ വെള്ളങ്ങളിലും കാടുകളിലും കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനങ്ങളിലും കടക്കുന്നു.
ഗിരിം ഗിരിഗുഹാം ദുര്ഗാം മ്ലേച്ഛാനാം ശസ്ത്രപാതിനാമ്। ഗൃഹം പ്രതിഭയം സ്ഥാനം ധനലോഭാത്സമംതതഃ
പർവ്വതങ്ങൾ, പർവ്വതഗുഹകൾ, ഭയകരമായ സ്ഥലങ്ങൾ, അന്യജാതിക്കാരുടെയും ആയുധധാരികളുടെയും ഇടങ്ങൾ, ഭീഷണിയുള്ള വീടുകൾ — ഇവിടങ്ങളിലേക്കും ധനലോഭം കൊണ്ടു പോകുന്നു.
സുതദാരാന്പരിത്യജ്യ ദൂരം ഗച്ഛംതി ലോഭിനഃ। സ്കംധേ ഭാരം വഹംത്യന്യേ തര്യാം ചക്രേ നിപാതനൈഃ
ലോഭം കൊണ്ടു ചിലർ മക്കളെയും ഭാര്യമാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ചുമടുകൾ തോളിലേറ്റി, ചിലർ കാറിൽ നിന്ന് വീണു, ചിലർ കപ്പലിൽ നിന്ന് വീണു ദുരിതപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേപണീഭിര്മഹാദുഃഖൈസ്സദാ പ്രാണവ്യയേന ച। അര്ഥസ്യ സംചയഃ പുത്ര പ്രാണാത്പ്രിയതരോ മഹാന്
കല്ലുപൊട്ടുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളും ജീവഹാനി വരുത്തുന്ന അപകടങ്ങളും സഹിച്ച്, മനുഷ്യർ ധനം സമ്പാദിക്കുന്നു. മകനേ, ഈ ധനം ജീവനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു.
ഏഭിര്ന്യായാര്ജിതം വിത്തം വണിഗ്ഭാവേന യത്നതഃ। പിതൃദേവദ്വിജാതിഭ്യോ ദത്തം ചാക്ഷയമശ്നുതേ
ഇങ്ങനെ നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനം വ്യാപാരശ്രമംകൊണ്ട് പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും നൽകുമ്പോൾ അതിന് അക്ഷയഫലം ലഭിക്കും.
ഏതൌ ദോഷൌ മഹാംതൌ ച വാണിജ്യേ ലാഭകര്മണി। ലോഭാനാമപരിത്യാഗോ മൃഷാ ഗ്രാഹ്യശ്ച വിക്രയഃ
വ്യാപാരത്തിൽ ലാഭം തേടുമ്പോൾ രണ്ടു വലിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു: ലോഭം ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുക, വാങ്ങലിലും വിൽപ്പനയിലും കള്ളം സ്വീകരിക്കുക.
ഏതൌ ദോഷോ പരിത്യജ്യ കുര്യാദര്ഥാര്ജനം ബുധഃ। അക്ഷയം ലഭതേ ദാനാദ്വണിഗ്ദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
ഈ രണ്ടു ദോഷങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ബുദ്ധിമാൻ ധനം സമ്പാദിക്കണം. ദാനം ചെയ്താൽ അക്ഷയഫലം കിട്ടും, വ്യാപാരത്തിലെ പാപങ്ങൾ അവനെ ബാധിക്കില്ല.
പുണ്യകര്മരതോ വിപ്രഃ കൃഷിം ഹി പരികാരയേത്। വാഹയേദ്ദിവസസ്യാര്ധം ബലീവര്ദചതുഷ്ടയമ്
പുണ്യകർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ കൃഷി നിർവഹിക്കണം. അർദ്ധദിവസം നാലു കാളകളെ ഉപയോഗിക്കണം.
അഭാവാത്ത്രിതയം ചൈവ അവിശ്രാമം ന കാരയേത്। ചാരയേച്ച തൃണേഽച്ഛിന്നൈ ചോരവ്യാഘ്രവിവര്ജിതേ
നാലു കാളകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു കാളകൾ ഉപയോഗിക്കാം, പക്ഷേ അവയെ വിശ്രമം കൂടാതെ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കരുത്. മോഷ്ടാക്കളും കടുവകളും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, മുളകെട്ടാത്ത പുല്ലിൽ അവയെ മേയിക്കാൻ വിടണം.
ദദ്യാദ്ഘാസം യഥേഷ്ടം ച നിത്യമാതര്പയേത്സ്വയമ്। ഗോഷ്ഠം ച കാരയേത്തസ്യ കിംചിദ്വിഘ്നവിവര്ജിതമ്
എപ്പോഴും അവയ്ക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ പുല്ല് നൽകണം, താനേ അവയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. അവയ്ക്കായി തടസ്സമില്ലാത്ത ഒരു കാളത്തൊഴുത്ത് നിർമ്മിക്കണം.
സദാ ഗോമയമൂത്രാഭ്യാം വിഘസൈശ്ച വിവര്ജിതമ്। ന മലം നിക്ഷിപേദ്ഗോഷ്ഠേ സര്വദേവനികേതനേ
എപ്പോഴും പശുവിന്റെ ചാണകവും മൂത്രവും ശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യവും ഒഴിവാക്കണം. പശുശാലയിലും ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും മലമൂത്രം കളയരുത്.
ആത്മനഃ ശയനീയസ്യ സദൃശം കാരയേദ്ബുധഃ। സമം നിര്വാപയേദ്യത്നാച്ഛീതവാതരജസ്തഥാ
ബുദ്ധിമാനായവൻ തന്റെ കിടക്ക ശരിയായതായും തനിക്കു അനുയോജ്യമായതായും ഒരുക്കണം. അതു തുല്യമായും തണുപ്പ്, കാറ്റ്, പൊടി എന്നിവയില്ലാതെയും സൂക്ഷിക്കണം.
പ്രാണസ്യ സദൃശം പശ്യേദ്ഗാം ച സാമാന്യവിഗ്രഹമ്। അസ്യ ദേഹേ സുഖംദുഃഖം തഥാ തസ്യൈവ കല്പതേ
സ്വന്തം ജീവനെപ്പോലെ പശുവിനെയും കാണണം; അതിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സന്തോഷവും ദു:ഖവും തന്റെതുപോലെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു കൃഷികര്മാണി കാരയേത്। സ ച ഗോവാഹനൈര്ദോഷൈര്ന ലിപ്യേത ധനീ ഭവേത്
ഈ വിധം കൃഷികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ പശുവിനെ ജോലിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ പാപം അനുഭവിക്കില്ല; സമ്പന്നനാകും.
ദുര്ബലം പീഡയേദ്യസ്തു തഥൈവ ഗദസംയുതമ്। അതിബാലാതിവൃദ്ധം ച സ ഗോഹത്യാം സമാലഭേത്
ദുർബലമായതോ രോഗമുള്ളതോ അതീവ ചെറുപ്പമോ അതീവ വയസ്സായതോ ആയ പശുവിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ പശുഹത്യയുടെ പാപം അനുഭവിക്കും.
വിഷമം വാഹയേദ്യസ്തു ദുര്ബലം സബലം തഥാ। സ ഗോഹത്യാസമം പാപം പ്രാപ്നോതീഹ ന സംശയഃ
ദുർബലമായതോ ശക്തമായതോ ആയ പശുവിനെ അസമമായ ഭാരം വഹിപ്പിക്കുന്നവനും പശുഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യോ വാഹയേദ്വിനാ സസ്യം ഖാദംതം ഗാം നിവാരയേത്। മോഹാത്തൃണം ജലം വാപി സ ഗോഹത്യാസമം ലഭേത്
വിള ഇല്ലാതെ പശുവിനെ ജോലിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നവനും, അതിന് പുല്ല് തിന്നാനും വെള്ളം കുടിക്കാനും തടയുന്നവനും പശുഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം നേടുന്നു.
സംക്രാംത്യാം പൌര്ണമാസ്യാം ചാമാവാസ്യായാം തഥൈവ ച। ഹലസ്യ വാഹനാത്പാപം ഗവാമയുതഹത്യയാ
സംക്രമം, പൗർണമി, അമാവാസി എന്നിവയിലോ, ആ ദിവസങ്ങളിൽ പശുവിനെ ഉഴുവാൻ ഉപയോഗിച്ചാൽ, പതിനായിരം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമായ പാപം ഉണ്ടാകും.
അമൂഷു പൂജയേദ്യസ്തു സിതൈശ്ചിത്രാദിഭിര്നരഃ। കജ്ജലൈഃ കുസുമൈസ്തൈലൈഃ സോക്ഷയം സ്വര്ഗമശ്നുതേ
ഈ ദിവസങ്ങളിൽ വെളുപ്പും നിറമുള്ളതും കജ്ജളവും പൂക്കളും എണ്ണകളും ഉപയോഗിച്ച് പശുക്കളെ പൂജിക്കുന്നവൻ ക്ഷയമില്ലാത്ത സ്വർഗ്ഗം നേടും.
ഘാസമുഷ്ടിം പരഗവേ യോ ദദാതി സദാഹ്നികമ്। സര്വപാപക്ഷയസ്യസ്യ സ്വര്ഗം ചാക്ഷയമശ്നുതേ
മറ്റൊരാളുടെ പശുവിന് ദിവസേന ഒരു കയ്യിലവിട് പുല്ല് തരുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുകയും അക്ഷയമായ സ്വർഗ്ഗം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.
യഥാ വിപ്രസ്തഥാ ഗൌശ്ച ദ്വയോഃ പൂജാഫലം സമമ്। വിചാരേ ബ്രാഹ്മണോ മുഖ്യോ നൃണാം ഗാവഃ പശൌ തഥാ
ബ്രാഹ്മണനും പശുവും ഒരുപോലെയാണ്; ഇരുവർക്കും പൂജയുടെ ഫലം തുല്യമാണ്. മനുഷ്യരിൽ ബ്രാഹ്മണൻ പ്രധാനൻ ആണെങ്കിൽ, മൃഗങ്ങളിൽ പശുവാണ് പ്രധാനം.
നാരദ ഉവാച-। വിപ്രോ ബ്രഹ്മമുഖേ ജാതഃ കഥിതോ മേ ത്വയാനഘ। കഥം ഗോഭിഃ സമോ നാഥ വിസ്മയോ മേ വിധേ ധ്രുവമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: പാപരഹിതനായോനാഥാ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ബ്രാഹ്മണൻ ജനിച്ചതെന്നു നീ പറഞ്ഞുവല്ലോ. എങ്ങനെ പശുക്കൾക്ക് അവനോട് സമത്വം ലഭിച്ചു? ഇതെനിക്ക് അത്ഭുതമാണ്.
ബ്രഹ്മോവാച-। ശൃണു ചാത്ര യഥാതഥ്യം ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാം യഥാ। ഏകപിംഡക്രിയൈക്യം തു പുരുഷൈര്നിര്മിതം പുരാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനും പശുവും തമ്മിലുള്ള സത്യസന്ധമായ ഏകത്വം നീ കേൾക്കുക. പുരാതനകാലത്ത് ഒരേ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്ന ആചാരം മനുഷ്യർ സ്ഥാപിച്ചു.
പുരാ ബ്രഹ്മമുഖോദ്ഭൂതം കൂടം തേജോമയം മഹത്। ചതുര്ഭാഗപ്രജാതം തദ്വേദോഗ്നിര്ഗൌര്ദ്വിജസ്തഥാ
പഴയകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നു ഉദിച്ച വലിയ തേജസ്സുള്ള ഒരു പിണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് നാലു ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായി; അതിൽ നിന്ന് വേദം, അഗ്നി, പശു, ബ്രാഹ്മണൻ എന്നിവ ജനിച്ചു.
പ്രാക്തേജഃ സംഭവോ വേദോ വഹ്നിരേവ തഥൈവ ച। പരതോ ഗൌസ്തഥാ വിപ്രോ ജാതശ്ചൈവ പൃഥക്പൃഥക്
ആദ്യം ആ തേജസ്സിൽ നിന്ന് വേദവും അഗ്നിയും ഉത്ഭവിച്ചു; പിന്നീട് പശുവും ബ്രാഹ്മണനും വേർതിരിഞ്ഞ് ജനിച്ചു.
തത്ര സൃഷ്ടാ മയാ ചാദൌ വേദാശ്ചത്വാര ഏകശഃ। സ്ഥിത്യര്ഥം സര്വലോകാനാം ഭുവനാനാം സമംതതഃ
അവിടെ ഞാൻ ആദ്യം നാലു വേദങ്ങളും ഓരോന്നായി സൃഷ്ടിച്ചു; എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും നിലനില്പിനായി അവ പരമാവധി വ്യാപിച്ചു.
അഗ്നിര്ഹവ്യാനി ഭുംജീത ദേവഹേതോസ്തഥാ ദ്വിജഃ। ആജ്യം ഗോപ്രഭവം വിദ്ധി തസ്മാദേതേ പ്രസൂതകാഃ
ദേവതകൾക്കായി ഹോമം സ്വീകരിക്കുന്നത് അഗ്നിയും ബ്രാഹ്മണനും തന്നെയാണ്. നെയ്യ് പശുവിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഇവയെല്ലാം പശുവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത് എന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ന സംതി യദി ലോകേഷു ചത്വാരോമീ മഹത്തരാഃ। തദാഖിലം ച ഭുവനം നഷ്ടം സ്ഥാവരജംഗമമ്
ലോകങ്ങളിൽ ഈ നാലു മഹത്തായ ഉറവിടങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, അപ്പോൾ സകല ചലനസ്ഥിരജന്തുക്കളും നശിച്ചുപോകും.