അന്യായേന തു യോദ്ധാരസ്തിഷ്ഠംതി നരകേ ചിരമ്। ഏവം ച ക്ഷത്രിയാ വൃത്തിര്ബ്രാഹ്മണൈരുപജീവ്യതേ
അന്യായമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർ ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും; ഇങ്ങനെയാണ് ക്ഷത്രിയരുടെ ആചാരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ആശ്രയമാണ്.
വൈശ്യൈഃ ശൂദ്രൈസ്തഥാന്യൈശ്ച അംത്യജൈര്മ്ലേച്ഛജാതിഭിഃ। യേ ച യോധാഃ പ്രയുധ്യംതേ ന്യായയുദ്ധേന സര്വദാ
വൈശ്യന്മാരും ശൂദ്രന്മാരും മറ്റു അന്ത്യജന്മാരും വിദേശജാതികളും, എപ്പോഴും നീതിയോടെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന യോദ്ധാക്കളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
തേപി യാംതി പരം സ്ഥാനം സര്വേ വര്ണാ ദ്വിജാതയഃ। ന ശൂരോ യോ ദ്വിജോ ഭീരുരസ്ത്രശസ്ത്രവിവര്ജിതഃ
അവർക്കും അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്താം—എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളും, എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും; എന്നാൽ ധൈര്യവും ഇല്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ആയുധം ഉപയോഗിക്കാത്തവനും ആയ ദ്വിജൻ—
വിപത്തൌ വൈശ്യവൃതിം ച കാരയേദ്ദ്വിജസത്തമഃ। വൈശ്യവൃത്തിം വണിഗ്ഭാവം കൃഷിം ചൈവ തഥാപരൈഃ
കഷ്ടസമയത്ത് ഉത്തമദ്വിജൻ വൈശ്യന്റെ തൊഴിൽ സ്വീകരിക്കണം; വൈശ്യന്റെ തൊഴിൽ വ്യാപാരവും, മറ്റു ചിലർ ചെയ്യുന്ന കൃഷിയും ആണ്.
കാരയേത്കൃഷിവാണിജ്യം വിപ്രകര്മ ന ച ത്യജേത്। വണിഗ്ഭാവാന്മൃഷാത്യുക്തൌ ദുര്ഗതിം പ്രാപ്നുയാദ്ദ്വിജഃ। ആര്ദ്രദ്രവ്യം പരിത്യജ്യ ബ്രാഹ്മണോ ലഭതേ ശിവമ്। സമുത്പാദ്യ തതോ വൃത്തിം ദദ്യാദ്വിപ്രായ സര്വശഃ
കൃഷിയും വ്യാപാരവും ചെയ്യാം, എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്ത്തവ്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണൻ വ്യാപാരിയായി കള്ളം പറയുകയാണെങ്കിൽ ദുർഗതിയിലാകും. നനഞ്ഞ സാധനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണൻ ശുഭം പ്രാപിക്കും. സമ്പാദിച്ച ധനം മുഴുവനും ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം.
പിതൃയജ്ഞേ തഥാ ചാഗ്നൌ ജുഹുയാദ്വിധിവദ്ദ്വിജഃ। തുലേഽസത്യം ന കര്ത്തവ്യം തുലാധര്മപ്രതിഷ്ഠിതാ
പിതൃയാഗത്തിലും അഗ്നിയിലും ബ്രാഹ്മണൻ വിധിപ്രകാരം ഹോമം ചെയ്യണം. തുലയിൽ കള്ളം ചെയ്യരുത്, കാരണം തുലയിൽ നീതി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഛലഭാവം തുലേ കൃത്വാ നരകം പ്രതിപദ്യതേ। അതുലം ചാപി യദ്ദ്രവ്യം തത്ര മിഥ്യാ പരിത്യജേത്
തുലയിൽ വഞ്ചന ചെയ്യുന്നത് നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. ശരിയായി തൂക്കാത്ത സാധനങ്ങൾ കള്ളം എന്ന് കരുതി ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഏവം മിഥ്യാ ന കര്ത്തവ്യാ മൃഷാ പാപപ്രസൂതികാ। നാസ്തി സത്യാത്പരോധര്മോ നാനൃതാത്പാതകം പരമ്
ഇങ്ങനെ കള്ളം ചെയ്യരുത്, കാരണം കള്ളം പാപത്തിന് കാരണമാകുന്നു. സത്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മമില്ല, കള്ളത്തേക്കാൾ വലിയ പാപവും ഇല്ല.
അതഃ സര്വേഷു കാര്യേഷു സത്യമേവ വിശിഷ്യതേ। അശ്വമേധസഹസ്രം തു സത്യം ച തുലയാ ധൃതമ്
അതിനാൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സത്യം തന്നെ പ്രധാനമാണ്. ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും തുലയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സത്യത്തിനും തുല്യമാണ്.
അശ്വമേധസഹസ്രാദ്ധി സത്യമേവ വിശിഷ്യതേ। യോ വദേത്സര്വകാര്യേഷു സത്യം മിഥ്യാ പരിത്യജേത്
ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളെക്കാൾ സത്യം ഉന്നതമാണ്. എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും സത്യം പറയുകയും കള്ളം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
സ നിസ്തരതി ദുര്ഗാണി സ്വര്ഗമക്ഷയമശ്നുതേ। വാണിജ്യം കാരയേദ്വിപ്രോ മിഥ്യാഽവശ്യം പരിത്യജേത്൧൦൦ 1.48.
അവൻ എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്ന് അക്ഷയസ്വർഗം പ്രാപിക്കും. ബ്രാഹ്മണൻ വ്യാപാരം ചെയ്യാമെങ്കിലും എപ്പോഴും കള്ളം ഉപേക്ഷിക്കണം.
വൃദ്ധിം ച നിക്ഷിപേത്തീര്ഥേ സ്വയം ശേഷം തു ഭോജയേത്। ദേഹക്ലേശാത്തത്സഹസ്രഗുണം ഭവതി സര്വദാ
ലാഭം തീർത്ഥത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കണം, ശേഷിച്ചതു താനേ ഭക്ഷണമായി നൽകണം. ശരീരശ്രമം കൊണ്ട് ഇതിന് ആയിരംമടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും.
അര്ഥാര്ജനവിധൌ മര്ത്യാ വിശംതി വിഷമേ ജലേ। കാംതാരമടവീം ചൈവ ശ്വാപദൈഃ സേവിതാം തഥാ
ധനം സമ്പാദിക്കാൻ മനുഷ്യർ അപകടകരമായ വെള്ളങ്ങളിലും കാടുകളിലും കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനങ്ങളിലും കടക്കുന്നു.
ഗിരിം ഗിരിഗുഹാം ദുര്ഗാം മ്ലേച്ഛാനാം ശസ്ത്രപാതിനാമ്। ഗൃഹം പ്രതിഭയം സ്ഥാനം ധനലോഭാത്സമംതതഃ
പർവ്വതങ്ങൾ, പർവ്വതഗുഹകൾ, ഭയകരമായ സ്ഥലങ്ങൾ, അന്യജാതിക്കാരുടെയും ആയുധധാരികളുടെയും ഇടങ്ങൾ, ഭീഷണിയുള്ള വീടുകൾ — ഇവിടങ്ങളിലേക്കും ധനലോഭം കൊണ്ടു പോകുന്നു.
സുതദാരാന്പരിത്യജ്യ ദൂരം ഗച്ഛംതി ലോഭിനഃ। സ്കംധേ ഭാരം വഹംത്യന്യേ തര്യാം ചക്രേ നിപാതനൈഃ
ലോഭം കൊണ്ടു ചിലർ മക്കളെയും ഭാര്യമാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ചുമടുകൾ തോളിലേറ്റി, ചിലർ കാറിൽ നിന്ന് വീണു, ചിലർ കപ്പലിൽ നിന്ന് വീണു ദുരിതപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേപണീഭിര്മഹാദുഃഖൈസ്സദാ പ്രാണവ്യയേന ച। അര്ഥസ്യ സംചയഃ പുത്ര പ്രാണാത്പ്രിയതരോ മഹാന്
കല്ലുപൊട്ടുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളും ജീവഹാനി വരുത്തുന്ന അപകടങ്ങളും സഹിച്ച്, മനുഷ്യർ ധനം സമ്പാദിക്കുന്നു. മകനേ, ഈ ധനം ജീവനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു.
ഏഭിര്ന്യായാര്ജിതം വിത്തം വണിഗ്ഭാവേന യത്നതഃ। പിതൃദേവദ്വിജാതിഭ്യോ ദത്തം ചാക്ഷയമശ്നുതേ
ഇങ്ങനെ നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനം വ്യാപാരശ്രമംകൊണ്ട് പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും നൽകുമ്പോൾ അതിന് അക്ഷയഫലം ലഭിക്കും.
ഏതൌ ദോഷൌ മഹാംതൌ ച വാണിജ്യേ ലാഭകര്മണി। ലോഭാനാമപരിത്യാഗോ മൃഷാ ഗ്രാഹ്യശ്ച വിക്രയഃ
വ്യാപാരത്തിൽ ലാഭം തേടുമ്പോൾ രണ്ടു വലിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു: ലോഭം ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുക, വാങ്ങലിലും വിൽപ്പനയിലും കള്ളം സ്വീകരിക്കുക.
ഏതൌ ദോഷോ പരിത്യജ്യ കുര്യാദര്ഥാര്ജനം ബുധഃ। അക്ഷയം ലഭതേ ദാനാദ്വണിഗ്ദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
ഈ രണ്ടു ദോഷങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ബുദ്ധിമാൻ ധനം സമ്പാദിക്കണം. ദാനം ചെയ്താൽ അക്ഷയഫലം കിട്ടും, വ്യാപാരത്തിലെ പാപങ്ങൾ അവനെ ബാധിക്കില്ല.
പുണ്യകര്മരതോ വിപ്രഃ കൃഷിം ഹി പരികാരയേത്। വാഹയേദ്ദിവസസ്യാര്ധം ബലീവര്ദചതുഷ്ടയമ്
പുണ്യകർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ കൃഷി നിർവഹിക്കണം. അർദ്ധദിവസം നാലു കാളകളെ ഉപയോഗിക്കണം.
അഭാവാത്ത്രിതയം ചൈവ അവിശ്രാമം ന കാരയേത്। ചാരയേച്ച തൃണേഽച്ഛിന്നൈ ചോരവ്യാഘ്രവിവര്ജിതേ
നാലു കാളകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു കാളകൾ ഉപയോഗിക്കാം, പക്ഷേ അവയെ വിശ്രമം കൂടാതെ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കരുത്. മോഷ്ടാക്കളും കടുവകളും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, മുളകെട്ടാത്ത പുല്ലിൽ അവയെ മേയിക്കാൻ വിടണം.
ദദ്യാദ്ഘാസം യഥേഷ്ടം ച നിത്യമാതര്പയേത്സ്വയമ്। ഗോഷ്ഠം ച കാരയേത്തസ്യ കിംചിദ്വിഘ്നവിവര്ജിതമ്
എപ്പോഴും അവയ്ക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ പുല്ല് നൽകണം, താനേ അവയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. അവയ്ക്കായി തടസ്സമില്ലാത്ത ഒരു കാളത്തൊഴുത്ത് നിർമ്മിക്കണം.
സദാ ഗോമയമൂത്രാഭ്യാം വിഘസൈശ്ച വിവര്ജിതമ്। ന മലം നിക്ഷിപേദ്ഗോഷ്ഠേ സര്വദേവനികേതനേ
എപ്പോഴും പശുവിന്റെ ചാണകവും മൂത്രവും ശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യവും ഒഴിവാക്കണം. പശുശാലയിലും ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും മലമൂത്രം കളയരുത്.
ആത്മനഃ ശയനീയസ്യ സദൃശം കാരയേദ്ബുധഃ। സമം നിര്വാപയേദ്യത്നാച്ഛീതവാതരജസ്തഥാ
ബുദ്ധിമാനായവൻ തന്റെ കിടക്ക ശരിയായതായും തനിക്കു അനുയോജ്യമായതായും ഒരുക്കണം. അതു തുല്യമായും തണുപ്പ്, കാറ്റ്, പൊടി എന്നിവയില്ലാതെയും സൂക്ഷിക്കണം.
പ്രാണസ്യ സദൃശം പശ്യേദ്ഗാം ച സാമാന്യവിഗ്രഹമ്। അസ്യ ദേഹേ സുഖംദുഃഖം തഥാ തസ്യൈവ കല്പതേ
സ്വന്തം ജീവനെപ്പോലെ പശുവിനെയും കാണണം; അതിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സന്തോഷവും ദു:ഖവും തന്റെതുപോലെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു കൃഷികര്മാണി കാരയേത്। സ ച ഗോവാഹനൈര്ദോഷൈര്ന ലിപ്യേത ധനീ ഭവേത്
ഈ വിധം കൃഷികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ പശുവിനെ ജോലിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ പാപം അനുഭവിക്കില്ല; സമ്പന്നനാകും.
ദുര്ബലം പീഡയേദ്യസ്തു തഥൈവ ഗദസംയുതമ്। അതിബാലാതിവൃദ്ധം ച സ ഗോഹത്യാം സമാലഭേത്
ദുർബലമായതോ രോഗമുള്ളതോ അതീവ ചെറുപ്പമോ അതീവ വയസ്സായതോ ആയ പശുവിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ പശുഹത്യയുടെ പാപം അനുഭവിക്കും.
വിഷമം വാഹയേദ്യസ്തു ദുര്ബലം സബലം തഥാ। സ ഗോഹത്യാസമം പാപം പ്രാപ്നോതീഹ ന സംശയഃ
ദുർബലമായതോ ശക്തമായതോ ആയ പശുവിനെ അസമമായ ഭാരം വഹിപ്പിക്കുന്നവനും പശുഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യോ വാഹയേദ്വിനാ സസ്യം ഖാദംതം ഗാം നിവാരയേത്। മോഹാത്തൃണം ജലം വാപി സ ഗോഹത്യാസമം ലഭേത്
വിള ഇല്ലാതെ പശുവിനെ ജോലിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നവനും, അതിന് പുല്ല് തിന്നാനും വെള്ളം കുടിക്കാനും തടയുന്നവനും പശുഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം നേടുന്നു.
സംക്രാംത്യാം പൌര്ണമാസ്യാം ചാമാവാസ്യായാം തഥൈവ ച। ഹലസ്യ വാഹനാത്പാപം ഗവാമയുതഹത്യയാ
സംക്രമം, പൗർണമി, അമാവാസി എന്നിവയിലോ, ആ ദിവസങ്ങളിൽ പശുവിനെ ഉഴുവാൻ ഉപയോഗിച്ചാൽ, പതിനായിരം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമായ പാപം ഉണ്ടാകും.