നവധാന്യാനി ശസ്താനി വിപ്രേഭ്യഃ സംപ്രദാപയേത്। ന ചേത്പ്രാണിവധേ ഹ്യത്ര ക്ഷീയംതേ ചായുഷോ ധ്രുവം
ഒൻപതു തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം; അല്ലാത്തപക്ഷം, ഭക്ഷ്യത്തിനായി ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ, ആയുസ്സ് തീർച്ചയായും കുറയുന്നു.
തസ്മാദ്ദദ്യാത്സുബഹൂനി പിതൃദേവദ്വിജാതിഷു। അഭാവാത്ക്ഷത്ത്രിയാവൃത്തിര്ബ്രാഹ്മണൈരൂപജീവ്യതേ
അതിനാൽ, പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ദ്വിജന്മാർക്കും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യണം; അതിന് സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷത്രിയന്റെ ഉപജീവനം സ്വീകരിക്കാം.
ന്യായയുദ്ധേഷു യോദ്ധവ്യം ചരേദ്വീരവ്രതം ശുഭമ്। സ തയാ ച ദ്വിജോ വൃത്യാ യദ്ധനം ലഭതേ നൃപാത്
ന്യായമായ യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത്, വീരവ്രതം അനുസരിച്ച് പോരാടണം; അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിൽ നിന്ന് സമ്പാദിക്കുന്ന സമ്പത്ത്,
പിതൃയജ്ഞാദിദാനേഷു മേധ്യം തദ്ധനമുച്യതേ। സമഭ്യസേദ്ധനുര്വിദ്യാം വേദയുക്താം സദാനഘഃ
പിതൃയജ്ഞാദി ദാനങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ശുദ്ധമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; സദാ, വേദജ്ഞാനത്തോടൊപ്പം ധനുര്വിദ്യയും അഭ്യസിക്കണം, പാപരഹിതനായവനേ.
ശക്തികുംതഗദാഖഡ്ഗ പരിഘാണാം സമംതതഃ। അശ്വാരോഹം ഗജാരോഹമൈംദ്രജാലമമാനകം
ശക്തി, കുന്തം, ഗദ, ഖഡ്ഗം, പരിഘം എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം; കുതിരപ്പായസം, ആനയിലേറി പോവൽ, മായാവിദ്യ, വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കൽ—
രഥഭൂമിഗതം യുദ്ധം യുക്തം സര്വത്ര കാരയേത്। ദ്വിജ ദേവ ധ്രുവാണാം ച സ്ത്രീണാം വൃത്തം തപസ്വിനാമ്
രഥത്തിൽക്കും നിലത്തും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ ശരിയായ രീതിയിൽ പരിശീലനം നടത്തണം; ഇത് ദ്വിജന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും സ്ഥിരതയുള്ളവർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും യോജിച്ച ജീവിതമാണ്.
സാധു സാധ്വീ ഗുരൂണാം ച നൃപാണാം രക്ഷണാദ്ധ്രുവമ്। യത്പുണ്യം ലഭ്യതേ ശൂരൈഃ കഥം തദ്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ
ഗുരുക്കളെയും രാജാക്കളെയും രക്ഷിക്കുന്ന ധീരന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഉറപ്പാണ്; ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവർക്ക് ആ പുണ്യം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
സര്വപാപക്ഷയം കൃത്വാ സോക്ഷയം സ്വര്ഗമശ്നുതേ। സമ്മുഖേ ന്യായയുദ്ധേ ച പതംതി ബ്രാഹ്മണാ രണേ
അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിച്ച് ദുഃഖമില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; നേരായ നീതിയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പോരിൽ വീഴേണ്ടി വരാം.
തേ വ്രജംതി പരം സ്ഥാനം ന ഗമ്യം ബ്രഹ്മവാദിനാം। ധര്മയുദ്ധസ്യ യദ്വൃത്തം ശൃണു പുണ്യം യഥാര്ഥതഃ
അവർ അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു, ബ്രഹ്മവിഷയത്തിൽ മാത്രം ലയിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് അതിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല; ധർമ്മയുദ്ധത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഞാൻ സത്യമായി പറയും, കേൾക്കൂ.
സംമുഖേന പ്രയുധ്യംതേ ന ച ഗച്ഛംതി കാതരം। ന ഭഗ്നം പൃഷ്ഠതോ ഘ്നംതി നിഃശസ്ത്രം പ്രപലായിതമ്
അവർ മുഖാമുഖം പോരാടുന്നു, ഭയപ്പെട്ടു പിൻവാങ്ങുന്നില്ല; തോറ്റുപോയവരെയോ ഓടിപ്പോകുന്നവരെയോ ആയുധമില്ലാത്തവരെയോ അവർ ആക്രമിക്കാറില്ല.
അയുധ്യമാനം ഭീരും ച പതിതം ഗതകല്മഷം। അസച്ഛൂദ്രം സ്തുതിപ്രീതമാഹവേ ശരണാഗതമ്
യുദ്ധം ചെയ്യാത്തവരെയും ഭയപ്പെട്ടവരെയും വീണുപോയവരെയും പാപരഹിതരെയും നിന്ദ്യനായ ശൂദ്രനെയും പ്രശംസയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവരെയും യുദ്ധത്തിൽ ശരണം തേടിയവരെയും അവർ കൊല്ലുന്നില്ല.
ഹത്വാ ച നരകം യാംതി ദുര്വൃത്താ ജയകാംക്ഷിണഃ। ഏഷാ ച ക്ഷത്ത്രിയാ വൃത്തിഃ സദാചാരൈസ്തു ഗീയതേ
വിജയം നേടാൻ മോഹിച്ച് ഇത്തരം ആളുകളെ കൊല്ലുന്ന ദുഷ്ടന്മാർ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; എന്നാൽ സദാചാരികൾ പ്രശംസിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ് ക്ഷത്രിയരുടെ ആചാരം.
യാമാശ്രിത്യ ദിവം യാംതി സര്വക്ഷത്രിയകുംജരാഃ। ധര്മയുദ്ധേ ശുഭോ മൃത്യുഃ സംമുഖേ ക്ഷത്ത്രിയസ്യ ച
ഇതിൽ ആശ്രയിച്ചാണ് എല്ലാ ക്ഷത്രിയ വീരന്മാരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നത്; ശത്രുവിനെ നേരിട്ട് നേരിടുന്ന ധർമ്മയുദ്ധത്തിൽ മരണം ക്ഷത്രിയന് ശുഭമാണ്.
അത്ര പൂതോ ഭവേത്സോപി സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ। സ തിഷ്ഠേത്സ്വര്ഗലോകേ ച പ്രാസാദേ രത്നഭൂഷിതേ
അവിടെ അവനും ശുദ്ധനായി എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും; രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മഹലിൽ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ വസിക്കും.
ജാംബൂനദമയസ്തംഭേ രത്നഭൂഷിതഭൂതലേ। ഇഷ്ടദ്രവ്യൈഃ സുസംപൂര്ണേ ദിവ്യവസ്ത്രോപശോഭിതേ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള തൂണുകളും രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള നിലവും, ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുക്കളാൽ നിറഞ്ഞതും ദിവ്യവസ്തുക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായിരിക്കും.
പുരതഃ കല്പവൃക്ഷാശ്ച തിഷ്ഠംതി സര്വദായിനഃ। വാപീകൂപതടാകാദ്യൈരുദ്യാനൈരുപശോഭിതേ
മുന്വശത്ത് എല്ലാം നൽകുന്ന കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു; തോട്ടങ്ങളും കുളങ്ങളും കിണറുകളും തടാകങ്ങളും കൊണ്ട് ആലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.
യൌവനാഢ്യാശ്ച സേവംതേ തം ദേവപുരകന്യകാഃ। തസ്യാഗ്രതോ മുദാ നിത്യം നൃത്യംത്യപ്സരസാം ഗണാഃ
ദേവപുരിയിലെ യൗവനപുഷ്ടിയായ കന്യാകമാരികൾ അവനെ സേവിക്കുന്നു; അവന്റെ മുമ്പിൽ അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലായ്പ്പോഴും നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
ഗീതം ഗായംതി ഗംധര്വാ ദേവാശ്ച സ്തുതിപാഠകാഃ। ഏവം ക്രമേണ കല്പാംതേ സാര്വഭൌമോ ഭവേന്നൃപഃ
ഗന്ധർവന്മാർ ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു, ദേവന്മാർ സ്തുതികൾ ചൊല്ലുന്നു; ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ കാലാവസാനത്തിൽ രാജാവ് സർവ്വഭൗമനാകും.
സര്വഭോഗൈകകര്താ ച നീരുങ്മന്മഥവിഗ്രഹഃ। തസ്യ പത്ന്യഃ പ്രരൂപാഢ്യാഃ സദൈവ യൌവനാന്വിതാഃ
അവൻ സകലഭോഗങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നു, ദുഃഖവും കാമവും ഇല്ലാത്തവനാണ്; അവന്റെ ഭാര്യമാർ അത്യന്തം സുന്ദരികളും എപ്പോഴും യൗവനപുഷ്ടികളുമാണ്.
ധര്മശീലാഃ സുതാഃ ശുഭ്രാഃ സമൃദ്ധാഃ പിതൃസംമതാഃ। ഏവം ക്രമേണ ഭുംജംതി സപ്തജന്മസു ക്ഷത്രിയാഃ
അവന്റെ പുത്രന്മാർ ധർമ്മനിഷ്ഠരായും ശുദ്ധരായും സമൃദ്ധരായും പിതാവിന്റെ മാന്യരായും ഇരിക്കും; ഇങ്ങനെ ക്ഷത്രിയർ ഏഴ് ജന്മങ്ങൾക്കു കൂടി ഈ വിധം അനുഭവിക്കുന്നു.
അന്യായേന തു യോദ്ധാരസ്തിഷ്ഠംതി നരകേ ചിരമ്। ഏവം ച ക്ഷത്രിയാ വൃത്തിര്ബ്രാഹ്മണൈരുപജീവ്യതേ
അന്യായമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർ ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും; ഇങ്ങനെയാണ് ക്ഷത്രിയരുടെ ആചാരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ആശ്രയമാണ്.
വൈശ്യൈഃ ശൂദ്രൈസ്തഥാന്യൈശ്ച അംത്യജൈര്മ്ലേച്ഛജാതിഭിഃ। യേ ച യോധാഃ പ്രയുധ്യംതേ ന്യായയുദ്ധേന സര്വദാ
വൈശ്യന്മാരും ശൂദ്രന്മാരും മറ്റു അന്ത്യജന്മാരും വിദേശജാതികളും, എപ്പോഴും നീതിയോടെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന യോദ്ധാക്കളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
തേപി യാംതി പരം സ്ഥാനം സര്വേ വര്ണാ ദ്വിജാതയഃ। ന ശൂരോ യോ ദ്വിജോ ഭീരുരസ്ത്രശസ്ത്രവിവര്ജിതഃ
അവർക്കും അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്താം—എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളും, എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും; എന്നാൽ ധൈര്യവും ഇല്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ആയുധം ഉപയോഗിക്കാത്തവനും ആയ ദ്വിജൻ—
വിപത്തൌ വൈശ്യവൃതിം ച കാരയേദ്ദ്വിജസത്തമഃ। വൈശ്യവൃത്തിം വണിഗ്ഭാവം കൃഷിം ചൈവ തഥാപരൈഃ
കഷ്ടസമയത്ത് ഉത്തമദ്വിജൻ വൈശ്യന്റെ തൊഴിൽ സ്വീകരിക്കണം; വൈശ്യന്റെ തൊഴിൽ വ്യാപാരവും, മറ്റു ചിലർ ചെയ്യുന്ന കൃഷിയും ആണ്.
കാരയേത്കൃഷിവാണിജ്യം വിപ്രകര്മ ന ച ത്യജേത്। വണിഗ്ഭാവാന്മൃഷാത്യുക്തൌ ദുര്ഗതിം പ്രാപ്നുയാദ്ദ്വിജഃ। ആര്ദ്രദ്രവ്യം പരിത്യജ്യ ബ്രാഹ്മണോ ലഭതേ ശിവമ്। സമുത്പാദ്യ തതോ വൃത്തിം ദദ്യാദ്വിപ്രായ സര്വശഃ
കൃഷിയും വ്യാപാരവും ചെയ്യാം, എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്ത്തവ്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണൻ വ്യാപാരിയായി കള്ളം പറയുകയാണെങ്കിൽ ദുർഗതിയിലാകും. നനഞ്ഞ സാധനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണൻ ശുഭം പ്രാപിക്കും. സമ്പാദിച്ച ധനം മുഴുവനും ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം.
പിതൃയജ്ഞേ തഥാ ചാഗ്നൌ ജുഹുയാദ്വിധിവദ്ദ്വിജഃ। തുലേഽസത്യം ന കര്ത്തവ്യം തുലാധര്മപ്രതിഷ്ഠിതാ
പിതൃയാഗത്തിലും അഗ്നിയിലും ബ്രാഹ്മണൻ വിധിപ്രകാരം ഹോമം ചെയ്യണം. തുലയിൽ കള്ളം ചെയ്യരുത്, കാരണം തുലയിൽ നീതി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഛലഭാവം തുലേ കൃത്വാ നരകം പ്രതിപദ്യതേ। അതുലം ചാപി യദ്ദ്രവ്യം തത്ര മിഥ്യാ പരിത്യജേത്
തുലയിൽ വഞ്ചന ചെയ്യുന്നത് നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. ശരിയായി തൂക്കാത്ത സാധനങ്ങൾ കള്ളം എന്ന് കരുതി ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഏവം മിഥ്യാ ന കര്ത്തവ്യാ മൃഷാ പാപപ്രസൂതികാ। നാസ്തി സത്യാത്പരോധര്മോ നാനൃതാത്പാതകം പരമ്
ഇങ്ങനെ കള്ളം ചെയ്യരുത്, കാരണം കള്ളം പാപത്തിന് കാരണമാകുന്നു. സത്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മമില്ല, കള്ളത്തേക്കാൾ വലിയ പാപവും ഇല്ല.
അതഃ സര്വേഷു കാര്യേഷു സത്യമേവ വിശിഷ്യതേ। അശ്വമേധസഹസ്രം തു സത്യം ച തുലയാ ധൃതമ്
അതിനാൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സത്യം തന്നെ പ്രധാനമാണ്. ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും തുലയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സത്യത്തിനും തുല്യമാണ്.
അശ്വമേധസഹസ്രാദ്ധി സത്യമേവ വിശിഷ്യതേ। യോ വദേത്സര്വകാര്യേഷു സത്യം മിഥ്യാ പരിത്യജേത്
ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളെക്കാൾ സത്യം ഉന്നതമാണ്. എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും സത്യം പറയുകയും കള്ളം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,