ഋഷയോ മുനയോ ദേവാഃ സര്വേ ബ്രഹ്മവിദസ്തഥാ। ദേശാനാം പാര്ഥിവാനാം ച സ ച വധ്യോ ഭവേദിഹ
എല്ലാ ഋഷിമാരും മുനിമാരും ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളും ദേശാധിപതികളും ചേർന്ന് അവനെ ഇവിടെ കൊല്ലേണ്ടവനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
അതോ ബ്രഹ്മവധം പ്രാപ്യ പിതൃഭിഃ സഹ പച്യതേ। പ്രായോപവേശകം വിപ്രം ബുധഃ സംമാനയേദ്ധ്രുവമ്൫൦ 1.48.
അതിനാൽ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവൻ പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം കഷായത്തിൽ പാകപ്പെടുന്നു; ജീവൻ ഉപവാസം ചെയ്ത് ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ ബുദ്ധിമാനായവൻ നിർബന്ധമായും ആദരിക്കണം.
ദോഷൈശ്ചാപി വിനിര്മുക്തമുദ്ദിശ്യ പ്രാണമുത്സൃജേത്। സ പ്രലിപ്തോ വധൈര്ഘോരൈര്ന തു യം പരികീര്തയേത്
ദോഷങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ മറ്റൊരാളിനു വേണ്ടി ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവൻ ഭയങ്കര കൊലകളിൽ അഴുക്കുപിടിക്കും, എന്നാൽ അതിനായി ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചവനു അങ്ങനെയില്ല.
ആത്മഘാതം ദ്രുമാരോഹം കോടരൈ രൂപജീവിനം। യഃ കുര്യാദാത്മനോഘാതം സ്വവംശേ ബ്രഹ്മഹാ ഭവേത്
സ്വയം കൊല്ലൽ, മരത്തിലേറി ജീവിക്കുക, ഗുഹയിൽ കഴിയുക, മൃഗരൂപം സ്വീകരിക്കുക എന്നിവയിലൂടെ ആരെങ്കിലും സ്വയം കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ സ്വന്തം വംശത്തിൽ ബ്രഹ്മഹന്താവാകും.
ഭ്രൂണം ച ഘാതയേദ്യസ്തു ശിശും വാ ആതുരം ഗുരുമ്। ബ്രഹ്മഹാ സ്വയമേവ സ്യാന്ന തു യം പരികീര്തയേത്
ഗർഭസ്ഥശിശുവിനെയോ, കുഞ്ഞിനെയോ, രോഗിയെയോ, ഗുരുവിനെയോ കൊല്ലുന്നവൻ സ്വയം ബ്രഹ്മഹന്താവാകും; എന്നാൽ അതിനായി ചെയ്യുന്നതിന് അങ്ങനെയല്ല.
മാരയേച്ച സഗോത്രം വാ ബ്രാഹ്മണം ബ്രാഹ്മണാധമഃ। തസ്യൈവ തദ്ഭവേത്പാപം ന തു യം പരികീര്ത്തയേത്
തനിക്കു സമാനമായ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ട ബ്രാഹ്മണനെ ഒരു താഴ്ന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, ആ പാപം അവനു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ; അതിനായി ചെയ്തവനു അല്ല.
പീഡയിത്വാ ദ്വിജം ശൂദ്രഃ സ്വകാര്യം ചാപി സാധയേത്। തത്രാപാപേ ച ശൂദ്രസ്യ പാതകം നാന്യഥാ ഭവേത്
ശൂദ്രൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ പീഡിപ്പിച്ച് സ്വന്തം കാര്യം സാധിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ആ പാപം ശൂദ്രനു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ; വേറൊരുവനു അല്ല.
താത്കാലിക വധം ഹത്വാ ഹംതാരമാതതായിനം। ന ച ഹംതാ ച തത്പാപൈര്ലിപ്യതേ ദ്വിജസത്തമ
അപ്പോൾ തന്നെ ഒരു കൊലയാളിയെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, കൊല്ലുന്നവനും കൊല്ലപ്പെട്ടവനും ആ പാപങ്ങളിൽ അഴുക്കുപിടിക്കില്ല, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനേ.
ആതതായിനമായാംതമപി വേദാംതഗം രണേ। ജിഘാംസംതം ജിഘാംസേച്ച ന തേന ബ്രഹ്മഹാ ഭവേത്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ, വേദപാരായണത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ കൊല്ലുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ആക്രമണത്തിന് വരുമ്പോൾ, അവനെ കൊന്നാലും ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
അഗ്നിദോ ഗരദശ്ചൈവ ധനഹാരീ ച സുപ്തഘഃ। ക്ഷേത്രദാരാപഹാരീ ച ഷഡേതേ ഹ്യാതതായിനഃ
അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കുന്നവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഉറങ്ങുന്നവരെ കൊല്ലുന്നവൻ, ഭൂമി അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയെ അപഹരിക്കുന്നവൻ—ഇവരാണു ആറു വിധത്തിലുള്ള ആക്രമികൾ.
ഖലോ രാജവധോദ്യോഗീ പിതൄണാം ച വധേ രതഃ। അനുയായീ നൃപോ രാജ്ഞശ്ചത്വാരശ്ചാതതായിനഃ
രാജാവിനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടൻ, സ്വന്തം പിതാക്കളെ കൊല്ലുന്നതിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, മറ്റൊരു രാജാവിനെ പിന്തുടരുന്ന രാജാവ്—ഇവരും നാലുപേരും ആക്രമികളാണ്.
തത്ക്ഷണാന്ന മൃതം വിപ്രം പുനര്ഹംതും ന യുജ്യതേ। പുര്നഹത്വാ വധം ഘോരം ജ്ഞാനാത്പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതം
അത്തരം അവസരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനെ കൊന്നാൽ വീണ്ടും കൊല്ലാൻ ഉചിതമല്ല; എന്നാൽ അറിഞ്ഞ് കൊന്നാൽ ഭയങ്കരമായ പാപം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
ലോകേ വിപ്രസമോ നാസ്തി പൂജനീയോ ജഗദ്ഗുരുഃ। ഹത്വാ തം യദ്ഭവേത്പാപം തത്പരം ച ന വിദ്യതേ
ലോകത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനു തുല്യൻ ആരുമില്ല; അവൻ ജഗദ്ഗുരുവായി ആദരിക്കപ്പെടണം. അവനെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം അതിലധികം ഒന്നുമില്ല.
ദേവവത്പൂജനീയോസൌ ദേവാസുരഗണൈര്നരൈഃ। ബ്രാഹ്മണസ്യ സമോ നാസ്തി ത്രിഷു ലോകേഷു നിശ്ചിതം
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ദൈവത്തെപ്പോലെ ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിക്കണം; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണനു തുല്യൻ ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
നാരദ ഉവാച-। കാം വൃത്തിം സമുപാശ്രിത്യ ജീവിതവ്യം ദ്വിജേന ഹി। അപാനേന സുരശ്രേഷ്ഠ തത്വതോ വക്തുമര്ഹസി
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജൻ എങ്ങനെയുള്ള ഉപജീവന മാർഗം സ്വീകരിച്ച് ജീവിക്കണം എന്ന് ദൈവങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോനേ, ദയവായി സത്യമായി വിശദമായി പറയണമേ.
ബ്രഹ്മോവാച-। അയാചിതാ ച യാ ഭിക്ഷാ പ്രശസ്താ സാ പ്രകീര്തിതാ। ഉഞ്ഛവൃത്തിസ്തതോ ഭദ്രാ സുഭദ്രാ സര്വവൃത്തിഷു
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: യാചിക്കാതെ ലഭിക്കുന്ന ഭിക്ഷയാണ് ഏറ്റവും പ്രശംസനീയമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്; ഉഞ്ചവൃത്തി അതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം, എല്ലാ ഉപജീവന മാർഗങ്ങളിലും അതാണ് ശ്രേഷ്ഠം.
യാമാശ്രിത്യ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഗച്ഛംതി ബ്രഹ്മണഃ പദമ്। ദക്ഷിണാ യജ്ഞശേഷാണാം ഗ്രാഹ്യാ യജ്ഞഗതേന ഹി
ഇത് പിന്തുടർന്ന്, മഹർഷികൾ ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കുന്നു; യജ്ഞശേഷിയായ ദക്ഷിണ, യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുത്തവർക്ക് മാത്രം സ്വീകരിക്കാം.
പാഠനം യാജനം കൃത്വാ ഗ്രഹീതവ്യം ധനം ദ്വിജൈഃ। പാഠയിത്വാ പഠിത്വാ ച കൃത്വാ സ്വസ്ത്യയനം ശുഭം
പാഠനം ചെയ്യുകയും യജ്ഞത്തിൽ മുഖ്യഭാഗം വഹിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ദ്വിജന്മാർക്ക് സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കാം; പഠിപ്പിച്ചും പഠിച്ചും, ശുഭമായ സ്വസ്ത്യയനം നടത്തിയ ശേഷം.
ബ്രാഹ്മണാനാമിദം ജീവ്യം ശിഷ്ടാ വൃത്തിഃ പ്രതിഗ്രഹഃ। ശാസ്ത്രോപജീവിനോ ധന്യാ ധന്യാ വൃക്ഷോപജീവിനഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഇതാണ് യോജിച്ച ജീവിതം; സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയാണ് ശരിയായ മാർഗം. ശാസ്ത്രം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരും, വൃക്ഷങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
ധന്യാ വൃക്ഷലതാജീവ്യാ വാടീസസ്യോപജീവിനഃ। അന്ന ജംതു വധേ പാപം തസ്യ ദോഷോപശാംതയേ
വൃക്ഷങ്ങളും വള്ളികളും ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരും, തോട്ടത്തിലെ വിളകൾ കൊണ്ടു ജീവിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യശാലികളാണ്; അന്നം ലഭിക്കാൻ ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപം ഒഴിവാക്കാൻ ഇതാണ് മാർഗം.
നവധാന്യാനി ശസ്താനി വിപ്രേഭ്യഃ സംപ്രദാപയേത്। ന ചേത്പ്രാണിവധേ ഹ്യത്ര ക്ഷീയംതേ ചായുഷോ ധ്രുവം
ഒൻപതു തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം; അല്ലാത്തപക്ഷം, ഭക്ഷ്യത്തിനായി ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ, ആയുസ്സ് തീർച്ചയായും കുറയുന്നു.
തസ്മാദ്ദദ്യാത്സുബഹൂനി പിതൃദേവദ്വിജാതിഷു। അഭാവാത്ക്ഷത്ത്രിയാവൃത്തിര്ബ്രാഹ്മണൈരൂപജീവ്യതേ
അതിനാൽ, പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ദ്വിജന്മാർക്കും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യണം; അതിന് സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷത്രിയന്റെ ഉപജീവനം സ്വീകരിക്കാം.
ന്യായയുദ്ധേഷു യോദ്ധവ്യം ചരേദ്വീരവ്രതം ശുഭമ്। സ തയാ ച ദ്വിജോ വൃത്യാ യദ്ധനം ലഭതേ നൃപാത്
ന്യായമായ യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത്, വീരവ്രതം അനുസരിച്ച് പോരാടണം; അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിൽ നിന്ന് സമ്പാദിക്കുന്ന സമ്പത്ത്,
പിതൃയജ്ഞാദിദാനേഷു മേധ്യം തദ്ധനമുച്യതേ। സമഭ്യസേദ്ധനുര്വിദ്യാം വേദയുക്താം സദാനഘഃ
പിതൃയജ്ഞാദി ദാനങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ശുദ്ധമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; സദാ, വേദജ്ഞാനത്തോടൊപ്പം ധനുര്വിദ്യയും അഭ്യസിക്കണം, പാപരഹിതനായവനേ.
ശക്തികുംതഗദാഖഡ്ഗ പരിഘാണാം സമംതതഃ। അശ്വാരോഹം ഗജാരോഹമൈംദ്രജാലമമാനകം
ശക്തി, കുന്തം, ഗദ, ഖഡ്ഗം, പരിഘം എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം; കുതിരപ്പായസം, ആനയിലേറി പോവൽ, മായാവിദ്യ, വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കൽ—
രഥഭൂമിഗതം യുദ്ധം യുക്തം സര്വത്ര കാരയേത്। ദ്വിജ ദേവ ധ്രുവാണാം ച സ്ത്രീണാം വൃത്തം തപസ്വിനാമ്
രഥത്തിൽക്കും നിലത്തും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ ശരിയായ രീതിയിൽ പരിശീലനം നടത്തണം; ഇത് ദ്വിജന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും സ്ഥിരതയുള്ളവർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും യോജിച്ച ജീവിതമാണ്.
സാധു സാധ്വീ ഗുരൂണാം ച നൃപാണാം രക്ഷണാദ്ധ്രുവമ്। യത്പുണ്യം ലഭ്യതേ ശൂരൈഃ കഥം തദ്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ
ഗുരുക്കളെയും രാജാക്കളെയും രക്ഷിക്കുന്ന ധീരന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഉറപ്പാണ്; ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവർക്ക് ആ പുണ്യം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
സര്വപാപക്ഷയം കൃത്വാ സോക്ഷയം സ്വര്ഗമശ്നുതേ। സമ്മുഖേ ന്യായയുദ്ധേ ച പതംതി ബ്രാഹ്മണാ രണേ
അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിച്ച് ദുഃഖമില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; നേരായ നീതിയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പോരിൽ വീഴേണ്ടി വരാം.
തേ വ്രജംതി പരം സ്ഥാനം ന ഗമ്യം ബ്രഹ്മവാദിനാം। ധര്മയുദ്ധസ്യ യദ്വൃത്തം ശൃണു പുണ്യം യഥാര്ഥതഃ
അവർ അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു, ബ്രഹ്മവിഷയത്തിൽ മാത്രം ലയിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് അതിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല; ധർമ്മയുദ്ധത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഞാൻ സത്യമായി പറയും, കേൾക്കൂ.
സംമുഖേന പ്രയുധ്യംതേ ന ച ഗച്ഛംതി കാതരം। ന ഭഗ്നം പൃഷ്ഠതോ ഘ്നംതി നിഃശസ്ത്രം പ്രപലായിതമ്
അവർ മുഖാമുഖം പോരാടുന്നു, ഭയപ്പെട്ടു പിൻവാങ്ങുന്നില്ല; തോറ്റുപോയവരെയോ ഓടിപ്പോകുന്നവരെയോ ആയുധമില്ലാത്തവരെയോ അവർ ആക്രമിക്കാറില്ല.