മിഥ്യാ തേ വചനം മാതഃ പ്രതിജ്ഞാം സാഽകരോത്തദാ। തതോഹമബ്രുവം കദ്രൂം ശപഥം നാഗമാതരമ്
'അമ്മേ, നിന്റെ വാക്ക് തെറ്റാണ് എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ അവൾ ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു. അപ്പോൾ ഞാൻ കദ്രുവിനെ, സർപ്പങ്ങളുടെ അമ്മയെ, സത്യം പറഞ്ഞ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.'
യദീമം കൃഷ്ണതാഭ്യേതി ഹരേരശ്വമഹം തദാ। കൃതാ ഭവാമി തേ ദാസീത്യഹമേതത്തദാഽവദമ്
'ഹരിയുടെ ഈ കുതിര കറുപ്പായാൽ ഞാൻ നിന്റെ ദാസിയായിരിക്കും — അപ്പോൾ ഞാൻ ഇതാണ് പറഞ്ഞത്.'
തതസ്തസ്മിന്ഹരേരശ്വേ കൃതേ കൃഷ്ണേ ച കൃത്രിമൈഃ। തസ്യാഃ പുത്രൈശ്ച ധൂര്തൈശ്ച ദാസീത്വമഗമം തദാ
'അതിനുശേഷം, അവളുടെ ചതിയുള്ള മക്കൾ കൃത്രിമമായി ഹരിയുടെ കുതിരയെ കറുപ്പാക്കി, അപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ ദാസിയായി മാറി.'
യസ്മിന്കാലേ ഹ്യഭീഷ്ടഞ്ച തസ്യാ ദ്രവ്യം ദദാമ്യഹമ്। തസ്മിന്കാലേ ഹ്യദാസീത്വം യാസ്യാമി കുലനംദന
'എപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ അവൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച ധനം കൊടുത്താൽ, അപ്പോൾ, കുടുംബത്തിന്റെ ആനന്ദമേ, ഞാൻ ദാസ്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകും.'
ഗരുഡ ഉവാച। പൃച്ഛ ശീഘ്രം ച മാതസ്താം കരിഷ്യാമി പ്രതിക്രിയാമ്। ഭക്ഷയിഷ്യാമി താന്നാഗാന്പ്രതിജ്ഞാമേ യഥാര്ഥതഃ
ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, ഉടൻ അവളോട് ചോദിക്കൂ, ഞാൻ അതിന് പരിഹാരം കാണാം. അവളുടെ മക്കളായ സർപ്പങ്ങളെ ഞാൻ ഭക്ഷിക്കും, എന്റെ വാഗ്ദാനം സത്യമായി നിറവേറ്റും.'
തതഃ കദ്രൂമുവാചേദം വിനതാ ദുഃഖിതാ സതീ। അഭീഷ്ടം വദ കല്യാണി യേന മുച്യേയ കൃച്ഛ്രതഃ
അതിനുശേഷം, ദുഃഖിതയായ വിനതാ കദ്രുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പറയൂ, കന്യകേ, അതിനാൽ ഞാൻ ഈ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മോചിതയാകാം.'
അബ്രവീത്സാ ദുരാചാരാ പീയൂഷം ദീയതാമിതി। ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനമഭവത്സാ ച നിഷ്പ്രഭാ
ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ള അവൾ പറഞ്ഞു: 'അമൃതം തന്നാൽ മതി.' ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിനതാ മങ്ങിപ്പോയി.
തതഃ ശനൈരുപാഗമ്യ തനയം പ്രാഹ ദുഃഖിതാ। അമൃതം പ്രാര്ഥയത്പാപാ താത കിം വാ കരിഷ്യസി
അതിനുശേഷം, മന്ദഗതിയിൽ മകനോടു സമീപിച്ച ദുഃഖിതയായ അമ്മ പറഞ്ഞു: 'മകനേ, പാപിനി അമൃതം ചോദിച്ചു; നീ എന്ത് ചെയ്യും?'
ശ്രുത്വാ വാക്യം ഗരുത്മാംശ്ച മഹാക്രോധസമന്വിതഃ। അമൃതം ചാനയിഷ്യാമി മാതര്മാ വിമുഖീ ഭവ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വലിയ കോപത്തോടെ ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, ഞാൻ അമൃതം കൊണ്ടുവരാം, ദയവായി എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്."
ഏവമുക്ത്വാ തു തരസാ സ ഗതഃ പിതുരംതികമ്। അമൃതം ചാനയിഷ്യാമി മാതുരര്ഥേഽധുനാഽനഘ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗരുഡൻ വേഗത്തിൽ അച്ഛന്റെ അടുക്കൽ പോയി പറഞ്ഞു: "അപ്പാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ അമ്മക്കായി അമൃതം കൊണ്ടുവരാം, പാപരഹിതനേ."
സ തസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ മുനിഃ പ്രാഹ ഖഗേശ്വരമ്। സത്യലോകസ്യ വൈ ചോര്ധ്വേ വിശ്വകര്മവിനിര്മിതാ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ മുനി പക്ഷിരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "സത്യലോകത്തിന് മുകളിൽ, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച ഒരു നഗരം ഉണ്ട്."
പുരീ ചാസ്തി സഭാ രമ്യാ ദേവാനാം ഹിത ഹേതവേ। വഹ്നിപ്രാകാരദുര്ലഭ്യാ ദുര്ധര്ഷാ ചാസുരൈഃ സുരൈഃ
ആ നഗരത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ഒരു സഭ ഉണ്ട്. അതിന് ചുറ്റും അഗ്നിപ്രാകാരമുണ്ടായതിനാൽ അതിൽ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും കടക്കാനാവില്ല.
രക്ഷാര്ഥം നിര്മിതോ ദേവഃ സുരൈസ്തത്ര മഹാബലഃ। യം യം പശ്യതി വീരഃ സ സ ഏവ ഭസ്മതാം വ്രജേത്
ആ നഗരത്തെ കാക്കാൻ ദേവന്മാർ അവിടെ വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു ദേവനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ വീരൻ ആരെയെങ്കിലും കണ്ടാൽ അവർ ഉടൻ ചിതലായി തീരും.
ഏമമുക്ത്വാ ഗരുത്മാന്സ ഉദ്ധൃത്യ സാഗരാജ്ജലമ്। ജഗാമാകാശമാവിശ്യ ഖഗശ്ചോര്ധ്വം മനോജവഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗരുഡൻ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്ത് ആകാശത്തിലേക്ക് കയറി, ചിന്തയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് പറന്നു.
പക്ഷവാതേന തസ്യൈവ രജഃ സമുദ്ഗതം ബഹു। തസ്യാംതികം ന ച ത്യക്തമഗമത്തസ്യ തച്ച യഃ
അവന്റെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റിൽ ധാരാളം പൊടി ഉയർന്നു; അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ ആരാലും കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ഗത്വാ ചംചൂജലേനാപി വഹ്നിം നിര്വാപയദ്ബലീ। രജോഭിഃ പരിപൂര്ണാക്ഷോ ന സുരസ്തം ച പശ്യതി
അവിടെ എത്തി, ശക്തനായ ഗരുഡൻ തൂവലിൽ കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളം കൊണ്ട് അഗ്നിയെ അണച്ചു; കണ്ണുകൾ പൊടിയിൽ നിറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ജഘാന രക്ഷിവര്ഗാംസ്താനമൃതം ചാഹരദ്ബലീ। ആനയംതം ച പീയൂഷം ഖഗം ഗത്വാ ശതക്രതുഃ
അവൻ ആ രക്ഷകരെ തോൽപ്പിച്ച് അമൃതം പിടിച്ചു. ഗരുഡൻ അമൃതം കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
ഐരാവതം സമാരൂഢോ വാക്യമേതദുവാച ഹ। ഖഗരൂപധരഃ കസ്ത്വം പീയൂഷം ഹരസേ ബലാത്
ഐരാവതത്തിൽ കയറി, ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു: "പക്ഷിരൂപത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന നീ ആരാണ്? ബലമായി അമൃതം കൊണ്ടുപോകുന്നത് ആരാണ്?"
അപ്രിയം സര്വദേവാനാം കൃത്വാ ജീവേ രതിഃ കഥമ്। വിശിഖൈരഗ്നിസംകാശൈര്നയാമി യമമംദിരമ്1.47.
"സകല ദേവന്മാർക്കും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത പ്രവൃത്തി ചെയ്തിട്ട്, നിനക്ക് ജീവൻ ആസ്വദിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു? അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും."
ശ്രുത്വാ വാക്യം ഹരേഃ കോപാദുവാച സ മഹാബലഃ। നയാമി തവ പീയൂഷം ദര്ശയസ്വ പരാക്രമമ്
ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കോപത്തോടെ ഗരുഡൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ അമൃതം കൊണ്ടുപോകുന്നു; നിന്റെ ശക്തി കാണിക്കൂ."
ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹാബാഹുര്ജഘാന വിശിഖൈഃ ശിതൈഃ। യഥാമേരുഗിരേഃ ശൃംഗം തോയവര്ഷേണ തോയദഃ
ഇത് കേട്ട്, മഹാബാഹുവായ ഇന്ദ്രൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; മഴവെള്ളം മേറുപർവതത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ വീഴുന്നതുപോലെ.
നഖൈരശനിസംകാശൈര്ബിഭേദ ഗരുഡോ ഗജമ്। മാതലി ച രഥം ചക്രം തഥാ ദേവാന്പുരസ്സരാന്
ഗരുഡൻ ഇടിമിന്നൽപോലെയുള്ള നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ആനയെ തുളച്ചു; പിന്നെ മാതലി, രഥം, ചക്രം, ദേവന്മാരെല്ലാം അവൻ ആക്രമിച്ചു.
വ്യഥിതോസൌ മഹാബാഹുര്മാതലിര്ഗജപുംഗവഃ। വിമുഖാഃ പക്ഷവാതേന സര്വേ ദേവഗണാസ്തദാ
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ മാതലിയും ആനയും വേദനിച്ചു; ഗരുഡന്റെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റിൽ ദേവസേനകൾ എല്ലാം പിൻവാങ്ങി.
തതസ്തു കോപിതോ ജിഷ്ണുര്ജഘാനകുലിശേന തമ്। കുലിശസ്യാവപാതേന ന ച ക്ഷുബ്ധോ മഹാഖഗഃ
അതിനുശേഷം, കോപത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധം കൊണ്ട് ഗരുഡനെ അടിച്ചു; പക്ഷേ വജ്രത്തിന്റെ പ്രഹാരത്തിലും ആ വലിയ പക്ഷി അലയില്ല.
സ്വം മോഘം ഭിദുരം ദൃഷ്ട്വാ ഹരിര്ഭീതോഽഭവത്തദാ। സംനിവൃത്യ തതോ യുദ്ധാത്തത്രൈവാംതരധീയത
തന്റെ ആയുധം ഫലപ്രദമാകാതെ പോയത് കണ്ട ഹരി ഭയപ്പെട്ടു; യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി അവിടെ തന്നെ അദൃശ്യനായി.
സുതരാമപിഗച്ഛംതം വേഗാദ്ഭൂതലമാഗതഃ। അബ്രവീത്സ സുരശ്രേഷ്ഠഃ സര്വദേവഗണാഗ്രതഃ
വളരെ വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന ഗരുഡനെ കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ പറഞ്ഞു.
ശക്ര ഉവാച-। യദി ദാസ്യസി പീയൂഷമിദാനീം നാഗമാതരി। ഭുജഗാശ്ചാമരാഃ സര്വേ ക്രിയംതേ ഹി ധ്രുവം തയാ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: നീ ഈ സമയത്ത് അമൃതം ആഗമാതാവിന് കൊടുത്താൽ, അവളുടെ മക്കളായ പാമ്പുകൾ എല്ലാം അമരന്മാർ ആയിരിക്കും എന്നത് തീർച്ചയാണ്.
പ്രതിജ്ഞാ തേ ഭവേന്നഷ്ടാ ന ഫലം ജീവിതസ്യ തേ। തസ്മാദിദം ഹരിഷ്യാമി സംമതേന തവാനഘ
നിന്റെ വാഗ്ദാനം നശിക്കും, നിന്റെ ജീവൻ ഫലപ്രദമാകില്ല; അതുകൊണ്ട്, പാപരഹിതേ, ഞാൻ നിന്റെ സമ്മതത്തോടെ ഇത് എടുക്കുന്നു.
ഗരുത്മാനുവാച-। യസ്മിന്കാലേ ഹ്യദാസീ സാ മാതാ മേ ദുഃഖിതാ സതീ। വിദിതാ സര്വലോകേഷു ഹരേഽമൃതം ഹരിഷ്യസി
ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അമ്മ ദുഃഖത്തോടെ അതു നൽകിയ സമയത്ത്, ഹരിയേ, നീ അമൃതം എടുക്കുമെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാവീര്യോ ഗത്വോവാച പ്രസൂം തദാ। ആനീതമമൃതം മാതസ്തസ്യാ ഏവ പ്രദീയതാമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാശക്തനായ ഗരുഡൻ അമ്മയെ സമീപിച്ചു: അമ്മേ, അമൃതം കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു, അത് അവളെക്കു് കൊടുക്കണം.