സര്വാംശ്ചൈവ ദുരാചാരാംശ്ചാംഡാലാന്പാപകാരിണഃ। ദോഷാംസ്ത്യക്ത്വാ നരഃ പശ്ചാത്സുഖീ ഭവതി നാന്യഥാ
സകല ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും പാപികളെയും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യൻ പിന്നീട് സന്തോഷം നേടൂ; അതല്ലാതെ വഴിയില്ല.
അജ്ഞാനാദ്യദി വാ മോഹാത്കൃത്വാ പാപം സുദാരുണം। തതോ ധര്മം ചരേദ്യസ്തു സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിം
അറിയാതെ അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രമത്തിൽ ഭയങ്കരമായ പാപം ചെയ്താലും, പിന്നീട് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ അവൻ ഉത്തമഗതിയിലേക്ക് എത്തും.
പാപകൃന്ന ചരേദ്ധര്മം പാപേ കുര്യാന്മതിം പുനഃ। ശിലാനാവം യഥാരൂഢഃ സാഗരേ സംനിമജ്ജതി
പാപി ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാതെ വീണ്ടും പാപത്തിൽ മനസ്സ് വെച്ചാൽ, കല്ലിൽ കയറി സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ ആൾ മുങ്ങിപ്പോകും.
കൃത്വാ സര്വാണി പാപാനി തഥാ ദുര്ഗതിസംചയം। ഉപശാംതോ ഭവേത്പശ്ചാത്തം ദോഷം ശമയിഷ്യതി
എല്ലാ പാപങ്ങളും ദുർഗതിയും ചെയ്തിട്ടും, പിന്നീട് മനസ്സു ശാന്തനാകുന്നവൻ ആ ദോഷം ശമിപ്പിക്കും.
തമുവാച മഹാപ്രാജ്ഞം ദ്വിജം മുനിവരോത്തമമ്। യദിമാം ന ജഹാതീഹ ഖഗഃ സര്വാംശ്ച ബാംധവാന്
അവൻ മഹാപണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: 'പക്ഷിയേ, നീ ഇവിടെ എന്നെയും എന്റെ എല്ലാ ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിക്കില്ലെങ്കിൽ—'
തതഃ പ്രാണം ച ത്യക്ഷ്യാമി ഖഗേ മര്മാവഘാതിനി। നോചേത്ത്യജതു മേ ബംധൂന്പ്രതിജ്ഞാ മേ ദൃഢാത്മനഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ ജീവൻ വിടും, ജീവൻ നശിപ്പിക്കുന്ന പക്ഷിയേ; അല്ലെങ്കിൽ, എന്റെ ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ, എന്റെ മനസ്സ് ഉറപ്പാണ്.
തതസ്താര്ക്ഷ്യമുവാചേദം മുനി ര്ബ്രഹ്മവധേ ഭയാത്। ഉദ്വമൈതാന്സവിപ്രാംശ്ച മ്ലേഛാനേതാന്സമംതതഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ഭയന്ന്, ആ മുനി ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവരെ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും വിദേശികളോടും കൂടെ എല്ലാം പുറത്താക്കണം.'
വനേഷു പര്വതാന്തേഷു ദിക്ഷു താന്പതഗേശ്വര। ഉദ്വവാമ തതഃ ശീഘ്രം ദോഷജ്ഞഃ പിതുരാജ്ഞയാ
പക്ഷിരാജാവേ, അച്ഛന്റെ കല്പന പ്രകാരം, പാപം എന്താണെന്നറിയുന്നവൻ അവരെ കാട്ടിലും പർവ്വതശിഖരങ്ങളിലും വിവിധ ദിക്കുകളിലുമെല്ലാം വേഗത്തിൽ പുറത്താക്കി.
തതഃ സര്വേഽഭവന്വ്യക്താ അകേശാഃ ശ്മശ്രുവര്ജിതാഃ। യവനാ ഭോജനപ്രീതാഃ കിംചിച്ഛ്മശ്രുയുതാശ്ച യേ
അപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—തലമുടിയില്ലാത്തവരും താടിയില്ലാത്തവരും, ഭക്ഷണത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള യവനന്മാരും, കുറച്ച് മാത്രം താടി ഉള്ളവരുമായവർ.
അഗ്നൌ ച നഗ്നകാഃ പാപാ ദക്ഷിണസ്യാമവാചകാഃ। ഘോരാഃ പ്രാണിവധേ പ്രീതാ ദുരാത്മാനോ ഗവാശിനഃ
തെക്കോട്ട് നഗ്നരായ പാപികൾ, മൗനവ്രതികൾ, ക്രൂരരും ജീവഹത്യയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും ദുഷ്ടരും പശുവിനെ ഭക്ഷിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.
നൈര്ഋതേ കുവദാഃ പാപാ ഗോബ്രാഹ്മണവധോദ്യതാഃ। ഖര്പരാഃ പശ്ചിമേ പൂര്വേ നിവസംതി ച ദാരുണാഃ
തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദുഷ്ടരും പാപികളും പശുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരും, പടിഞ്ഞാറിലും കിഴക്കിലും ഖർപ്പരധാരികളും ക്രൂരരായവരും വസിക്കുന്നു.
വായവ്യാം ച തുരുഷ്കാശ്ച ശ്മശ്രുപൂര്ണാ ഗവാശിനഃ। അശ്വപൃഷ്ഠസമാരൂഢാഃ പ്രയുദ്ധേഷ്വനിവര്തിനഃ
വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് തുരുഷ്ക്കന്മാർ, നിറഞ്ഞ താടിയുള്ളവരും പശുവിനെ ഭക്ഷിക്കുന്നവരും കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്തവരുമാണ്.
ഉത്തരസ്യാം ച ഗിരയോ മ്ലേച്ഛാഃ പര്വതവാസിനഃ। സര്വഭക്ഷാ ദുരാചാരാഃ വധബംധരതാഃ കില
വടക്കോട്ട് പർവ്വതങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന വിദേശികൾ, എല്ലാം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും ദുഷ്പ്രവർത്തികളുമാണ്; അവർ കൊല്ലലിലും ബന്ധനത്തിലും താൽപര്യമുള്ളവരാണ്.
ഐശാന്യാം നിരയാസ്സംതി കര്തൄണാം വൃക്ഷവാസിനഃ। ഏതേ മ്ലേച്ഛാ സ്ഥിതാ ദിക്ഷു ഘോരാസ്തേ ശസ്ത്രപാണയഃ
വടക്കുകിഴക്കോട്ട്, വൃക്ഷങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന നിരയന്മാരും ശിക്ഷകരുമാണ്; ഈ ഭയങ്കര വിദേശികൾ ആയുധം കൈയിൽ പിടിച്ച് ദിക്കുകളിലാകെ നിലകൊള്ളുന്നു.
യേഷാം ച സ്പര്ശമാത്രേണ സചേലോ ജലമാവിശേത്। ഏതേഷാം ച കലൌ ദേശേപ്യകാലേ ധര്മവര്ജിതേ
ഇവരെ സ്പർശിച്ചാൽ പോലും വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ വെള്ളത്തിൽ കുളിക്കേണ്ടി വരും; കലിയുഗത്തിൽ, ധർമ്മം ഇല്ലാത്ത ദേശങ്ങളിലും സമയങ്ങളിലും ഇവർ കാണപ്പെടുന്നു.
സംസ്പര്ശം ച പ്രകുര്വംതി വിത്തലോഭാത്സമംതതഃ। മ്ലേച്ഛാംസ്താന്മോചയിത്വാ തു ക്ഷുധയാ പരിപീഡിതഃ
സമ്പത്ത് നേടാനുള്ള ലാലസയിൽ എല്ലാവരും ഇവരുമായി ഇടപഴകുന്നു; ആ വിദേശികളെ വിട്ടയച്ച ശേഷം, വിശപ്പാൽ ബുദ്ധിമുട്ടിയവൻ,
പുനരാഹ ദ്വിജസ്താത ക്ഷുധാ മേ ബാധതേതരാമ്। അവദദ്ഗരുഡം തത്ര കശ്യപഃ കൃപയാ ദ്രുതമ്
പുനരായിട്ടും ആ ദ്വിജൻ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, വിശപ്പ് എന്നെ കൂടുതൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.' അപ്പോൾ കശ്യപൻ കരുണയോടെ ഗരുഡനോട് വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു.
തിഷ്ഠംതൌ വിപുലൌ തത്ര ജിഘാംസൂ ഗജകച്ഛപൌ। അപ്രമേയൌ മഹാസത്വൌ സാഗരസ്യൈകദേശതഃ
അവിടെ സമുദ്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്, അപാരശക്തിയുള്ള ഒരു ആനയും ഒരു ആമയും തമ്മിൽ പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ഒരുമിച്ച് നിന്നു.
താവപ്സു ച ദ്രുതം വത്സ ക്ഷുധാം തേ വാരയിഷ്യതഃ। സ പിതുര്വചനം ശ്രുത്വാ തത്ര ഗത്വാഭിപദ്യ തൌ
കുഞ്ഞേ, നീ വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ ഇരുവരോടു പോകൂ; അവർ നിന്റെ വിശപ്പ് തീർക്കും. അച്ഛന്റെ വാക്ക് കേട്ടു അവിടെ ചെന്നു അവരെ സമീപിച്ചു.
നഖൈര്ഭിത്വാ കൂര്മഗജൌ മഹാസത്വൌ മഹാജവഃ। ഖമുത്പപാത തൌ ധൃത്വാ വിദ്യുദ്വേഗോ മഹാബലഃ
വലിയ വേഗവും ശക്തിയും ഉള്ളവൻ തന്റെയുരുമ്മുകൾ കൊണ്ട് ആ ആനയെയും ആമയെയും പിടിച്ചു, അവരെ പിടിച്ച് മിന്നലിന്റെ വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
ആധാരതാം ന ഗച്ഛംതി നഗാശ്ച മംദരാദയഃ। തതോ യോജനലക്ഷേ ദ്വേ ഗത്വാ മാരുതരംഹസാ
മന്ദരാദി വലിയ പർവ്വതങ്ങൾ പോലും അവന്റെ ഭാരമേറ്റില്ല; പിന്നെ കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ രണ്ടുലക്ഷം യോജന ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു.
മഹത്യാം ജംബുശാഖായാം നിപപാത മഹാബലഃ। ഭഗ്നാ സാ സഹസാ ശാഖാ താം പതംതീം ഖഗേശ്വരഃ
വലിയ ജംബൂവൃക്ഷത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ശാഖയിൽ അവൻ ഇറങ്ങി; ആ ശാഖ പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി വീണപ്പോൾ, പക്ഷിരാജാവ്
ഗോബ്രാഹ്മണവധാദ്ഭീതോ ദധാര തരസാ ബലീ। ധൃത്വാ താം രുചിരം വേഗാദ്ദ്രവംതം ഖേ മഹാബലമ്
പശു-ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ഭയന്ന്, അതി വേഗത്തിൽ ശക്തിയോടെ ആ ശാഖയെ പിടിച്ചു; ആ മനോഹരമായ, വേഗത്തിൽ വീഴുന്ന ശാഖയെ ആകാശത്ത് പിടിച്ചു.
ഗത്വാ വിഷ്ണുരുവാചേദം നരരൂപധരോ ഹരിഃ। കസ്ത്വം ഭ്രമസി ചാകാശേ കിമര്ഥം പതഗേശ്വര
അവിടെ എത്തിയ ശേഷം, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച വിഷ്ണു അവനോട് ചോദിച്ചു: 'പക്ഷിരാജാവേ, നീ ആരാണ്, ആകാശത്ത് ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?'
വിധൃത്യ മഹതീം ശാഖാം മഹാംതൌ ഗജകച്ഛപൌ। തമുവാച ദ്വിജസ്തസ്മിന്നരരൂപധരം ഹരിമ്
ഒരു വലിയ ശാഖയും, ശക്തനായ ആനയും ആമയും പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ആ സ്ഥലത്ത് മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചിരുന്ന ഹരിയെ ആ ദ്വിജൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഗരുഡോഹം മഹാബാഹോ ഖഗരൂപഃ സ്വകര്മണാ। കശ്യപസ്യ മുനേസ്സൂനുര്വിനതാഗര്ഭസംഭവഃ
മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ ഗരുഡൻ ആണു, എന്റെ സ്വഭാവം മൂലം പക്ഷിരൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. കശ്യപമുനിയുടെ പുത്രനും വിനതയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ളവനുമാണ് ഞാൻ.
പശ്യൈതൌ ച മഹാസത്വൌ ഭക്ഷണാര്ഥം മയാ ധൃതൌ। ന ധരാ ച മമാധാരോ ന വൃക്ഷാ ന ച പര്വതാഃ
ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ രണ്ടു മഹാസത്തുക്കളെ ഭക്ഷ്യത്തിനായി ഞാൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭൂമി, മരങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ — ഒന്നും എന്നെ താങ്ങാൻ കഴിയില്ല.
അനേകയോജനാന്യൂര്ധ്വം ദൃഷ്ട്വാ ജംബൂമഹീരുഹമ്। അപതംതസ്യ ശാഖായാം സഹേമൌ പരിഭക്ഷിതും
അനേകം യോജനങ്ങൾ ഉയരമുള്ള വലിയ ജംബൂമരത്തെ കണ്ടു, അതിന്റെ ഒരു ശാഖയിൽ ഇറങ്ങി, ഈ രണ്ടുപേരെയും ഭക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഭഗ്നാ സാ സഹസാ ശാഖാ താം ച ധൃത്വാ ഭ്രമാമ്യഹമ്। കോടികോടിസഹസ്രാണാം ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാം വധാത്
അവിടെ ആ ശാഖ പെട്ടെന്ന് ഒടിഞ്ഞു പോയി. അതിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭ്രമിച്ചു നടക്കുന്നു, കോടിക്കോടി ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും പശുക്കളുടെയും നാശം ഭയന്ന്.
ഭയം തത്ര വിഷാദോ മേ സഹസാ പ്രാവിശദ്ബുധ। കിം കരോമി കഥം യാമി കോ മേ വേഗം സഹിഷ്യതി
അവിടെ ഭയം, നിരാശ — ഇവ പെട്ടെന്നു എന്നിൽ കയറി. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും, എങ്ങോട്ട് പോകണം, ആരാണ് എന്റെ വേഗം സഹിക്കാൻ കഴിയുക?