തം ദൃഷ്ട്വാ രുക്മശൈലാഭമപൂര്വാം തനുമാശ്രിതമ്। വിസ്മിതാ ദാനവാഃ സര്വേ ഹിരണ്യകശിപുശ്ച സഃ
പുതുമയുള്ള, പൊൻപർവതംപോലെയുള്ള ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദാനവരും ഹിരണ്യകശിപുവും അതിശയിച്ചു—
പ്രഹ്ലാദ ഉവാച-। മഹാരാജ മഹാബാഹോ ദൈത്യാനാമാദിസംഭവ। ന ശ്രുതം നൈവ മേ ദൃഷ്ടം നാരസിംഹമിദം വപുഃ
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, മഹാബാഹുവേ, ദൈത്യരുടെ ആദിപിതാവേ, ഈ നരസിംഹരൂപം ഞാൻ ഒരിക്കലും കേട്ടതുമില്ല, കണ്ടതുമില്ല—
അവ്യക്തം പരമം ദിവ്യം കിമിദം രൂപമാഗതമ്। ദൈത്യാംതകരണം ഘോരം ശംസതീവ മനോ മമ
അവ്യക്തവും പരമവും ദിവ്യവുമായ ഈ രൂപം എന്താണ് വന്നത്? എന്റെ മനസ്സിന് ഇത് ഭയാനകവും ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നതുമെന്നു തോന്നുന്നു—
അസ്യ ദേവാഃ ശരീരസ്ഥാഃ സാഗരാഃ സരിതസ്തഥാ। ഹിമവാന്പാരിയാത്രശ്ച യേ ചാന്യേ കുലപര്വതാഃ
ദേവന്മാരും സമുദ്രങ്ങളും നദികളും, ഹിമവാനും പാർയാത്രയും മറ്റു പർവതങ്ങളും ഇവന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നു—
ചംദ്രമാസ്സഹനക്ഷത്രൈരാദിത്യാ രശ്മിഭിഃ സഹ। ധനദോ വരുണശ്ചൈവ യമഃ ശക്രഃ ശചീപതിഃ
നക്ഷത്രങ്ങളോടുകൂടിയ ചന്ദ്രനും, കിരണങ്ങളോടുകൂടിയ സൂര്യനും, കുബേരനും വരുണനും യമനും ഇന്ദ്രനും ശചീപതിയും—
മരുതോ ദേവഗംധര്വാ ഋഷയശ്ച തപോധനാഃ। നാഗാ യക്ഷാഃ പിശാചാശ്ച രാക്ഷസാ ഭീമവിക്രമാഃ
മരുത്വാന്മാർ, ദൈവഗന്ധർവന്മാർ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാർ, നാഗന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാർ—
ബ്രഹ്മാ ദേവാഃ പശുപതിര്ലലാടസ്ഥാ ഭ്രമംതി ഹി। സ്ഥാവരാണി ച സര്വാണി ജംഗമാനി തഥൈവ ച
ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും പശുപതിയും ഇവന്റെ നെറ്റിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; എല്ലാ ചലനശേഷിയുള്ളവരും അചലന്മാരും ഇവിടെയുണ്ട്—
ഭവാംശ്ച സഹിതോസ്മാഭിഃ സര്വൈര്ദൈത്യഗണൈര്വൃതഃ। വിമാനശതസംകീര്ണാ സര്വാ യാ ഭവതഃ സഭാ
നീയും ഞങ്ങളും എല്ലാ ദൈത്യസംഘങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് വിമാനങ്ങൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതും, നിന്റെ സഭയിൽ എല്ലാം കാണാം—
സര്വം ത്രിഭുവനം രാജന്ലോകധര്മശ്ച ശാശ്വതഃ। ദൃശ്യതേ നരസിംഹേസ്മിംസ്തഥേദം നിഖിലം ജഗത്
രാജാവേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളും ലോകങ്ങളുടെ ശാശ്വതമായ നിയമവും ഈ നരസിംഹനിൽ കാണാം. അതുപോലെ ഈ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമാണ്.
പ്രജാപതിശ്ചാത്ര മനുര്മഹാത്മാ ഗ്രഹാശ്ച യോഗാശ്ച മഹീ നഭശ്ച। ഉത്പാതകാലശ്ച ധൃതിര്മതിശ്ച രതിശ്ച സത്യം ച തപോ ദമശ്ച
ഇവിടെ പ്രജാപതി, മഹാത്മാവായ മനു, ഗ്രഹങ്ങൾ, യോഗങ്ങൾ, ഭൂമി, ആകാശം, പ്രളയകാലം, ധൈര്യം, ബുദ്ധി, ആനന്ദം, സത്യം, തപസ്സ്, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
സനത്കുമാരശ്ച മഹാനുഭാവോ വിശ്വേ ച ദേവാ ൠഷയശ്ച സര്വേ। ക്രോധശ്ച കാമശ്ച തഥൈവ ഹര്ഷോ ദര്പശ്ച മോഹഃ പിതരശ്ച സര്വേ
മഹാശക്തനായ സനത്കുമാരനും, വിശ്വദേവന്മാരും, എല്ലാ ഋഷികളും, കോപം, കാമം, സന്തോഷം, അഹങ്കാരം, മോഹം, എല്ലാ പിതാക്കളും ഇവിടെയുണ്ട്.
പ്രഹ്ലാദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹിരണ്യകശിപുഃ പ്രഭുഃ। ഉവാച ദാനവാന്സര്വാന്ഗണാംശ്ച സഗണാധിപഃ
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പ്രഭു എല്ലാ ദാനവന്മാരോടും അവരുടെ നേതാക്കളോടും സംസാരിച്ചു.
മൃഗേംദ്രോ ഗൃഹ്യതാമേഷ അപൂര്വാം തനുമാസ്ഥിതഃ। യദി വാ സംശയഃ കശ്ചിദ്വധ്യതാം വനഗോചരഃ
ഈ അപൂർവരൂപം ധരിച്ച മൃഗരാജനെ പിടിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഈ കാട്ടുവാസിയെ കൊല്ലൂ.
തേ ദാനവഗണാസ്സര്വേ മൃഗേംദ്രം ഭീമവിക്രമമ്। പരിക്ഷിപംതോ മുദിതാസ്ത്രാസയാമാസുരോജസാ
ആ ദാനവസംഘങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഭയങ്കരവീര്യശാലിയായ മൃഗരാജനെ ചുറ്റി, അവരുടെ ശക്തിയാൽ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.
സിംഹനാദം വിമുച്യാഥ നരസിംഹോ മഹാബലഃ। ബഭംജ താം സഭാം സര്വാം വ്യാദിതാസ്യ ഇവാംതകഃ
അപ്പോൾ മഹാബലശാലിയായ നരസിംഹൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി, വായ് വലിച്ചുതുറന്ന് മരണൻപോലെ ആ സഭ മുഴുവൻ തകർത്തു.
സഭായാം ഭജ്യമാനായാം ഹിരണ്യകശിപുഃ സ്വയമ്। ചിക്ഷേപാസ്ത്രാണി സിംഹസ്യ രോഷവ്യാകുലലോചനഃ1.45.
സഭ തകർന്നുപോകുമ്പോൾ, ഹിരണ്യകശിപു സ്വയം ക്രോധത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് സിംഹനിലേക്കു ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
സര്വാസ്ത്രാണാമഥ ശ്രേഷ്ഠം ദംഡമസ്ത്രം സുദാരുണമ്। കാലചക്രം തഥാ ഘോരം വിഷ്ണുചക്രം തഥാപരം
എല്ലാ ആയുധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഭയങ്കരമായ ദണ്ഡാസ്ത്രം, ഭയാനകമായ കാലചക്രം, വിഷ്ണുചക്രം എന്നിവയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
പൈതാമഹം മഹാത്യുഗ്രം ത്രൈലോക്യനിര്മിതം മഹത്। വിചിത്രാമശനിം ചൈവ ശുഷ്കാദ്രം ചാശനിദ്വയമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കായി സൃഷ്ടിച്ച അതി ഭയങ്കരമായ പൈതാമഹാസ്ത്രം, അത്ഭുതകരമായ വജ്രം, ഉണങ്ങിയതും ഈരപ്പെട്ടതുമായ രണ്ട് വജ്രങ്ങൾ എന്നിവയും അവൻ ഉപയോഗിച്ചു.
രൌദ്രം തഥോഗ്രശൂലം ച കംകാലം മുസലം തഥാ। അസ്ത്രം ബ്രഹ്മശിരശ്ചൈവ ബ്രാഹ്മമസ്ത്രം തഥൈവ ച
രൗദ്രാസ്ത്രം, ഭയങ്കരമായ കുന്തം, കങ്കാലം, ഗദ, ബ്രഹ്മശിരസ്സായുധം, ബ്രാഹ്മാസ്ത്രം എന്നിവയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
നാരായണാസ്ത്രമൈംദ്രം ച ആഗ്നേയം ശൈശിരം തഥാ। വായവ്യം മഥനം ചൈവ കപാലമഥ കിംകരമ്
നാരായണാസ്ത്രം, ഇന്ദ്രാസ്ത്രം, അഗ്നിയാസ്ത്രം, തണുത്ത ആയുധം, വായുവാസ്ത്രം, മഥനം, കപാലം, കിംകരം എന്നിവയും അവൻ ഉപയോഗിച്ചു.
തഥാ പ്രതിഹതാം ശക്തിം ക്രൌംചമസ്ത്രം തഥൈവ ച। മോഹനം ശോഷണം ചൈവ സംതാപനവിലാപനേ
പ്രതിഘാതശക്തി, ക്രൗഞ്ചാസ്ത്രം, മോഹനം, ഉണക്കുന്ന ആയുധം, പീഡനത്തിനും വിലാപത്തിനും ഉള്ള ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
കംപനം ശാതനം ചൈവ മഹാസ്ത്രം ചൈവ രോധനമ്। കാലമുദ്ഗരമക്ഷോഭ്യം താപനം ച മഹാബലമ്
കമ്പനം, ശാതനം, മഹാസ്ത്രം, തടയുന്ന ആയുധം, അപ്രതിഘാതമായ കാലമുദ്ഗരം, അതിമഹാബലമുള്ള താപനം എന്നിവയും അവൻ ഉപയോഗിച്ചു.
സംവര്തനം മോഹനം ച തഥാ മായാധരം വരമ്। ഗാന്ധര്വമസ്ത്രം ദയിതമസിരത്നം ച നംദകമ്
സംഹാരാസ്ത്രം, മോഹനം, മായാധരമായ ഉത്തമായുധം, ഗാന്ധർവാസ്ത്രം, പ്രിയമായ അസിരത്നം, നന്ദകം എന്നിവയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
പ്രസ്വാപനം പ്രമഥനം വാരുണം ചാസ്ത്രമുത്തമമ്। അസ്ത്രം പാശുപതം ചൈവ യസ്യാ പ്രതിഹതാ ഗതിഃ
ഉറക്കമുണ്ടാക്കുന്ന ആയുധം, ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന ആയുധം, ഉത്തമമായ വാരുണാസ്ത്രം, ആരെയും തടയാൻ കഴിയാത്ത പാശുപതാസ്ത്രം എന്നിവയും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു.
ഏതാന്യസ്ത്രാണി ദിവ്യാനി ഹിരണ്യകശിപുസ്തദാ। അസൃജന്നരസിംഹസ്യ ദീപ്തസ്യാഗ്നേരിവാഹുതിമ്
ഹിരണ്യകശിപു ആ ദിവ്യായുധങ്ങൾ എല്ലാം ദീപ്തമായ അഗ്നിയിലേക്ക് ഹോമം ചെയ്യുന്നതുപോലെ നരസിംഹനിലേക്കു വിട്ടയച്ചു.
അസ്ത്രൈഃ പ്രജ്വലിതൈഃ സിംഹമാവൃണോദസുരോത്തമഃ। വിവസ്വാന്ഘര്മസമയേ ഹിമവംതമിവാംശുഭിഃ
ജ്വലിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ സിംഹനെ ചുറ്റി, വേനൽക്കാലത്ത് സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ഹിമവാനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
സ ഹ്യമര്ഷാനിലോദ്ഭൂതോ ദൈത്യാനാം സൈന്യസാഗരഃ। ക്ഷണേനാപ്ലാവയത്സര്വം മൈനാകമിവ സാഗരഃ
അമർഷം കാറ്റുപോലെ ഉയർത്തിയ ദൈത്യസേനയുടെ സമുദ്രം, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് എല്ലാം മൈനാകപർവതത്തെ സമുദ്രം മൂടുന്നതുപോലെ മുങ്ങിച്ചു.
പ്രാസൈഃ പാശൈശ്ച ഖഡ്ഗൈശ്ച ഗദാഭിര്മുസലൈസ്തഥാ। വജ്രൈരശനിഭിശ്ചൈവ ബഹുശാഖൈര്മഹാദ്രുമൈഃ
അവർ കുന്തങ്ങൾ, കയറ്റങ്ങൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, ഉലകൾ, വജ്രങ്ങൾ, മിന്നലുകൾ, നിരവധി കൊമ്പുകളുള്ള വലിയ മരങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു.
മുദ്ഗരൈഃ കൂടപാശൈശ്ച ശിലോലൂഖലപര്വതൈഃ। ശതഘ്നീഭിശ്ച ദീപ്താഭിര്ദംഡൈരപി സുദാരുണൈഃ
മുതികൊണ്ടും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളാലും കല്ല് ഉലകളും പർവതങ്ങളും കൊണ്ടും തീപിടിച്ച ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടും ഭയാനകമായ ദണ്ഡങ്ങൾ കൊണ്ടും അവർ ആക്രമിച്ചു.
തേ ദാനവാഃ പാശഗൃഹീതഹസ്താ മഹേംദ്രതുല്യാശനിതുല്യ വേഗാഃ। സമംതതോഭ്യുദ്യതബാഹുകായാഃ സ്ഥിതാഃ സശീര്ഷാ ഇവ നാഗപോതാഃ
പാശം പിടിച്ച കൈകളോടെ, മഹേന്ദ്രനെയും മിന്നലിനെയും പോലെ വേഗമുള്ള ദാനവന്മാർ, ചുറ്റും കൈകളും ശരീരവും ഉയർത്തി, തല ഉയർത്തിയ കുഞ്ഞാനകളെപ്പോലെ നിലകൊണ്ടു.