വാമനേത്രപ്രകംപം ച വക്ത്രശോഷം മനോമയമ്। സ്വകാനാം വക്ത്രപദ്മാനാം മ്ലാനതാം ച വ്യലോകയത്
അവൻ കണ്ണുകളിൽ വിറയലും, മനസ്സിലെ ഭയത്തിൽ വായ് വരണ്ടതും, സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ മുഖപദ്മങ്ങൾ ഉണങ്ങിയതും കണ്ടു.
ദുഷ്ടാംശ്ച പ്രാണിനോ രൌദ്രാന്സോപശ്യദ്ദുഷ്ടവാദിനഃ। തദചിംത്യൈവ ദിതിജോ ന്യസ്തചിത്തോഭവത്ക്ഷണാത്
അവൻ ദുഷ്ടരും ക്രൂരവുമാണ്, ദുഷ്ടവാക്കുകൾ പറയുന്നവരെയും കണ്ടു; അപ്പോൾ തന്നെ, ദിതിയുടെ മകൻ ഉള്ളിൽ നിരാശയോടെ നിറഞ്ഞു.
യാവദ്ഗജഘടാഘംടാ ഘനത്കാരരവോത്കടാമ്। തദ്വത്തുരംഗസംഘാതഹേഷോത്സാഹവിഭൂഷിതാമ്
അതിനിടയിൽ, ആനകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഘനമായ ഘണ്ടാരവത്തോടെ മുഴങ്ങുകയും, കുതിരകളുടെ ക neighing ഉത്സാഹത്തോടെ മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു.
സൈന്യൈസ്സേനാന്തരോദഗ്ര ധ്വജരാജൈര്വിരാജിതാമ്। വിമാനൈശ്ചാദ്ഭുതാകാരൈശ്ചലിതാമലചാമരൈഃ
സൈന്യം ഉയർന്ന പതാകകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത്ഭുതകരമായ രൂപമുള്ള രഥങ്ങളും, ശുദ്ധമായ ചാമരങ്ങൾ കാറ്റിൽ വീശുന്നതും അവിടെ കാണാം.
വിഭൂഷണപിനദ്ധാം ച കിന്നരോദ്ഗീതനാദിതാമ്। നാനാ നാകതരൂത്ഫുല്ല കുസുമാപീഡധാരിണീമ്
അത് ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കിന്നരന്മാരുടെ ഗാനം മുഴങ്ങുന്നു, വിവിധ സ്വർഗ്ഗീയപുഷ്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വിശോകാസ്ത്രപരിസ്ഫാര ചര്മനിര്മലദര്ശിനീം। വിദ്യുത്പുഷ്ടദ്യുതിധരാം നാനാവാദ്യവിനാദിതാമ്
അവൻ സൈന്യത്തെ കണ്ടു; അതിന്റെ കവചങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു, ദുഃഖമില്ലാതെ, മിന്നൽപോലെയുള്ള പ്രകാശം നിറഞ്ഞു, വിവിധ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു.
സേനാം നാകസദാം ദൈത്യഃ പ്രാസാദസ്ഥോ വ്യലോകയത്। സചിംതയാമാസ തദാ കിംചിദ്വിഭ്രാംതമാനസഃ
പ്രാസാദത്തിൽ നിന്ന് ദൈത്യൻ ദേവതകളുടെ സൈന്യത്തെ കണ്ടു; അപ്പോൾ മനസ്സിൽ അലോസരത്തോടെ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അപൂര്വഃ കോ ഭവേദ്യോദ്ധാ യോ മയാ ന വിനിര്ജിതഃ। തതശ്ചിംതാകുലോ ദൈത്യഃ ശുശ്രാവ കടുകാക്ഷരമ്। സിദ്ധവംദിഭിരുദ്ഘുഷ്ടമിദം ഹൃദയദാരുണമ്
'എന്താണ് ഈ പുതിയ യോദ്ധാവ്? ഞാൻ ഇതുവരെ ജയിച്ചിട്ടില്ലാത്തവൻ ആരാണ്?' ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് വിഷമിച്ച ദൈത്യൻ, സിദ്ധന്മാരും വന്ദികളും ഉച്ചരിച്ച ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്ന കഠിനവാക്കുകൾ കേട്ടു.
ജയാതുലശക്തിദീധിതിപംജരഭുജദംഡപ്രചംഡതര। രഭസസുരവദനകുമുദവികാസനവിലാസനേത്ര കുമാരവര
അപ്രതിമമായ ശക്തിയുടെ പ്രകാശം കൊണ്ടുള്ളവനും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങളുള്ളവനും, ഉത്സാഹമുള്ള ദേവന്മാരുടെ മുഖപദ്മങ്ങൾ വിരിയുമ്പോൾ അതിൽ സന്തോഷം കാണിക്കുന്ന കണ്ണുകളുള്ളവനും ആയ കുമാരനേ, ജയമുണ്ടാകട്ടെ!
ജയ ദിതിജകുലമഹോദധി ബഡവാനല മധുരമയൂരരഥ സുരമകുട കോടി കുംചിത ചരണ നഖാംകുര മഹാസേന
ദിതിപുത്രരുടെ മഹാസമുദ്രത്തിന് അടിയിൽ കത്തുന്ന അഗ്നിപോലുള്ള മഹാസേനനേ, മധുരമായ മയിലുരഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, അനവധി ദേവന്മാരുടെ കിരീടങ്ങൾ കൊണ്ട് ചൂണ്ടുപാദനഖങ്ങൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, ജയമുണ്ടാകട്ടെ!
ജയ ചലിതലലിത ചൂഡാകലാപനവവിമലകമല। ദംഡകാംത ദൈത്യേശവംശ ദുഃസഹ ദാവാനല
നൂതനമായ കമലപോലെ ശുദ്ധമായതും, സുന്ദരമായി ആലയുന്ന കിരീടം ഉള്ളവനേ, ദണ്ഡകവനത്തിലെ പ്രിയനേ, ദൈത്യരാജവംശത്തിന് ദാഹിപ്പിക്കുന്ന കാട്ടുതീപോലുള്ളവനേ, ജയമുണ്ടാകട്ടെ!
ജയ വിശാഖവിഭോജയ ബാലസപ്തവാസര ഭുവനാലിശോകശമന ജയ സകലലോക ദിതിസുതധുരംധരനാശക സ്കംദ
വിശാഖനേ, ഏഴു ദിവസങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള ബാലനായവനേ, ലോകങ്ങളിലെ ദുഃഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ഭാരം ചുമക്കുന്ന ദിതിപുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന സ്കന്ദനേ, ജയമുണ്ടാകട്ടെ!
ശ്രുത്വൈതത്താരകഃ സര്വമുദ്ഘുഷ്ടം ദേവവംദിഭിഃ। സസ്മാര ബ്രഹ്മണോ വാക്യം വധം ബാലാദുപസ്ഥിതം
ദേവഗായകര് ഈ കാര്യങ്ങള് മുഴുവനും ഉച്ചരിച്ചുകേട്ടതോടെ, താരകന് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകളും ബാലന്റെ കൈകൊണ്ടു വരാനിരിക്കുന്ന മരണവും ഓര്ത്തു.
സ്മൃത്വാ ധര്മൌഘവിധ്വംസീ സദാ വീരപദാനുഗഃ। മംദിരാന്നിര്ജഗാമാശു ശോകഗ്രസ്തേന ചേതസാ
ധര്മം നശിപ്പിക്കുന്നവനും എപ്പോഴും വീരപഥം പിന്തുടരുന്നവനും ആയതിന്റെ ഓര്മ്മയോടെ, ദുഃഖത്തില് മുങ്ങിയ മനസ്സോടെ, താരകന് തന്റെ രാജമന്ദിരം വേഗത്തില് വിട്ടു.
കാലനേമിമുഖാ ദൈത്യാഃ സംത്രസ്താ ഭ്രാംതചേതസഃ। സ്വേഷ്വനീകേഷു ച തദാ ത്വരാ വിസ്മിതചേതസഃ
കാലനേമിയെ മുന്നിലാക്കി ദാനവന്മാര് ഭയത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആകുന്നു; തങ്ങളുടെ പടയണികളില് തന്നെ അവര് അതിശയത്തോടെയും ഉത്കണ്ഠയോടെയും വേഗം പ്രദര്ശിപ്പിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപുഃ പ്രാഹ ദാനവാനാം ധുരംധരഃ। ത്രപാകരം ഭവേന്മഹ്യം ബാലസ്യാസ്യ പലായനമ്
ദാനവന്മാരുടെ പ്രധാനിയായിരുന്ന ഹിരണ്യകശിപു പറഞ്ഞു: 'ഈ ബാലന് ഓടിപ്പോകുന്നത് എനിക്ക് ലജ്ജയാകും.'
യദ്യഹം ഹംതവേ യാമി സോപി വൈ കമലാശ്രിതഃ। ഹത്വാഹം ബാലകം ചൈനം ദുഃസ്പര്ശഃ സ്യാമകാരണം
'ഞാന് അവനെ കൊല്ലാന് പോയാല്, അവന് മഹാലക്ഷ്മിയുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്; ഈ ബാലനെ കൊല്ലുകയാണെങ്കില്, കാരണമില്ലാതെ എനിക്ക് ആരും സമീപിക്കാനാവാത്തവനാകേണ്ടിവരും.'
യാത ധാവത ഗൃഹ്ണീത യോജയധ്വം വരൂഥിനീമ്। കുമാരം താരകോ ദൃഷ്ട്വാ ബഭാഷേ ഭീഷണാകൃതിഃ
'പോകൂ, ഓടൂ, അവനെ പിടിക്കൂ! പടയണികളെ ഒരുക്കൂ!' എന്നിങ്ങനെ ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള താരകന് ബാലനെ കണ്ടു പറഞ്ഞു.
കിം ബാല യോദ്ധുകാമോസി ക്രീഡകംദുകലീലയാ। യേനാതപോ നിസൃഷ്ടസ്തേ സത്സംഗരവിഭാഷക
'ബാലാ, നീ എന്തിന് യുദ്ധം ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു? കളിയെന്നു കരുതി ആണോ? ആരാണ് നിന്നെ ഇവിടെ അയച്ചത്, മഹാനായ സഭകളില് സംസാരിക്കുന്നവനേ?'
ബാലത്വാദഥ തേ ബുദ്ധിരേവം സ്വല്പാര്ഥദര്ശിനീ। കുമാരോപി തമഗ്രസ്ഥം ബഭാഷേ ഹര്ഷവത്തമം
'നിന്റെ ബാല്യത്തെ കാരണം, നിന്റെ ബുദ്ധി ചെറുതായ കാര്യങ്ങള് മാത്രം കാണുന്നു.' എന്നിട്ടും, ബാലന് നേരിട്ട് അവനോട് അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ശൃണു താരക ശാസ്ത്രാര്ഥ ഇഹ നൈവ നിരൂപ്യതേ। ശസ്ത്രൈരര്ഥാ ന ദൃശ്യംതേ സമരേ നിര്ഭരം ഭയേ
'താരക, ഇവിടെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അര്ത്ഥം തീരുമാനിക്കേണ്ടതല്ല; യുദ്ധഭൂമിയില് ആയുധങ്ങളാല് അര്ത്ഥങ്ങള് കാണാനാവില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് വലിയ ഭയത്തിനിടയില്.'
ശിശുത്വം മാവമംസ്ഥാ മേ ശിശുഃ കഷ്ടോ ഭുജംഗമഃ। ദുഷ്പ്രേക്ഷോ ഭാസ്കരോ ബാലസ്തഥാഹം ദുര്ജയഃ ശിശുഃ
'എന്റെ ബാല്യത്തെ ചെറുതാക്കി കാണരുത്; ഒരു കുട്ടി പാമ്പ് പോലും ഭയാനകമാണ്, സൂര്യന് ചെറുപ്പമായാലും നോക്കാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, അതുപോലെ ഞാനും ബാലനാണെങ്കിലും ജയിക്കാന് കഴിയാത്തവനാണ്.'
അല്പാക്ഷരോ ന മംത്രഃ കിം സസ്ഫുരോ ദൈത്യ ദൃശ്യതേ। കുമാരേ പ്രോക്തവത്യേവം ദൈത്യശ്ചിക്ഷേപ മുദ്ഗരം
'മന്ത്രം കുറച്ച് അക്ഷരങ്ങള് മാത്രമായാലും, ദാനവനേ, അതിന് വലിയ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് കാണാം.' ബാലന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദാനവന് ഒരു മുദ്ഗരം എറിയുകയായിരുന്നു.
കുമാരസ്തം നിരാസോഗ്രം ചക്രേണാമോഘവര്ചസാ। തതശ്ചിക്ഷേപ ദൈത്യേംദ്രോ ഭിംദിപാലമയോമയം
ബാലന് തന്റെ അപ്രതിഹതമായ തേജസ്സോടെ ആ ഭയാനകമായ ആയുധം ചക്രംകൊണ്ട് തള്ളിക്കളഞ്ഞു; അതിന് ശേഷം ദാനവാധിപന് ഇരുമ്പ് കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ ദണ്ഡം എറിഞ്ഞു.
കരേണ തം ച ജഗ്രാഹ കാര്തികേയോമരാരിഹാ। ഗദാം മുമോച ദൈത്യായ സമുത്ഥായ ഖരസ്വനാമ്
ദേവശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന കാര്ത്തികേയന് അതിനെ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു, പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ്, ഉരുള്ക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഭയാനകമായ ഗദ അവന് ദാനവന് നേരെ എറിഞ്ഞു.
തയാ ഹതസ്തതോ ദൈത്യശ്ചകമ്പേചലരാഡിവ। മേനേ ച ദുര്ജയം ദൈത്യസ്തദാബാലം സുദുഃസഹം
അത് കൊണ്ട് അടിയേറ്റ്, ദാനവന് പര്വ്വതാധിപനെപ്പോലെ വിറച്ചു; അപ്പോള് ദാനവന് ബാലനെ യഥാര്ത്ഥത്തില് ജയിക്കാന് കഴിയാത്തവനും അത്യന്തം ഭയാനകവുമാണെന്ന് കരുതി.
ചിംതയാമാസ ബുദ്ധ്യാ വൈ പ്രാപ്തഃ കാലോ ന സംശയഃ। കംപിതം ച സമാലോക്യ കാലനേമി പുരോഗമാഃ
അവന് മനസ്സില് ചിന്തിച്ചു: 'നിശ്ചയം, എന്റെ വിധിയിലുള്ള സമയമെത്തിയിരിക്കുന്നു.' അവന്റെ വിറച്ച നില കണ്ടു, കാലനേമിയെ മുന്നിലാക്കിയവരും—
സര്വേ ദേത്യൈശ്വരാ ജഘ്നുഃ കുമാരം രണദാരുണം। സ തൈഃ പ്രഹാരൈരസ്പൃഷ്ടസ്തഥാ ക്ലൈശൈര്മഹാദ്യുതിഃ1.44.
എല്ലാ ദാനവാധിപന്മാരും ആ ഭയാനകമായ യുദ്ധത്തില് ബാലനെ ആക്രമിച്ചു; എന്നാല് അവരുടെ പ്രഹാരങ്ങളും പീഡനങ്ങളും ആ മഹാതേജസ്വിയെ ഒന്നും ബാധിച്ചില്ല.
സ ബാലോ ബലിഭിര്വേഗൈരയുധ്യദ്ദാനവൈ രണേ। രണശൌണ്ഡാശ്ച ദൈത്യേംദ്രാ പുഃനര്ജഘ്നുഃ ശിലീമുഖൈഃ
ആ ബാലന് ശക്തിയുള്ള ദാനവന്മാരെ അതിവേഗം യുദ്ധത്തില് നേരിട്ടു; യുദ്ധവിദഗ്ധരായ ദാനവാധിപന്മാര് വീണ്ടും അവനെ അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
കുമാരം സമരേ ദൈത്യാ ബലിനോ ദേവകംടകാഃ। കുമാരസ്യ വ്യഥാ നാഭൂദ്ദൈത്യാസ്ത്രനിഹതസ്യ തു
ദേവന്മാര്ക്ക് ശത്രുക്കളായ ശക്തിയുള്ള ദാനവന്മാര് യുദ്ധത്തില് ബാലനെ ആക്രമിച്ചു; പക്ഷേ, ദാനവരുടെ ആയുധങ്ങള് കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ബാലന് ദുഃഖം അനുഭവിച്ചില്ല.