പാപോ രമ്യാകൃതിശ്ചിത്ര ഭൂഷണാംബരസംയുതഃ। തം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശസ്തുഷ്ടസ്തമാലിംഗ്യ മഹാസുരമ്
പാപിയായെങ്കിലും മനോഹരമായ രൂപവും, ഭംഗിയുള്ള ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചവനും, ഗിരിശന് അവനെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ച്, മഹാസുരനെ അണയിച്ചു.
മന്യമാനോ ഗിരിസുതാം സര്വൈരവയവാംതരൈഃ। അപൃച്ഛത്സാധുഭാവം തേ ഗിരിപുത്രി ന കൃത്രിമമ്
അവളെ ഗിരിപുത്രിയായി, എല്ലാ അവയവങ്ങളോടും പൂര്ണമായതായി കരുതി, 'ഗിരിപുത്രി, നിന്റെ സ്വഭാവം സത്യമാണോ? കൃത്രിമമല്ലേ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
യാ ത്വം മദാശയം ജ്ഞാത്വാ പ്രാപ്തേഹ വരവര്ണിനീ। ത്വയാ വിരഹിതം ശൂന്യം മമ സ്ഥാനം ജഗത്ത്രയമ്
'നീ എന്റെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; നിന്നില്ലാതെ എന്റെ വാസസ്ഥലവും മൂന്നു ലോകങ്ങളും ശൂന്യമാണ്.'
പ്രാപ്താ പ്രസന്നവദനേ യുക്തമേവംവിധം ത്വയി। ഇത്യുക്തോ ദാനവേംദ്രസ്തു തം ബഭാഷേ സ്മിതം ശനൈഃ
'നീ സന്തോഷമുള്ള മുഖത്തോടു വന്നതുകൊണ്ട്, ഇതു നിനക്കു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദാനവനാഥന് ചിരിച്ചു, ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
സ ചാബുധ്യദഭിജ്ഞാനൈഃ പ്രാഹ ത്രിപുരഘാതിനമ്। ദൈത്യ ഉവാച। യാതാസ്മി തപസഃ കാമാദ്വരം ലബ്ധും ഹിമാചലമ്
അവന് ചില ലക്ഷണങ്ങള് തിരിച്ചറിയുകയും, ത്രിപുരവിനാശകന്ോട് പറഞ്ഞു: ദൈത്യന് പറഞ്ഞു, 'ആഗ്രഹം കൊണ്ടു, തപസ്സിന് വേണ്ടി, ഹിമാചലത്തില് വന്നിരിക്കുന്നു.'
രതിശ്ച തത്ര മേനാഭൂത്തതഃ പ്രാപ്താ ത്വദംതികമ്। ഇത്യുക്തഃ ശംകരഃ ശംകാം ചിത്തേ പ്രാപ്തോ വിചാരയന്
'അവിടെ മേനാ എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് കാരണമായി, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.' എന്ന് കേട്ട ശങ്കരന് സംശയത്തോടെ മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.
ഹൃദയേന സമാധായ ദേവഃ പ്രഹസിതാനനഃ। കുപിതാ കുപിതം ബുദ്ധ്വാ പ്രകൃത്യാ ച ദൃഢവ്രതാ
ഹൃദയം ശാന്തമാക്കി, ദേവന് ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ, അവളുടെ കോപം മനസ്സിലാക്കി, അവളുടെ സ്വഭാവം ദൃഢവ്രതമായതും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അപ്രാപ്തകാമാ സംപ്രാപ്താ കിമേതത്സംവിജാനതീ। ഇതി ചിംത്യ ഹരസ്തസ്യാ അഭിജ്ഞാനം വിചാരയന്
'ആഗ്രഹം ലഭിക്കാതെ പോയ അവള് ഇപ്പോൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു—ഇതിന്റെ അര്ത്ഥം എന്താണ്?' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ഹരന് അവളുടെ തിരിച്ചറിയല് പരിശോധിച്ചു.
നാപശ്യദ്വാമപാര്ശ്വേ തു തദംകം പദ്മലക്ഷണമ്। ലോമ്നാമാവര്തരചിതം തതോ ദേവഃ പിനാകധൃക്
അവളുടെ ഇടത് ഭാഗത്ത്, കുരു വളയത്തോടെ ഉണ്ടാക്കിയ പദ്മലക്ഷണം കാണാനായില്ല; അപ്പോൾ പിനാകധാരിയായ ദേവന്
ബുദ്ധ്വാ താം ദാനവീം മായാമാകാരം ഗൂഹയംസ്തതഃ। മേഢ്രദംഷ്ട്രാസ്ത്രമാദായ ദാനവം തമസാദയത്
അവളെ ദാനവിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, മനസ്സിലാക്കിയത് മറച്ചു, മേഢ്രദംഷ്ട്രാസ്ത്രം എടുത്ത്, ദാനവനെ തകര്ത്തു.
ന ചാബുധ്യത തദ്വൃത്തം വീരകോ ദ്വാരരക്ഷകഃ। കുസുമാമോദിനം ദൃഷ്ട്വാ സ്ത്രീരൂപം ദാനവേശ്വരമ്
വീരകന് എന്ന വാതില്പാലകന് സംഭവിച്ച കാര്യം മനസ്സിലാക്കാതെ, പൂക്കളുടെ സുഗന്ധമുള്ള സ്ത്രീരൂപത്തിലുള്ള ദാനവേശ്വരനെ കണ്ടു.
ദൂതേന മാരുതേനാശു ബോധിതാ ഹിമശൈലജാ। ശ്രുത്വാ വായുമുഖാദ്ദേവീ ക്രോധരക്താവിലേക്ഷണാ
ദൂതനായ മാരുത് വേഗത്തില് അറിയിച്ചതോടെ, ഹിമശൈലജയായ ദേവി, വായുവിന്റെ വായിലൂടെ കേട്ടു, കോപം കൊണ്ടു കണ്ണുകള് ചുവന്നവളായി.
അപശ്യദ്വീരകം പുത്രം ഹൃദയേനൈവ ദൂയതാ। ദേവ്യുവാച। മാതരം മാം പരിത്യജ്യ യസ്മാത്ത്വം സ്നേഹവിക്ലവാമ്
അവള് തന്റെ മകന് വീരകനെ ഹൃദയത്തില് ദുഃഖിതനായി കണ്ടു. ദേവി പറഞ്ഞു: 'നീ സ്നേഹത്തില് കുഴഞ്ഞ്, അമ്മയായ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട്—'
വിഹിതാവസരഃ സ്ത്രീണാം ശംകരസ്യ രഹോവിധൌ। തസ്മാത്തേ മാനുഷേ രൂക്ഷാ ജഡാ ഹൃദയവര്ജിതാ
'ശങ്കരന്റെ രഹസ്യ കര്മ്മത്തില് സ്ത്രീകള്ക്ക് അവസരം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യരില് നീ കഠിനനും, മന്ദബുദ്ധിയുമായി, ഹൃദയമില്ലാത്തവനായി.'
ഗണേശാകാരസദൃശീ ശിലാ മാതാ ഭവിഷ്യതി। നിമിത്ത ഏഷ വിഖ്യാതോ വീരകസ്യ സുതാദരാത്
ഗണപതിയുടെ രൂപംപോലുള്ള ഒരു കല്ല് അമ്മയായി മാറും; ഇതു വീരകന്റെ മകന്റെ സ്നേഹത്തിന് പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ലക്ഷണമാണു.
സംഭവേ പ്രക്രമേ ചൈവ വിചിത്രാഖ്യാ ന സംശയഃ। ഏവമുത്സൃഷ്ടശാപായാം ഗിരിപുത്ര്യാമനംതരം
ജനനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവളെ 'വിചിത്ര' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല; അങ്ങനെ, പർവതകുമാരിക്ക് ശാപം മാറിയതിനു ശേഷം,
നിര്ജഗാമ മുഖാത്ക്രോധഃ സിംഹരൂപീ മഹാബലഃ। സ തു സിംഹഃ കരാലാസ്യഃ സടാജടിലകംധരഃ
അവളുടെ വായിൽ നിന്നു കോപം സിംഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, അതിക്രമമായ ശക്തിയോടെ പുറത്ത് വന്നു; ആ സിംഹത്തിന് ഭയങ്കരമായ മുഖവും, കുരുടയും, കുരുക്കുള്ള മുടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഊര്ധ്വപ്രോദ്ഭൂതലാംഗൂലോ ദംഷ്ട്രോത്കടമുഖാവടഃ। വ്യാദിതാസ്യോ ലംബജിഹ്വഃ ക്ഷാമഃ കുക്ഷിബലാദിഷു
ഉയർത്തിയ വാൽ, വലിയ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വായ്, വിശാലമായ താടിയും, തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന നാവും, വയറും മറ്റു ഭാഗങ്ങളും ക്ഷീണിച്ച നിലയും അതിനുണ്ടായിരുന്നു.
അസ്യാസ്യേ വര്തിതും ദേവീ വ്യവസ്ഥിതവതീ തദാ। ജ്ഞാത്വാ മനോഗതം തസ്യാ ഭഗവാംശ്ചതുരാനനഃ
അപ്പോൾ ദേവി ആ സിംഹത്തിന്റെ വായ്ക്കു മുന്നിൽ നിന്നു; അവളുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, നാലുമുഖനായ ഭഗവാൻ
ആജഗാമാശ്രമപദം സംപദാമാശ്രയം യതഃ। ആഗമ്യോവാച ദേവേശോ ഗിരിജാം സ്പഷ്ടയാ ഗിരാ
സമൃദ്ധിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി; അവിടെ എത്തിയ ശേഷം, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ ഗിരിജയെ വ്യക്തമായി这样 പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മോവാച-। കിം പുനഃ പ്രാപ്തുകാമാസി കിമലഭ്യം ദദാമി തേ। വിരമ്യതാമതിക്ലേശാത്തപസോസ്മാന്മദാജ്ഞയാ
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: നീ വീണ്ടും എന്താണ് നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിന്നെ തരാൻ കഴിയാത്തത് എന്താണ്? എന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഈ കഠിനമായ തപസ്സു നിർത്തുക.
തച്ഛ്രുത്വോവാചഗിരിജാ ഗുരോര്ഗൌരവയംത്രിതം। വാക്യം വാചാഹരോദ്ഗീര്ണവര്ണനിര്ഗമവാംഛിതം
അത് കേട്ട ഗിരിജ, ഗുരുവിനോടുള്ള ആദരവാൽ നിയന്ത്രിതയായി, തന്റെ ആഗ്രഹം വ്യക്തമാക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദേവ്യുവാച-। തപസാ ദുഷ്കരേണാപ്തഃ പതിര്വൈ ശംകരോ മയാ। സമാം ശ്യാമലവര്ണേതി ബഹുശഃ പ്രോക്തവാന്രഹഃ
ദേവി പറഞ്ഞു: കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ഞാൻ ശംകരനെ ഭർത്താവായി നേടി; അവൻ പലപ്പോഴും രഹസ്യമായി എന്നെ 'കറുത്തവളെ' എന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തസ്മാദഹം കാംചനാഭവര്ണാ തന്നാമസംയുതാ। ഭര്തുര്ഭൂതപതേരംഗമേകതോ നിര്വിഷം ഭവേത്
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള നിറംയും അതിനോട് അനുയോജ്യമായ പേരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഭർത്താവായ ഭൂതപതിയുടെ ശരീരത്തിൽ വിഷം ഇല്ലാതാകട്ടെ.
തസ്യാസ്തദ്ഭാഷിതം ശ്രുത്വാ പ്രോവാച ജഗദീശ്വരഃ। ഏവം ഭവ ത്വം ഭൂയശ്ച ഭര്തുര്ദേഹാര്ദ്ധചാരിണീ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ലോകനാഥൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ; ഇനി നീ ഭർത്താവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതി പങ്കിടുന്നവളായും തുടരും.
തതസ്തത്യാജതാം കൃഷ്ണാം ഫുല്ലനീലോത്പലത്വചം। ത്വക്ച സാപ്യഭവദ്ഭീമാ ഘംടാഹസ്താത്രിലോചനാ
അതിനുശേഷം, അവൾ പൂത്ത നീലനീർമ്മലരിയുടെ നിറംപോലെയുള്ള കറുത്ത ത്വക്ക് ഉപേക്ഷിച്ചു; ആ ത്വക്ക് ഭയങ്കരയായ, ഘണ്ടയുമുള്ള, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള ഭീമയായി മാറി.
നാനാഭരണസംപൂര്ണാ പീതകൌശേയധാരിണീ। താമബ്രവീത്തതോ ബ്രഹ്മാ ദേവീം നീലാംബുജത്വിഷം
വിവിധാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, മഞ്ഞ കൗശേയവസ്ത്രം ധരിച്ച അവളെ, നീലനീർമ്മലരിയുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള ദേവിയെ, ബ്രഹ്മാവു അപ്പോൾ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
നിശേ ഭൂധരജാ ദേഹ സംപര്കാ ത്വം മദാജ്ഞയാ। സംപ്രാപ്താ കൃതകൃത്യത്വമേകാനംശാ പുരോ ഹ്യസി
രാത്രിയിൽ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പർവതത്തിന്റെ പൊടിയുടെ സ്പർശം നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ലഭിച്ചു; നീ ലക്ഷ്യം നേടിയവളായി, ഇപ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായൊരു ഭാഗമെന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
യ ഏഷ സിംഹഃ പ്രോദ്ഭൂതോ ദേവ്യാഃ ക്രോധാദ്വരാനനേ। സ തേസ്തു വാഹനം ദേവി കേതൌ ചാസ്തു മഹാബലഃ
ദേവിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ സിംഹം, സുന്ദരമുഖിയേ, നിന്റെ വാഹനം ആകട്ടെ; അതു നിന്റെ പതാകയ്ക്കരികിൽ ശക്തിയോടെ നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഗച്ഛ വിംധ്യാചലം തത്ര സുരകാര്യം കരിഷ്യസി। പംചാലോ നാമ യക്ഷോയം യക്ഷലക്ഷപദാനുഗഃ
നീ വിന്ധ്യപർവതത്തിലേക്ക് പോകൂ; അവിടെ ദേവതകളുടെ കാര്യം നീ നിർവഹിക്കും. പഞ്ചാലൻ എന്ന യക്ഷൻ, യക്ഷരാജാവിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്നവനാണ്.