ഇത്യുക്താ താം തഥേത്യുക്ത്ത്വാ ജഗാമ സാ ഗിരിം ശുഭാ। ഉമാപി പിതുരുദ്യാനം ജഗാമാദ്രിസുതാദ്ഭുതമ്
അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ ശുഭയുള്ളവൾ ഗിരിയിലേക്ക് പോയി. ഉമയും, അത്ഭുതകരമായ ഗിരിയുടെ മകൾ, തന്റെ പിതാവിന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി.
അംതരിക്ഷം സമാവിശ്യ മേഘമാലാവിലപ്രഭമ്। ഭൂഷണാനി തതോ ന്യസ്യ വൃക്ഷവല്കലധാരിണീ
ആകാശത്തിലേക്ക് കടന്ന്, മേഘങ്ങളുടെ കൂട്ടം പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അവൾ തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ മാറ്റി വൃക്ഷത്വക് ധരിച്ചു.
ഗ്രീഷ്മേ പംചാഗ്നിസംതപ്താ വര്ഷാസു ച ജലോഷിതാ। വന്യാഹാരാ നിരാഹാരാ ശുഷ്കസ്ഥംഡിലശായിനീ
വേനലിൽ അഞ്ചു അഗ്നികളാൽ ദഹിച്ചവളായി, മഴക്കാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ താമസിച്ചു. കാട്ടിൽ ലഭിക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ചിലപ്പോൾ ഉപവാസം നടത്തി, ഉണങ്ങിയ നിലത്തിൽ കിടന്നു.
ഏവം സാധയതീ തത്ര തപഃ സാ ച വ്യവസ്ഥിതാ। ജ്ഞാത്വാ ഗതാം ഗിരിസുതാം ദൈത്യസ്തത്രാംതരേ ബലീ
അവിടെ കഠിനമായ തപസിൽ ഏർപ്പെട്ട് അവൾ തുടരുമ്പോൾ, ഗിരിയുടെ മകൾ പോയെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ശക്തിയുള്ള ഒരു ദാനവൻ ഇടയിൽ എത്തി.
അംധകസ്യ സുതോ ഹൃഷ്ടഃ പിതുര്വധമനുസ്മരന്। ദേവാന്സര്വാന്വിജിത്യാജൌ ബകഭ്രാതാ രണോത്കടഃ
അന്ധകന്റെ മകൻ, പിതാവിന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത് സന്തോഷത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും ജയിച്ച്, ബകയുടെ സഹോദരൻ, ഭയാനകമായ യോദ്ധാവ്, യുദ്ധത്തിൽ തിളങ്ങി.
ആഡിര്നാമാംതരപ്രേക്ഷീ സതതം ചംദ്രമൌലിനഃ। ആജഗാമാമരരിപുഃ പുരം ത്രിപുരഘാതിനഃ
ആഡി എന്ന പേരുള്ളവൻ, എപ്പോഴും ചന്ദ്രകൂടുള്ളവനെ നോക്കി, അമരന്മാരുടെ ശത്രു, ത്രിപുരയെ നശിപ്പിച്ചവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.
സ തത്രാഗത്യ ദദൃശേ വീരകം ദ്വാര്യവസ്ഥിതമ്। വിചിംത്യ സോപി ച വരം ദത്തം കമലയോനിനാ
അവിടെ എത്തി, വീരകനെ വാതിൽക്കൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു; അവനും കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ലഭിച്ചവനാണെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
ഹതേ കിലാംധകേ ദൈത്യേ ഗിരിശേനാസുരദ്വിഷാ। ആഡിശ്ചകാര വിപുലം തപഃ പരമദാരുണമ്1.44.
അന്ധക ദാനവൻ ഗിരിശൻ, അസുരദ്വിഷ്ടൻ, കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആഡി അത്യന്തം ഭയാനകമായ കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
സമാഗത്യാബ്രവീദ്ബ്രഹ്മാ തപസാ പരിതോഷിതഃ। കിമാഡേ ദാനവശ്രേഷ്ഠ തപസാ പ്രാപ്തുമിച്ഛസി
അവിടെ എത്തി, ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിൽ തൃപ്തനായി പറഞ്ഞു: 'ദാനവശ്രേഷ്ഠാ, തപസ്സിലൂടെ നീ എന്ത് നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?'
ബ്രഹ്മാണമാഹ ദൈത്യസ്തു നിര്മൃത്യുത്വമഹം വൃണേ। ബ്രഹ്മോവാച-। ജാതാനാമിഹ സംസാരേ വിനാ മൃത്യും ന യുജ്യതേ
ദാനവൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മരണമില്ലായ്മ ഞാൻ വേണമെന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.' ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഈ ലോകത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു മരണമില്ലായ്മ സാധ്യമല്ല.'
യതസ്തതോപി ദൈത്യേംദ്ര മൃത്യുഃ പ്രാപ്യശ്ശരീരിഭിഃ। ഇത്യുക്തോ ദൈത്യസിംഹസ്തു പ്രോവാചാംബുജസംഭവമ്
അതിനാൽ, ദാനവാധിപാ, ശരീരമുള്ളവർക്കു മരണം ലഭിക്കേണ്ടതാണ്; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദാനവസിംഹൻ കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനോട് പറഞ്ഞു.
രൂപസ്യപരിവര്തോ മേ യദാ സ്യാത്പദ്മസംഭവ। തദാ മൃത്യുര്മമ ഭവേദന്യഥാ ത്വമരോസ്മ്യഹമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'കമലത്തിൽ ജനിച്ചവാ, എന്റെ രൂപത്തിൽ മാറ്റം വരുമ്പോൾ മാത്രം മരണം എന്നെ ബാധിക്കട്ടെ; അതല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കും.'
ഇത്യുക്തസ്തു തദോവാച തുഷ്ടഃ കമലസംഭവഃ। യദാ ദ്വിതീയോ രൂപസ്യ വിവര്ത്തസ്തേ ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ രൂപത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ മാറ്റം വരുമ്പോൾ, അപ്പോൾ മരണം നിന്നെ ബാധിക്കും.'
തദാ തേ ഭവിതാ മൃത്യുരന്യഥാ ന ഭവിഷ്യതി। ഇത്യുക്തോമരതാം മേനേ ദൈത്യസൂനുര്മഹാബലഃ
അപ്പോൾ മാത്രം മരണം നിന്നെ ബാധിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ അതുണ്ടാകില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ശക്തിയുള്ള ദാനവപുത്രൻ താൻ അമരനാണെന്ന് കരുതി.
തസ്മിന്കാലേ ത്വസംസ്മൃത്യ തദ്വധോപായമാത്മനഃ। പ്രതിഹര്തുര്ദൃഷ്ടിപഥേ വീരകസ്യാഭവംസ്തദാ
അപ്പോൾ, തന്റെ വധത്തിനുള്ള മാർഗം ഓർത്ത്, ഞാൻ വീരകന്റെ കാവൽനോട്ടത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഭുജംഗരൂപീ രംധ്രേണ പ്രവിവേശ ദൃശഃപഥമ്। പരിഹൃത്യ ഗണേശസ്യ ദാനവോ രൌദ്രദുര്ജയഃ
പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിൽ, ഒരു ചിരയിലൂടെ ദൃഷ്ടിപഥത്തിൽ കടന്നു, ഗണേശനെ ഒഴിവാക്കി, ആ ഭയാനകവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദാനവൻ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
അലക്ഷിതോ ഗണേശേന പ്രവിശ്യാഥ പരാം തനുമ്। ഭുജംഗരൂപം സംത്യജ്യ ജഗ്രാഹാഥ മഹാസുരഃ
ഗണേശന് ശ്രദ്ധിക്കാതെ, മഹാസുരന് അകത്ത് കടന്നു, പാമ്പിന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ശരീരത്തില് പ്രവേശിച്ചു.
ഉമാരൂപം രമയിതും ഗിരിശം മൂഢചേതനഃ। കൃത്വാ മായാമയം രൂപമപ്രതര്ക്യം മനോഹരമ്
അവന് മനസ്സില് മായ്ച്ചുപോയി, ഗിരിശനെ ആനന്ദിപ്പിക്കാന് ഉമയുടെ മനോഹരവും, അപ്രത്യക്ഷവും, മായാജാലത്തില് സൃഷ്ടിച്ച രൂപം എടുത്തു.
സര്വൈരവയവൈഃ പൂര്ണം സര്വാഭിജ്ഞാനബൃംഹിതമ്। കൃത്വാ ഭഗാംതരേ ദംതം ദൈത്യോ വജ്രമയം ദൃഢമ്
അവന് എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂര്ണമായും, തിരിച്ചറിയാനുള്ള എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും, അതിന്റെ വായ്ക്ക് ഒരു ഉറച്ച, വജ്രംപോലെയുള്ള പല്ല് വെച്ചു.
തീക്ഷ്ണാഗ്രം ബുദ്ധിമോഹേന ഗിരിശം ഹംതുമുദ്യതഃ। കൃത്വോമാരൂപസംസ്ഥാനം ഗതോ ദൈത്യോ ഹരാംതികമ്
മനസ്സു മായ്ച്ചുപോയതുകൊണ്ട്, ഉമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഗിരിശനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച്, മൂര്ച്ഛയുള്ള അഗ്രം കൊണ്ടു ദൈത്യന് സമീപിച്ചു.
പാപോ രമ്യാകൃതിശ്ചിത്ര ഭൂഷണാംബരസംയുതഃ। തം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശസ്തുഷ്ടസ്തമാലിംഗ്യ മഹാസുരമ്
പാപിയായെങ്കിലും മനോഹരമായ രൂപവും, ഭംഗിയുള്ള ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചവനും, ഗിരിശന് അവനെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ച്, മഹാസുരനെ അണയിച്ചു.
മന്യമാനോ ഗിരിസുതാം സര്വൈരവയവാംതരൈഃ। അപൃച്ഛത്സാധുഭാവം തേ ഗിരിപുത്രി ന കൃത്രിമമ്
അവളെ ഗിരിപുത്രിയായി, എല്ലാ അവയവങ്ങളോടും പൂര്ണമായതായി കരുതി, 'ഗിരിപുത്രി, നിന്റെ സ്വഭാവം സത്യമാണോ? കൃത്രിമമല്ലേ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
യാ ത്വം മദാശയം ജ്ഞാത്വാ പ്രാപ്തേഹ വരവര്ണിനീ। ത്വയാ വിരഹിതം ശൂന്യം മമ സ്ഥാനം ജഗത്ത്രയമ്
'നീ എന്റെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; നിന്നില്ലാതെ എന്റെ വാസസ്ഥലവും മൂന്നു ലോകങ്ങളും ശൂന്യമാണ്.'
പ്രാപ്താ പ്രസന്നവദനേ യുക്തമേവംവിധം ത്വയി। ഇത്യുക്തോ ദാനവേംദ്രസ്തു തം ബഭാഷേ സ്മിതം ശനൈഃ
'നീ സന്തോഷമുള്ള മുഖത്തോടു വന്നതുകൊണ്ട്, ഇതു നിനക്കു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദാനവനാഥന് ചിരിച്ചു, ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
സ ചാബുധ്യദഭിജ്ഞാനൈഃ പ്രാഹ ത്രിപുരഘാതിനമ്। ദൈത്യ ഉവാച। യാതാസ്മി തപസഃ കാമാദ്വരം ലബ്ധും ഹിമാചലമ്
അവന് ചില ലക്ഷണങ്ങള് തിരിച്ചറിയുകയും, ത്രിപുരവിനാശകന്ോട് പറഞ്ഞു: ദൈത്യന് പറഞ്ഞു, 'ആഗ്രഹം കൊണ്ടു, തപസ്സിന് വേണ്ടി, ഹിമാചലത്തില് വന്നിരിക്കുന്നു.'
രതിശ്ച തത്ര മേനാഭൂത്തതഃ പ്രാപ്താ ത്വദംതികമ്। ഇത്യുക്തഃ ശംകരഃ ശംകാം ചിത്തേ പ്രാപ്തോ വിചാരയന്
'അവിടെ മേനാ എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് കാരണമായി, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.' എന്ന് കേട്ട ശങ്കരന് സംശയത്തോടെ മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.
ഹൃദയേന സമാധായ ദേവഃ പ്രഹസിതാനനഃ। കുപിതാ കുപിതം ബുദ്ധ്വാ പ്രകൃത്യാ ച ദൃഢവ്രതാ
ഹൃദയം ശാന്തമാക്കി, ദേവന് ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ, അവളുടെ കോപം മനസ്സിലാക്കി, അവളുടെ സ്വഭാവം ദൃഢവ്രതമായതും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അപ്രാപ്തകാമാ സംപ്രാപ്താ കിമേതത്സംവിജാനതീ। ഇതി ചിംത്യ ഹരസ്തസ്യാ അഭിജ്ഞാനം വിചാരയന്
'ആഗ്രഹം ലഭിക്കാതെ പോയ അവള് ഇപ്പോൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു—ഇതിന്റെ അര്ത്ഥം എന്താണ്?' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ഹരന് അവളുടെ തിരിച്ചറിയല് പരിശോധിച്ചു.
നാപശ്യദ്വാമപാര്ശ്വേ തു തദംകം പദ്മലക്ഷണമ്। ലോമ്നാമാവര്തരചിതം തതോ ദേവഃ പിനാകധൃക്
അവളുടെ ഇടത് ഭാഗത്ത്, കുരു വളയത്തോടെ ഉണ്ടാക്കിയ പദ്മലക്ഷണം കാണാനായില്ല; അപ്പോൾ പിനാകധാരിയായ ദേവന്
ബുദ്ധ്വാ താം ദാനവീം മായാമാകാരം ഗൂഹയംസ്തതഃ। മേഢ്രദംഷ്ട്രാസ്ത്രമാദായ ദാനവം തമസാദയത്
അവളെ ദാനവിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, മനസ്സിലാക്കിയത് മറച്ചു, മേഢ്രദംഷ്ട്രാസ്ത്രം എടുത്ത്, ദാനവനെ തകര്ത്തു.