ദ്വാരരക്ഷാ ത്വയാ കാര്യാ നിത്യം രന്ധ്രാന്വവേക്ഷണമ്। യഥാ ന കാചിത്പ്രവിശേദ്യോഷിത്തത്ര ഹരാംതികമ്
നീ എപ്പോഴും വാതിൽ കാവൽ നോക്കണം, ഇടവേളകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം; ആരും അകത്തേക്ക് കടന്ന് ഹരനെ സമീപിക്കരുത്.
ദൃഷ്ട്വാ പരസ്ത്രിയം ചാപി വദേഥാ മമ പുത്രക। ശീഘ്രമേവ കരിഷ്യാമി യഥായുക്തമനംതരമ്
മകനേ, നീ മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ കണ്ടാൽ ഉടൻ എന്നോട് പറയണം; ഞാൻ അതിനുശേഷം വേണ്ടത് ചെയ്യാം.
ഏവമസ്ത്വിതി ദേവേശീം വീരകോവാച സാംപ്രതമ്। മാതുരാജ്ഞാമൃതാഹാര പ്ലാവിതാംഗോ ഗതജ്വരഃ
"അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ," എന്ന് വീരകൻ ദേവിയോട് ഉടൻ പറഞ്ഞു; അമ്മയുടെ കല്പനയെ അമൃതം പോലെ സ്വീകരിച്ച്, ശരീരം സന്തോഷത്തിൽ തളിർന്നു, ദുഃഖം മാറി.
ജഗാമ രക്ഷാം സ ദ്രഷ്ടും പ്രണിപത്യ തു മാതരമ്। ദേവീ ചാപശ്യദായാംതീം സഖീം മാതുര്വിഭൂഷിതാമ്
അവൻ അമ്മയെ നമസ്കരിച്ച് കാവൽ നോക്കാൻ പോയി; ദേവി അമ്മയുടെ അലങ്കാരത്തിൽ അണിഞ്ഞ സഖിയെ വരുന്നത് കണ്ടു.
കുസുമാമോഹിനീം നാമ തസ്യ ശൈലസ്യ ദേവതാമ്। സാപി ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിസുതാം സ്നേഹവിക്ലവമാനസാ
അവളുടെ പേര് കുസുമാമോഹിനി, ആ മലയുടെ ദേവത; അവൾ മലപുത്രിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ മുങ്ങി.
ക്വ പുത്രി ഗച്ഛസീത്യുച്ചൈരാലിഗ്യോവാച ദേവതാ। സാ തസ്യാഃ സര്വമാചഖ്യൌ ശംകരാത്കോപകാരണമ്
"എവിടേക്ക് പോകുന്നു മകളേ?" എന്ന് ദേവത ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു, അളിങ്ങി; അവൾ ശങ്കരനോട് കോപം വന്നതിന്റെ കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞു.
പുനശ്ചോവാചഗിരിജാ ദേവതാം മാതൃസംമിതാമ്। ഉമോവാച-। നിത്യം ശൈലാധിരാജസ്യ ദേവതാത്വമനിംദിതേ
മലപുത്രി വീണ്ടും അമ്മയോടു തുല്യമായ ദേവതയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു; ഉമ പറഞ്ഞു: "നിത്യം മലാധിരാജന്റെ ദേവതയായ സ്ഥാനം നീ എപ്പോഴും നിലനിർത്തുന്നു, ദോഷമില്ലാത്തവളേ."
സര്വതഃ സന്നിധാനം തേ മനസാതീവ വത്സലാ। അതസ്തു തേ പ്രവക്ഷ്യാമി യദ്വിധേയം ത്വയാംബികേ
നിന്റെ സാന്നിധ്യം എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്, മനസ്സിൽ അതിയായ സ്നേഹവും; അതുകൊണ്ട്, അംബികേ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് നിനക്ക് പറയാം.
അന്യസ്ത്രീസംപ്രവേശസ്തു ത്വയാ രക്ഷ്യഃ പ്രയത്നതഃ। സരഹസ്യേ പ്രയത്നേന നിഷേവ്യഃ സതതം ഗിരൌ
മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നീ വളരെ ജാഗ്രതയോടെ തടയണം. ഗിരിയിൽ, രഹസ്യമായി, നീ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ സേവനം ചെയ്യണം.
പിനാകിനഃ പ്രവിഷ്ടായാം വക്തവ്യം മേ ത്വയാനഘേ। തതോഹം സംവിധാസ്യാമി യത്ക്ഷമം തദനംതരമ്
പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ അകത്തേക്ക് കടന്നാൽ, പാപമില്ലാത്തവളേ, നീ എനിക്കറിയിക്കണം. അതിനുശേഷം, അനുയോജ്യമായതെന്താണോ അതു ഞാൻ ക്രമീകരിക്കും.
ഇത്യുക്താ താം തഥേത്യുക്ത്ത്വാ ജഗാമ സാ ഗിരിം ശുഭാ। ഉമാപി പിതുരുദ്യാനം ജഗാമാദ്രിസുതാദ്ഭുതമ്
അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ ശുഭയുള്ളവൾ ഗിരിയിലേക്ക് പോയി. ഉമയും, അത്ഭുതകരമായ ഗിരിയുടെ മകൾ, തന്റെ പിതാവിന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി.
അംതരിക്ഷം സമാവിശ്യ മേഘമാലാവിലപ്രഭമ്। ഭൂഷണാനി തതോ ന്യസ്യ വൃക്ഷവല്കലധാരിണീ
ആകാശത്തിലേക്ക് കടന്ന്, മേഘങ്ങളുടെ കൂട്ടം പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അവൾ തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ മാറ്റി വൃക്ഷത്വക് ധരിച്ചു.
ഗ്രീഷ്മേ പംചാഗ്നിസംതപ്താ വര്ഷാസു ച ജലോഷിതാ। വന്യാഹാരാ നിരാഹാരാ ശുഷ്കസ്ഥംഡിലശായിനീ
വേനലിൽ അഞ്ചു അഗ്നികളാൽ ദഹിച്ചവളായി, മഴക്കാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ താമസിച്ചു. കാട്ടിൽ ലഭിക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ചിലപ്പോൾ ഉപവാസം നടത്തി, ഉണങ്ങിയ നിലത്തിൽ കിടന്നു.
ഏവം സാധയതീ തത്ര തപഃ സാ ച വ്യവസ്ഥിതാ। ജ്ഞാത്വാ ഗതാം ഗിരിസുതാം ദൈത്യസ്തത്രാംതരേ ബലീ
അവിടെ കഠിനമായ തപസിൽ ഏർപ്പെട്ട് അവൾ തുടരുമ്പോൾ, ഗിരിയുടെ മകൾ പോയെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ശക്തിയുള്ള ഒരു ദാനവൻ ഇടയിൽ എത്തി.
അംധകസ്യ സുതോ ഹൃഷ്ടഃ പിതുര്വധമനുസ്മരന്। ദേവാന്സര്വാന്വിജിത്യാജൌ ബകഭ്രാതാ രണോത്കടഃ
അന്ധകന്റെ മകൻ, പിതാവിന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത് സന്തോഷത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും ജയിച്ച്, ബകയുടെ സഹോദരൻ, ഭയാനകമായ യോദ്ധാവ്, യുദ്ധത്തിൽ തിളങ്ങി.
ആഡിര്നാമാംതരപ്രേക്ഷീ സതതം ചംദ്രമൌലിനഃ। ആജഗാമാമരരിപുഃ പുരം ത്രിപുരഘാതിനഃ
ആഡി എന്ന പേരുള്ളവൻ, എപ്പോഴും ചന്ദ്രകൂടുള്ളവനെ നോക്കി, അമരന്മാരുടെ ശത്രു, ത്രിപുരയെ നശിപ്പിച്ചവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.
സ തത്രാഗത്യ ദദൃശേ വീരകം ദ്വാര്യവസ്ഥിതമ്। വിചിംത്യ സോപി ച വരം ദത്തം കമലയോനിനാ
അവിടെ എത്തി, വീരകനെ വാതിൽക്കൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു; അവനും കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ലഭിച്ചവനാണെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
ഹതേ കിലാംധകേ ദൈത്യേ ഗിരിശേനാസുരദ്വിഷാ। ആഡിശ്ചകാര വിപുലം തപഃ പരമദാരുണമ്1.44.
അന്ധക ദാനവൻ ഗിരിശൻ, അസുരദ്വിഷ്ടൻ, കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആഡി അത്യന്തം ഭയാനകമായ കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
സമാഗത്യാബ്രവീദ്ബ്രഹ്മാ തപസാ പരിതോഷിതഃ। കിമാഡേ ദാനവശ്രേഷ്ഠ തപസാ പ്രാപ്തുമിച്ഛസി
അവിടെ എത്തി, ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിൽ തൃപ്തനായി പറഞ്ഞു: 'ദാനവശ്രേഷ്ഠാ, തപസ്സിലൂടെ നീ എന്ത് നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?'
ബ്രഹ്മാണമാഹ ദൈത്യസ്തു നിര്മൃത്യുത്വമഹം വൃണേ। ബ്രഹ്മോവാച-। ജാതാനാമിഹ സംസാരേ വിനാ മൃത്യും ന യുജ്യതേ
ദാനവൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മരണമില്ലായ്മ ഞാൻ വേണമെന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.' ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഈ ലോകത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു മരണമില്ലായ്മ സാധ്യമല്ല.'
യതസ്തതോപി ദൈത്യേംദ്ര മൃത്യുഃ പ്രാപ്യശ്ശരീരിഭിഃ। ഇത്യുക്തോ ദൈത്യസിംഹസ്തു പ്രോവാചാംബുജസംഭവമ്
അതിനാൽ, ദാനവാധിപാ, ശരീരമുള്ളവർക്കു മരണം ലഭിക്കേണ്ടതാണ്; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദാനവസിംഹൻ കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനോട് പറഞ്ഞു.
രൂപസ്യപരിവര്തോ മേ യദാ സ്യാത്പദ്മസംഭവ। തദാ മൃത്യുര്മമ ഭവേദന്യഥാ ത്വമരോസ്മ്യഹമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'കമലത്തിൽ ജനിച്ചവാ, എന്റെ രൂപത്തിൽ മാറ്റം വരുമ്പോൾ മാത്രം മരണം എന്നെ ബാധിക്കട്ടെ; അതല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കും.'
ഇത്യുക്തസ്തു തദോവാച തുഷ്ടഃ കമലസംഭവഃ। യദാ ദ്വിതീയോ രൂപസ്യ വിവര്ത്തസ്തേ ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ രൂപത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ മാറ്റം വരുമ്പോൾ, അപ്പോൾ മരണം നിന്നെ ബാധിക്കും.'
തദാ തേ ഭവിതാ മൃത്യുരന്യഥാ ന ഭവിഷ്യതി। ഇത്യുക്തോമരതാം മേനേ ദൈത്യസൂനുര്മഹാബലഃ
അപ്പോൾ മാത്രം മരണം നിന്നെ ബാധിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ അതുണ്ടാകില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ശക്തിയുള്ള ദാനവപുത്രൻ താൻ അമരനാണെന്ന് കരുതി.
തസ്മിന്കാലേ ത്വസംസ്മൃത്യ തദ്വധോപായമാത്മനഃ। പ്രതിഹര്തുര്ദൃഷ്ടിപഥേ വീരകസ്യാഭവംസ്തദാ
അപ്പോൾ, തന്റെ വധത്തിനുള്ള മാർഗം ഓർത്ത്, ഞാൻ വീരകന്റെ കാവൽനോട്ടത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഭുജംഗരൂപീ രംധ്രേണ പ്രവിവേശ ദൃശഃപഥമ്। പരിഹൃത്യ ഗണേശസ്യ ദാനവോ രൌദ്രദുര്ജയഃ
പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിൽ, ഒരു ചിരയിലൂടെ ദൃഷ്ടിപഥത്തിൽ കടന്നു, ഗണേശനെ ഒഴിവാക്കി, ആ ഭയാനകവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദാനവൻ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
അലക്ഷിതോ ഗണേശേന പ്രവിശ്യാഥ പരാം തനുമ്। ഭുജംഗരൂപം സംത്യജ്യ ജഗ്രാഹാഥ മഹാസുരഃ
ഗണേശന് ശ്രദ്ധിക്കാതെ, മഹാസുരന് അകത്ത് കടന്നു, പാമ്പിന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ശരീരത്തില് പ്രവേശിച്ചു.
ഉമാരൂപം രമയിതും ഗിരിശം മൂഢചേതനഃ। കൃത്വാ മായാമയം രൂപമപ്രതര്ക്യം മനോഹരമ്
അവന് മനസ്സില് മായ്ച്ചുപോയി, ഗിരിശനെ ആനന്ദിപ്പിക്കാന് ഉമയുടെ മനോഹരവും, അപ്രത്യക്ഷവും, മായാജാലത്തില് സൃഷ്ടിച്ച രൂപം എടുത്തു.
സര്വൈരവയവൈഃ പൂര്ണം സര്വാഭിജ്ഞാനബൃംഹിതമ്। കൃത്വാ ഭഗാംതരേ ദംതം ദൈത്യോ വജ്രമയം ദൃഢമ്
അവന് എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂര്ണമായും, തിരിച്ചറിയാനുള്ള എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും, അതിന്റെ വായ്ക്ക് ഒരു ഉറച്ച, വജ്രംപോലെയുള്ള പല്ല് വെച്ചു.
തീക്ഷ്ണാഗ്രം ബുദ്ധിമോഹേന ഗിരിശം ഹംതുമുദ്യതഃ। കൃത്വോമാരൂപസംസ്ഥാനം ഗതോ ദൈത്യോ ഹരാംതികമ്
മനസ്സു മായ്ച്ചുപോയതുകൊണ്ട്, ഉമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഗിരിശനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച്, മൂര്ച്ഛയുള്ള അഗ്രം കൊണ്ടു ദൈത്യന് സമീപിച്ചു.