തൌ ദംപതീ കൃതാര്ഥൌ തു ജഗ്മതുഃ സ്വാശ്രമം തദാ। ആഹിതം തു തദാ ഗര്ഭം വരാംഗീ വരവര്ണിനീ1.42.
ആ ദമ്പതികൾ ആഗ്രഹം നേടിയതോടെ, തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി; മനോഹരവർണ്ണമായ വരാംഗി അപ്പോൾ ഗർഭം ധരിച്ചു.
പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം തു ദധാരോദര ഏവ ഹി। തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ വരാംഗീ സാ പ്രസൂയത
പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷം അവൾ ഗർഭത്തിൽ കുട്ടിയെ ധരിച്ചു; പിന്നെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരാംഗി പ്രസവിച്ചു.
ജായമാനേ തു ദൈത്യേ തു തസ്മിന്ലോകഭയംകരേ। ചചാല സര്വാ പൃഥിവീ പ്രോദ്ഭൂതാശ്ച മഹാര്ണവാഃ
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ ദാനവൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ നടുങ്ങി, വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ ഉയർന്നു.
ചേലുര്ധരാധരാശ്ചാപി വവുര്വാതാശ്ച ഭീഷണാഃ। ജേപുര്ജപ്യം മുനിവരാ നേദുര്വ്യാലമൃഗാ അപി
പർവതങ്ങൾ നടുങ്ങി, ഭയാനകമായ കാറ്റുകൾ വീശി, മഹർഷിമാർ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഗർജിച്ചു.
ജഹൌ കാംതിശ്ചംദ്രസൂര്യൌ നീഹാരച്ഛാദിതാ ദിശഃ। ജാതേ മഹാസുരേ തസ്മിന്സര്വേ ചാപി മഹാസുരാഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ദിക്കുകൾ മൂടൽമഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞു; ആ മഹാദാനവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ മഹാദാനവന്മാരും
ആജഗ്മുര്ഹര്ഷിതാസ്തത്ര തഥാ ചാസുരയോഷിതഃ। ജഗുര്ഹര്ഷസമാവിഷ്ടാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ എത്തി, ദാനവസ്ത്രിയരും അങ്ങോട്ട് വന്നു; ആനന്ദത്തിൽ അവർ പാടുകയും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടം നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തതോ മഹോത്സവേ ജാതേ ദാനവാനാം മഹാദ്യുതേ। വിഷണ്ണമനസോ ദേവാഃ സഹേംദ്രാ അഭവംസ്തദാ
അപ്പോള് ദാനവരുടെ മഹാസമരത്തില് വലിയോരു ഉത്സവം നടക്കുമ്പോള്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാര് എല്ലാവരും മനസ്സില് വിഷാദം നിറഞ്ഞവരായി.
വരാംഗീ തു സുതം ദൃഷ്ട്വാ ഹര്ഷേണാപൂരിതാ തദാ। ബഹുമേനേ ച ദൈത്യേംദ്രോ വിജാതം തം തദാ തയാ
അപ്പോള് വരാംഗി തന്റെ മകനെ കണ്ടപ്പോള് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ദാനവാധിപന് അവളെ കണ്ടു ആ കുഞ്ഞിനെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടവനായി വിലയിരുത്തി.
ജാതമാത്രസ്തു ദൈത്യേംദ്രസ്താരകശ്ചോഗ്രവിക്രമഃ। അഭിഷിക്തോ സുരൈര്മുഖ്യൈഃ കുജംഭമഹിഷാദിഭിഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള താരകന്, കുജംബന്, മഹിഷന് തുടങ്ങിയ പ്രധാന ദേവന്മാരാല് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സര്വാസുരമഹാരാജ്യേ പൃഥിവീതുലനക്ഷമേ। സ തു പ്രാപ്തമഹാരാജ്യസ്താരകോ നൃപസത്തമ
ഭൂമിയെപ്പോലെ വിശാലമായ എല്ലാ അസുരരാജ്യത്തിലും താരകന് മഹാരാജ്യാധികാരം നേടി, രാജാവേ.
ഉവാച ദാനവശ്രേഷ്ഠോ യുക്തിയുക്തമിദം വചഃ। താരക ഉവാച। ശൃണുധ്വമസുരാഃ സര്വേ വാക്യം മമ മഹാബലാഃ
അസുരന്മാരില് ഏറ്റവും പ്രധാനനായ താരകന് ബുദ്ധിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാക്ക് കേള്ക്കൂ, മഹാബലശാലികളായ അസുരന്മാരേ."
വംശക്ഷയകരാ ദേവാഃ സര്വേഷാമേവ ദാനവാഃ। അസ്മാകം ജാതിധര്മേണ വിരൂഢം വൈരമക്ഷയമ്
ദേവന്മാര് നമ്മുടെ വംശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവരാണ്, അസുരന്മാരേ. ജന്മധര്മപ്രകാരം നമ്മുടെ വൈരാഗ്യം വളര്ന്നും അവസാനിക്കാത്തതുമാണ്.
വയം തപശ്ചരിഷ്യാമഃ സുരാണാം നിഗ്രഹായ തു। സ്വബാഹുബലമാശ്രിത്യ സര്വ ഏവ ന സംശയഃ
ദേവന്മാരെ കീഴടക്കാന് നമ്മള് എല്ലാ അസുരന്മാരും സംശയമില്ലാതെ സ്വബാഹുബലത്തില് ആശ്രയിച്ച് കഠിനതപസ്സു ചെയ്യാം.
തച്ഛ്രുത്വാ സംമതം കൃത്വാ പാരിയാത്രം യയൌ ഗിരിം। നിരാഹാരഃ പംചതപാഃ പത്രഭുഗ്വാരിഭോജനഃ
ഇത് കേട്ട് സമ്മതിച്ച ശേഷം, അവന് പാരിയാത്രപര്വ്വതത്തിലേക്ക് പോയി, ഉപവാസം ചെയ്തു, അഞ്ചുവിധ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു, ഇലയും വെള്ളവും മാത്രം കഴിച്ചു.
ശതംശതം സമാനാം തു തപാംസ്യേതാന്യഥാകരോത്। ഏവം തു കര്ശിതേ ദേഹേ തപോരാശിത്വമാഗതേ
നൂറുകണക്കിന് വര്ഷങ്ങളോളം ഇങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്തു. ദേഹം ക്ഷയിച്ചപ്പോള് തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചു.
ബ്രഹ്മാഗത്യാഹ ദൈത്യേംദ്രം വരം വരയ സുവ്രത। സ വവ്രേ സര്വഭൂതേഭ്യോ ന മേ മൃത്യുര്ഭവേദിതി
ബ്രഹ്മാവ് വന്നു, "സത്യനിഷ്ഠനായവനേ, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ," എന്നു പറഞ്ഞു. അവന് ചോദിച്ചു: "എനിക്ക് യാതൊരു ജീവിയാലും മരണം ഉണ്ടാകരുത്."
തമുവാച തതോ ബ്രഹ്മാ ദേഹിനാം മരണം ധ്രുവമ്। യതസ്തതോപി വരയ മൃത്യും യസ്മാന്ന ശംകസേ
അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ശരീരമുള്ളവര്ക്ക് മരണം ഉറപ്പാണ്. അതിനാല് ഭയമില്ലാത്ത ഒരുവനില് നിന്നു മരണം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ."
തതഃ സംചിംത്യ ദൈത്യേംദ്രഃ ശിശോര്വൈ സപ്തവാസരാത്। വവ്രേ മഹാസുരോ മൃത്യും മോഹിതോ ഹ്യവലേപതഃ
അതിനുശേഷം ആ മഹാസുരന് അഭിമാനത്തില് മയങ്ങി, ആലോചിച്ച്, ഏഴാം ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു കുഞ്ഞിനാല് മാത്രമേ തനിക്ക് മരണം ഉണ്ടാകൂ എന്ന് ചോദിച്ചു.
ജഗാമോമിത്യുദാഹൃത്യ ബ്രഹ്മാ ദൈത്യോ നിജം ഗൃഹമ്। അഥാഹ മംത്രിണസ്തൂര്ണം ബലം മേ സംപ്രയുജ്യതാമ്
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് പോയി. ദാനവന് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, ഉടനെ മന്ത്രിമാരോട്, "എന്റെ സൈന്യം ഒരുങ്ങട്ടെ," എന്നു പറഞ്ഞു.
യദി വോ മത്പ്രിയം കാര്യം നിഗ്രാഹ്യാഃ സുരസത്തമാഃ। നിഗൃഹീതേഷു മേ പ്രീതിര്ജായതേ ചാതുലാഽസുരാഃ
"നിങ്ങള്ക്ക് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ചെയ്യണമെങ്കില്, ദേവന്മാരെ കീഴടക്കണം. അവരെ പിടിച്ചാല് എനിക്ക് അതിയായ സന്തോഷം ഉണ്ടാകും, അസുരന്മാരേ."
താരകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഗ്രസനോ നാമ ദാനവഃ। സേനാനീര്ദൈത്യരാജസ്യ സജ്ജം ചക്രേ ബലം ച തത്
താരകന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ഗ്രസനന് എന്ന ദാനവന്, ദാനവരാജാവിന്റെ സേനാനായകന്, സൈന്യത്തെ ഒരുങ്ങിച്ചു.
ആഹത്യ ഭേരീം ഗംഭീരാം ദൈത്യാനാഹൂയ സത്വരഃ। ദശകോടീശ്വരാ ദൈത്യാ ദൈത്യാനാം ചംഡവിക്രമാഃ
ഗംഭീരമായ ഭേരി അടിച്ച്, ദാനവരെ വേഗത്തില് വിളിച്ചു. പത്ത് കോടി ദാനവാധിപന്മാര്, ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലികള്, അവിടെ കൂടി.
തേഷാമഗ്രേസരോ ജംഭഃ കുജംഭോനംതരോഽസുരഃ। മഹിഷഃ കുംജരോ മേഘഃ കാലനേമിര്നിമിസ്തഥാ
അവരില് ജംഭന് മുന്നില് നിന്നു, കുജംബന് അടുത്തവന്, പിന്നെ മഹിഷന്, കുഞ്ചരന്, മേഘന്, കാലനെമി, നിമി എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മംഥനോ ജംഭകഃ ശുമ്ഭോ ദൈത്യേംദ്രാ ദശനായകാഃ। അന്യേ ച ശതശസ്തത്ര പൃഥിവീതുലനക്ഷമാഃ
മന്തനന്, ജംഭകന്, ശുംഭന്, പത്ത് ദാനവനായകരും, ഭൂമിയെപ്പോലെ വിശാലമായ മറ്റുനൂറുകണക്കിന് അസുരന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗരുഡാനാം സഹസ്രേണ ചക്രാഷ്ടകവിഭൂഷിതഃ। സകൂബരപരീവാരശ്ചതുര്യോജനവിസ്തൃതഃ
എട്ടു ചക്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന വടികളുമായി കൂട്ടരോടുകൂടിയതുമായ, നാലു യോജന വീതിയുള്ള രഥം ആയിരം ഗരുഡന്മാർ വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
സ്യംദനസ്താരകസ്യാസീത്വ്യാഘ്രസിംഹഖരാര്വഭിഃ। യുക്താ രഥാസ്തു ഗ്രസന ജംഭകൌ ജംഭകുംഭിനാം
താരന്റെ രഥം കടുവകളും സിംഹങ്ങളും കഴുതകളും ഒട്ടകങ്ങളും ചേർത്ത് കെട്ടിയിരുന്നു. ഗ്രസനനും ജംഭകനും ജംഭകുംബി എന്ന വലിയയാനകളാൽ വലിച്ച രഥങ്ങളിലായിരുന്നു.
മേഘസ്യ ദ്വീപിഭിര്യുക്തഃ കൂഷ്മാംഡൈഃ കാലനേമിനഃ। പര്വതാഭശ്ചതുര്ദംഷ്ട്രോ നിമേശ്ചൈവ മഹാഗജഃ
മേഘന്റെ രഥം ദ്വീപങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളും കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരും ചേർത്ത് കെട്ടിയിരുന്നു. കാലനെമിയുടെ രഥം നാലു പല്ലുള്ള പർവ്വതസമാനമായ ആനകളാൽ വലിക്കപ്പെട്ടു. നിമേഷന്റെ രഥം വലിയ ആനയായിരുന്നു.
ശതഹസ്തതുരംഗസ്ഥോ മംഥനോ നാമ ദൈത്യരാട്। ജംഭകസ്തൂഷ്ട്രമാരൂഢോ ഗിരീംദ്രാഭം മഹാബലഃ
മന്ത്രൻ എന്ന മഹാബലശാലിയായ ദൈത്യരാജാവ് നൂറു കൈകളുള്ള കുതിരയിൽ കയറി. ജംഭകൻ പർവ്വതസമാനമായ രൂപവും ശക്തിയും ഉള്ളവൻ, ഒട്ടകത്തിൽ കയറി.
ശുംഭോ മേഷം സമാരൂഢോഽന്യേപ്യേവം ചിത്രവാഹനാഃ। പ്രചംഡാശ്ചിത്രവര്മാണഃ കുംഡലോഷ്ണീഷഭൂഷിതാഃ
ശുംഭൻ ആടിൽ കയറി. മറ്റ് പലരും അതുപോലെ അത്ഭുതകരമായ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി. അവർ ഭയങ്കരരും ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രധാരികളും കാതിൽ കുണ്ഡലവും തലയിൽ ഉഷ്ണീഷവും അണിഞ്ഞവരുമായിരുന്നു.
തദ്ബലം ദൈത്യസിംഹസ്യ ഭീമരൂപം വ്യജായത। പ്രമത്തമത്തമാതംഗതുരംഗരഥസംകുലമ്
അത് ദൈത്യസിംഹന്റെ സൈന്യം ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിൽ മദ്യപിച്ച ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.