കം വാ കാമം പ്രയച്ഛാമി ശീഘ്രം പ്രബ്രൂഹി മാനിനി। വരാംഗ്യുവാച। ത്രാസിതാസ്മ്യപവിദ്ധാസ്മി താഡിതാ പീഡിതാസ്മി ച
എന്താണ് നിന്റെ ആഗ്രഹം, ഞാൻ ഉടൻ നിനക്ക് നൽകാം, അഭിമാനിനിയേ, പറയൂ. വരാംഗി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അടിയേറ്റിരിക്കുന്നു, ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.
രൌദ്രേണ ദേവരാജേന നഷ്ടനാഥേവ ഭൂരിശഃ। ദുഃഖസ്യാംതമപശ്യംതീ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും വ്യവസ്ഥിതാ
ക്രൂരനായ ദേവരാജാവിനാൽ ഞാൻ പലതവണ ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു; എന്റെ ദു:ഖത്തിന് അവസാനം കാണാനാവാതെ, ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുത്രം മേ താരകം ദേഹി തസ്മാദ്ദുഃഖമഹാര്ണവാത്। ഏവമുക്തസ്തു ദൈത്യേംദ്രഃ കോപവ്യാകുലലോചനഃ
എന്റെ മകൻ താരകനെ തിരിച്ചു തരിക, അങ്ങനെ ഈ വലിയ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ രക്ഷപ്പെടാം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദാനവാധിപന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോപം നിറഞ്ഞു.
ശക്തോപി ദേവരാജസ്യ പ്രതികര്തും മഹാസുരഃ। തപ ഏവ പുനശ്ചര്തും വ്യവസ്യത മഹാബലഃ
ദേവരാജാവിന് എതിരായി പോരാടാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ മഹാബലൻ വീണ്ടും കഠിനതപസ്സിന് തീരുമാനിച്ചു.
ജ്ഞാത്വാ തസ്യ തു സംകല്പം ബ്രഹ്മാ ക്രൂരതരം പുനഃ। ആജഗാമ ത്വരായുക്തോ യത്രാസൌ ദിതിനംദനഃ
അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ കടുത്ത ബ്രഹ്മാവ് വേഗത്തിൽ ദിതിയുടെ മകന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ബ്രഹ്മോവാച। കിമര്ഥം പുത്ര ഭൂയസ്ത്വം കര്തും നിയമമുദ്യതഃ। തദഹം തേ പുനര്ദദ്മി കാംക്ഷിതം പുത്രമോജസാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മകനേ, നീ വീണ്ടും എന്തിനാണ് ഈ കഠിനതപസ്സിന് തയ്യാറാവുന്നത്? ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ ശക്തിയാൽ നിനക്ക് ആഗ്രഹിച്ച മകനു നൽകാം.
വജ്രാംഗ ഉവാച। ഉത്ഥിതേന മയാ ദൃഷ്ടാ സമാധാനാത്ത്വദാജ്ഞയാ। ത്രാസിതേംദ്രേണ മാമാഹ സാ വരാംഗീ സുതാര്ഥിനീ
വജ്രാംഗൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ കല്പന പ്രകാരം സമാധിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനാൽ ഭയപ്പെട്ട അവളെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൾ മകനു വേണ്ടി എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചു.
പുത്രം മേ താരകം ദേഹി തുഷ്ടോ മേ ത്വം പിതാമഹ। ബ്രഹ്മോവാച। അലം തേ തപസാ വീര മാ ക്ലേശേ ദുസ്തരേ വിശ
എന്റെ മകൻ താരകനെ തിരിച്ചു തരിക, ദയവായി സന്തോഷിക്കണമേ, പ്രപിതാമഹനേ. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മതിയാകും ഈ തപസ്സു, വീരാ; ഈ കഠിനമായ കഷ്ടത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ട.
പുത്രസ്തു താരകോ നാമ ഭവിഷ്യതി മഹാബലഃ। ദേവസീമംതിനീനാം തു ധമ്മില്ലക വിമോക്ഷകഃ
നിന്റെ മകൻ താരകനെന്ന പേരിൽ, മഹാശക്തിയോടെ ജനിക്കും; ദേവസുന്ദരിമാരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവനാകും.
ഇത്യുക്തോ ദൈത്യനാഥസ്തു പ്രണമ്യ പ്രപിതാമഹമ്। ഗത്വാ താം നംദയാമാസ മഹിഷീം കര്ശിതാംതരാമ്
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയ ദാനവനാഥൻ, പ്രപിതാമഹനെ നമസ്കരിച്ച്, ക്ഷീണിച്ചിരുന്ന തന്റെ രാജ്ഞിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തൌ ദംപതീ കൃതാര്ഥൌ തു ജഗ്മതുഃ സ്വാശ്രമം തദാ। ആഹിതം തു തദാ ഗര്ഭം വരാംഗീ വരവര്ണിനീ1.42.
ആ ദമ്പതികൾ ആഗ്രഹം നേടിയതോടെ, തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി; മനോഹരവർണ്ണമായ വരാംഗി അപ്പോൾ ഗർഭം ധരിച്ചു.
പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം തു ദധാരോദര ഏവ ഹി। തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ വരാംഗീ സാ പ്രസൂയത
പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷം അവൾ ഗർഭത്തിൽ കുട്ടിയെ ധരിച്ചു; പിന്നെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരാംഗി പ്രസവിച്ചു.
ജായമാനേ തു ദൈത്യേ തു തസ്മിന്ലോകഭയംകരേ। ചചാല സര്വാ പൃഥിവീ പ്രോദ്ഭൂതാശ്ച മഹാര്ണവാഃ
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ ദാനവൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ നടുങ്ങി, വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ ഉയർന്നു.
ചേലുര്ധരാധരാശ്ചാപി വവുര്വാതാശ്ച ഭീഷണാഃ। ജേപുര്ജപ്യം മുനിവരാ നേദുര്വ്യാലമൃഗാ അപി
പർവതങ്ങൾ നടുങ്ങി, ഭയാനകമായ കാറ്റുകൾ വീശി, മഹർഷിമാർ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഗർജിച്ചു.
ജഹൌ കാംതിശ്ചംദ്രസൂര്യൌ നീഹാരച്ഛാദിതാ ദിശഃ। ജാതേ മഹാസുരേ തസ്മിന്സര്വേ ചാപി മഹാസുരാഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ദിക്കുകൾ മൂടൽമഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞു; ആ മഹാദാനവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ മഹാദാനവന്മാരും
ആജഗ്മുര്ഹര്ഷിതാസ്തത്ര തഥാ ചാസുരയോഷിതഃ। ജഗുര്ഹര്ഷസമാവിഷ്ടാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ എത്തി, ദാനവസ്ത്രിയരും അങ്ങോട്ട് വന്നു; ആനന്ദത്തിൽ അവർ പാടുകയും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടം നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തതോ മഹോത്സവേ ജാതേ ദാനവാനാം മഹാദ്യുതേ। വിഷണ്ണമനസോ ദേവാഃ സഹേംദ്രാ അഭവംസ്തദാ
അപ്പോള് ദാനവരുടെ മഹാസമരത്തില് വലിയോരു ഉത്സവം നടക്കുമ്പോള്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാര് എല്ലാവരും മനസ്സില് വിഷാദം നിറഞ്ഞവരായി.
വരാംഗീ തു സുതം ദൃഷ്ട്വാ ഹര്ഷേണാപൂരിതാ തദാ। ബഹുമേനേ ച ദൈത്യേംദ്രോ വിജാതം തം തദാ തയാ
അപ്പോള് വരാംഗി തന്റെ മകനെ കണ്ടപ്പോള് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ദാനവാധിപന് അവളെ കണ്ടു ആ കുഞ്ഞിനെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടവനായി വിലയിരുത്തി.
ജാതമാത്രസ്തു ദൈത്യേംദ്രസ്താരകശ്ചോഗ്രവിക്രമഃ। അഭിഷിക്തോ സുരൈര്മുഖ്യൈഃ കുജംഭമഹിഷാദിഭിഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള താരകന്, കുജംബന്, മഹിഷന് തുടങ്ങിയ പ്രധാന ദേവന്മാരാല് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സര്വാസുരമഹാരാജ്യേ പൃഥിവീതുലനക്ഷമേ। സ തു പ്രാപ്തമഹാരാജ്യസ്താരകോ നൃപസത്തമ
ഭൂമിയെപ്പോലെ വിശാലമായ എല്ലാ അസുരരാജ്യത്തിലും താരകന് മഹാരാജ്യാധികാരം നേടി, രാജാവേ.
ഉവാച ദാനവശ്രേഷ്ഠോ യുക്തിയുക്തമിദം വചഃ। താരക ഉവാച। ശൃണുധ്വമസുരാഃ സര്വേ വാക്യം മമ മഹാബലാഃ
അസുരന്മാരില് ഏറ്റവും പ്രധാനനായ താരകന് ബുദ്ധിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാക്ക് കേള്ക്കൂ, മഹാബലശാലികളായ അസുരന്മാരേ."
വംശക്ഷയകരാ ദേവാഃ സര്വേഷാമേവ ദാനവാഃ। അസ്മാകം ജാതിധര്മേണ വിരൂഢം വൈരമക്ഷയമ്
ദേവന്മാര് നമ്മുടെ വംശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവരാണ്, അസുരന്മാരേ. ജന്മധര്മപ്രകാരം നമ്മുടെ വൈരാഗ്യം വളര്ന്നും അവസാനിക്കാത്തതുമാണ്.
വയം തപശ്ചരിഷ്യാമഃ സുരാണാം നിഗ്രഹായ തു। സ്വബാഹുബലമാശ്രിത്യ സര്വ ഏവ ന സംശയഃ
ദേവന്മാരെ കീഴടക്കാന് നമ്മള് എല്ലാ അസുരന്മാരും സംശയമില്ലാതെ സ്വബാഹുബലത്തില് ആശ്രയിച്ച് കഠിനതപസ്സു ചെയ്യാം.
തച്ഛ്രുത്വാ സംമതം കൃത്വാ പാരിയാത്രം യയൌ ഗിരിം। നിരാഹാരഃ പംചതപാഃ പത്രഭുഗ്വാരിഭോജനഃ
ഇത് കേട്ട് സമ്മതിച്ച ശേഷം, അവന് പാരിയാത്രപര്വ്വതത്തിലേക്ക് പോയി, ഉപവാസം ചെയ്തു, അഞ്ചുവിധ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു, ഇലയും വെള്ളവും മാത്രം കഴിച്ചു.
ശതംശതം സമാനാം തു തപാംസ്യേതാന്യഥാകരോത്। ഏവം തു കര്ശിതേ ദേഹേ തപോരാശിത്വമാഗതേ
നൂറുകണക്കിന് വര്ഷങ്ങളോളം ഇങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്തു. ദേഹം ക്ഷയിച്ചപ്പോള് തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചു.
ബ്രഹ്മാഗത്യാഹ ദൈത്യേംദ്രം വരം വരയ സുവ്രത। സ വവ്രേ സര്വഭൂതേഭ്യോ ന മേ മൃത്യുര്ഭവേദിതി
ബ്രഹ്മാവ് വന്നു, "സത്യനിഷ്ഠനായവനേ, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ," എന്നു പറഞ്ഞു. അവന് ചോദിച്ചു: "എനിക്ക് യാതൊരു ജീവിയാലും മരണം ഉണ്ടാകരുത്."
തമുവാച തതോ ബ്രഹ്മാ ദേഹിനാം മരണം ധ്രുവമ്। യതസ്തതോപി വരയ മൃത്യും യസ്മാന്ന ശംകസേ
അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ശരീരമുള്ളവര്ക്ക് മരണം ഉറപ്പാണ്. അതിനാല് ഭയമില്ലാത്ത ഒരുവനില് നിന്നു മരണം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ."
തതഃ സംചിംത്യ ദൈത്യേംദ്രഃ ശിശോര്വൈ സപ്തവാസരാത്। വവ്രേ മഹാസുരോ മൃത്യും മോഹിതോ ഹ്യവലേപതഃ
അതിനുശേഷം ആ മഹാസുരന് അഭിമാനത്തില് മയങ്ങി, ആലോചിച്ച്, ഏഴാം ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു കുഞ്ഞിനാല് മാത്രമേ തനിക്ക് മരണം ഉണ്ടാകൂ എന്ന് ചോദിച്ചു.
ജഗാമോമിത്യുദാഹൃത്യ ബ്രഹ്മാ ദൈത്യോ നിജം ഗൃഹമ്। അഥാഹ മംത്രിണസ്തൂര്ണം ബലം മേ സംപ്രയുജ്യതാമ്
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് പോയി. ദാനവന് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, ഉടനെ മന്ത്രിമാരോട്, "എന്റെ സൈന്യം ഒരുങ്ങട്ടെ," എന്നു പറഞ്ഞു.
യദി വോ മത്പ്രിയം കാര്യം നിഗ്രാഹ്യാഃ സുരസത്തമാഃ। നിഗൃഹീതേഷു മേ പ്രീതിര്ജായതേ ചാതുലാഽസുരാഃ
"നിങ്ങള്ക്ക് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ചെയ്യണമെങ്കില്, ദേവന്മാരെ കീഴടക്കണം. അവരെ പിടിച്ചാല് എനിക്ക് അതിയായ സന്തോഷം ഉണ്ടാകും, അസുരന്മാരേ."