താം ശാപാഭിമുഖീം ദൃഷ്ട്വാ ശൈലഃ പുരുഷവിഗ്രഹഃ। ഉവാച താം വരാരോഹാം വരാംഗീം ഭീതലോചനഃ
അവളെ ശാപം നൽകാൻ തയ്യാറാകുന്നത് കണ്ടു, പർവതം മനുഷ്യരൂപം എടുത്ത്, ഭയപ്പെട്ട കണ്ണുകളോടെ ആ ഭംഗിയുള്ള വരാംഗിയെ വിളിച്ചു.
ശൈല ഉവാച। നാഹം മഹാവ്രതേ ദുഷ്ടഃ സേവ്യോഹം സര്വദേഹിനാമ്। വിപ്രിയം തേ കരോത്യേഷ രുഷിതഃ പാകശാസനഃ
പർവതം പറഞ്ഞു: "വലിയ വ്രതമുള്ളവളേ, ഞാൻ ദുഷ്ടൻ അല്ല; എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ സേവിക്കേണ്ടതാണ്. പാകശാസനൻ, കോപത്തിൽ, നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു."
ഏതസ്മിന്നംതരേ ജാതഃ കാലോ വര്ഷസഹസ്രകഃ। തസ്മിന്ജ്ഞാത്വാ തു ഭഗവാന്കാലേ കമലസംഭവഃ
ഇടയിൽ, ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു; അതറിയിച്ച്, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ഭാഗവാൻ ആ സമയത്ത് എത്തി.
തുഷ്ടഃ പ്രോവാച വജ്രാംഗം തദാഗത്യ ജലാശയമ്। ബ്രഹ്മോവാച। ദദാമി സര്വകാമം ത ഉത്തിഷ്ഠ ദിതിനംദന
സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് വജ്രാംഗന്റെ ജലാശയത്തേക്ക് എത്തി പറഞ്ഞു: "നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ നൽകുന്നു; എഴുന്നേൽക്കു, ദിതിയുടെ മകനേ."
ഏവമുക്തസ്തദോത്ഥായ സ ദൈത്യേംദ്രസ്തപോനിധിഃ। ഉവാച പ്രാംജലിര്വാക്യം സര്വലോകപിതാമഹമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദൈത്യാധിപൻ, തപസ്സിന്റെ നിധി, എഴുന്നേറ്റു, കൈകൾ ചേർത്തു, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനോട് സംസാരിച്ചു.
വജ്രാംഗ ഉവാച। ആസുരോ മാസ്തു മേ ഭാവഃ സംതു ലോകാ മമാക്ഷയാഃ। തപസ്യഭിരതിര്മേഽസ്തു ശരീരസ്യാസ്യ വര്തനമ്
വജ്രാംഗൻ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് അസുരസ്വഭാവം ഉണ്ടാകരുത്; എന്റെ ലോകങ്ങൾ നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ; തപസ്സിൽ എനിക്ക് ആസ്വാദനവും, ഈ ശരീരം നിലനിൽക്കുന്നതും ഉണ്ടാകട്ടെ."
ഏവമസ്ത്വിതി തം ദേവോ ജഗാമ സ്വകമാലയമ്। വജ്രാംഗോപി സമാപ്തേ തു തപസി സ്ഥിരസംയമഃ
"അങ്ങിനെ തന്നെ," ദേവൻ പറഞ്ഞു, തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചു; വജ്രാംഗൻ തപസ്സ് പൂർത്തിയാക്കി, ഉറച്ച സംയമം പാലിച്ചു.
സംഗംതുമിച്ഛന്സ്വാം ഭാര്യാം ന ദദര്ശാശ്രമേ സ്വകേ। ക്ഷുധാവിഷ്ടഃ സ ശൈലസ്യ ഗഹനം പ്രവിവേശ ഹ
താൻ ഭാര്യയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ അവളെ കണ്ടില്ല; വിശപ്പിൽ കുഴഞ്ഞ്, പർവതത്തിന്റെ കാടിലേക്ക് കടന്നു.
ആദാതും ഫലമൂലാനി സ ച തസ്മിന്വ്യലോകയത്। രുദന്തീം സ്വാം പ്രിയാം ദീനാം തരുപ്രച്ഛാദിതാനനാമ്
അവൻ പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും എടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ, മരങ്ങൾ മറച്ച മുഖത്തോടെ, ദു:ഖിതയായി കരയുന്ന തന്റെ പ്രിയതിയെ അവൻ കണ്ടു.
താം വിലോക്യ തതോ ദൈത്യഃ പ്രോവാച പരിസാംത്വയന്। വജ്രാംഗ ഉവാച। കേന തേഽപകൃതം ഭദ്രേ യമലോകം യിയാസുനാ
അവളെ കണ്ട ദാനവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: വജ്രാംഗൻ പറഞ്ഞു: ആരാണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ ദു:ഖിപ്പിച്ചത്, യമലോകത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുന്ദരിയേ?
കം വാ കാമം പ്രയച്ഛാമി ശീഘ്രം പ്രബ്രൂഹി മാനിനി। വരാംഗ്യുവാച। ത്രാസിതാസ്മ്യപവിദ്ധാസ്മി താഡിതാ പീഡിതാസ്മി ച
എന്താണ് നിന്റെ ആഗ്രഹം, ഞാൻ ഉടൻ നിനക്ക് നൽകാം, അഭിമാനിനിയേ, പറയൂ. വരാംഗി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അടിയേറ്റിരിക്കുന്നു, ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.
രൌദ്രേണ ദേവരാജേന നഷ്ടനാഥേവ ഭൂരിശഃ। ദുഃഖസ്യാംതമപശ്യംതീ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും വ്യവസ്ഥിതാ
ക്രൂരനായ ദേവരാജാവിനാൽ ഞാൻ പലതവണ ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു; എന്റെ ദു:ഖത്തിന് അവസാനം കാണാനാവാതെ, ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുത്രം മേ താരകം ദേഹി തസ്മാദ്ദുഃഖമഹാര്ണവാത്। ഏവമുക്തസ്തു ദൈത്യേംദ്രഃ കോപവ്യാകുലലോചനഃ
എന്റെ മകൻ താരകനെ തിരിച്ചു തരിക, അങ്ങനെ ഈ വലിയ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ രക്ഷപ്പെടാം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദാനവാധിപന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോപം നിറഞ്ഞു.
ശക്തോപി ദേവരാജസ്യ പ്രതികര്തും മഹാസുരഃ। തപ ഏവ പുനശ്ചര്തും വ്യവസ്യത മഹാബലഃ
ദേവരാജാവിന് എതിരായി പോരാടാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ മഹാബലൻ വീണ്ടും കഠിനതപസ്സിന് തീരുമാനിച്ചു.
ജ്ഞാത്വാ തസ്യ തു സംകല്പം ബ്രഹ്മാ ക്രൂരതരം പുനഃ। ആജഗാമ ത്വരായുക്തോ യത്രാസൌ ദിതിനംദനഃ
അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ കടുത്ത ബ്രഹ്മാവ് വേഗത്തിൽ ദിതിയുടെ മകന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ബ്രഹ്മോവാച। കിമര്ഥം പുത്ര ഭൂയസ്ത്വം കര്തും നിയമമുദ്യതഃ। തദഹം തേ പുനര്ദദ്മി കാംക്ഷിതം പുത്രമോജസാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മകനേ, നീ വീണ്ടും എന്തിനാണ് ഈ കഠിനതപസ്സിന് തയ്യാറാവുന്നത്? ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ ശക്തിയാൽ നിനക്ക് ആഗ്രഹിച്ച മകനു നൽകാം.
വജ്രാംഗ ഉവാച। ഉത്ഥിതേന മയാ ദൃഷ്ടാ സമാധാനാത്ത്വദാജ്ഞയാ। ത്രാസിതേംദ്രേണ മാമാഹ സാ വരാംഗീ സുതാര്ഥിനീ
വജ്രാംഗൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ കല്പന പ്രകാരം സമാധിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനാൽ ഭയപ്പെട്ട അവളെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൾ മകനു വേണ്ടി എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചു.
പുത്രം മേ താരകം ദേഹി തുഷ്ടോ മേ ത്വം പിതാമഹ। ബ്രഹ്മോവാച। അലം തേ തപസാ വീര മാ ക്ലേശേ ദുസ്തരേ വിശ
എന്റെ മകൻ താരകനെ തിരിച്ചു തരിക, ദയവായി സന്തോഷിക്കണമേ, പ്രപിതാമഹനേ. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മതിയാകും ഈ തപസ്സു, വീരാ; ഈ കഠിനമായ കഷ്ടത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ട.
പുത്രസ്തു താരകോ നാമ ഭവിഷ്യതി മഹാബലഃ। ദേവസീമംതിനീനാം തു ധമ്മില്ലക വിമോക്ഷകഃ
നിന്റെ മകൻ താരകനെന്ന പേരിൽ, മഹാശക്തിയോടെ ജനിക്കും; ദേവസുന്ദരിമാരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവനാകും.
ഇത്യുക്തോ ദൈത്യനാഥസ്തു പ്രണമ്യ പ്രപിതാമഹമ്। ഗത്വാ താം നംദയാമാസ മഹിഷീം കര്ശിതാംതരാമ്
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയ ദാനവനാഥൻ, പ്രപിതാമഹനെ നമസ്കരിച്ച്, ക്ഷീണിച്ചിരുന്ന തന്റെ രാജ്ഞിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തൌ ദംപതീ കൃതാര്ഥൌ തു ജഗ്മതുഃ സ്വാശ്രമം തദാ। ആഹിതം തു തദാ ഗര്ഭം വരാംഗീ വരവര്ണിനീ1.42.
ആ ദമ്പതികൾ ആഗ്രഹം നേടിയതോടെ, തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി; മനോഹരവർണ്ണമായ വരാംഗി അപ്പോൾ ഗർഭം ധരിച്ചു.
പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം തു ദധാരോദര ഏവ ഹി। തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ വരാംഗീ സാ പ്രസൂയത
പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷം അവൾ ഗർഭത്തിൽ കുട്ടിയെ ധരിച്ചു; പിന്നെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരാംഗി പ്രസവിച്ചു.
ജായമാനേ തു ദൈത്യേ തു തസ്മിന്ലോകഭയംകരേ। ചചാല സര്വാ പൃഥിവീ പ്രോദ്ഭൂതാശ്ച മഹാര്ണവാഃ
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ ദാനവൻ ജനിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ നടുങ്ങി, വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ ഉയർന്നു.
ചേലുര്ധരാധരാശ്ചാപി വവുര്വാതാശ്ച ഭീഷണാഃ। ജേപുര്ജപ്യം മുനിവരാ നേദുര്വ്യാലമൃഗാ അപി
പർവതങ്ങൾ നടുങ്ങി, ഭയാനകമായ കാറ്റുകൾ വീശി, മഹർഷിമാർ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഗർജിച്ചു.
ജഹൌ കാംതിശ്ചംദ്രസൂര്യൌ നീഹാരച്ഛാദിതാ ദിശഃ। ജാതേ മഹാസുരേ തസ്മിന്സര്വേ ചാപി മഹാസുരാഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ദിക്കുകൾ മൂടൽമഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞു; ആ മഹാദാനവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ മഹാദാനവന്മാരും
ആജഗ്മുര്ഹര്ഷിതാസ്തത്ര തഥാ ചാസുരയോഷിതഃ। ജഗുര്ഹര്ഷസമാവിഷ്ടാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ എത്തി, ദാനവസ്ത്രിയരും അങ്ങോട്ട് വന്നു; ആനന്ദത്തിൽ അവർ പാടുകയും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടം നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തതോ മഹോത്സവേ ജാതേ ദാനവാനാം മഹാദ്യുതേ। വിഷണ്ണമനസോ ദേവാഃ സഹേംദ്രാ അഭവംസ്തദാ
അപ്പോള് ദാനവരുടെ മഹാസമരത്തില് വലിയോരു ഉത്സവം നടക്കുമ്പോള്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാര് എല്ലാവരും മനസ്സില് വിഷാദം നിറഞ്ഞവരായി.
വരാംഗീ തു സുതം ദൃഷ്ട്വാ ഹര്ഷേണാപൂരിതാ തദാ। ബഹുമേനേ ച ദൈത്യേംദ്രോ വിജാതം തം തദാ തയാ
അപ്പോള് വരാംഗി തന്റെ മകനെ കണ്ടപ്പോള് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ദാനവാധിപന് അവളെ കണ്ടു ആ കുഞ്ഞിനെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടവനായി വിലയിരുത്തി.
ജാതമാത്രസ്തു ദൈത്യേംദ്രസ്താരകശ്ചോഗ്രവിക്രമഃ। അഭിഷിക്തോ സുരൈര്മുഖ്യൈഃ കുജംഭമഹിഷാദിഭിഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള താരകന്, കുജംബന്, മഹിഷന് തുടങ്ങിയ പ്രധാന ദേവന്മാരാല് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സര്വാസുരമഹാരാജ്യേ പൃഥിവീതുലനക്ഷമേ। സ തു പ്രാപ്തമഹാരാജ്യസ്താരകോ നൃപസത്തമ
ഭൂമിയെപ്പോലെ വിശാലമായ എല്ലാ അസുരരാജ്യത്തിലും താരകന് മഹാരാജ്യാധികാരം നേടി, രാജാവേ.