യമഃ സര്വഹരസ്തേന മൃത്യുപ്രഹരണോ രണേ। യാമ്യാമവസ്ഥാം സംത്യജ്യ ഭീതഃ സ്വാം ദിശമാവിശത്
മരണായുധം കൈവശം വച്ച യമൻ, എല്ലാം അപഹരിക്കുന്നവൻ, ഭയപ്പെട്ട് തന്റെ ദിശയിലേക്ക് ഓടി, യമലോകം ഉപേക്ഷിച്ചു.
സലോകപാലാനുത്സാര്യ ഹൃത്വാ തേഷാം ച കര്മ തത്। ദിക്ഷു സര്വാസു ദേഹം സ്വം ചതുര്ധാ വിദധേ തദാ
ലോകപാലന്മാരെ ഓടിച്ചു, അവരുടെ കര്ത്തവ്യം കവർന്ന ശേഷം, അവൻ തന്റെ ശരീരം നാലായി വിഭജിച്ച് എല്ലാ ദിശകളിലും വെച്ചു.
സ നക്ഷത്രപഥം ഗത്വാ ദിവ്യം സ്വര്ഭാനുദര്ശിതം। ജഹാര ലക്ഷ്മീം സോമസ്യ യച്ചാസ്യ വിഷയം മഹത്
അവൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പാതയിലേക്കു ചെന്നു, സ്വർഭാനു കാണിച്ച ദിവ്യമായ ആ ലോകത്ത്, സോമന്റെ ഐശ്വര്യവും അവന്റെ വിശാലമായ സാമ്രാജ്യവും പിടിച്ചെടുത്തു.
ചാലയാമാസ ദീപ്താംശും ധര്മദ്വാരാ സഭാസ്കരം। ശാസനം ചാസ്യ വിഷയം ജഹാര ദിനകര്മ ച
അവൻ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെ, ധർമ്മത്തിന്റെ വാതിലിനോടും കൂടി, കുലുക്കി; അവന്റെ ആധിപത്യം, രാജ്യം, ദിവസത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം എന്നിവയും പിടിച്ചെടുത്തു.
സോഗ്നിം ദേവമുഖം ജിത്വാ ചകാരാത്മമുഖാശ്രയം। വായും ച തരസാ ജിത്വാ ചകാരാത്മവശാനുഗം
അവൻ അഗ്നിയെ ജയിച്ച്, അവനെ തനിക്കു കീഴാക്കുകയും, വായുവിനെ ശക്തിയോടെ കീഴടക്കി, തനിക്കു അനുസരണമാക്കുകയും ചെയ്തു.
സ സമുദ്രാത്സമാനീയ സമസ്താഃ സരിതോ ബലാത്। ചകാരാഭിസുഖാവീര്യാ ദേഹഭൂതാശ്ച സിംധവഃ
അവൻ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ നദികളെയും ബലമായി പുറത്തെടുത്തു; ശരീരത്തിന്റെ ഘടകമായ സമുദ്രങ്ങളെ സ്വയം ആനന്ദത്തിനും ശക്തിക്കും വിധേയമാക്കി.
അപഃ സ്വവശഗാഃ കൃത്വാ ദിവിജായാശ്ച ഭൂമിജാഃ। ഛാദയാമാസ ജഗതീം സുഗുപ്താം ധരണീധരൈഃ
അവൻ ആകാശജലവും ഭൂമിജലവും തനിക്കു കീഴാക്കി, പർവതങ്ങൾകൊണ്ട് നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഭൂമിയെ മൂടി.
സ സ്വയംഭൂരിവാഭാതി മഹാഭൂതപതിര്മഹാന്। സര്വലോകമയോ ദൈത്യഃ സര്വലോകഭയാവഹഃ
സ്വയംഭൂവായ ആ മഹാദാനവൻ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അധിപതിയായി, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ച്, എല്ലാവർക്കും ഭയം വിതറിയവനായി പ്രകാശിച്ചു.
സ ലോകപാലൈകവപുശ്ചംദ്രസൂര്യഗ്രഹാത്മവാന്। പാവകാനിലസംഭൂതോ രരാജ യുധി ദാനവഃ
ലോകപാലന്മാരുടെയും ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, അഗ്നിയും വായുവും ചേർന്ന് ഉദിച്ച ആ ദാനവൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രകാശിച്ചു.
പാരമേഷ്ഠ്യേ സ്ഥിതഃ സ്ഥാനേ ലോകാനാം പ്രഭവോപമേ। തം തുഷ്ടുവുര്ദൈത്യഗണാ ദേവാ ഇവ പിതാമഹം
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവത്തോടു സമമായ അവനെ, ദേവന്മാർ പിതാമഹനെ സ്തുതിക്കുന്നതുപോലെ, ദാനവഗണങ്ങൾ സ്തുതിച്ചു.
പംച തം നാഭ്യവര്തംത വിപരീതേന കര്മണാ। വേദോ ധര്മഃ ക്ഷമാ സത്യം ശ്രീശ്ച നാരായണാശ്രയാ
എന്നാൽ അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ—വേദം, ധർമ്മം, ക്ഷമ, സത്യം, ഐശ്വര്യം—എല്ലാം നാരായണനിൽ ആശ്രയിച്ചവ, അവന്റെ വിരുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ കാരണം അവനെ സമീപിച്ചില്ല.
സ തേഷാമനുപസ്ഥാനാത്സക്രോധോ ദാനവേശ്വരഃ। വൈഷ്ണവം പദമന്വിച്ഛന്സ ഗതോ ദേവതായതഃ
അവയെ സമീപിച്ചില്ലെന്ന് കണ്ട ദാനവാധിപൻ കോപത്തോടെ, വൈഷ്ണവപദം അന്വേഷിച്ച്, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
സ ദദര്ശ സുപര്ണസ്ഥം ശംഖചക്രഗദാധരം। ദാനവാനാം വിനാശായ ഭ്രാമയംതം ഗദാം ശുഭാം
അവിടെ അവൻ, ഗരുഡനിൽ ഇരിക്കുന്ന, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള, ദാനവന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഗദ ചുറ്റുന്ന വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടു.
സജലാംഭോദസദൃശം വിദ്യുത്സദൃശവാസസം। ആരൂഢം സ്വര്ണപത്രാഢ്യം ഖേചരം കാശ്യപം ഖഗം
മഴയുള്ള മേഘംപോലെയും, മിന്നലുപോലെയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചും, സ്വർണ്ണപക്ഷങ്ങൾ ഉള്ള, കശ്യപകുലത്തിൽ പെട്ട ആ ആകാശവാസിയായ പക്ഷിയിൽ ഇരുന്നും, അവൻ ദൃശ്യമായി.
ദുഷ്ടദൈത്യവിനാശായ ദൃഷ്ട്വാ ഖസ്ഥമിവസ്ഥിതം। ദാനവോ വിഷ്ണുമക്ഷോഭ്യം ബഭാഷേ ക്ഷുബ്ധമാനസഃ
ദുഷ്ടദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ആകാശത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അചഞ്ചലനായ വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ദാനവൻ ഉല്ലാസംകൂടിയ മനസ്സോടെ സംസാരിച്ചു.
അയം സ രിപുരസ്മാകം പൂര്വേഷാം പ്രാണനാശനഃ। അര്ണവാവാസിനശ്ചൈവ മധോശ്ച കൈടഭസ്യ ച
ഇവൻ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ശത്രു; നമ്മുടെ പൂർവ്വികരുടെ പ്രാണനാശം വരുത്തിയവൻ, സമുദ്രവാസികളും മധുവും കൈടഭനും നശിപ്പിച്ചവൻ.
അയം സ രിപുരസ്മാകമസമഃ കില കഥ്യതേ। അനേകസംയുഗേനേന ദാനവാ ബഹവോ ഹതാഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ശത്രു, അപരിമിതശക്തിയുള്ളവൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവൻ; അനേകം യുദ്ധങ്ങളിൽ അനേകം ദാനവന്മാരെ വധിച്ചവൻ.
അയം സ നിര്ഘൃണോ ലോകേ സ്ത്രീബാലനിരപത്ത്രപഃ। യേന ദാനവനാരീണാം സീമംതോദ്വരണം കൃതമ്
ഇവൻ തന്നെയാണ് ലോകത്തിൽ കരുണയില്ലാത്തവൻ, സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും മുന്നിൽ ലജ്ജിക്കാത്തവൻ; ദാനവസ്ത്രീയരുടെ പരിധിയും തിരഞ്ഞെടുപ്പും നിർണ്ണയിച്ചവൻ.
അയം സ വിഷ്ണുര്ദേവാനാം വൈകുംഠശ്ച ദിവൌകസാമ്। അനംതോ ഭോഗിനാം മധ്യേ സ്വയംഭൂശ്ച സ്വയംഭുവഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് ദേവന്മാരുടെ വിഷ്ണു, സ്വർഗ്ഗവാസികളുടെ വൈകുണ്ഠൻ, പാമ്പുകളിൽ അനന്തൻ, സ്വയംഭൂവുകളിൽ സ്വയംഭൂവൻ.
അയം സ നാഥോ ദേവാനാമസ്മാഭിര്വിപ്രകൃഷ്യതേ। അസ്യ ക്രോധം സമാസാദ്യ ഹിരണ്യകശിപുര്ഹതഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, നമ്മാൽ അപമാനിക്കപ്പെട്ടവൻ; അവന്റെ കോപം നേരിട്ടപ്പോൾ പോലും ഹിരണ്യകശിപു വധിക്കപ്പെട്ടു.
അസ്യച്ഛായാമുപാശ്രിത്യ ദേവാ മഖമുഖേ സ്ഥിതാഃ। ആജ്യം മഹര്ഷിഭിര്ദത്തമശ്നുവംതി ത്രിധാ ഹുതമ്1.41.
ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിൽ ആശ്രയം കൊണ്ടു, യജ്ഞത്തിന്റെ മുഖഭാഗത്ത് നില്ക്കുന്ന ദേവന്മാർ, മഹർഷിമാർ സമർപ്പിച്ച ഘൃതം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആസ്വദിക്കുന്നു.
അയം സ നിധനേ ഹേതുഃ സര്വേഷാമമരദ്വിഷാമ്। അസ്യ ചക്രപ്രവിഷ്ടാനി കുലാന്യസ്മാകമാഹവേ
അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ നാശത്തിന് ഇതാണ് കാരണം; ഞങ്ങളുടെ യുദ്ധവിരോധികളുടെ വംശങ്ങൾ ഈ ചക്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
അയം സ കില യുദ്ധേഷു സുരാര്ഥേ ത്യക്തജീവിതഃ। സ വിഭുസ്തേജസാ യുക്തം ചക്രം ക്ഷിപതി ശത്രുഷു
ദേവന്മാരുടെ ഭാവിനായി യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ത്യജിച്ചവൻ ഇതാണ്; അതി മഹത്തായ പ്രകാശത്തോടെ അവൻ ശത്രുക്കളിൽ ചക്രം എറിഞ്ഞു.
അയം സ കാലോ ദൈത്യാനാം കാലഭൂതേ മയി സ്ഥിതേ। അതിക്രാംതസ്യ കാലസ്യ ഫലം പ്രാപ്സ്യതി കേശവഃ
ദൈത്യന്മാർക്ക് ഇതാണ് യഥാർത്ഥ കാലം, കാരണം ഞാൻ തന്നെ കാലസ്വരൂപിയായി ഇവിടെ നില്ക്കുന്നു; നിർണ്ണയിച്ച സമയം കഴിഞ്ഞാൽ കെശവൻ ഫലം പ്രാപിക്കും.
ദിഷ്ട്യേദാനീം സമക്ഷം മേ വിഷ്ണുരേഷ സമാഗതഃ। നിഷ്പിഷ്ടോ ബഹുനാ സംഖ്യേ മയ്യേവ പ്രണശിഷ്യതി
വിധിയുടെ പ്രകാരം, ഇപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ വിഷ്ണു എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അവനെ തകർക്കും, അവൻ ഇവിടെയേ തന്നെ നശിക്കും.
യാസ്യാമ്യപചിതിം ദിഷ്ട്യാ പൂര്വേഷാമദ്യ സംയുഗേ। ഇമന്നാരായണം ഹത്വാ ദാനവാനാം ഭയാവഹമ്
ഇന്ന് ഈ സമരത്തിൽ, ദാനവന്മാർക്ക് ഭയമായിരിക്കുന്ന ഈ നാരായണനെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ, ഞാൻ എന്റെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർക്കുള്ള കടമ നിറവേറ്റും.
ക്ഷിപ്രമേവ ഹനിഷ്യാമി രണേഽമരഗണാനഹമ്। ജാത്യംതരഗതോപ്യേഷ ബാധതേ ദാനവാന്മൃധേ
വളരെ വേഗത്തിൽ ഞാൻ ദേവഗണങ്ങളെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കും; ജന്മം മാറിയാലും, ഈവൻ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ഏഷോഽനംതഃ പുരാ ഭൂത്വാ പദ്മനാഭ ഇതി ശ്രുതഃ। ജഘാനൈകാര്ണവേ ഘോരേ താവുഭൌ മധുകൈടഭൌ
ഇവൻ തന്നെ അന്നത്തെ അനന്തൻ, പദ്മനാഭൻ എന്നറിയപ്പെട്ടവൻ; ഭയാനകമായ ആദ്യസമുദ്രത്തിൽ മധുവിനെയും കൈടഭനെയും വധിച്ചവൻ.
ദ്വിധാഭൂതം വപുഃ കൃത്വാ സിംഹസ്യാര്ദ്ധം നരസ്യ ച। പിതരം മേ ജഘാനൈകോ ഹിരണ്യകശിപും പുരാ
രണ്ടായി വിഭജിച്ച രൂപം, അർദ്ധം സിംഹവും അർദ്ധം മനുഷ്യനും ആയി, ഒരുവൻ തന്നെ എന്റെ അച്ഛനായിരുന്ന ഹിരണ്യകശിപുവിനെ അന്നൊരിക്കൽ വധിച്ചു.
ശുഭം ഗര്ഭമധത്തൈനമദിതിര്ദേവതാരണിഃ। ത്രീന്ലോകാനാജഹാരൈകഃ ക്രമമാണസ്ത്രിഭിഃ ക്രമൈഃ
ദേവമാതാവായ അദിതി അവനെ ശുഭമായ ഗർഭമായി ധരിച്ചു; അവൻ തന്നെ മൂന്നു പടികളിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും കൈവശമാക്കി.