ഏവമസ്ത്വിതി തം സോഗ്നിഃ സംവൃതജ്വാലമംഡലഃ। പ്രവിവേശാര്ണവമുഖം നത്വോര്വം പിതരം പ്രഭുമ്
അങ്ങനെ ആ അഗ്നിചക്രം അഗ്നിജ്വാലകൾ മറച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ പിതാവായ പ്രഭുവിന് വന്ദനം അർപ്പിച്ച് സമുദ്രത്തിന്റെ വായിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രതിയാതസ്തതോ ബ്രഹ്മാ തേ ച സര്വേ മഹര്ഷയഃ। ഔര്വസ്യാഗ്നേഃ പ്രഭാവജ്ഞാഃ സ്വാംസ്വാം ഗതിമുപാഗതാഃ
അതിനു ശേഷം ബ്രഹ്മാവും മഹർഷിമാരും ഓർവന്റെ അഗ്നിയുടെ ശക്തി അറിയുന്നവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടേതായ വഴികളിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപുര്ദൃഷ്ട്വാ തദാ തന്മഹദദ്ഭുതമ്। ഉര്വം പ്രണതസര്വാംഗോ വാക്യമേതദുവാച ഹ
ഹിരണ്യകശിപു ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ, മുഴുവൻ ശരീരത്തോടും ഒർവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്നദ്ഭുതമിദം സംവൃത്തം ലോകസാക്ഷികമ്। തപസാ തേ മുനിശ്രേഷ്ഠ പരിതുഷ്ടഃ പിതാമഹഃ
ഭഗവാനേ, ലോകം സാക്ഷിയായി ഈ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. മഹർഷിശ്രേഷ്ഠ, നിന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് പിതാമഹൻ സന്തോഷിച്ചു.
അഹം തു തവ പുത്രസ്യ തവ ചൈവ മഹാവ്രത। ഭൃത്യ ഇത്യവഗംതവ്യഃ ശ്ലാഘ്യസ്ത്വമിഹ കര്മണാ
മഹാവ്രതധാരിയായ നിന്റെ മകനുടെയും നിന്റെയും ദാസനായി എന്നെ കരുതണം; നീ ചെയ്ത ഈ കര്മ്മം പ്രശംസനീയമാണ്.
തന്മാം പശ്യ സമാപന്നം തവൈവാരാധനേ രതമ്। യദി സീദേന്മുനിശ്രേഷ്ഠ തവൈ വസ്യാത്പരാജയഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ആരാധനയിൽ മുഴുകിയവനായി നിന്നോട് സമർപ്പിതനാണെന്ന് കാണുക; ഞാൻ പിഴച്ചാൽ, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠ, അതിന്റെ പരാജയം നിന്നെ ബാധിക്കട്ടെ.
ഉര്വ ഉവാച। ധന്യോസ്മ്യനുഗൃഹീതോസ്മി യസ്യ തേഽഹം ഗുരുര്മതഃ। നാസ്തി തേ തപസാനേന ഭയം ചൈവേഹ സുവ്രത
ഓർവൻ പറഞ്ഞു: നീ എന്നെ ഗുരുവെന്നു കരുതുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനും അനുഗ്രഹിതനുമാണ്; ഈ തപസ്സിനാൽ നിന്നെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, സുവ്രത.
താമേവ മായാം ഗൃഹ്ണീഷ്വ മമ പുത്രേണ നിര്മിതാമ്। നിരിംധിനാമഗ്നിമയീം ദുഃസ്പര്ശാം പാവകൈരപി
എന്റെ മകൻ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ശക്തിയെ നീ സ്വീകരിക്കൂ; അഗ്നിക്കും സ്പർശിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം തീയിൽനിന്ന് പിറന്നതും നാശം വിതയ്ക്കുന്നതുമാണ് ഇത്.
ഏഷാ തേ സ്വസ്യ വംശസ്യ വശഗാരി വിനിഗ്രഹേ। രക്ഷിഷ്യത്യാത്മപക്ഷം ച വിപക്ഷം ച പ്രധക്ഷ്യതി
നിന്റെ വംശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് ഇത് വിധേയമായിരിക്കും; നിന്റെ പക്ഷത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ശത്രുപക്ഷത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
വരുണ ഉവാച। ഏഷാ ദുര്വിഷഹാ മായാ ദേവൈരപി ദുരാസദാ। ഔര്വേണ നിര്മിതാ പൂര്വം പാവകേനോര്വസൂനുനാ
വരുൺ പറഞ്ഞു: ഈ ശക്തി ദേവന്മാർക്കും അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തതും നേരിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ്; ഇത് മുമ്പ് ഓർവന്റെ മകനായ ഓർവൻ അഗ്നിയോടെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
തസ്മിംസ്തു വ്യഥിതേ ദൈത്യേ നിര്വീര്യൈഷാ ന സംശയഃ। ശാപോ ഹ്യസ്യാഃ പുരാ ദത്തഃ സൃഷ്ടാ യേനൈവ തേജസാ
ആ ദാനവൻ ദുരിതത്തിലാകുമ്പോൾ, ഈ ശക്തി ശക്തിഹീനമാകും, സംശയമില്ല; അതേ തേജസ്സിൽ നിന്നാണ് മുമ്പ് ശാപം ലഭിച്ചതും.
യദ്യേഷാ പ്രതിഹംതവ്യാ കര്തവ്യോ ഭഗവാന്സുഖീ। ദീയതാം മേ സഖോ ശക്ര തോയയോനിര്നിശാകരഃ
ഇത് തടയേണ്ടതാണെങ്കിൽ, ഭാഗ്യവാനായവൻ സന്തോഷവാനാകട്ടെ; സഖാവേ, ഇന്ദ്രാ, വെള്ളത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ചന്ദ്രനും എനിക്ക് നൽകുക.
തേനാഹം സഹസം ഗമ്യ യാദോഭിശ്ച സമാവൃതഃ। മായാമേതാം ഹനിഷ്യാമി ത്വത്പ്രസാദാന്ന സംശയഃ
അത് കൊണ്ടു ഞാൻ യാദവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗത്തിൽ പോകും; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഈ ശക്തിയെ ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ നശിപ്പിക്കും.
ഏവമസ്ത്വിതിസംഹൃഷ്ടഃ ശക്രസ്ത്രിദശവര്ധനഃ। സംദിദേശാഗ്രതഃ സോമം യുദ്ധായ ശിശിരായുധമ്
അങ്ങനെ, സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണനായ ഇന്ദ്രൻ, ശിശിരായുധനായ സോമനോട് മുന്നിൽ പോവാൻ യുദ്ധത്തിന് ആജ്ഞ നൽകി.
ഗച്ഛ സോമ സഹായന്ത്വം കുരു പാശധരസ്യ വൈ। അസുരാണാം വിനാശായ ജയാര്ഥം ത്രിദിവൌകസാമ്
സോമാ, നീ പോയി പാശം കൈവശമുള്ളവന്റെ കൂട്ടുകാരനാവുക. അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിനും ദേവന്മാരുടെ വിജയത്തിനും വേണ്ടി നീ സഹായിക്കണം.
ത്വം മതഃ പ്രതിവീര്യശ്ച ജ്യോതിഷാമപി ചേശ്വരഃ। ത്വന്മയാന്സര്വലോകേഷു രസാന്വേദവിദോ വിദുഃ
നിന്റെ ശക്തിക്ക് സമം മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന് എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്നു. നീ പ്രകാശങ്ങളുടെ അധിപനാണ്. ലോകങ്ങളിലുടനീളം ഉള്ള എല്ലാ രസങ്ങളും വെദം അറിയുന്നവർ നിനക്കാണ് അർപ്പിക്കുന്നത്.
ത്വയാ സമോ ന ലോകേസ്മിന്വിദ്യതേ ശിശിരായുധഃ। ക്ഷയവൃദ്ധീതവാവ്യക്തേസാഗരേചൈവചാംബരേ
ശിശിരപ്രഭയുള്ളവാ, ഈ ലോകത്ത് നിനക്കു തുല്യൻ ആരുമില്ല. അദൃശ്യമായതിന്റെ വർദ്ധനയും ക്ഷയവും, സമുദ്രത്തിലും ആകാശത്തിലും നീയാണ് പ്രധാനമായത്.
പ്രവര്തയസ്യഹോരാത്രാത്കാലം സംമോഹയന്ജഗത്। ലോകച്ഛായാമയം ലക്ഷ്മ തവാംകഃ ശശവിഗ്രഹഃ
നീ രാവും പകലും വഴി കാലം സഞ്ചരിപ്പിക്കുന്നു, ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ലോകങ്ങളുടെ നിഴലിൽ നിന്നുള്ള ചന്ദ്രചിഹ്നം തെളിയുന്നു.
ന വിദുഃ സോമ തേ മായാം യേ ച നക്ഷത്രയോനയഃ। ത്വമാദിത്യപഥാദൂര്ധ്വം ജ്യോതിഷാം ചോപരിസ്ഥിതഃ
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ജനകരായവർക്കും സോമാ, നിന്റെ മായ അറിയാൻ കഴിയില്ല. നീ ആദിത്യന്റെ പാതയ്ക്ക് മുകളിലും പ്രകാശങ്ങളുടെ മുകളിലുമാണ്.
തമഃ പ്രോത്സാര്യ സഹസാ ഭാസയസ്യഖിലം ജഗത്। ശീതഭാനുര്ഹിമതനുര്ജ്യോതിഷാമധിപഃ ശശീ
നീ ഇരുണ്ടിരിപ്പ് പെട്ടെന്ന് മാറ്റി, മുഴുവൻ ലോകവും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. നീ ശീതപ്രഭയുള്ളവൻ, തണുത്ത ശരീരക്കാരൻ, പ്രകാശങ്ങളുടെ അധിപൻ, ചന്ദ്രൻ തന്നെയാണ്.
അപി തത്കാലയോഗാത്മാ ഇജ്യോ യജ്ഞരഥോഽവ്യയഃ। ഓഷധീശഃ ക്രിയായോനിരപാം യോനിരനുഷ്ണഗുഃ
നീ സമയത്തിന്റെ യോജനയുടെ ആത്മാവാണ്, എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നവൻ, യജ്ഞത്തിനുള്ള രഥം, ഔഷധികളുടെ രാജാവ്, കര്മ്മങ്ങളുടെ ഉറവിടം, ജലത്തിന്റെ ഉറവിടം, ചൂടില്ലാത്തവൻ.
ശീതാംശുരമൃതാധാരശ്ചപലഃ ശ്വേതവാഹനഃ। ത്വം കാംതിഃ കാംതവപുഷാം ത്വം സോമഃ സോമപായിനാമ്
നീ ശീതപ്രഭയുള്ളവൻ, അമൃതത്തിന്റെ ആധാരം, വേഗമുള്ളവൻ, വെള്ള കുതിരയുള്ളവൻ, ഭാസ്വരന്മാരുടെ ഭാസാണ്, സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ സോമനാണ് നീ.
സൌമ്യസ്ത്വം സര്വഭൂതാനാം തിമിരഘ്നസ്ത്വമൃക്ഷരാട്। തദ്ഗച്ഛ ത്വം മഹാസേന വരുണേന വരൂഥിനാ
നീ എല്ലാ ജീവികളിലും സൗമ്യനായവൻ, ഇരുണ്ടിരിപ്പിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ രാജാവ്. അതുകൊണ്ട് മഹാസേനനും വരുണനും അവരുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം നീ പോവുക.
ശമയസ്വാസുരീം മായാം യയാ ദഹ്യാമഹേ രണേ। സോമ ഉവാച। യന്മാം വദസി യുദ്ധാര്ഥം ദേവരാജവരപ്രദ
യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അസുരമായയെ നീ ശമിപ്പിക്കണം.
ഏഷ വര്ഷാമി ശിശിരം ദൈത്യമായാപകര്ഷണം। ഏതാന്മേ ശീതനിര്ദഗ്ധാന്പശ്യസ്വ ഹിമവേഷ്ടിതാന്
സോമൻ പറഞ്ഞു: ദേവരാജാവേ, നീ യുദ്ധത്തിനായി എന്നോട് പറയുന്നതെല്ലാം —
തഥാ ഹിമകരോത്സൃഷ്ടാഃ സപാശാ ഹിമവൃഷ്ടയഃ। വേഷ്ടയംതി ച താന്ദൈത്യാന്വായുര്മേഘഗണാനിവ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ തണുത്ത മഴ പെയ്യുന്നു, ദൈത്യരുടെ മായയെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ഇവരെ നോക്കൂ, തണുപ്പിൽ ചുട്ടുപൊള്ളിയവരും ഹിമത്തിൽ പൊതിഞ്ഞവരുമാണ്.
തൌ പാശശീതാംശുധരൌ വരുണേംദൂ മഹാബലൌ। ജഘ്നതുര്ഹിമപാതൈശ്ച പാശപാതൈശ്ച ദാനവാന്
അങ്ങനെ, ചന്ദ്രൻ വിട്ടുവിട്ട തണുത്ത മഴയും പാശങ്ങളും ദൈത്യരെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, കാറ്റ് മേഘങ്ങളെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
ദ്വാവംബുനാഥൌ സമരേ തൌ പാശഹിമയോധിനൌ। മൃധേ ചേരതുരംഭോഭിഃ ക്ഷുബ്ധാവിവ മഹാര്ണവൌ
പാശവും ശീതപ്രഭയും കൈവശമുള്ള ശക്തിമാന്മാരായ വരുണനും ചന്ദ്രനും, ഹിമവൃഷ്ടിയും പാശങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ദാനവരെ തകർത്തു.
താഭ്യാമാപൂരിതം സര്വം തദ്ദാനവബലം മഹത്। ജഗത്സംവര്ത്തകാംഭോദൈഃ പ്രവര്ഷൈരിവ സംവൃതം
ജലത്തിന്റെ രണ്ടു അധിപന്മാർ, തണുത്ത പാശങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ വലിയ തിരകളുമായി ചലിച്ചു, ഉണർന്നുപൊങ്ങുന്ന സമുദ്രങ്ങൾ പോലെയാണ് അവർ.
താവുദ്യതാവംബുനാഥൌ ശശാംകവരുണാവുഭൌ। ശമയാമാസതുസ്താം തു മായാം ദൈത്യേന്ദ്രനിര്മിതാം
അവരുടെ ശക്തിയിൽ, ദാനവരുടെ വലിയ സൈന്യം മുഴുവൻ ആഴമുള്ള മഴയാൽ മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ കീഴടക്കപ്പെട്ടു.